ΑΤΟΜΙΚΉ ΙΔΙΟΚΤΗΣΊΑ. ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
(Το ταμπού της εξουσίας και η σιωπή των ποιμνίων)
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
"Κανένας άνθρωπος δεν γίνεται δούλος συνανθρώπων του,
αν δεν γίνει πρώτα δούλος κάποιου μύθου, κάποιας θρησκείας,
κάποιου αγύρτη, κάποιου ‘θεού’ και κάποιας ιδεολογίας"
Τοιχογράφημα
Ενωμένες Πολιτείες Αμερικής, Κίνα, και Ρωσία κι από κοντά κάμποσοι τοπικοί και περιφερειακοί κομπάρσοι της καπιταλιστικής θηριωδίας βάλθηκαν και πάλι ‘να σώσουν την ανθρωπότητα’ πυροδοτώντας θρησκευτικούς φανατισμούς, δολοφονώντας εκατοντάδες χιλιάδες μάχιμους και αμάχους, εκτονώνοντας το συσσωρευμένο μίσος ανάμεσά τους και αδειάζοντας τις γεμάτες αποθήκες πολεμικού υλικού, σε πολυτελές και φανταχτερό περιτύλιγμα με προπαγάνδα περί πατρίδας, δημοκρατίας, ελευθερίας και ευημερίας. Ακολουθούν οι λογής-λογής Trumpούκοι, ‘πατερούληδες’, ‘σοφοί’, ‘αναλυτές’ και προπαγανδιστές που βάλθηκαν με το αζημίωτο να μας διαφωτίσουν για ποιο λόγο γίνονται όλα αυτά τα εφιαλτικά γύρω μας, για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, χωρίς ωστόσο να τολμήσουν να αποκαλύψουν την πραγματική αιτία αυτής της διαχρονικής σφαγής, στα αραχνιασμένα αυτοκρατορικά θεωρεία της οποίας κοιμάται η γηραιά Ευρώπη αγκαλιά με τους χορτάτους ακόμα, από την αποικιοκρατική και ιμπεριαλιστική λεηλασία, και αποχαυνωμένους λαούς της.
Υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο, παγκόσμιο και θανάσιμο ταμπού, το οποίο όλες οι σκοταδιστικές θρησκείες και οι εξουσιαστικές ιδεολογίες, ως Κίρκες του καπιταλισμού και ως πανούκλες του ανθρώπινου πολιτισμού το φυλάνε, ως ‘κόρη οφθαλμού’. Είναι το ταμπού της ατομικής ιδιοκτησίας[1]. Όχι βέβαια της πλασματικής ατομικής ιδιοκτησίας του φτωχού με τις σάρκες της οποίας τρέφεται η μεγάλη ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής που παράγει με την θεσμική και την δομική βία του κεφαλαίου παράνομο και άδικο πλούτο, ανισότητες και συγκρούσεις, αποικιακούς και ιμπεριαλιστικούς κατακτητικούς και καταστροφικούς πολέμους με τους οποίους ισοπεδώνει πολιτισμούς και λεηλατεί τις ζωές του 99% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Όλες οι χώρες του πλανήτη, άλλες λίγο και άλλες πολύ, έχουν υποστεί την καταστροφικότητα των εκάστοτε θρησκειών και των εξουσιαστικών ιδεολογιών, αλλά οι χώρες της Μέσης Ανατολής αποτελούν μόνιμο και διαχρονικό πολεμικό θέατρο, μεταξύ όλων των εκάστοτε ισχυρών δυνάμεων του πλανήτη που φιλοδοξούν να ελέγξουν την περιοχή επειδή αυτή αποτελεί το εμπορικό σταυροδρόμι του κόσμου, πραγματικότητα που προφανώς εξηγεί και το λόγο που στην περιοχή εδρεύουν οι τρείς μεγάλες εξουσιαστικές μονοθεϊστικές θρησκείες, αλλά και για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτή η περιοχή αποτελεί το κέντρο της μεγάλης ενεργειακής τράπεζας του πλανήτη η οποία αποτελεί το ‘μήλον της έριδος’ όλων των επίδοξων ηγεμόνων της ανθρωπότητας.