Άρθρο-παρέμβαση του Γιώργου Βλάχου στη Real News για την προστασία ανθρώπων και περιβάλλοντος απο τα ακραία φαινόμενα.
"Ζούμε και το φετινό καλοκαίρι τραγικές καταστάσεις. Δεκάδες πυρκαγιές ξεφυτρώνουν τις μέρες με υψηλή θερμοκρασία και ισχυρούς ανέμους. Η κατάσταση λοιπόν επαναλαμβάνεται. Οι όποιες βελτιώσεις και προετοιμασία, δεν είναι ικανές, όπως η ζωή απέδειξε, να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του.
Μα μπορούν να αντιμετωπιστούν τα ακραία φαινόμενα; Όλος ο πλανήτης πνίγεται, καίγεται, παγώνει!!! Εμείς θα αποτελέσουμε την εξαίρεση;
Εξηγούμαι. Δεν γνωρίζω τις συνθήκες σε άλλες χώρες του κόσμου. Μιλώ με βάση την εμπειρία μου μόνο για την πατρίδα μας.
Στην Ελλάδα, 360 μέρες το χρόνο την ευθύνη της διαχείρισης του δασικού πλούτου καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος έχουν οι δασικές υπηρεσίες. Και τις 5 ημέρες της καταστροφής επιστρατεύεται η πολιτική προστασία – ουσιαστικά το πυροσβεστικό σώμα – να κάνει τα αδύνατα δυνατά. Ε, αυτή η εξίσωση δε θα λυθεί ποτέ!!!
Και δε θα λυθεί ποτέ, αφού οι Διευθύνσεις Δασών ανήκουν στις αποκεντρωμένες Διοικήσεις, που ισχυρίζονται ότι ορίστηκαν με…ΑΣΕΠ και λειτουργούν ως Κράτος εν κράτει. Τα Δασαρχεία ανήκουν στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Μικρότερο κράτος εν κράτει. Τις περισσότερες φορές οι δύο υπηρεσίες όχι μόνο δεν συνεργάζονται αλλά συγκρούονται διεκδικώντας την ορθότητα ερμηνείας του νόμου, και φυσικά κανείς δε συνεργάζεται με την Πολιτική Προστασία.
Έτσι όταν καλείται η Πολιτική Προστασία να προσφέρει τις υπηρεσίες της, ουσιαστικά δε γνωρίζει τις συνθήκες της περιοχής καθώς τις ιδιαιτερότητες.
Κατά συνέπεια το έργο που τα στελέχη της καλούνται να φέρουν εις πέρας, γίνεται κάτω από αντίξοες συνθήκες και με κίνδυνο των ζωών τους.
Σκεφτείτε τις μέρες με 46 βαθμούς θερμοκρασία που εμείς ιδρώναμε στη σκιά, αυτοί έπρεπε να είναι αντιμέτωποι με ένα από τα πολλά πύρινα μέτωπα. Από καρδιάς τους ευχαριστούμε.
Σε όλα αυτά να προσθέσω ότι οι αρμοδιότητες για τα ρέματα διαχέονται σε πάρα πολλές υπηρεσίες του κεντρικού κράτους και της αυτοδιοίκησης, όπως Ειδική Γραμματεία Υδάτων του ΥΠΕΝ, Υπουργείο Υποδομών, Αποκεντρωμένη Διοίκηση, Περιφέρεια. Το χειρότερο είναι ότι όποιος τολμήσει να αμφισβητήσει τα άβατα των αρμοδιοτήτων της γραφειοκρατίας απειλείται με πρόστιμα!!!
Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι, πολλές φορές, ζητάμε από τις δημόσιες υπηρεσίες να αναλάβουν πρωτοβουλία και ευθύνη την οποία δε διαθέτουν οι πολιτικές δυνάμεις. Και δεν τη διαθέτουν αφού δεν τόλμησαν σε δύο κρίσιμες αλλαγές του Συντάγματος, τόσο το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλ. Τσίπρα, να στηρίξουν τις πρωτοβουλίες Καραμανλή το 2006 και Μητσοτάκη το 2019, για επικαιροποίηση των Άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος.
Και ενώ όσοι έχουν κυβερνήσει γνωρίζουν την κατάσταση, ότι δηλαδή ένας Δήμος ή μία Περιφέρεια με τα ισχύοντα, δεν μπορούν όχι μόνο να ανοίξουν μία αντιπυρική ζώνη, αλλά ούτε καν να κλαδέψουν τα ξερά δέντρα, που αποτελούν το προσάναμα, μειώνοντας έτσι την καύσιμη ύλη, η εκάστοτε αντιπολίτευση, και κυρίως αυτοί που φέρουν την ευθύνη των σημερινών αδιεξόδων, προσπαθεί να αποκομίσει πολιτικά οφέλη την ώρα που χάνονται άνθρωποι, περιουσίες, ζωικό και φυτικό κεφάλαιο, βλάστηση.
Οι φράσεις «ο στρατηγός άνεμος» ή το «μη σου κάτσει στη βάρδια» εκτός του ότι λέχθησαν σε λάθος χρόνο με λάθος τρόπο, ίσως αποτυπώνουν και ένα μέρος της πραγματικότητας, η οποία πιστεύω, πρέπει να αποτελεί τον «εφιάλτη» κάθε φέρελπι νέου που φιλοδοξεί να κυβερνήσει και να βάλει τη δική του σφραγίδα, θέτοντας ένα τέλος στα κακώς κείμενα.
Εμείς περιμένουμε να βελτιωθεί η κατάσταση, χωρίς να αλλάξουμε τίποτα ουσιαστικό. Μήπως έφτασε η στιγμή να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στην πρόληψη, έστω στα πλαίσια της ισχύουσας νομοθεσίας, αφού όπως απέδειξε η ίδια η ζωή όσα μέσα και να έχεις – και πρέπει να έχεις όσα περισσότερα μπορείς- ποτέ δεν θα φτάνουν για να αντιμετωπίσουν ανεξέλεγκτα φαινόμενα και μάλιστα σε λίγο χρόνο;
Δικαίως και μπράβο που δίνεται απόλυτη προτεραιότητα στην ανθρώπινη ζωή αφού στο τέλος τέλος όλα τα άλλα γίνονται, με τεράστιο όμως ψυχολογικό και οικονομικό κόστος που δύσκολα οποιαδήποτε χώρα σε οικονομική κρίση και εν μέσω πανδημίας μπορεί να σηκώσει.
Θεωρώ αυτονόητο, τη διακομματική συνεννόηση για αλλαγές στη δασική και περιβαλλοντική νομοθεσία.
Θεωρώ αυτονόητο, την ενοποίηση των υπηρεσιών πρόληψης και αντιμετώπισης.
Θεωρώ αυτονόητο, την δημιουργία αντιπυρικών ζωνών στους πρόποδες των ορεινών όγκων με δασικούς δρόμους, οδεύσεις των δικτύων και οι οποίες θα μένουν καθαρές με μηχανικά ή χημικά μέσα προφυλάσσοντας ανθρώπους και κτίσματα.
Θεωρώ αυτονόητο, οι οικισμοί που βρίσκονται μέσα στη βλάστηση να μπορούν να δημιουργήσουν ζώνες που θα ανακόπτουν τα φαινόμενα.
Θεωρώ αυτονόητο, κάθε χρόνο να καθαρίζονται τα ρέματα όχι μόνο από τα σκουπίδια και τα φερτά υλικά αλλά και με κλάδεμα της βλάστησης για να μην εμποδίζουν τη ροή του νερού στην πλημμύρα και να είναι ζώνη προστασίας στη φωτιά.
Θεωρώ αυτονόητο, να μπορείς να κλαδέψεις τα δέντρα σου, να καθαρίσεις την αυλή, το γειτονικό χέρσο χωράφι ή οικόπεδο.
Θεωρώ αυτονόητο ότι οι πολίτες που έχτισαν σε περιοχές με βλάστηση και το έκαναν από αγάπη και ανάγκη να ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, να θεωρούνται οι καλύτεροι σύμμαχοι στην προστασία της περιοχής τους.
Για όσους έχουν έμμονες ιδέες να μην πειραχτεί τίποτα, αγνοώντας το νόμο της φύσης, ότι η βλάστηση αραιώνεται και κλαδεύεται, ας έρθουν την ώρα της ανεξέλεγκτης φωτιάς να δουν τις μπουλντόζες να γκρεμίζουν όπως-όπως τεράστια δέντρα για τη δημιουργία εκείνη τη στιγμή αντιπυρικής ζώνης. Χωρίς σχέδιο, χωρίς προγραμματισμό και δυστυχώς τις περισσότερες φορές χωρίς αποτέλεσμα. Είμαι σίγουρος ότι θα κλάψουν.
Έτσι, για να μη γινόμαστε μετά Χριστό προφήτες.
Ας δράσουμε τώρα καταγράφοντας διαχρονικά λάθη και αδυναμίες.
Ας ενώσουμε δυνάμεις κοινωνία και πολιτικές δυνάμεις.
Ας συμφωνήσουμε ότι το περιβάλλον ανήκει σε όλους, κυρίως στα παιδιά μας.
Ας βγάλουμε την πολιτική αντιπαράθεση από την αντιμετώπιση ακραίων καιρικών φαινομένων.
Ας δείξουμε συμπεριφορά που να πείθει τους πολίτες για το πραγματικό ενδιαφέρον του συνόλου των ηγεσιών.
Ας συμπαρασταθούμε με πόνο καρδιάς όταν χρειάζεται, απομακρύνοντας κάθε σκέψη πολιτικού οφέλους.
