Leonidas Koumakis:Το (Αγγλικό) παραμύθι της Διζωνικής

Leonidas Koumakis

Χάρτης Βρετανικών Αρχείων για την "επίλυση" του Κυπριακού*
Κυπριακό: Το (Αγγλικό) παραμύθι της Διζωνικής του Λεωνίδα Κουμάκη**



Το «Κυπριακό πρόβλημα» αποτελεί χωρίς αμφιβολία, τον πλήρη εξευτελισμό της διεθνούς νομιμότητας από τις ίδιες τις «μεγάλες δυνάμεις» που επέβαλαν την ειρήνη σε ολόκληρο τον κόσμο, μετά το τέλος του αιματηρού Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου των 60 εκατομμυρίων νεκρών.

Χάρη στην επίμονη εργασία ολόκληρων δεκαετιών ορισμένων καταξιωμένων ερευνητών όπως η Κύπρια δημοσιογράφος – ερευνήτρια (και μέλος του ΙΗΑ) Φανούλα Αργυρού, σε Βρετανικά και άλλα απόρρητα αρχεία που σταδιακά αποχαρακτηρίζονται και επιτρέπεται η πρόσβαση σε αυτά, μπορούμε πλέον να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για το λεγόμενο «Κυπριακό πρόβλημα».

Για τους νεότερους που δεν έζησαν ή δεν έμαθαν τις πικρές αλήθειες, υπάρχει πλέον η δυνατότητα να έχουν μια πλήρη εικόνα ώστε όταν θάρθει η κρίσιμη ώρα των αποφάσεων να επιλέξουν συνειδητά.

Πολύ περιληπτικά, το «Κυπριακό πρόβλημα» οξύνθηκε ουσιαστικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο την εποχή που οι Βρετανοί υμνούσαν τους Έλληνες διότι πρώτοι γκρέμισαν τον μύθο των «ανίκητων» δυνάμεων του φασιστικού άξονα Μουσολίνι-Χίτλερ.

Μετά τον μεγάλο πόλεμο, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης κάθε λαού να ρυθμίζει ελεύθερα το πολιτικό του μέλλον καθιερώθηκε από τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (άρθρα 1 & 55) τον οποίο επέβαλαν οι ίδιοι οι νικητές του Β΄ΠΠ.

Η Κύπρος, με διαχρονικό Ελληνισμό από την εποχή ακόμα του Τρωικού πολέμου (12ος αιώνας π.Χ), πέρασε από διάφορες περιόδους πρόσκαιρων κατακτητών χωρίς ποτέ να χάσει την ταυτότητα της. Όπως έγραψε ο Κωστής Παλαμάς στο ποίημα ΚΥΠΡΟΣ που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1901 Πολλούς αφέντες άλλαξες. Δεν άλλαξες καρδιά.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως ήταν φυσικό, η Κύπρος ήταν μεταξύ των λαών που ζητούσαν επίμονα την αυτοδιάθεση τους αλλά οι Βρετανοί, τελευταίοι κατακτητές ολόκληρου του νησιού, δεν ήταν καθόλου διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την Κύπρο.

Οι Κύπριοι, λίγα χρόνια μετά την λήξη του πολέμου (15/1/1950) έκαναν δημοψήφισμα το αποτέλεσμα του οποίου, με ποσοστό 95,7% ζητούσε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Η έντονα αρνητική στάση της Βρετανίας επισημοποιήθηκε όταν ο Υπουργός Αποικιών της Βρετανίας Χένρυ Χόπκινσον (σε κυβέρνηση του Ουίνστον Τσώρτσιλ) στις 28/7/1954 διακήρυξε από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων πως «Η Κύπρος «ουδέποτε» θα αποκτούσε την ανεξαρτησία της». Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα όπως Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες ξεχάστηκαν αμέσως και η Βρετανία έβαλε ένα ανάλγητο, σιδηρούν προσωπείο.

Όπως ήταν φυσικό, η ψυχρή και κυνική άρνηση της Βρετανίας να εφαρμόσει αυτά που η ίδια καθιέρωσε (μαζί με τους λοιπούς νικητές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου) σχετικά με το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, οδήγησε στην έναρξη του εθνικού, απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων την 1η Απριλίου 1955.

Οι Βρετανοί αντιλήφθηκαν αμέσως πως θα ήταν αδύνατο να αντιμετωπίσουν μακροπρόθεσμα το δίκαιο αίτημα των Κυπρίων με μια τόσο μαζική λαϊκή υποστήριξη, έτσι αποφάσισαν να βάλουν άμεσα σε εφαρμογή την πείρα αιώνων που διαθέτουν στην υψηλή τέχνη του «Διαίρει και Βασίλευε».

Χωρίς καθυστέρηση, αποφάσισαν να «αξιοποιήσουν» το ποσοστό του 18% των Κυπρίων που δεν ήταν χριστιανοί αλλά μουσουλμάνοι και διάφοροι ξένοι, κατάλοιπα της οθωμανικής κατοχής του νησιού την περίοδο 1570-1878, χαρίζοντας στους τούρκους εξτρεμιστές μια ανέλπιστη ευκαιρία: Την «επαναφορά» της Τουρκίας στην Κύπρο από την οποία είχε παραιτηθεί, ρητά και κατηγορηματικά, από κάθε δικαίωμα επί της νήσου, με τα άρθρα 20, 21 και 27 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923.

Αμέσως, ο τότε επικεφαλής του Φόρειν Όφις και πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών Σερ Ιβον Κιρκπάτρικ, εκμεταλλευόμενος την βαριά ασθένεια του Στρατηγού Παπάγου ο οποίος δεν υπήρχε περίπτωση να συμφωνήσει, οργάνωσε εσπευσμένα, στο τέλος Αυγούστου 1955, την «Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου», με την συμμετοχή του τότε Έλληνα ΥΠΕξ Στ. Στεφανόπουλου και μοναδικό σκοπό την επαναφορά της Τουρκίας ως «ενδιαφερόμενο» μέρος στο Κυπριακό.

Παράλληλα, με συντονισμένη Βρετανική καθοδήγηση, οι Τούρκοι οργάνωσαν τα γεγονότα της 6.ης προς την 7.η Σεπτεμβρίου 1955 σε Κωνσταντινούπολη (Βλ. Σεπτεμβριανά 1955: Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται), όπου καταγράφηκε και προσωπική παρουσία του Ιαν Φλέμιγκ, τότε πράκτορα της ΜΙ6, μετέπειτα δημιουργού του Τζέημς Μπόντ, του διάσημου πράκτορα 007.

Στην συνέχεια οι Βρετανοί οδήγησαν με δραστήρια και ύπουλη διπλωματία στις Συμφωνίες Ζυρίχης (11/2/1959 με τις υπογραφές Κωνσταντίνου Καραμανλή και Αντνάν Μεντερές) και Λονδίνου (19/2/1959 με επί πλέον την υπογραφή του Βρετανού πρωθυπουργού Χάρολντ Μακμίλαν καθώς και συνημμένα στην συμφωνία κείμενα, υπογεγραμμένα από τον (τότε) Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο Γ' και τον (τότε) αντιπρόεδρο (Κύπριο μουσουλμάνο) Φαζίλ Κιουτσούκ.

Οι συμφωνίες (δήθεν) τερμάτιζαν την Βρετανική κυριαρχία, με την ίδρυση της (δήθεν) ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Βέβαια οι Βρετανοί φρόντισαν να επιβάλλουν τέτοιους όρους στο σύνταγμα της νεαρής Κυπριακής Δημοκρατίας (επίσημα ιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου 1960) ώστε να είναι τελείως αδύνατη η ομαλή λειτουργία της: αυτοδιορίστηκαν «εγγυητές» της Κυπριακής Δημοκρατίας μαζί με Τουρκία και Ελλάδα, εφοδίασαν με βέτο το 18% του Κυπριακού πληθυσμού στις αποφάσεις του 82%, επέβαλαν Βρετανικές βάσεις στην Κύπρο υπό όρους κράτους εν κράτει, υποχρεωτικό «αντιπρόεδρο» από το 18% του πληθυσμού του νησιού κ.α.π.

Η επόμενη φάση του Βρετανικού «Διαίρει και Βασίλευε» άρχισε να αναπτύσσεται μόλις λίγα χρόνια αργότερα:

Στις 31/12/1963, ο εκπρόσωπος του 18% του Κυπριακού πληθυσμού και «εξοπλισμένος» με δικαίωμα βέτο στις αποφάσεις της πλειοψηφίας «αντιπρόεδρος» Δρ. Φαζίλ Κιουτσούκ δήλωσε στους New York Times: «Δεν υπάρχει πλέον σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας γιατί Έλληνες και Τούρκοι δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Το Κυπριακό σύνταγμα είναι νεκρό».

Η συστηματική, βάσει σχεδίου, καλλιέργεια διχαστικού μίσους αποδείχθηκε πλήρως τον Οκτώβριο του 2016, από την δημόσια ομολογία του Τούρκου στρατηγού ε.α. Σαμπρί Γιρμιμπέσογλου πως πριν από το 1964, κατά τις ενδοκοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο, Τούρκοι πυρπόλησαν μουσουλμανικά τεμένη προκειμένου να υποδαυλίσουν το μίσος των Τουρκοκυπρίων κατά των Ελληνοκυπρίων.

Δηλαδή οι Τούρκοι, με Βρετανική πάντα καθοδήγηση, πρώτα πυρπολούσαν μουσουλμανικά τεμένη για να εξάψουν τα πάθη και μετά άρχισαν τους βομβαρδισμούς με βόμβες ναπάλμ στην περιοχή της Τηλλυρίας (7-9 Αυγούστου 1964).

Την ίδια περίοδο (1964) ο λαλίστατος πρώην αντιπρόεδρος της Τουρκικής «Δημοκρατίας» Κεμάλ Σατίρ ουσιαστικά αποκάλυψε το Βρετανικό σχέδιο, δηλώνοντας «προφητικά»: «Η Κύπρος θα χωριστεί στα δύο και το ένα τμήμα θα ενωθεί με την Τουρκία».

Η «εφαρμογή» των Βρετανικών σχεδίων με τούρκικες μαριονέτες, έχοντας πλέον εξουδετερωθεί κατά 100% ο «κίνδυνος» ένωσης του νησιού με την Ελλάδα, καθυστέρησε μια ακόμα δεκαετία, εν όψη μιας «κατάλληλης ευκαιρίας».

Η «κατάλληλη ευκαιρία» παρουσιάστηκε το 1974 με την ταύτιση απόψεων Βρετανίας, Αμερικής, λοιπών «συμμάχων» αλλά και της Σοβιετικής Ένωσης από την μία και τα ολέθρια ελληνικά λάθη από την άλλη (πραξικόπημα Σαμψών ίσως με Βρετανικό «δάκτυλο», δικτατορία στην Ελλάδα κ.α). Έτσι, στις 20 Ιουλίου 1974 σε μια δήλωση – ρεσιτάλ υποκρισίας ο Τούρκος πρωθυπουργός της εποχής εκείνης Μπουλέντ Ετζεβίτ δήλωσε: «Δεν φέρνουμε στην Κύπρο τον πόλεμο, αλλά την ειρήνη».

Η «ειρήνη» που έφεραν οι Τούρκοι με την εισβολή στην Κύπρο, υπό την καθοδήγηση και την πλήρη υποστήριξη Βρετανίας, Αμερικής, άλλων συμμάχων και της Σοβιετικής Ένωσης, δεν ήταν τίποτα άλλο από την ίδια, διαχρονική συμπεριφορά τους: 4.000 δολοφονημένοι Κύπριοι (συντριπτικό ποσοστό αμάχων, γυναικών, ακόμα και παιδιών), 1.619 αγνοούμενοι, καταστροφή Κυπριακής οικονομίας, βιασμοί γυναικών 12-71 ετών, κατάληψη 37% του Κυπριακού εδάφους, εκδίωξη 200.000 Κυπρίων από τις εστίες τους με στόχο τον ρατσιστικό διαχωρισμό του Κυπριακού πληθυσμού κ.α.π.

Τον Αύγουστο του 1974 η Τουρκία, υπό την καθοδήγηση πάντα της Βρετανίας, ζητούσε ομοσπονδιακή «λύση», ανταλλαγή πληθυσμών και το 34% των Κυπριακών εδαφών υπό τον έλεγχο (δήθεν) των Κυπρίων μουσουλμάνων, ουσιαστικά όμως από την Τουρκία. Το δε Βρετανικό Φόρειν Όφις «αποφάσισε τελεσίδικα» (16/8/1974) πως η «λύση» του Κυπριακού ήταν Διπεριφερειακή Ομοσπονδία, δηλαδή αυτό που αργότερα μετονομάστηκε σε Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Τα επόμενα χρόνια, το Βρετανικό σχέδιο συνέχισε την σταδιακή εφαρμογή του:

Στις 17/7/1978 ο Τούρκος ΥΠΕΞ Σαμπρί Ιχσαν Τσαγλαγιαγκίλ, δήλωσε στο γερμανικό Der Spiegel: «Ο τουρκοκυπριακός πληθυσμός θα αλλοιωθεί με αναλογία δύο Τούρκοι έποικοι από την ανατολή προς ένα Τουρκοκύπριο. Ο συνολικός τουρκικός πληθυσμός θα ξεπεράσει τις 250.000 χιλιάδες».

Στις 15/11/1983 το πιστό ανδρείκελο της Τουρκίας στην Κύπρο Ραούφ Ντεντάς αυτοανακηρύχτηκε «πρόεδρος» της δήθεν ανεξάρτητης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου» την οποία μέχρι σήμερα (2023) δεν έχει αναγνωρίσει κανένα κράτος του κόσμου, εκτός φυσικά από την Τουρκία που την δημιούργησε.

Το 1990 η Βρετανία φρόντισε, αξιοποιώντας τις συνθήκες της συγκεκριμένης περιόδου (ο τότε Κύπριος πρόεδρος Γιώργος Βασιλείου, έκανε ότι του ζητούσαν οι Βρετανοί), να συμπεριλάβει στο ψήφισμα 649 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών την «λύση» του Κυπριακού «προβλήματος» με βάση την Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ). Η Βρετανική απόφαση για Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία στην Κύπρο, χρονολογείται από τις 19 Δεκεμβρίου 1956 (ένα χρόνο περίπου μετά την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων) με σχετική δήλωση του τότε Βρετανού Υπουργού Αποικιών Λένοξ Μπόυτ, στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Το 2004 η «λύση» ΔΔΟ τυλίχτηκε στο φανταχτερό κάλυμμα του «Σχεδίου Ανάν», αλλά απορρίφθηκε με συντριπτική πλειοψηφία από τον Κυπριακό λαό.

Το 2015 ξεκίνησε ένας νέος γύρος διακοινοτικών συνομιλιών στο Κυπριακό και στις 6 Ιουλίου 2017 στο Κραν Μοντανά έγινε μια ακόμα προσπάθεια να εξευρεθεί «λύση» υπό την προεδρία του Γ. Γραμματέα του Ο.Η.Ε. με την συμμετοχή Κυπρίων Χριστιανών και Μουσουλμάνων, ΥΠΕΞ των «εγγυητριών» χωρών (Βρετανία, Ελλάδα, Τουρκία) και του ύπατου εκπρόσωπου εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. Φυσικά η Τουρκία δεν δέχτηκε να τερματίσει την στρατιωτική κατοχή Κυπριακών εδαφών, επικαλούμενη την «ιδιότητα» της εγγυήτριας δύναμης.

Η «εγγυήτρια» βέβαια δύναμη υποτίθεται ότι θα προστάτευε την νεαρή Κυπριακή Δημοκρατία και δεν θα την διέλυε, ούτε θα την διαιρούσε σε δύο «κράτη», ούτε θα κατακτούσε με την απόλυτη κάλυψη Βρετανών, Αμερικανών και άλλων συμμάχων το 37% των εδαφών της.

Μόλις τρία χρόνια αργότερα (Σεπτέμβριος 2021), ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Τ. Ερντογάν, με γνωστές, αρρωστημένες φαντασιώσεις ανασύστασης νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα στον 21ο αιώνα, διακήρυξε πως «μόνη λύση» στην Κύπρο είναι η «ίδρυση δύο ισότιμων κρατών», πιστεύοντας πως έχοντας στο χέρι το ένα από τα δύο, με πιστές μαριονέτες και υπάκουα ανδρείκελα, δεν θα αργήσει να ελέγξει και το άλλο, με πρόθυμους εφιάλτες και ανιστόρητους μειοδότες.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Σε λίγες μέρες θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές στην ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία. Ο εθνικός στόχος που θα έπρεπε να υπηρετήσει ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να συμπυκνωθεί στα εξής:

ΟΧΙ στο παραμύθι της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που επινόησαν από το έτος 1956 οι Βρετανοί και αποτελεί την μόνη λύση – έκτρωμα διότι:

(α) Καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία (κράτος μέλος της ΕΕ)

(β) Νομιμοποιεί την Τουρκική εισβολή και κατοχή επί του 37% του Κυπριακού εδάφους με μόνιμη και διαχρονική απειλή για το υπόλοιπο

(γ) Επαναβεβαιώνει την Βρετανική κυριαρχία σε Κυπριακά εδάφη

(δ) Νομιμοποιεί την αλλοίωση του Κυπριακού πληθυσμού με αθρόα «εισαγωγή» Τούρκων εποίκων στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας

(ε) Παραπλανάει επαίσχυντα τους πολίτες πως με την ΔΔΟ η Κύπρος δήθεν «ενώνεται» σε ένα Ομοσπονδιακό Κράτος, ενώ στην πράξη καταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία, αγνοείται προκλητικά το Κοινοτικό Κεκτημένο και επιβάλλεται απαράδεκτος για τον 21ο αιώνα ρατσιστικός διαχωρισμός Κυπρίων πολιτών μέσα σε Ευρωπαϊκό έδαφος

(ζ) Επιβάλλει ένα εξωφρενικό «σύστημα» μιας δήθεν Ομοσπονδίας η οποία τεμαχίζει ρατσιστικά την Κύπρο επιβάλλοντας 3 διαφορετικές Κυβερνήσεις, 4 Βουλές, 3 Δημόσιες Υπηρεσίες, 3 Δικαστικές εξουσίες, 3 Αστυνομίες, 3 Κυριαρχίες και 3 ιθαγένειες!

(η) Νομιμοποιεί εδάφη της κατεχόμενης Κύπρου σαν κέντρα αποθήκευσης και διακίνησης κάθε μορφής σκληρών ναρκωτικών και σαν παράδεισου παράνομου τζόγου, ξεπλύματος μαύρου χρήματος και κάθε είδους παρανομίας.

Ν Α Ι στον τερματισμό της τουρκικής κατοχής, στην έξωση των εποίκων και στον επαναπατρισμό όλων των εκδιωχθέντων από τις εστίες και τις περιουσίες τους, στην ειρηνική συμβίωση και συνύπαρξη με τους γηγενείς Κύπριους μουσουλμάνους όπως ακριβώς συνέβαινε επί ένα περίπου αιώνα, στην αξιοποίηση του Κυπριακού ενεργειακού πλούτου προς όφελος όλων των Κυπρίων και ταυτόχρονα Ευρωπαίων πολιτών.

Οι παραπάνω στόχοι πρέπει να αποτελούν το κοινό όραμα όλων των Κυπρίων (Χριστιανών και Μουσουλμάνων) και θεωρούνται εφικτοί λόγω της ραγδαίας μεταβολής των γεωπολιτικών δεδομένων:

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία από τον Φεβρουάριο του 2022, είχε καταλυτικές επιπτώσεις στο Κυπριακό – πολλές θετικές αλλά και πολλές αρνητικές.

Στην συνείδηση όμως της Δύσης, ολοένα και διευρύνεται η πεποίθηση ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν διαφέρει καθόλου από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο.

Επί πλέον η μετατόπιση της Τουρκίας από πιστό σύμμαχο της Δύσης (που την «επιβράβευσε» με σκανδαλώδη υποστήριξη της εισβολής στην Κύπρο), σε πιστό σύμμαχο της Ρωσίας, της Περσίας και των Ταλιμπάν, σε συνδυασμό με την προβληματική συμπεριφορά της σαν μέλος του ΝΑΤΟ (συνεχείς προκλήσεις προς Ελλάδα - Κύπρο, εκβιασμούς για ένταξη Σουηδίας-Φινλανδίας, προμήθεια Ρωσικού στρατιωτικού εξοπλισμού, επιδεικτική περιφρόνηση του δυτικού εμπάργκο εναντίον της Περσίας παλαιότερα και Ρωσίας στις μέρες μας κ.π.α.) δημιουργούν στον Ελληνισμό τεράστια περιθώρια διπλωματικών δυνατοτήτων, τα οποία ήδη «καλλιεργούνται».

Η ολοένα και μεγαλύτερη πιθανότητα «παράκαμψης» της Τουρκίας μέσα στο ΝΑΤΟ με μια ιδιαίτερη «φόρμουλα» (δημιουργία νέου ΝΑΤΟ Νο2 με τα ίδια μέλη πλην Τουρκίας λόγω προβληματικής συμπεριφοράς), δημιουργεί προϋποθέσεις ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο νέο ΝΑΤΟ Νο2 με την προϋπόθεση αποκλεισμού και εξάλειψης όλων ανεξαιρέτως όσων προβλέπονται στην «λύση» – έκτρωμα της ΔΔΟ, καθώς και την εφαρμογή όλων των αναγκαίων μέτρων που θα επαναφέρουν την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας (με την ασφάλεια του ΝΑΤΟ Νο2) σε ολόκληρο το νησί.

Οι στενές σχέσεις που έχει αναπτύξει η Κυπριακή Δημοκρατία με ΗΠΑ, Ισραήλ, Αίγυπτο και πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, συμβάλλουν τα μέγιστα στην κατεύθυνση αυτή. Υποστηρίζουν επίσης την ανάπτυξη, την συνεργασία και την αξιοποίηση των μυθικών ενεργειακών αποθεμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας προς όφελος όλων των Κυπρίων πολιτών.

Η εποχή Ερντογάν στην Τουρκία δεν φαίνεται πως θα τερματιστεί ομαλά, αφού είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν θέλει, ούτε μπορεί να εγκαταλείψει την τουρκική εξουσία χωρίς να χάσει τα πάντα – το κεφάλι του και τα αμύθητα πλούτη της «Φαμίλιας» που δημιούργησε.

Οι αμέτρητες πληγές που έχει ανοίξει όπως πληθωρισμός, φτώχεια, υποτίμηση νομίσματος, ασφυκτικός έλεγχος δικαιοσύνης, στρατού, δημόσιας διοίκησης και όλων των κρατικών μηχανισμών, στραγγαλισμός ατομικών δικαιωμάτων και ελευθερίας του τύπου, απύθμενη διαφθορά, ανθρώπινη και οικονομική καταστροφή σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη, καθώς και ο προσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής σε κατευθύνσεις καταστροφικών νέο-οθωμανικών φαντασιώσεων, με πλήρη ανατροπή όλων των φιλοδυτικών ισορροπιών πολλών δεκαετιών, οδηγούν την Τουρκία κατευθείαν στα βράχια.

Προσφέρουν όμως χρυσές ευκαιρίες σε Ελλάδα και Κύπρο που πρέπει να αξιοποιηθούν μεθοδικά, ήρεμα και αποτελεσματικά.

Αυτό που προέχει άμεσα είναι να απορρίψουμε κατηγορηματικά το παραμύθι της ΔΔΟ και να μην δεσμευτούμε σε τίποτα που δεν θα εξασφαλίζει την αποχώρηση και του τελευταίου τούρκου στρατιώτη και έποικου από το έδαφος της Κύπρου. Που δεν θα διασφαλίζει την πλήρη εφαρμογή του Κοινοτικού Κεκτημένου σε ολόκληρη την επικράτεια του νησιού.

Όπως έλεγε ο Κύπριος παλαίμαχος πολιτικός, ποιητής και ζωγράφος Βάσος Λυσσαρίδης, «Αν εθελούσια δεν γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν». Αυτό ακριβώς πρέπει να χωνέψουν και όσοι πολιτικοί διεκδικήσουν την ψήφο των Κυπρίων τον Φεβρουάριο 2023…


* Από το βιβλίο της Φανούλας Αργυρού «Διζωνική vs Δημοκρατία – Διζωνική Εκτέλεση της Κυπριακής Δημοκρατίας 1955-2019»).

** Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα.

IMF Podcasts

 

(Photo: iStock/Ajax9) The IMF’s Resilience and Sustainability Trust (RST) helps low-income and vulnerable middle-income countries build resilience to external shocks and ensure sustainable growth, contributing to their longer-term balance of payments stability. It complements the IMF’s existing lending toolkit by providing longer-term, affordable financing to address longer-term challenges, including climate change and pandemic preparedness. In this podcast, IMF Managing Director Kristalina Georgieva discusses the RST with Prime Minister Mia Motley of Barbados, Rwanda’s President Paul Kagame, WTO Director-General Ngozi Okonjo-Iweala, and Makhtar Diop, Managing Director of the International Finance Corporation. The discussion is moderated by Rajiv Shah, President of the Rockefeller Foundation. Watch the webcast of the event at IMF.org   Listen to the podcast on: IMF.org | Apple Podcasts | Spotify | Libsyn |  Soundcloud | Google Podcasts | Amazon Music     Thanks for listening to the podcast. We're always looking to improve your experience so let us know if you have any suggestions! Send your comments to me at bedwards2@imf.org.   Bruce Edwards Producer, IMF Podcasts

U.S. Department of State Weekly Digest Bulletin

 

Secretary Antony J. Blinken with Mary Ann Ahern of NBC Chicago WMAQ-TV 01/22/2023 . Secretary Antony J. Blinken with Mary Ann Ahern of NBC Chicago WMAQ-TV 01/22/2023 03:35 PM EST Antony J. Blinken, Secretary of State Chicago, Illinois Segment As Aired ANCHOR ONE:  Secretary of State Antony Blinken in Chicago today and says he came to the neighborhood that is Ukraine’s beating heart. ANCHOR TWO:  His visit coinciding with the two-year anniversary of President Biden taking office.  Our political reporter Marie Ann Ahern, joining us now, sat down with Secretary Blinken for an exclusive interview today. MS AHERN:  Good evening to all of you.  Secretary of State Antony Blinken witnessed how this Chicago neighborhood displays its big support for Ukraine.  Here on the city’s northwest side, Secretary of State Antony Blinken witnessed how the Ukrainian Village neighborhood displays its support for Ukraine. SECRETARY BLINKEN:  If that’s allowed to happen in one place with impunity, it could start to happen every place. (Video Clip of Secretary Blinken) As we like to say we’re from Washington.  We’re here to help. MS AHERN:  Senator Dick Durbin alongside Blinken to meet with community leaders. (Video Clip of Senator Durbin) Washington is rarefied atmosphere.  You need to come into communities that are directly impacted by these foreign policy decisions. MS AHERN:  Blinken sees no easy resolution between Russia and Ukraine.  Does diplomacy work with Putin? SECRETARY BLINKEN:  Diplomacy works in this sense: We have pulled together over the last year, now that this war has been going on, dozens of countries around the world; dozens of countries to support Ukraine, to give it what it needs to defend itself. MS AHERN:  Next month, Blinken visits China.  And it was two years ago today that President Biden took office. SECRETARY BLINKEN:  We’re back at the table.  The United States is reengaged.  We’re leading.  And we know what happens when we don’t.  When we don’t, either someone else is — tries to take our place and probably not in a way that advances our interests and values — or no one does, and the world doesn’t organize itself. MS AHERN:  Blinken’s tour included this modern art museum, and as the father of two young children, the artwork from the Ukrainian children especially touched him.

Canada and Jordan: Advancing Cooperation and Addressing Global Challenges Together

 Canada and Jordan: Advancing Cooperation and Addressing Global Challenges Together

January 27, 2023
Ottawa, Ontario

In the spirit of enduring partnership and commitment to advancing ties of friendship and addressing key global issues, Prime Minister Justin Trudeau and His Majesty King Abdullah II of Jordan met in Ottawa today.

The two leaders held extensive talks on ways to advance bilateral cooperation and expressed their commitment to work together to further develop the Canada-Jordan bilateral trade and investment relationship. Canada has been an important trade and investment partner for Jordan since the implementation of the Canada-Jordan Free Trade Agreement, and today, Prime Minister Trudeau and King Abdullah II discussed opportunities to further enhance trade and investment between our two countries.

The two leaders reaffirmed their commitment to bolstering international security and stability and to continuing to work together to overcome regional and global challenges and crises.

His Majesty and the Prime Minister expressed deep concern about the deteriorating situation in the West Bank and Gaza. They stressed the importance of increasing efforts to achieve a just, lasting, and comprehensive Middle East peace on the basis of the two-state solution. They emphasized the need to stop all unilateral and provocative measures that undermine the two-state solution, increase tension, and lead to violence. They also encouraged efforts to relaunch peace negotiations to achieve the two-state solution that will ensure an independent, viable, and sovereign Palestinian state living side by side with Israel in peace and security in accordance with international law, relevant United Nations resolutions, and agreed upon terms of reference.

In that regard, the Prime Minister and His Majesty stressed the importance of preserving the historical status quo in Jerusalem and its holy sites. The Prime Minister reiterated Canada’s support for the Hashemite Custodianship of the Holy Sites.

King Abdullah II and Prime Minister Trudeau also stressed the importance of finding a political solution to the crisis in Syria in accordance with United Nations Security Council Resolution 2254. Prime Minister Trudeau expressed Canada’s appreciation for Jordan’s generosity in hosting Syrian refugees. He reaffirmed that Canada’s engagement in the Middle East will continue to respond to the region’s existing security and humanitarian challenges, including the Syrian refugee crisis and the economic crisis in Lebanon. The two leaders affirmed their support for Iraq and its stability.

The Prime Minister and His Majesty also discussed the war in Ukraine and its implications for global security. His Majesty and the Prime Minister jointly called for an immediate end to the war and for respecting international law, the UN charter, and the sovereignty and territorial integrity of Ukraine.

The Prime Minister and His Majesty affirmed that Jordan and Canada will continue their bilateral cooperation, alongside other partners, to combat violent extremism and terrorism. Both countries will continue to participate in the Global Coalition Against Daesh to ensure its enduring defeat. The two countries will also continue cooperation through the Aqaba Process.

King Abdullah II and Prime Minister Trudeau reiterated their shared commitment to building upon the bilateral relations between Jordan and Canada in various areas. Canada and Jordan signed a Sovereign Loan agreement valued at up to $120 million over 10 years. This loan will be funded through Global Affairs Canada’s Sovereign Loans Program, an innovative finance tool that supports government-led development efforts in middle-income partner countries. His Majesty expressed gratitude for Canada’s continued support for Jordan. The Prime Minister stressed the importance of Jordan’s economic reforms and its modernization vision. He valued Jordan’s role as a force for peace and stability in the region.

ΚΩΣΤΗ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ,ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ κ ΚΟΙΝ.ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΑΡΘΡΟ:"Χωρίς σταθερή κυβέρνηση, δεν…"

15 Ιανουαρίου 2023
πηγή:ιστοσελίδα https://khatzidakis.gr/

Πότε θα πέσει η ανεργία κάτω από το 10%, για να ξεπαγώσουν οι τριετίες, όπως προβλέπει ο νόμος; Πότε θα αντιμετωπιστεί πλήρως το πρόβλημα όσων συνταξιούχων έχουν προσωπική διαφορά; Πότε θα υπάρξει ένα πιο μεγάλο πακέτο στήριξης των νέων, έτσι ώστε ακόμα περισσότεροι να αποκτήσουν στέγη; Πότε θα υπάρξει μία ακόμα μεγαλύτερη μείωση της φορολογίας;

Η απάντηση εξαρτάται από το αν θα έχουμε μία σοβαρή κυβέρνηση μετά τις εκλογές ή η χώρα θα μπει σε μία φάση ακυβερνησίας και αστάθειας! Για τον πολύ απλό λόγο, ότι η πορεία της οικονομίας δεν διατάσσεται. Ούτε τα πράγματα εξελίσσονται γραμμικά. Και δεν σημαίνει ότι όσα πετύχαμε στην τελευταία τετραετία είναι δεδομένα και εξασφαλισμένα. Μπορούν να ανατραπούν ανά πάσα στιγμή αν αλλάξει το οικονομικό κλίμα της χώρας!

Όσα ερωτήματα θέτω παραπάνω, δεν είναι θεωρητικά. Μου τα θέτουν δημοσιογράφοι και πολίτες όλες τις τελευταίες μέρες. Τα ερωτήματα αυτά είναι εύλογα φυσικά. Μόνο που αγνοούν ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει θετικές προβλέψεις – και ακόμα περισσότερο να δίνει υποσχέσεις – ξεχνώντας ότι για όλα αυτά απαιτείται μία βάση. Μία βάση στην οικονομία. Και μία βάση στην πολιτική. Σε χώρες που έχουν ασταθείς κυβερνήσεις δεν γίνονται επενδύσεις. Δεν υπάρχουν θετικές εξελίξεις στην οικονομία. Και όλο αυτό το πληρώνει τελικά κάθε πολίτης. Ακόμα δε περισσότερο, οι αδύναμοι!

Για ποιο λόγο μπόρεσε η κυβέρνηση και έδωσε 10 δισεκατομμύρια ευρώ κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε εργαζόμενους και ανέργους; Όχι μόνο διότι χαλάρωσαν οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά και διότι το άντεχε η οικονομία!

Για ποιο λόγο μπόρεσε η κυβέρνηση και έδωσε αυξήσεις της τάξεως του 8% σε συνταξιούχους με πάνω από 30 χρόνια ασφαλιστικού βίου διορθώνοντας αδικίες του ν. Κατρούγκαλού; Διότι το άντεχε η οικονομία! Το ίδιο ισχύει και για τη μείωση της παρακράτησης στους εργαζόμενους συνταξιούχους από το 70% στο 30%. Την κατάργηση του πλαφόν στις κύριες και επικουρικές συντάξεις των 1.300 ευρώ που είχε θεσπιστεί πρωτύτερα. Και τη μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή στους συνταξιούχους από το 22% στο 9%, που ήταν μία πολύ σημαντική ανάσα για τους ίδιους. Ακόμα περισσότερο, το ίδιο ισχύει για τις αυξήσεις του 7,75% που δίνονται τώρα. Την κατάργηση της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης για τους συνταξιούχους. Και τα έκτακτα επιδόματα των 250 ευρώ που δόθηκαν τα Χριστούγεννα του 2021, το Πάσχα του 2022, καθώς και τα Χριστούγεννα του 2022.

Όλα αυτά έγιναν πράξη, επειδή η οικονομία μπήκε σε σταθερές ράγες και η Ελλάδα – παρά τη διεθνή κρίση – έχει ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μπορεί, λοιπόν, για αυτό το λόγο η κυβέρνηση να ασκεί υγιή κοινωνική πολιτική. Αν είχαμε μία ακυβέρνητη πολιτεία, θα είχαμε και μία ξεχαρβαλωμένη οικονομία με όλες τις αυτονόητες συνέπειες!

Όλα αυτά ισχύουν ασφαλώς και για μία σειρά από άλλα ζητήματα:

Θα είχαμε, άραγε, μείωση της ανεργίας από το 17,5% στο 11,4%, αν η χώρα παράδερνε μέσα στην αστάθεια και στις πολιτικές ίντριγκες; Προφανώς όχι!

Θα μπορούσε να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός από τα 650 ευρώ στα 713 ευρώ και να ετοιμάζεται και νέα αύξηση σε μερικούς μήνες; Η απάντηση είναι, και πάλι, ξεκάθαρα αρνητική!

Θα υπήρχε μία συντεταγμένη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης, η οποία θα εκμεταλλευόταν το ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης, προκειμένου να πολλαπλασιάσει τα προγράμματα για τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης που αυξάνουν τις θέσεις εργασίας; Η απάντηση και πάλι είναι, ότι σε μία ασταθή χώρα – ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου δεν υπάρχουν ισχυρές δομές Δημόσιας Διοίκησης – όλα θα είχαν τεθεί σε αναστολή!

Συζητάμε, επίσης, για την επενδυτική βαθμίδα. Και, βεβαίως στη συνέχεια, για περαιτέρω αναβαθμίσεις της χώρας ως προς την πιστοληπτική της ικανότητα από διεθνείς οίκους. Θα μπορούσαμε, άραγε, να φανταστούμε, ότι μέσα σε συνθήκες ακυβερνησίας θα είχαμε τέτοιου είδους αναβαθμίσεις; Και μπορούμε, άραγε, να το ρισκάρουμε, με δεδομένο ότι έχουμε τόσο ταλαιπωρηθεί από την κρίση της περασμένης δεκαετίας, τις συνεχείς πιστοληπτικές υποβαθμίσεις της χώρας και τις οδυνηρές συνέπειές τους για τους πολίτες;

Με δεδομένη την ένταση, μάλιστα, με την Τουρκία, τίθεται και ένα άλλο ερώτημα: Η κυβερνητική αστάθεια στην Ελλάδα, θα αποθράσυνε ή όχι ακόμα περισσότερο την Τουρκία; Δε νομίζω ότι κανείς χρειάζεται να έχει ιδιαίτερη φαντασία ότι, οι πολιτικές αναταράξεις στην Ελλάδα, θα ήταν βούτυρο στο ψωμί μίας επιθετικής πολιτικής ηγεσίας στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου!

Τίποτα επομένως δεν εγγυάται περισσότερο τη σταθερότητα, την οικονομική πρόοδο και μία ουσιαστική κοινωνική πολιτική από μία σοβαρή κυβέρνηση. Η οποία, όμως, πρώτα από όλα πρέπει να γίνει κυβέρνηση! Και αυτό είναι αυτό που πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι πολίτες, ιδιαίτερα όσοι αισθάνονται αδύναμοι οικονομικά. Διότι, δυστυχώς, η Ελλάδα δεν έχει την παράδοση της Ολλανδίας, της Γερμανίας και της Αυστρίας για τον σχηματισμό σταθερών και αποτελεσματικών κυβερνήσεων. Μακάρι να την είχε. Αμφιβάλλω, ωστόσο, αν γι’αυτό μπορούμε να προσευχηθούμε να γίνει πράξη μέσα στους επόμενους μήνες. Και αυτό επιβάλλει και κάνει ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη μίας αυτοδύναμης Νέας Δημοκρατίας μετά τις εκλογές!

Κανείς, βεβαίως, δεν μπορεί να θεωρήσει ότι είναι σοβαρή η πιθανότητα να εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται στα φιλικά προς το ΣΥΡΙΖΑ Μέσα Ενημέρωσης, δίνουν ένα άνετο προβάδισμα για τη Νέα Δημοκρατία. Επομένως, το διακύβευμα των εκλογών δεν είναι στην πραγματικότητα αν θα προχωρήσουμε με τη Νέα Δημοκρατία ή αν θα επιλέξουμε το ΣΥΡΙΖΑ. Το διακύβευμα των εκλογών είναι: Θα επιλέξουμε μία σταθερή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία θα εμπεδώσει την επόμενη τετραετία την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από το 2019 μέχρι το 2023; Ή η χώρα θα μπει εκ νέου σε ένα κύκλο πολιτικής αστάθειας, τον οποίο θα τον πληρώσει η οικονομία; Αυτό είναι που πρέπει να αντιληφθεί κάθε πολίτης!

Το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές, λοιπόν, και ποιος θα εκλεγεί Πρωθυπουργός, δεν είναι απλώς ένα πολιτικό παίγνιο. Ούτε έχει να κάνει με ενδεχόμενα «μηνύματα» που αρέσει κατά καιρούς στους πολίτες να στέλνουν στις κυβερνήσεις, για να διορθώσουν τα όποια λάθη τους. Διότι, τελικά, μετά τις επόμενες εκλογές, είτε θα έχουμε μία αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που – παρά τα όποια λάθη της – είναι δεδομένο ότι έχει κάνει ένα τεράστιο κυβερνητικό έργο και έχει ωθήσει τη χώρα προς την κατεύθυνση των προηγμένων ευρωπαϊκών κρατών. Είτε η χώρα θα βρεθεί σε ένα περιβάλλον αναταράξεων, πολιτικής ίντριγκας και ακυβερνησίας. Και αυτό δε θα το πληρώσουν τα κόμματα. Θα το πληρώσουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Γι’αυτό και είμαι σίγουρος, ότι μετά τις εκλογές, θα έχουμε μία αυτοδύναμη Ελλάδα!

Ομιλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, στη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ

https://youtu.be/EkTQS-HjWUA

27 Ιανουαρίου 2023


Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου με μία αναφορά που συνιστά ιστορικό χρέος, πιστεύω, για λογαριασμό κάθε βουλευτή σε αυτήν την αίθουσα.

Σχεδόν οκτώ δεκαετίες από την απελευθέρωση του Άουσβιτς, επέτειο που ταυτίζεται με τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος, οι Έλληνες σκύβουμε με τιμή στην ιερή σκιά των 60.000 συμπατριωτών μας που χάθηκαν στα κολαστήρια του ναζισμού. Ανοίγω μία παρένθεση: το γεγονός ότι ούτε καν αυτή η αναφορά δεν μπορεί να εξασφαλίσει χειροκρότημα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, λέει κάτι για το επίπεδο της τοξικότητας του πολιτικού διαλόγου.

Μαζί, λοιπόν, τιμούμε τη μνήμη και έξι εκατομμυρίων ομοθρήσκων τους, που μοιράστηκαν την ίδια τραγική μοίρα στη μεγαλύτερη θηριωδία της ανθρωπότητας. Την τιμή στα θύματα αυτά συνοδεύει το χρέος μας να μην ξεχάσουμε, αλλά να χτυπάμε και το κακό όπου αυτό εμφανίζεται: στον ιστορικό αναθεωρητισμό, στους βανδαλισμούς μνημείων και ασφαλώς με τον μανδύα συγκροτημένης πολιτικής έκφρασης.

Η ιερή και καταστατική υποχρέωση της δημοκρατίας είναι να φράζει τον δρόμο στους επίγονους του φασισμού και στους αρνητές του Ολοκαυτώματος. Μαζί, λοιπόν, με όλο τον κόσμο συμμεριζόμαστε το σύνθημα «Ποτέ ξανά».

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτέλους ο κ. Τσίπρας ανταποκρίθηκε στην επίμονη πρόκλησή μας να έρθει στη Βουλή να αντιπαρατεθούμε εφ’ όλης της ύλης. Πέντε μήνες σάς ζητώ να καταθέσετε πρόταση δυσπιστίας και μόλις τώρα το κάνατε.

Καλό είναι αυτό, διότι στις δημοκρατίες εδώ είναι ο χώρος, στο κοινοβούλιο, που λύνουν τα κόμματα τις διαφορές τους. Εδώ και στις κάλπες. Και επειδή εκφράσατε αμφιβολία για το αν θα προστατευθεί η δημοκρατία, θα προστατευθεί με τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας η δημοκρατία, κ. Τσίπρα, στις εκλογές που έρχονται.

Έχετε δίκιο να λέτε ότι οι κάλπες δεν αργούν, φτάνουμε εξάλλου στο τέλος της τετραετίας. Η εκτίμησή μου είναι ότι οι πολίτες θα σας στείλουν και πάλι στην αντιπολίτευση. Οι πολίτες δεν ξεχνούν, κρίνουν αυστηρά, συγκρίνουν δίκαια, αξιολογούν, επιβραβεύουν ή τιμωρούν.

Εξάλλου, φροντίσατε και σήμερα να μάς θυμίσετε ότι ο «θίασος» του ΣΥΡΙΖΑ ξέρει να ανεβάζει ένα μόνο έργο: να πυροβολεί τη χώρα, να ρίχνει λάσπη στην κυβέρνηση και να ποτίζει την κοινωνία με διχασμό, δηλητήριο και ψέματα. Διανθίζοντας μάλιστα σήμερα το ρεπερτόριό σας, κατά την άποψή μου, με πρωτοφανείς για την ιστορία του κοινοβουλίου προσωπικές ύβρεις εναντίον μου. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνατε, σήμερα νομίζω ότι ξεπεράσατε και τον χειρότερο εαυτό σας.

Θυμήθηκα όταν χρησιμοποιήσατε τη φράση «ένοχος ή βλάξ», έτσι δεν είναι, αυτό δεν είπατε; Αν δεν με απατά η μνήμη μου, αυτή τη φράση την είχε χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά ο μακαρίτης εκδότης της «Ελευθεροτυπίας» Κίτσος Τεγόπουλος αναφερόμενος τότε στον Ανδρέα Παπανδρέου, κάνοντας μια αναφορά στο σκάνδαλο Κοσκωτά. Το οποίο αφορούσε τον Παπανδρέου, τον Κουτσόγιωργα και τον κ. Μαντζουράνη, ο οποίος σήμερα είναι δικηγόρος του κ. Παππά.

Από τα pampers πήγαμε στις σακούλες. Προσέξτε, λοιπόν, όταν κάνετε τέτοιες ιστορικές αναφορές χωρίς να γνωρίζετε την προέλευσή τους.

Κοιτάξτε, καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω. Θέλετε να παρουσιάσετε μια εικόνα της πραγματικότητας τελείως δυστοπική. Αντιλαμβάνομαι ότι σας δημιουργεί κάποιον εκνευρισμό το γεγονός ότι 3,5 χρόνια μετά τις εκλογές φαίνεστε, τουλάχιστον δημοσκοπικά, να υπολείπεστε σημαντικά της Νέας Δημοκρατίας. Και καταλαβαίνω γιατί ανεβάζετε συνέχεια τα ντεσιμπέλ της χυδαιότητας. Το καταλαβαίνω γιατί το κάνετε.

Για το μέλλον του τόπου, για τις προσδοκίες και τις αγωνίες των πολιτών, για τη θέση της Ελλάδος σε αυτόν τον δύσκολο και επικίνδυνο κόσμο, δεν έχετε να πείτε απολύτως τίποτα. Ούτε σήμερα μας είπατε τίποτα για το τι θέλετε να κάνετε την επόμενη τετραετία.

Έχετε, όμως, κι ένα πρόσθετο πρόβλημα. Δεν μπορείτε να μιλήσετε όχι μόνο για το μέλλον, δεν μπορείτε να μιλήσετε ούτε για το παρελθόν σας διότι και αυτό ακόμα σας καταδιώκει.

Και μοιάζει, πράγματι, ξέρετε ειρωνικό το γεγονός ότι διαλέξατε την 25η Ιανουαρίου για να καταθέσετε πρόταση δυσπιστίας. Γιατί η 25η Ιανουαρίου συμπίπτει με τη στιγμή που το 2015 ο κ. Τσίπρας έγινε για πρώτη φορά -κατά την εκτίμησή μου, για τελευταία φορά- Πρωθυπουργός. Είναι μία στιγμή που οι περισσότεροι Έλληνες θέλουν να ξεχάσουν. Όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν.

Γιατί τότε ξεκίνησε αυτή η θλιβερή περιπέτεια της χώρας, που την έφερε ένα βήμα από τον «γκρεμό» της αποβολής από την Ευρώπη. Με κλειστές τις τράπεζες, αλλά ορθάνοιχτα τα σύνορα σε εκατομμύρια μετανάστες. Με ένα τρίτο, βαρύ μνημόνιο και το διαβόητο δημοψήφισμα της «κωλοτούμπας». Εσείς, που επικαλείστε το Σύνταγμα και το Κράτος Δικαίου.

Ύστερα ακολούθησε μία αλυσίδα από δεκάδες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, πολλούς δυσβάστακτους φόρους που διέλυσαν τη μεσαία τάξη.

Η επιλογή σας όμως να καταθέσετε αυτή την πρόταση, αυτή τη συγκεκριμένη μέρα, ήταν, κ. Τσίπρα, διπλά ατυχής. Καθώς φρόντισε ο ΣΥΡΙΖΑ να την ανακοινώσει -και μάλιστα το κάνατε και σήμερα- με επίκεντρο την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και τις Ένοπλες Δυνάμεις, την ίδια μέρα που στην Τουρκία συνεδρίαζε το Συμβούλιο Άμυνας της γειτονικής χώρας.

Έτσι, για μία ακόμα φορά όσα ισχυρίζεται η αντιπολίτευση έγιναν ξανά πρωτοσέλιδα στην Άγκυρα. Λυπάμαι. Λυπάμαι πραγματικά. Κανένα άλλο ξένο μέσο δεν αναπαρήγαγε τη συζήτηση αυτή, παρά μόνο τα μέσα της Τουρκίας.

Federal Reserve Board Notification: announces denial of application by Custodia Bank, Inc. to become a member of the Federal Reserve System

 

Federal Reserve Board announces denial of application by Custodia Bank, Inc. to become a member of the Federal Reserve System https://www.federalreserve.gov/newsevents/pressreleases/orders20230127a.htm Released by the Board of Governors of the Federal Reserve System Federal Reserve Board issues policy statement to promote a level playing field for all banks with a federal supervisor, regardless of deposit insurance status https://www.federalreserve.gov/newsevents/pressreleases/bcreg20230127a.htm Released by the Board of Governors of the Federal Reserve System

 

Visit us on the web at Federal Reserve Board.

The Prime Minister, Justin Trudeau, today issued the following statement on International Holocaust Remembrance Day

 Statement by the Prime Minister on International Holocaust Remembrance Day

January 27, 2023
Ottawa, Ontario

The Prime Minister, Justin Trudeau, today issued the following statement on International Holocaust Remembrance Day:

“Today, on International Holocaust Remembrance Day, I join Canadians in honouring the memory of the more than six million Jews who were murdered during the Holocaust. We remember the many Roma and Sinti, people with disabilities, 2SLGBTQI+ people, Black people, Slavic people, political opponents, and Jehovah’s Witnesses who were also persecuted and killed by the Nazis and their collaborators. We also honour the survivors and the people who gave their own lives to save the lives of others during the Holocaust.

“Each January 27, on the anniversary of the liberation of the Auschwitz-Birkenau Concentration Camp in 1945, we come together to promise ‘never again.’ That day, and in the weeks that followed, the world saw the true scale of the mass murder, systemic starvation, and genocide that occurred. In 2023, the Holocaust seems increasingly distant, so listening to and learning from survivors’ stories is now more important than ever. With the disturbing rise of antisemitism in our communities, we must uphold our collective responsibility to speak up against hatred and discrimination – wherever and whenever it occurs.

“Simply saying ‘never again’ is not enough. We must also take concrete action to combat the discrimination, hateful rhetoric, and racism that Jewish people and others continue to face. That’s why, last year, the Government of Canada criminalized the willful promotion of antisemitism by denying, condoning, or downplaying the Holocaust. We provided historic funding to strengthen Holocaust remembrance, including by supporting the construction of a new Holocaust museum in Montréal, the creation of the Toronto Holocaust Museum, and the Jewish Community Centre of Greater Vancouver’s redevelopment project, which will include a new home for the Vancouver Holocaust Education Centre. Canada’s Special Envoy on Preserving Holocaust Remembrance and Combatting Antisemitism, the Honourable Irwin Cotler, continues to advance our work on combatting antisemitism and all forms of racial discrimination and on preserving the memory of the Holocaust – both at home and abroad.

“This year’s United Nations theme for International Holocaust Remembrance Day – Home and Belonging – invites us to explore and reflect on how victims and survivors of the Holocaust were forced to adjust their idea of belonging. Many found a home in Canada and forged strong communities here which have helped shape Canada into the strong and diverse country we know today.

“As we reflect on the atrocities of the Holocaust, we renew our commitment to honour the memory of the Shoah, and to continue to learn from the horrors of the past. Today, we say ‘never again,’ and we reaffirm our shared responsibility to do everything we can to combat hatred, antisemitism, and discrimination in all its forms.”

INTERNATIONAL MONETARY FUND latest

 

Dear maria, In today's edition, we highlight: The costs of misreading inflation The managing director in Africa Haiti's Food Shock Financing World Uncertainty Index

FINANCE & DEVELOPMENT The Costs of Misreading Inflation (Credit: Adobe Stock/Aerial-Drone) Central bankers might have snuffed out inflation sooner had they paid more attention to spiraling costs in one overlooked industry. Shocks in the shipping industry can alert central banks to price perils and reduce the risk of once again falling behind the curve, Georgetown University’s Jonathan Ostry writes in an online exclusive for F&D magazine. Even as Federal Reserve Chairman Jerome Powell and other policymakers insisted that inflation was only transitory in late 2021, there were signs from the shipping industry of more persistent price pressures. By October 2021, the cost of shipping containers by maritime freight had increased by over 600 percent from pre-pandemic levels, while the cost of shipping bulk commodities by sea had more than tripled, according to a recent study by Ostry and co-authors from the IMF. Given the actual increase in global shipping costs during 2021, they estimate that the impact on inflation in 2022 was more than 2 percentage points—a huge effect that few central banks would dismiss. “While policymakers may get a pass for not factoring into their decisions what was unknowable a year ago, they should be held accountable for missing known drivers of inflation, especially those that pointed to enduring price pressures,” Ostry writes. Read the article

The Resilience and Sustainability Trust recognizes vulnerability as a criterion for concessional finance. In this podcast, IMF Managing Director Kristalina Georgieva discusses the RST with Prime Minister Mia Motley of Barbados, Rwanda’s President Paul Kagame, WTO Director-General Ngozi Okonjo-Iweala, and Makhtar Diop, Managing Director of the International Finance Corporation. The discussion is moderated by Rajiv Shah, President of the Rockefeller Foundation.

MANAGING DIRECTOR IN AFRICA Reform progress in Rwanda and Zambia

Kristalina Georgieva congratulated Rwanda on being the first country in Africa to access the IMF’s Resilience and Sustainability Trust at the end of a visit this week, which also included discussions with finance ministers and central bankers from the East African Community, a meeting with green entrepreneurs, as well as interviews with Rwanda TV and a national newspaper. Earlier, in Zambia, the managing director spoke with university students, visited a school and discussed the economic outlook in a two-part interview (part 1 and part 2). Georgieva commended Zambia’s efforts to focus spending on education and health and to fight corruption. Visit the managing director’s Twitter feed for more highlights from her Africa trip.

GLOBAL FOOD CRISIS Haiti Taps Food Shock Financing (Credit: Getty Images/Emily_M_Wilson) Haiti has become the latest country to tap the IMF’s Food Shock Window, a new channel of emergency financing for countries that are facing balance of payments pressures from the global food crisis. The Fund’s Executive Board approved a $105-million disbursement to stave off shortages of food supplies. Haiti has been hit hard by the global food price shock. Record price inflation has worsened the Caribbean nation’s fragility. With more than half the population already below the poverty line, Haiti faces a dire humanitarian crisis, with an expected financing gap of at least $105 million this fiscal year. This shock compounds the hardships of an already highly fragile country—also suffering a cholera health emergency and serious security risks. As well as filling the financing gap, Antoinette Sayeh, Deputy Managing Director and Acting Chair, said IMF emergency support would “support those most affected by food price rises through feeding programs and cash and in-kind transfers to vulnerable households, waives school fees and other measures.” In a blog last year, the IMF’s managing director said only rapid action could ease suffering of those without enough to eat and provide financing to countries in need. Read the blog

The shocks that have shaken the global economy in recent years have introduced a new normal for turbulence, driven in some cases by political fragmentation between countries. These episodes have also lifted uncertainty to exceptionally high levels, which in turn hurts economic growth. As the Chart of the Week shows, the IMF’s World Uncertainty Index has fallen for the most recent month of data but has continued to hit elevated levels in recent times owing to Russia’s invasion of Ukraine, the cost-of-living crisis and other shocks. See the interactive chart

Weekly Roundup STAFF PAPER Dollar Lenders of Last Resort Central banks may over-accumulate dollar reserves because they do not realize that this exacerbates a global scarcity of dollar-denominated safe assets, according to a new working paper by IMF staff. This scarcity of safe assets lowers dollar interest rates and encourages firms to increase the currency mismatch of their liabilities by borrowing more heavily in dollars than is justified by their operating exposures. A global regulator would prefer central banks to hold fewer dollar reserves and instead use existing regulatory tools more aggressively to shore up financial stability, the authors write. STAFF PAPER Macroprudential Policies Many countries use “macroprudential policies” to respond to external shocks, such as US monetary policy surprises or fluctuations in capital flows. In a new working paper, IMF staff construct a model of a small open economy that adjusts borrower’s loan-to-value ratios and bank’s capital adequacy ratios. The authors find that countercyclical macroprudential policy is more likely in countries whose foreign-currency liabilities are larger than their foreign-currency assets. Domestic credit and interest rates are also more insulated from US monetary tightening in countries that employ macroprudential policies countercyclically.

MARK YOUR CALENDER

JAN 30, 8:30 PM EST | JAN 31, 9:30 AM SGT World Economic Outlook Update The IMF's chief economist, Pierre-Olivier Gourinchas, will launch the World Economic Outlook Update at a press briefing in Singapore. Watch here JAN 30, 9:00 AM EST | JAN 30, 3:00 PM CET Middle East and North Africa in 2023 Jihad Azour, director of the IMF’s Middle East and Central Asia Department, will present analysis of the outlook at an online event hosted by Mediterranean Dialogues. Register here

Thank you again very much for your interest in the Weekend Read! Be sure to let us know what issues and trends we should have on our radar.

Nick Owen Editor IMF Weekend Read nowen@IMF.org