Leonidas Koumakis
"Η φαντασίωση τουρκικού χαλιφάτου" του Λεωνίδα Κουμάκη*
Ο Ρ. Τ. Ερντογάν από το έτος 2001 που ίδρυσε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) μέχρι το έτος 2023 που γράφονται αυτές οι γραμμές, υπηρέτησε ξεκάθαρα με τις πράξεις του τις επικίνδυνες φαντασιώσεις ανασύστασης μιας πεθαμένης οθωμανικής αυτοκρατορίας καθώς και μετατροπής της σύγχρονης Τουρκίας σε ένα χαλιφάτο, δηλαδή ένα πολιτικό-θρησκευτικό κράτος με κεντρική διακυβέρνηση των ανά τον κόσμο μουσουλμάνων, όπου ο τούρκος «χαλίφης» θα παραμένει στην εξουσία εφόρου ζωής και θα επιβάλλει τον διάδοχό του ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχεια του «χαλιφάτου», χωρίς τις περιπέτειες και τις αλλεπάλληλες διασπάσεις που ακολούθησαν μετά τον θάνατο του προφήτη Μωάμεθ.
«Υπόβαθρο» των φαντασιώσεων αυτών είναι αναμφισβήτητα το γεγονός ότι ο τελευταίος «σταθμός» της περιπετειώδους περιπλάνησης της κεντρικής διοίκησης του ισλαμικού κόσμου ήταν οι σουλτάνοι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, από το έτος 1517 μέχρι το έτος 1924 όταν ο Μουσταφά Κεμάλ κατάργησε εντελώς τον όρο του χαλίφη, δηλαδή του διαδόχου του Μωάμεθ.
Ο Ρ. Τ. Ερντογάν ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα με ψέματα και κάλπικες υποσχέσεις. Στην ιδρυτική του ΑΚΡ ομιλία του (14 Αυγούστου 2001, Bilkent Hotel and Conference Center, Άγκυρα) διαβεβαίωνε τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που επρόκειτο να κάνει στην συνέχεια: «... Η σημερινή μέρα θα περάσει στην πολιτική ιστορία της Τουρκίας ως η μέρα που καταρρέει η ολιγαρχία του ηγέτη και που τη θέση της παίρνει η αντίληψη για ένα συλλογικό ορθολογισμό. Η σημερινή μέρα θα περάσει στην πολιτική ιστορία της Τουρκίας ως η μέρα που δημιουργείται ένα εντελώς νέο μοντέλο πολιτικής οργάνωσης, ανοιχτό στον δημοκρατικό έλεγχο των ψηφοφόρων…».
Όλοι βέβαια σήμερα, 22 χρόνια μετά την ιδρυτική ομιλία του Ρ. Τ. Ερντογάν, γνωρίζουμε πως στην Τουρκία έχει πλήρως θεμελιωθεί η «ολιγαρχία του ενός ηγέτη» και ότι το σημερινό τουρκικό μοντέλο πολιτικής οργάνωσης αποστρέφεται και καταδιώκει σαν ποινικό αδίκημα κάθε απόπειρα «δημοκρατικού ελέγχου των ψηφοφόρων».
Επί πλέον το νέο τουρκικό καθεστώς που επιβλήθηκε, διευρύνει συνεχώς τον έλεγχο του σε όλα τα επίπεδα της τουρκικής κοινωνίας, νοθεύοντας συστηματικά, από το έτος 2014 και μετά, κάθε εκλογική διαδικασία και μη διστάζοντας όχι μόνο να φυλακίσει εκατοντάδες χιλιάδες «αντιφρονούντες» (στρατιωτικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους, απλούς πολίτες) για ανύπαρκτα «αδικήματα», αλλά ακόμα και παιδιά για «προσβολή» του «
Απατεώνα Δικτάτορα».
