ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΟΣ 2000

RELIABLE NEWS FROM THE YEAR 2000...eighteen years of reliability and objectivity!
X
ΡΗΣΙΜΗ,ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ,ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΗ,ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΑ

Eπικοινωνία στα e.mails: politikimx@gmail.com ή στείλτε μας συμπληρωμένη την σχετική φόρμα που θα βρείτε πιο κάτω.

Contact us:politikimx@gmail.com or fill the contact-form

ΠΡΟΦΙΛ ΕΚΔΟΣΗΣ - PROFILE

Ο παρών ιστότοπος, αντιπροσωπεύει την σχεδόν εικοσαετή έκδοση έντυπης και ηλεκτρονικής Εφημερίδας με τον τίτλο «ΠΟΛΙΤΙΚΗ». Δεν ασχολείται με διαφήμιση,δεν απολαμβάνει οικονομικής υποστήριξης από Δήμους,Κυβερνήσεις ή όποιους άλλους Δημόσιους ή Ιδιωτικούς Φορείς,δεν έχει χορηγούς, ή οποιασδήποτε μορφής «υποστηρικτές». Είναι μια εθελοντική προσφορά στους Ελληνες Απανταχού της Γης, ειλικρινούς και αδέσμευτης από κάθε πολιτική σκοπιμότητα δημοσιογραφικής – αυστηρά επιλεγμένης και χρήσιμης- ενημέρωσης. Ο,τι διαβάζετε εδώ, είναι καθαρή ΕΙΔΗΣΗ, χωρίς προηγούμενη «επεξεργασία». Είναι απλά, η ΑΛΗΘΕΙΑ.Τα άρθρα της ώδε Εφημερίδας, που εκδίδεται από το έτος 2000, ΟΥΔΕΠΟΤΕ διαψεύστηκαν από κανέναν. Ευχαριστούμε που μας διαβάζετε.

Μαρία και Ιωάννης Γ. Βαβουρανάκης


ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗΣ

ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ

ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ
ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ

http://politikinewsaaa.blogspot.gr :

ΕΙΣΤΕ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΙΣΤΟΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΠΟΛΙΤΙΚΗ».

Aναζητήστε παλαιότερα άρθρα πατώντας εδώ:

http://politikinews.blogspot.gr

ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ: Γράφει ο Κώστας Λάμπος:"Εκνευρίστε τις εξουσίες, αρχίστε να σκέπτεστε"..-Speech by Federal Chancellor Dr Angela Merkel at the Intergovernmental Conference....- Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής: δελτίον τύπου..-ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ .... ξανά!..-U.S.A.'s interesting news..-ΝΟRWAY latest news..-ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ 10/12/2018..-ΑΣΕΠ νέα..-International Hellenic Association (ΙΗΑ):Έκδοση Βιβλίου με τίτλο “Είμαστε Παιδιά του Ομήρου” της Ισμήνης Κ. Μαρτίνη..-Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας:ενδιαφέρον δελτίον τύπου..-​ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ «Υπουργοί ¨κοιμώμενοι τον ύπνο του δικαίου¨ αντί να σπεύσουν να διεκδικήσουν τα 254 εκ. ευρώ για την προστασία των δασών μας»!..-COUNCIL OF BARS AND LAW SOCIATIES OF EUROPE:latest news..-"ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ενημέρωση..-Ιωάννης Φιλίστωρ: Όνομα Ελλήνων ΔΕΝ εκχωρείται, σύμφωνα με «Το Φιλελληνικό Δόγμα Μονρόε»..-Το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος στη Ρώμη ..-Hellenic Folklore Research Centre Academy of Athens:ομιλία κ. ΚΑΡΑΜΑΝΕ..-κ. Γιώργος Ρωμανός Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής,γράφει:Η θνησιγενής «Συμφωνία των Πρεσπών» – «πρόσθετα πρωτόκολλα»..-κ. ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΥ άρθρο: Τσιπρική τρικυμία εν κρανίω..-OMOΣΠΟΝΔΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΠΩΛΗΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΓΟΡΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ:Μια εξαιρετική κατάκτηση ενός ολοζώντανου κλάδου ..-

ΑΓΓΕΛΙΑ


Eξαιρετικά έμπειρη Δακτυλογράφος, εχέμυθη, υπεύθυνη, ορθογράφος, με άριστη γνώση Ελληνικής Γλώσσας(μονοτονικό).Για οποιονδήποτε χρειάζεται freelancer συνεργάτιδα στον τομέα αυτό και για οποιασδήποτε μορφής εργασία (συμπεριλαμβάνονται και απομαγνητοφωνήσεις), όσο μικρή ή μεγάλη και αν είναι αυτή.

Επικοινωνία asaptype53@gmail.com


AΠΟΣΥΡΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΙΚΟ ΜΑΣ ΙΣΤΟΤΟΠΟ

Aποσύραμε ρεπορτάζ,φωτογραφίες και πληροφόρηση σχετική με εταιρεία διαδικασιών επαναχρησιμοποίησης μεταχειρισμένων αγαθών επειδή συγκεκριμένη καταγγελία καταναλωτή στο GOOGLE+ την οποία επισήμως μας απέστειλε, την ανέφερε με συγκεκριμένους αναφερόμενους οργισμένους χαρακτηρισμούς μετά από ατυχή συνεργασία του μαζί της.Εξ αιτίας της συγκεκριμένης αυτής καταγγελίας,επιστέγασμα και άλλων παρεμφερών τηλεφωνικών τοιούτων,αποσύραμε κάθε αναφορά μας,ρεπορτάζ ή φωτογραφίες ως οφείλαμε.

Η εφημερίδα ζητά ειλικρινά συγγνώμη από τους καταναλωτές.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Γράφει ο Κώστας Λάμπος:"Εκνευρίστε τις εξουσίες, αρχίστε να σκέπτεστε"

Εκνευρίστε τις εξουσίες, αρχίστε να σκέπτεστε
(Ψηφιακός Μεσαίωνας ή Άμεση Δημοκρατία;)
Γράφει ο Κώστας Λάμπος

Αφιερώνεται στον εγγονό μου Θησέα-Επίκουρο


«Μέτρο όλων των πραγμάτων είναι ο άνθρωπος»
Πρωταγόρας

Είναι στη φύση του κεφαλαίου, κατά «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό’, να κανιβαλίζει και να βαμπιρίζει. Αυτή η ιδιότητα του μεγάλου κεφαλαίου να τρώει το μικρό είναι γνωστή από την εποχή του πρώιμου καπιταλισμού και καταγράφτηκε ως δόγμα ‘lese faire laissez passer’ και επί το λαϊκότερον ως ‘ελεύθερος ανταγωνισμός’. Ελεύθερος ανταγωνισμός όμως μεταξύ άνισων μεγεθών κεφαλαίων και υπό διαφορετικές, ευνοϊκές για το μεγάλο και δυσμενείς για το μικρό κεφάλαιο, συνθήκες δεν υπήρξε ποτέ, δεν μπορεί και δεν θα υπάρξει ποτέ και στο μέλλον, πράγμα που οδηγεί στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα ολιγοπωλιακής παραγωγής και ακραίας ανισοκατανομής του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου και αποκαλύπτει ότι το δόγμα περί ‘ελεύθερου ανταγωνισμού’ δεν είναι παρά μια ταξική ιδεολογία που εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτή η πραγματικότητα έγινε, ακόμα και από την εποχή του λεγόμενου ‘πρώιμου καπιταλισμού’, κατανοητή από το μικρό κεφάλαιο, το οποίο ως πολιτικά αριθμητικά υπέρτερο διεκδίκησε και κατάφερε, συμμαχώντας με τα πλατιά λαϊκά στρώματα των αγροτών και των εργατών, να ανατρέψει το παλιό πολιτικό σύστημα της μοναρχίας και να επιβάλλει το σύστημα της λεγόμενης ‘αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας’ με την ψευδαίσθηση ότι με την υποτιθέμενη ‘λαϊκή κυριαρχία’ θα περιόριζε την αυθαιρεσία του μεγάλου κεφαλαίου και δια της κρατικής εξουσίας θα εξασφάλιζε όρους λειτουργίας της οικονομίας που θα προστάτευε το μικρό κεφάλαιο αφήνοντάς του περιθώρια επιβίωσης, ‘περάσματος’ που θα του επέτρεπαν να γίνει από θύμα θύτης, δηλαδή μεγάλο κεφάλαιο. Αυτές οι ψευδαισθήσεις κατέρρευσαν πολύ γρήγορα, όταν μέσα σε μερικές δεκαετίες το μεγάλο κεφάλαιο μετεξελίχθηκε σε μονοπωλιακό κεφάλαιο, το οποίο με τη σειρά του και σχετικά γρήγορα συσπειρώθηκε, γκρεμίζοντας, με εργαλεία του τους παγκόσμιας εμβέλειας θεσμούς όπως ο ΟΗΕ, ο ΟΠΕ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, το ΝΑΤΟ, οι 1000 αμερικανικές βάσεις στον πλανήτη, οι λογής-λογής μυστικές υπηρεσίες, στοές και λέσχες, οι προδοτικές τοπικές ελίτ, κ.λπ., κ.λπ., κάθε έννοια προστατευτικών εμποδίων, νόμων, συνόρων, εθνικής, πολιτικής, πολιτιστικής και πολιτισμικής υπόστασης και κυριαρχίας, στην οντότητα του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου, που ως αμερικανισμός αντιμετωπίζει εχθρικά και ως ‘δυνάμεις του κακού’ όχι μόνο την Ρωσία, και την Κίνα, αλλά ακόμα και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η νευρικότητα του αμερικανισμού[1] οφείλεται στο γεγονός ότι πίστεψε πως αρκούσε από μόνη της η κατάρρευση του κρατικού καπιταλισμού ‘σοβιετικού τύπου’ για να επιβάλλει την παγκόσμια ηγεμονία του και όταν ξύπνησε από την ψευδαίσθηση του νεοφιλελεύθερου θριάμβου του, βρήκε μπροστά του τον κρατικό μανιακό καπιταλισμό νεοτσαρικού και νεοκινεζικού τύπου που τον αμφισβητούν ως παγκόσμιο ηγεμόνα. Αυτή η πραγματικότητα ανάγκασε τον αμερικανισμό να μετεξελιχθεί σε Trumpισμό που σημαίνει αποχώρηση των ΕΠΑ από κάθε διεθνή συμφωνία που τις δεσμεύει και επιλογή μοναχικής πορείας των ΕΠΑ προς την παγκόσμια ηγεμονία εναντίον όλων.
Αυτές οι εξελίξεις αποκάλυψαν επίσης ότι κάθε εθνική ή ‘συμμαχική’ οντότητα μεγάλου κεφαλαίου, πέρα από τα ανταγωνιστικά μεγάλα κεφάλαια με τα οποία βρίσκεται σε αλληλοεξοντωτικό ανταγωνισμό, είναι αναγκασμένη να απαλλοτριώσει, να απορροφήσει και στην ανάγκη να καταστρέψει το μικρό και μικρομεσαίο κεφάλαιο, που, ταμπουρωμένο πίσω από αστικοδημοκρατικούς θεσμούς και ιδεολογίες περί ‘ελεύθερου ανταγωνισμού’, στέκεται εμπόδιο στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Αυτή η διαδικασία εξολόθρευσης του πολιτικά αφελούς, ανυπεράσπιστου και προδομένου από τα παραδοσιακά συντηρητικά, σοσιαλδημοκρατικά και συστημικά ‘αριστερά’ κόμματα, μικρού κεφαλαίου το οδηγεί απέναντι στην παγκοσμιοποιητική πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου σε μια απότομη ακροδεξιά στροφή που καταγράφεται ως μια ραγδαία επανεμφάνιση νεοφασιστικών και νεοναζιστικών μορφωμάτων που πλημυρίζουν το ένα μετά το άλλο τα δυτικά αστικά κοινοβούλια και σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα λίγες, αλλά προοπτικά είναι πολύ πιθανό, αν οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού δεν ακυρώσουν ριζικά το καπιταλιστικό υπόδειγμα, να αναρριχηθούν σε πολλές αν όχι σε όλες τις κυβερνήσεις των δυτικών χωρών με κατάληξη την Νέα Φασιστική Τάξη Πραγμάτων των ‘από πάνω’ απαλλοτριωτών με την αφελή συγκατάθεση και την βοήθεια των ‘από κάτω’, των απαλλοτριωμένων.
Οι ‘πορτοκαλί επαναστάσεις’ λ. χ., με τα δολάρια της CIA, που τις δυό-τρεις τελευταίες δεκαετίες μετακίνησαν δια πυρός και σιδήρου τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης από το σοβιετικό μπλοκ και την ρωσική επιρροή προς την αντιρωσική στρατηγική ανασυγκρότησης του κεφαλαίου υπό την ηγεμονία του αμερικανισμού, καθώς επίσης και η λεγόμενη ‘αραβική άνοιξη’ που αναδιάταξε τις σχέσεις ισχύος και εξάρτησης των χωρών της αραβικής χερσονήσου και της βόρειας Αφρικής υπέρ της ηγεμονικής στρατηγικής του αμερικανισμού, κατάφεραν να εμποδίσουν τους λαούς αυτών των χωρών να κάνουν ένα βήμα μπροστά από τον ψευδώνυμο ‘υπαρκτό σοσιαλισμό’ προς τον ουμανισμό της άμεσης δημοκρατίας και μ’ αυτό κατάφεραν να πισωγυρίσουν την ιστορία. Στο μεταξύ η καπιταλιστική παρακμή, η οικονομική κρίση και η κοινωνική αποσύνθεση επιτρέπει σε αμφιλεγόμενες και σκοτεινές προσωπικότητες και σε αόρατες πολιτικές δυνάμεις να καβαλήσουν ένα κύμα απροσδιόριστου ευρωσκεπτισμού που προσανατολίζεται εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι εναντίον του καπιταλισμού, με τελικό στόχο την επιστροφή στον ζόφο του 19ου και στον 20ου αιώνα, την στιγμή που το ζητούμενο είναι οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού να εισβάλλουν δυναμικά στο πολιτικό προσκήνιο και να οδηγήσουν την ΕΕ πέρα και έξω από τον καπιταλισμό, ενάντια σε κάθε ηγεμονισμό και συνεπώς σε έναν καλύτερο, δημοκρατικότερο και ειρηνικό κόσμο.
Με αυτές τις εμπειρίες οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού των χωρών της Ευρώπης άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι αυτές οι εξελίξεις θα πισωγυρίσουν και την δική τους ιστορία και γι αυτό προσπάθησαν να αντιδράσουν με τα αυθόρμητα κινήματα των χωρών της Νότιας Ευρώπης τα οποία έδωσαν στις πλατείες την έννοια του αρχαιοελληνικού δημόσιου χώρου και ξαναζωντάνεψαν τον δημόσιο διάλογο συντονιζόμενοι με την μακραίωνη διαχρονική στρατηγική τους για κοινωνική ισότητα και άμεση δημοκρατία. Δυστυχώς όμως το σύστημα κατάφερε με κατασκευασμένους ‘ηγέτες του κομματικού σωλήνα’ και των μυστικών υπηρεσιών και με κάποιες ‘πρόθυμες αριστερές πρωτοπορίες’ να ξαναγυρίσει τον κόσμο στους καναπέδες για να υποστούν οι εργαζόμενοι μια σκληρή μακρόχρονη λιτότητα και να υποκύψουν στην ισοπεδωτική απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων αυξάνοντας την ανεργία, διπλασιάζοντας τον χρόνο ημερήσιας εργασίας των επισφαλώς εργαζόμενων και μειώνοντας δραστικά την αμοιβή της εργασίας και το ισχνό κοινωνικό κράτος. Κι όλα αυτά την στιγμή που οι σύγχρονες επιστήμες και τεχνολογίες μπορούν να εξαλείψουν οριστικά την φτώχεια από τον πλανήτη και να εξασφαλίσουν καθολική ευημερία, πραγματική δημοκρατία, κοινωνική ισότητα και οικουμενική ειρήνη με μια-δυό ώρες δημιουργική ατομική εργασία την ημέρα, υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι οι επιστήμες και η τεχνολογία θα περάσουν στον έλεγχο των αυτενεργών δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού και συνεπώς θα πάψουν να είναι εργαλεία υποδούλωσης της ανθρωπότητας στο κεφάλαιο.
Πολλοί οπαδοί, αγράμματοι ή επαγγελματίες πολιτικοί θεράποντες της συντηρητικής ιδεολογίας και της ‘δεξιάς πολιτικής’, αποδίδουν αυτή την αδυναμία των δυνάμεων της άμεσης δημοκρατίας[2] στο υποτιθέμενο γεγονός ότι αυτές συμπεριφέρονται ως ‘όχλος’, ο οποίος ‘από την φύση του’, τάχα, αδυνατεί να αυτοκυβερνηθεί και συνεπώς η ‘μοίρα του’ είναι να τον εξουσιάζουν βασιλείς, σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία, ‘ηγέτες’, μεσσίες, αρχηγοί κομμάτων, λομπίστες, διάφορες διαπλεκόμενες συμμορίες και παγκόσμιοι ηγεμόνες. Αλλά και οι λεγόμενοι προοδευτικοί, δημοκράτες, ‘αριστεροί’, σοσιαλδημοκράτες, ‘κομμουνιστές’ μέχρι και κάποιοι αναρχικοί αντιμετωπίζουν τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού ως ‘μάζες’ που δεν έχουν τάχα δική τους κοινωνική συνείδηση αντίστοιχη του κοινωνικού τους Είναι και γι αυτό οφείλουν να ακολουθούν ‘φωτισμένους ηγέτες’ και ‘αριστερές’, ‘επαναστατικές πρωτοπορίες’, με αποτέλεσμα αντί να απελευθερώνονται να αλλάζουν απλώς αφεντικά. Την ίδια περίπου αντίληψη για τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού έχει και η συστημική ‘πνευματική ηγεσία’, η αστική ιντελιγκέντσια που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο σιτίζεται στο πρυτανείο της εξουσίας, η οποία αρνείται να ξεκολλήσει από τον Πλάτωνα που δίδασκε ότι η τυραννία είναι προτιμότερη από την δημοκρατία γιατί στην δημοκρατία τάχα καταλήγουν να κυβερνούν οι δημαγωγοί και αν οι ευγενείς, οι άρχοντες και οι ‘φιλόσοφοι’ θέλουν να μην τους κυβερνάνε χειρότεροί τους, τότε είναι υποχρεωμένοι να κυβερνούν, δηλαδή, να εξουσιάζουν τις κοινωνίες αυτοί οι ίδιοι. Βέβαια ούτε και ο Πλάτωνας δεν όρισε την δημοκρατία με όρους Δήμου, δηλαδή κοινωνίας και γι αυτό δεν κατάφερε, προφανώς γιατί ήταν αντίθετο με τα προσωπικά και τα ταξικά του συμφέροντα, ούτε στην Ιδανική Πολιτεία του να φανταστεί μια κοινωνία χωρίς αφεντικά και δούλους. Η μακρόχρονη, αργόσυρτη και βασανιστική διαδρομή της ανθρωπότητας διαψεύδει καθημερινά τους ιδεολόγους της ανισότητας και τους προφήτες του καπιταλισμού γιατί αποκαλύπτει ότι ‘τα πάντα ρει και ουδέν μένει ως έχει’, ότι ο κόσμος εξελίσσεται και αλλάζει ασταμάτητα, πράγμα που καταγράφεται ως διαρκής προσέγγιση, στη διάσταση του ιστορικού χρόνου βέβαια, του διαχρονικού στρατηγικού στόχου των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού που δεν είναι άλλος από την κατάκτηση της κοινωνικής ισότητας, κατάκτηση που προϋποθέτει την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής και της απάνθρωπης ανισοκατανομής του κοινωνικού πλούτου. Η ιστορία διδάσκει επίσης ότι, όπως καμιά δύναμη και καμιά εξουσία δεν κατάφερε να σταματήσει την πρόοδο της ανθρωπότητας και να διαιωνίσει την βαρβαρότητά της, έτσι και ο παρακμασμένος πια καπιταλισμός δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει η μοίρα της.
Η σημερινή παρακμιακή πραγματικότητα, ως αντικειμενική αδυναμία του καπιταλισμού να ανταποκριθεί στις ζωτικές ανάγκες της ανθρωπότητας, η πραγματικότητα των αρχών του 21ουαιώνα, όπως αυτή ορίζεται τόσο από τις δυνατότητες της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας όσο και από τις σύγχρονες ανάγκες του πλανήτη, των τοπικών κοινωνιών και της ανθρωπότητας δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί, γιατί, τόσο ως ιστορική εμπειρία και συλλογική μνήμη, όσο και ως επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση, διαμορφώνεται σταδιακά σε σύγχρονη οικουμενική ουμανιστική συνείδηση των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού και ολοκληρώνεται ως διαχρονική στρατηγική της κοινωνικής ισότητας. Στους κόλπους αυτής της ιστορικής διεργασίας οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού κατανοούν όλο και περισσότερο ότι η κοινωνική απελευθέρωσή τους προϋποθέτει πρώτα-πρώτα την απελευθέρωσή τους από την άγνοια των όρων συγκρότησης και κίνησης των κοινωνιών και της ιστορίας που τους επιβάλλουν οι σκοταδιστικοί μύθοι και η καπιταλιστική ιδεολογία και αποκρυσταλλώνονται σε δόγματα και ταμπού, σε θεσμούς, δομές και δουλείες που όλα περιστρέφονται γύρω από την λεγόμενη‘ιερότητα της ατομικής ιδιοκτησίας’[3] και ιδιαίτερα της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής, που εντελώς παράλογα, βίαια, άδικα και καταχρηστικά έχει αναγορευθεί σε‘δικαίωμα δικαιωμάτων’ πάνω και από το δικαίωμα στην ζωή και στην ελευθερία.
Από τότε που οι κοινωνίες επέτρεψαν σε κάποια από τα μέλη τους ή δεν τα απέτρεψαν από το να αποσπάσουν και να ιδιοποιηθούν μέρος της κοινής κληρονομιάς, από τότε άρχισαν οι οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, περιφερειακές και εθνικές ανισότητες οι οποίες τελικά παίρνουν την μορφή του θανάσιμου ανταγωνισμού, των κοινωνικών συγκρούσεων, των απάνθρωπων εμφύλιων και των καταστροφικών παγκόσμιων πολέμων που στις μέρες μας καταγράφονται ως καπιταλιστική βαρβαρότητα, ως «ο θάνατός σου η ζωή μου». Αυτή η συγκεκριμένη σύγχρονη πραγματικότητα δεν μπορεί να γίνει κατανοητή και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να ξεπεραστεί με τα πνευματικά και ιδεολογικά εργαλεία του 19ου και του 20ουαιώνα και γι αυτό χρειάζεται σύγχρονη συγκεκριμένη ανάλυση από τη σκοπιά των σύγχρονων συμφερόντων των κοινωνιών και της ανθρωπότητας, πράγμα που προϋποθέτει μια κοσμοαντίληψη απαλλαγμένη από ότι χωρίζει τους ανθρώπους, τις κοινωνίες και τα έθνη μεταξύ τους και όλοι γνωρίζουμε ότι αυτά που μας χωρίζουν ως άτομα, κοινωνίες και έθνη είναι πρωταρχικά η ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής και διανομής του κοινωνικού πλούτου και εργαλειακά και δευτερευόντως μας χωρίζουν οι κατασκευασμένες, από τις εκάστοτε και κατά τόπους εξουσίες, θρησκείες του μίσους και ταξικές ιδεολογίες του θανάτου.
Υπ’ αυτήν την έννοια και σε συνθήκες καλπάζουσας καπιταλιστικής παρακμής ο αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο, αυτόν της κοινωνικής ισότητας, δεν μπορεί να εξαντλείται σε ικεσίες της συνδικαλιστικής, κομματικής και ‘πνευματικής’ ηγεσίας προς το κεφάλαιο και τους πολιτικούς υπαλλήλους του για δημιουργία θέσεων απασχόλησης, για καλύτερες αμοιβές και συνθήκες εργασίας που το κεφάλαιο δεν μπορεί και δεν θέλει να προσφέρει. Ο αγώνας των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού αποκτά ουσία και προοπτική μόνον όταν αποσκοπεί και επικεντρώνεται στο ξεπέρασμα όλων ανεξαίρετα των θρησκειών και στην κατάργηση της μοναδικής και αποκλειστικής αιτίας όλων των ανισοτήτων και των δεινών της ανθρωπότητας, δηλαδή της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής και διανομής του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου. Ο αγώνας των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού δεν ονειρεύεται έναν τάχα καλύτερο καπιταλισμό γιατί ο καπιταλισμός έκλεισε τον ιστορικό του κύκλο και πρέπει να ανατραπεί για να μπορέσουν οι τοπικές κοινωνίες να αναδομηθούν πάνω στην αρχιτεκτονική της κοινωνικής ισότητας και της αταξικής δημοκρατίας σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο. Αυτό όμως σημαίνει ότι αυτός ο αγώνας χαρακτηρίζεται και είναι ως αντίθεση αντικαπιταλιστικός και ως θέση ουμανιστικός. Ο αγώνας των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού δεν μπορεί και δεν πρέπει να πέφτει στην παγίδα ψευτοθεωριών που του επιφυλάσσουν ρόλο αντικειμένου της ιστορίας που συμπεριφέρεται ως επαίτης, γιατί ο ιστορικός ρόλος αυτών των δυνάμεων είναι να αναδειχθούν στο υποκείμενο της ιστορίας που αυτό θα αποκαταστήσει σχέσεις κοινωνικής ισότητας στη Λογική της ανεκπλήρωτης επιταγής για Ισότητα, Ελευθερία, Αδελφοσύνη, συνθήκη ικανή και αναγκαία για την οποία είναι η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας γενικά και της ατομικής ιδιοκτησίας ειδικότερα πάνω στα μέσα παραγωγής.
Σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση να περάσουμε από τον φόβο των ‘θεών’ που αποτελούν κακόγουστα φετίχ της εξουσίας του κεφαλαίου[4], του βίαιου και αδίκου νόμου, από το σύνδρομο της προσωπολατρικής εξουσίας του ‘πατερούλη’ και της αυθεντίας στην αποαποικιοποίηση του μυαλού μας από σκοταδιστικά δόγματα και εξουσιαστικά ιδεολογικά ταμπού που αποσκοπούν στην απενοχοποίηση του συστήματος του κεφαλαίου και της μήτρας του της ατομικής ιδιοκτησίας. Όμως η άλλη επιλογή που μας επιφυλάσσει το κεφάλαιο σε οποιαδήποτε εκδοχή του με την βοήθεια της σύγχρονης εξουσιαστικής τεχνολογίας της υποδούλωσης είναι ο ‘προ των θυρών’ ψηφιακός Μεσαίωνας προγραμματισμένων ρομποτανθρώπων μπροστά στον οποίο θα ωχριά ο περασμένος σκοταδιστικός Μεσαίωνας των χιλίων χρόνων. Όλα αυτά σημαίνουν ότι η καμπάνα δεν χτυπάει μόνο για τους άλλους αλλά και για εμάς και συνεπώς ο καλύτερος κόσμος της κοινωνικής ισότητας και της άμεσης δημοκρατίας δεν είναι υπόθεση των άλλων, αλλά και δική μας.
_____________________



[1] Βλέπε Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και Παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009.
[2] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η Μεγάλη Πορεία της ανθρωπότητας προς την Κοινωνική Ισότητα και τον Ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2012.
[3] Λάμπος Κώστας, Η γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας. (Η ατομική ιδιοκτησία ως μήτρα βίας, εξουσίας, ανισότητας, εγκληματικότητας, σκοταδισμού και ανηθικότητας), ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017.
[4] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Θεός και Κεφάλαιο. Δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2015 και 2016.

Speech by Federal Chancellor Dr Angela Merkel at the Intergovernmental Conference..


Presse- und Informationsamt der Bundesregierung


Speech by Federal Chancellor Dr Angela Merkel at the Intergovernmental Conference to Adopt the Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration in Marrakech on 10 December 2018
                       

Conference President Foreign Minister Bourita,

Secretary-General,

President of the General Assembly Maria Espinosa,

Special Representative for International Migration Louise Arbour,

Presidents,

Colleagues,

Excellencies,

Ladies and gentlemen,




I am delighted to be here with you in Marrakech today. I would like to express my sincere thanks to our Moroccan hosts, as well as to the United Nations and to everyone else who has made this conference possible.




Today is a very important day. For we are adopting a comprehensive political agreement on migration at global level for the first time. The United Nations General Assembly was right to focus on two issues in 2016 – on the one hand the topic of refugees, the legal basis of which is the Convention relating to the Status of Refugees, and on the other hand the topic of migration, an issue affecting millions of people throughout our world. A clear distinction has been made here between refugees and migration, which is particularly significant. That is why two Compacts have been drawn up as a result. And both are to be adopted by the General Assembly before the end of December.




Today, on the 70th anniversary of the adoption of the Universal Declaration of Human Rights by the United Nations General Assembly, it is particularly appropriate that we are also considering the fate of the many millions of migrants across the globe and reiterating our conviction that universal human rights apply to every individual in every country of the earth.




Ladies and gentlemen, today we are adopting this Compact, which expressly states that its focus is on safe, orderly and regular migration. The very title of the Compact therefore describes its goal very specifically. It has become clear, and it also makes sense that this goal can only be achieved through multilateral cooperation. We could therefore say that 70 years after adoption of the International Bill of Human Rights it is high time that we also turned our joint attention to the issue of migration. Migration is a natural and frequent occurrence, and it is a good thing when it takes place legally.




Germany is a member of the European Union. Within the European Union we enjoy freedom of movement for the purposes of taking up employment. That is one aspect of our single market, and it brings us greater prosperity. That is why labour migration within the European Union is clearly regulated, also reflecting the principles of this Compact. It is all about equal pay for the same work. It is about reasonable standards. All this is something we take for granted within the European Union.

Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής: δελτίον τύπου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΑΘΗΝΑ 11.12.2018


Άλλο ένα μέτρο υπέρ των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας μας από την Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.
Σύμφωνα με τροπολογία που κατέθεσε στην Βουλή των Ελλήνων η Υφυπουργός Οικονομικών κ. Κατερίνα Παπανάτσιου καταργείται ο Ειδικός φόρος Κατανάλωσης στο Κρασί!
Ένα εμβληματικό προϊόν της παρτίδας μας στηρίζεται ξεχωριστά, μετά τον δημοσιοοικονομικό χώρο που δημιούργησε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Άλλο ένα μέτρο που ήταν δίκαιο , έγινε πράξη!



Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος
Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

Βασ. Σοφίας 2 (Μέγαρο Βουλής), 10021 Αθήνα
Τηλ.2103708473-4,fax:2103707576,e-mailp.skouroliakos@parliament.gr

Το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών σας εύχεται καλά Χριστούγεννα

Το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών  σας εύχεται καλά Χριστούγεννα
Το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών σας εύχεται καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το νέον έτος 2019!

ΠΑΛΕΨΤΕ ΟΣΟ ΘΕΛΕΤΕ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΨΗΦΩΝ ΣΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ..ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΕ!!!

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΧΥΔΑΙΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ, ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ,ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΕ...συνεχίστε στον χυδαίο,πρόστυχο,σαθρό σας κόσμο.ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ...