(Μια πένα ξεχωριστή που βοηθά τον Αναγνώστη ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ και να κρίνει σωστά τα αναπτυσσόμενα θέματα.
Μια πένα..ΠΟΥ "ΣΕ ΞΥΠΝΑΕΙ"!!
Μ.Χ.Β)
Η Νέα Γιάλτα της Αλάσκας: Όταν οι Αυτοκρατορίες Ξανασχεδιάζουν τον Χάρτη
Υπάρχει κάτι βαθιά ανησυχητικό στον τρόπο που επιστρέφει η ιστορία. Όχι ως φάρσα, όπως έλεγε ο Μαρξ, αλλά ως υπενθύμιση ότι οι λαοί που ξεχνούν πώς λειτουργεί η ισχύς, καταδικάζονται να την ξαναμάθουν με τον δύσκολο τρόπο. Και σήμερα, καθώς συζητείται ολοένα και πιο ανοιχτά το ενδεχόμενο μιας μεγάλης συμφωνίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, ίσως και με τη σιωπηλή παρουσία του Πεκίνου στο βάθος, η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια πραγματικότητα που πίστευε ότι είχε αφήσει πίσω της: τη ρευστή, ωμή, ανηλεή λογική των σφαιρών επιρροής.
Όταν λέμε «Νέα Γιάλτα στην Αλάσκα», δεν μιλάμε απλώς για μια διπλωματική συνάντηση. Μιλάμε για κάτι πολύ πιο σοβαρό: τη δυνητική αναγνώριση μιας νέας παγκόσμιας κατανομής ισχύος. Η ίδια η επιλογή της Αλάσκας ως συμβολικού τόπου δεν είναι τυχαία. Είναι το γεωγραφικό σημείο όπου οι δύο πυρηνικές υπερδυνάμεις του 20ού αιώνα αγγίζουν η μία την άλλη, ένα τοπίο που μυρίζει ακόμα Ψυχρό Πόλεμο, και ταυτόχρονα ένας χώρος εκτός Ευρώπης, αλλά για την Ευρώπη. Αυτή η λεπτομέρεια έχει σημασία. Όπως ακριβώς το 1945 η τύχη της Πολωνίας αποφασίστηκε σε μια κριμαϊκή πόλη χωρίς να ερωτηθεί κανένας Πολωνός, έτσι και σήμερα η μοίρα της Ουκρανίας και ίσως ολόκληρης της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, μπορεί να κριθεί σε ένα τραπέζι όπου οι Ευρωπαίοι θα είναι, στην καλύτερη περίπτωση, παρατηρητές.
