Είμαι ον ΑΚΟΜΜΑΤΙΚΟ και βαθύτατα ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ.Γνήσιο παιδί του Ιδιωτικού Τομέως και 20ετούς "θητείας"δημοσιογράφος ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑΣ(όπου "ελεύθερης",σημειώσατε ΜΗ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΗΣ και ΜΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗΣ απο κανένα απολύτως "υποστηρικτή" Δημοσίου,Αυτοδιοικητικού ή Ιδιωτικού συμφέροντος). Λατρεύω την Πατρίδα μου και θαυμάζω απεριόριστα ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Με προτροπή αναγνώστη,προέβην σε αυτήν την ώδε ηλεκτρονική έρευνα μιας απίστευτης εμβέλειας ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ προσωπικότητος,αυτής του Επιχειρηματία ΣΩΤΗΡΗ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ (ΧΡΩΠΕΙ).
Ευχαριστώ θερμά τους ιστοτόπους απο τους οποίους έλαβα το υλικό ,το οποίο και προβάλλω δια τους παρόντος στα social media,ως αναφορά ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ σε έναν Μοναδικό Ελληνα Επιχειρηματία.ΓΙΑΤΙ Η ΜΝΗΜΗ πρέπει να διαφυλάσσεται,ειδικά..ΣΗΜΕΡΑ.
ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ
υ.γ.:επι των γραφομένων,δεν έχω προσωπική άποψη.Διαθέτω μόνον την λατρεία στην Πατρίδα μου,και στους ξεχωριστούς της Ελληνες.
Σωτήρης Σοφιανόπουλος
Επιχειρηματίας Σωτήρης Σοφιανόπουλος: τελευταίος κληρονόμος της παλιάς φαρμακοβιομηχανίας "ΧΡΩΠΕΙ" και δημιουργός της πρώτης ελληνικής μονάδας κατασκευής οπλικών συστημάτων.
Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938, αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Αναβρύτων και σπούδασε χημεία στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης και του Ντάρμστατ.
Αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της «Χρωματουργίας Πειραιώς» - γνωστότερης ως «ΧΡΩΠΕΙ» την οδήγησε σε μεγάλη ανάπτυξη. Υπήρξε καινοτόμος επιστήμων και ερευνητής. Επί των ημερών του η “ΧΡΩΠΕΙ” απέκτησε πατέντες για παυσίπονα όπως το Algon, το Kalmol, καθώς και για πληθώρα φαρμακευτικών σκευασμάτων.
Επίσης, ο “ΧΡΩΠΕΙ” ειδικεύτηκε στην αναπτυξιακή έρευνα και τεχνολογία. Μέσω θυγατρικής που κρατικοποιήθηκε στη συνέχεια, κατασκεύασε τα πρώτα ελληνικά όπλα μετά το 1974. Είχε μάλιστα αρχίσει και την κατασκευή βαλλιστικών πυραύλων αλλά για διαφόρους λόγους η παραγωγή σταμάτησε. Στα εργαστήρια της συνέθεσε και το προωθητικό υγρό πυραύλων Υδραζίνη, ενώ έκανε και άλλες απόπειρες για τη δημιουργία τέτοιου είδους τεχνολογίας, η οποία απέτυχε.
Το 1972 απέδειξε ότι η σόγια ευδοκιμεί στη χώρα μας αλλά οι προσπάθειες για βιομηχανική εκμετάλλευση και πάλι ναυάγησαν. Κατασκεύασε το πρώτο εργοστάσιο παρασκευής πρωτεϊνούχων αλεύρων υψηλής περιεκτικότητας σε οξέα. Την τεχνολογία ζήτησε εκτός των άλλων κρατών και η Βουλγαρία με ανταλλαγή τεχνολογίας παραγωγής κιτρικού οξέος, αλλά το κράτος δεν επέτρεψε τη συνεργασία αυτή και διέταξε το κλείσιμο του εργοστασίου.
Το το 1977 οΣωτήρης Σοφιανόπουλος άντλησε το πρώτο ελληνικό πετρέλαιο στο Κερί Ζακύνθου. Κατέληξε στα δικαστήρια κατηγορούμενος από το ελληνικό κράτος, παρόλο που είχε πάρει δύο άδειες γι’ αυτό τον σκοπό.
Μετά από δικαστικές περιπέτειες και εμπλοκές με τις τράπεζες, η ΧΡΩΠΕΙ εντάχθηκε το 1980 στις προβληματικές επιχειρήσεις και λίγα χρόνια αργότερα έκλεισε οριστικά.
Μετά την ένταξη της εταιρείας στον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, ο Σοφιανόπουλος παραιτήθηκε και ασχολήθηκε με την μελέτη του «ελληνικού προβλήματος», γράφοντας βιβλία και κάνοντας εκπομπές σε μικρής εμβέλειας ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Επίσης, το 1981 ίδρυσε το Κόμμα του Ελληνισμού, με το οποίο συμμετείχε ανεπιτυχώς σε εκλογικές αναμετρήσεις. Από το 1990 αφιερώθηκε στο ζήτημα των πανωτοκίων για τα οποία τελικά ο Άρειος Πάγος αποφάνθηκε μόλις το 1997 ότι είναι παράνομα
Επίσης ήταν ραλίστας. Συμμετείχε για πολλά χρόνια στους ελληνικούς αγώνες αυτοκινήτων. Μεγαλύτερες επιτυχίες του η κατάκτηση του πανελλήνιου πρωταθλήματος ταχύτητας το 1968 και του πρωταθλήματος Ράλι το 1973.
Είχε παντρευτεί την γνωστή ηθοποιό Τζένη Ρουσσέα, με την οποία είχαν χωρίσει έχοντας αποκτήσει μια κόρη, την Έλλη.
Το ώδε υλικό ανήκει στην https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82#7s8d6f87
Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος (Αθήνα, 1938-2020) ήταν Έλληνας πολιτικός, επιχειρηματίας και πρώην οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων. Είναι γνωστός και με το όνομα που έτρεχε στους αγώνες, σαν Είπωρχ.
Έβγαλε το γυμνάσιο Αναβρύτων και σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο του Ντάρμστατ[1][2]. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην εταιρεία "ΧΡΩΠΕΙ" όπου ήταν και ο τελευταίος της ιδιοκτήτης. Το 1977 παρήγαγε το πρώτο πετρέλαιο στην Ελλάδα στο Κερί Ζακύνθου και, παρότι είχε δύο άδειες, είχε νομικές περιπέτειες με το κράτος.[3] Ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος Ελληνισμού που παίρνει μέρος στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές από το 1981.
Αγωνιζόταν για πολλά χρόνια στους ελληνικούς αγώνες αυτοκινήτων με μεγαλύτερη επιτυχία του η κατάκτηση του πανελλήνιου πρωταθλήματος ταχύτητας το 1968[4] και του πρωταθλήματος Ράλι το 1973[5].
Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στις 20 Φεβρουαρίου 2020.
