ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ενημέρωση..

Αθήνα, 4 Ιουλίου 2018 Αποσπάσματα από τη συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο ραδιόφωνο του ΑΘΗΝΑ 984 και στον δημοσιογράφο Ηλία Κανέλλη Ο κ. Καμμένος γελοιοποιεί τα πάντα, γελοιοποιεί το κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης, γελοιοποιεί ένα εθνικό θέμα, όπως είναι το ζήτημα των σχέσεών μας με τα Σκόπια και, βεβαίως, γελοιοποιεί και το ρόλο του ως κυβερνητικού εταίρου και Υπουργού Άμυνας, διότι η συμπεριφορά αυτή είναι μία συμπεριφορά που αντιβαίνει στην κοινή λογική και ισοπεδώνει τα πάντα. Δεν μας επιτρέπει να έχουμε πια κανένα σοβαρό κριτήριο για την αξιολόγηση των πολιτικών συμπεριφορών, γιατί όλα έχουν γίνει, πραγματικά, κενά περιεχομένου. Είναι αυτή η υδαρής κατάσταση για την οποία έχω μιλήσει. Το κυβερνητικό σχήμα, και τα δύο κόμματα, οι εταίροι, αυτοί οι άνθρωποι που ασκούν την εξουσία, δεν είναι σε στερεά κατάσταση, δεν πιστεύουν πουθενά, δεν έχουν ραχοκοκαλιά, δεν υπάρχει όριο, δεν υπάρχει αξιακό κριτήριο, δεν υπάρχει συνειδησιακή ευαισθησία, δεν είναι ούτε καν ένα υγρό το οποίο, εν πάση περιπτώσει, έχει μία σαφή μορφή, είναι αυτό το υδαρές πράγμα, το οποίο παίρνει τη μορφή του δοχείου στο οποίο κάθε φορά τοποθετείται. Διότι το μόνο κριτήριο είναι η συνέχιση της παραμονής στην εξουσία, και μάλιστα με έναν τρόπο που παραβιάζει κάθε έννοια δημοκρατικής αρχής και ευαισθησίας. Διότι εδώ διαφωνούν στα ουσιώδη, προετοιμάζουν το πολιτικό διαζύγιό τους, αλλά βεβαίως παραμένουν και ασκούν την εξουσία. Η συμφωνία που υπογράφτηκε με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας είναι μία συμφωνία που παράγει έννομα αποτελέσματα από την υπογραφή της σε πάρα πολλά θέματα. Βεβαίως και για να τεθεί σε ισχύ συνολικά το περιεχόμενο της συμφωνίας, απαιτείται να προηγηθεί η κύρωση και από τις δύο χώρες και, μάλιστα, όχι μόνον η κύρωση, αλλά από την πλευρά των Σκοπίων πρέπει να έχει γίνει και το δημοψήφισμα –εφόσον επιθυμούν– και η αναθεώρηση του Συντάγματος, για να έρθει η Ελλάδα να κυρώσει. Όμως, υπάρχουν άλλες ρυθμίσεις οι οποίες ισχύουν αμέσως. Στην πραγματικότητα το κείμενο αυτό εμπεριέχει δύο συμφωνίες, μία διεθνή συνθήκη η οποία προϋποθέτει κύρωση και από τις δύο πλευρές, αλλά και μία συμφωνία απλοποιημένης μορφής, η οποία ισχύει κατά το Διεθνές Δίκαιο από μόνη την υπογραφή της. Δεν θέλω να μπω σε τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά όλοι παρακολουθούμε ότι κινούνται οι διαδικασίες σε σχέση με το ΝΑΤΟ και σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα, έχουν αναληφθεί δεσμεύσεις οι οποίες προενεργούν, προηγούνται της κύρωσης και της θέσης σε ισχύ του συνόλου της συμφωνίας αυτής. Τώρα, αυτή η συμφωνία, κ. Κανέλλη, υπεγράφη και κατέστη εφικτό το να βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε, επειδή ο κ. Καμμένος επέτρεψε στον κ. Τσίπρα να υπογράψει τη συμφωνία αυτή. Με τη θετική ψήφο που έδωσε στη διαδικασία της πρότασης δυσπιστίας, στην πραγματικότητα συνυπέγραψε τη σύμβαση αυτή, την οποία καταγγέλλει ως αντίθετη στα εθνικά συμφέροντα και στον ιδεολογικό πυρήνα –εάν υπάρχει κάτι τέτοιο– των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Και έρχεται τώρα η θεωρία των 180 ψήφων ή του δημοψηφίσματος. Η συμφωνία αυτή δεν αφορά το άρθρο 28 παράγραφος 2 του Συντάγματος, που προβλέπει ότι με 180 ψήφους κυρώνονται εκείνες οι διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες μεταφέρονται, κατά το Σύνταγμα αρμοδιότητες σε όργανα διεθνών Οργανισμών. Αυτό συμβαίνει με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Ευρωζώνη, με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, όχι με το πώς διευθετούμε το ζήτημα του ονόματος και τη χρήση του ονόματος με τη γειτονική μας χώρα. Δεν απαιτείται ούτε καν πλειοψηφία 151 που ακούω, η οποία σημαίνει απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Αυτό προβλέπεται στο άρθρο 28 παράγραφος 3 του Συντάγματος, όταν έχουμε διεθνή σύμβαση που συνιστά περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας. Εδώ δεν έχουμε περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας, περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας έχουμε όταν μετέχουμε σε ένα διεθνές γίγνεσθαι, όπως είναι, για παράδειγμα, η συμμετοχή της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ, εκεί έχουμε περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας και γι’ αυτό η κυβέρνηση Ράλλη όταν επιστρέψαμε στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το άρθρο 28 παράγραφος 3 ή αν θέλαμε να λύσουμε θέματα που έχουν σχέση με τις στρατιωτικές συνεργασίες, με τις βάσεις και ούτω καθεξής. Η πλειοψηφία που απαιτείται για να κυρωθεί μία τέτοια σύμβαση, όσο σοβαρή και να είναι, είναι η γενική πλειοψηφία που ισχύει, δηλαδή η πλειοψηφία των παρόντων σε μία κοινοβουλευτική διαδικασία. Στις συνόδους κορυφής του ΝΑΤΟ μετέχει ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Εξωτερικών και ο Υπουργός Αμύνης. Όταν ένας Υπουργός Αμύνης μετέχει στη σύνοδο συνοδεύοντας τον Πρωθυπουργό ή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, προφανώς συμφωνεί με μία ενιαία κυβερνητική πολιτική. Το άλλο είναι διακωμώδηση των διαδικασιών και μάλιστα σε Βορειοατλαντικό επίπεδο, δηλαδή μεταφέρουν τον τραγέλαφο τον ελληνικό σε επίπεδο διεθνές και μάλιστα Ευρωατλαντικό.  Το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, το όργανο το οποίο διοικεί το ΝΑΤΟ, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού, συγκροτείται ανά πάσα στιγμή σε οποιοδήποτε επίπεδο, δηλαδή από τους Πρωθυπουργούς και αρχηγούς κρατών μέχρι το επίπεδο των μονίμων αντιπροσώπων. Την τυπική απόφαση για την πρόσκληση μπορεί να την πάρει το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο σε οποιοδήποτε επίπεδο, αλλά ειδικά το τριήμερο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, στο οποίο έχω μετάσχει κάποιες φορές και ως Υπουργός Αμύνης και ως Υπουργός Εξωτερικών διεξάγεται με πολλές συνθέσεις στις οποίες το Συμβούλιο συνέρχεται. Συνεδριάζει σε επίπεδο πρωθυπουργών στο ένα τραπέζι, υπουργών εξωτερικών στο άλλο, υπουργών αμύνης στο άλλο και συζητούν διάφορα θέματα τα οποία είναι εξίσου κρίσιμα και εξίσου δεσμευτικά. Αλλά, όταν το μείζον είναι η εισδοχή της γειτονικής μας χώρας, η εισδοχή της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπως εξακολουθεί να λέγεται μέχρι την πλήρη θέση σε ισχύ της συμφωνίας, τότε δεν νοείται να υπάρχει ένας υπουργός ο οποίος διαφωνεί και ο οποίος παίζει θεσμικά παιχνίδια τα οποία είναι για μωρά παιδιά.  Το ζήτημα της κύρωσης της συμφωνίας και τι θα γίνει είναι ένα ζήτημα τεραστίου εθνικού συμφέροντος. Είναι τόσο σημαντικό το θέμα της κύρωσης της συμφωνίας που θέλω να σας πω το εξής: Βεβαίως, για να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία κύρωσης και θέσης σε ισχύ, διότι, σύμφωνα με πρόβλεψη που υπάρχει στη συμφωνία αυτή, θα προσκληθούν , θα αποφασισθεί η ένταξή τους και θα αρχίσουν οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, που είναι 29, να κυρώνουν το πρωτόκολλο ένταξης, αλλά, η Ελλάδα θα μείνει τελευταία και θα κυρώσει το πρωτόκολλο ένταξης ταυτόχρονα με την κύρωση της συνθήκης για το όνομα. Όμως, εάν δεν κυρωθεί για οποιοδήποτε λόγο η συνθήκη για το όνομα, σύμφωνα με τα όσα έχει υπογράψει ο κ. Τσίπρας με τον κ. Κοτζιά και τον κ. Καμμένο, θα εξακολουθεί να διατηρείται σε ισχύ η ενδιάμεση συμφωνία του 1995. Η ενδιάμεση συμφωνία εμπεριέχει το άρθρο 11, το οποίο ερμηνεύθηκε, δυστυχώς, εναντίον των απόψεών μας από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην υπόθεση που ξεκίνησε το 2008, με το λεγόμενο veto στο Βουκουρέστι, υπόθεση για την οποία εκδόθηκε εναντίον μας απόφαση το 2011. Άρα, ακόμη κι εάν δεν κυρωθεί ποτέ αυτή η σύμβαση, η συνθήκη λέω εγώ, που υπογράψαμε και που παράγει σοβαρά έννομα αποτελέσματα από την υπογραφή της, επειδή θα μείνει σε ισχύ η ενδιάμεση συμφωνία με το άρθρο 11 και με την ερμηνεία του από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, κινδυνεύουμε να δούμε τη γειτονική μας χώρα να καθίσταται μέλος του ΝΑΤΟ και εμείς να μην έχουμε κυρώσει τη συμφωνία αυτή, στην οποία μας έχει δεσμεύσει η υπογραφή που ετέθη από την κυβέρνηση, με τη διευκόλυνση που παρείχε στην κυβέρνησή του ο κ. Καμμένος. Ηλ. Κανέλλης: Και θα είμαστε καταγέλαστοι, διότι θα είμαστε πάλι… Ευ. Βενιζέλος: Θα είμαστε παράδειγμα για να διδασκόμαστε σε όλες τις νομικές σχολές του κόσμου και σε όλες τις σχολές διεθνών σχέσεων για το πώς χάσαμε το μεγαλύτερο διαπραγματευτικό μας όπλο, χωρίς να μπορούμε να το κρατήσουμε μέχρι τη στιγμή της κύρωσης. Οι Έλληνες πολίτες έχουν εμπειρία πλέον, διότι ζουν αυτή την περιπέτεια σχεδόν δέκα χρόνια, από τα τέλη του 2009 έως το 2018, που ήδη διανύουμε το δεύτερο εξάμηνό του. Δεν νομίζω ότι περιμένουν από κανέναν κ. Moscovici να τους περιγράψει μία κατάσταση που την ξέρουν και τη βιώνουν και, κυρίως, ξέρουν ότι μία κατάσταση που άλλαζε το 2014, μία κατάσταση που είχε διαμορφωθεί με συνθήκες αισιόδοξες, το Νοέμβριο-Δεκέμβριο 2014, μετά, κατεστράφη το πρώτο εξάμηνο του 2015 και μπήκαμε σε αυτήν τη δευτερογενή κρίση της τελευταίας τριετίας. Και τώρα υποτίθεται ότι βγαίνουμε από το τρίτο μνημόνιο, αυτό στο οποίο μπήκαμε ενώ ήταν περιττό να μπούμε, διότι επρόκειτο να βγούμε από το δεύτερο μνημόνιο στις 20 Φεβρουαρίου 2015. Ο κ. Moscovici τα γνωρίζει όλα αυτά γιατί ήταν Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας από το 2012, με την εκλογική νίκη του κ. Hollande, και βεβαίως έχει παρακολουθήσει όλη αυτήν τη διαδικασία ως Υπουργός Οικονομικών, γιατί έγινε Επίτροπος στην τελευταία φάση, δηλαδή στο τέλος του 2014, μετά τις Ευρωεκλογές, όταν σχηματίσθηκε η Επιτροπή υπό την Προεδρία του κ. Juncker και ανέλαβε αυτά τα καθήκοντά του διαδεχόμενος τον Olli Rehn. Άρα, τα έχει παρακολουθήσει όλα αυτά και επειδή τον γνωρίζω πολύ καλά και είμαστε φίλοι και έχουμε συνεργασθεί υπό όλες τις ιδιότητές μας, ξέρω πάρα πολύ καλά ότι έχει αντίληψη των πραγμάτων γιατί είναι ένας σοβαρός άνθρωπος και ένας ευρωπαίος πολιτικός που έχει αίσθηση των συσχετισμών και της πραγματικότητας σε ευρωπαϊκό και σε παγκόσμιο επίπεδο και ξέρει πολύ καλά ότι δεν έχει νόημα να παρουσιάζεις ένα δήθεν success story, λέγοντας ότι αλλάζει κατάσταση η Ελλάδα και βγαίνει από το μνημόνιο, για να πάει πού; Πού πάει η Ελλάδα βγαίνοντας από το μνημόνιο; Πηγαίνει στις αγορές; Δεν υπάρχουν αγορές, γι’ αυτό υπάρχει το ταμειακό απόθεμα ασφάλειας, γι’ αυτό υπάρχει cash buffer για τα επόμενα δύο χρόνια και το μεγάλο ζήτημα είναι μετά τα δύο χρόνια, επί των ημερών της επόμενης κυβέρνησης, αν θα μπορέσει η Ελλάδα σιγά-σιγά να πάει στις αγορές και να λειτουργεί ως ένα φυσιολογικό κράτος. Εγώ να δικαιολογήσω τον κύριο Moscovici, επειδή ως μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και αρμόδιος Επίτροπος, θέλει να εμφανίσει ένα success story, να πει στις κυβερνήσεις ότι η Επιτροπή παράγει ένα έργο. Αλλά οι κυβερνήσεις ξέρουν πάρα πολύ καλά, γιατί το Eurogroup αποφασίζει, και αποφασίζει πολλές φορές υποτιμώντας την Επιτροπή. Άλλωστε η ίδια η ύπαρξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο εσωτερικό της Ευρωζώνης ήταν έκφραση δυσπιστίας των κρατών μελών και ιδίως της Γερμανίας προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο τρόπος που συγκροτήθηκε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, το ESM και οι αρμοδιότητες που παίρνει το ESM και η σχέση του ESM, του κ. Regling δηλαδή, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η διαχείριση του προγράμματος, του μνημονίου, από τον ESM δείχνει, επίσης, ότι έγιναν νέοι θεσμοί, γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίθηκε ότι δεν μπορεί από μόνη της να αντιμετωπίσει την κρίση. Ο κ. Moscovici, επίσης, ξέρει πάρα πολύ καλά ότι εδώ δεν υπάρχει μόνον η εποπτεία που υπάρχει σε άλλες χώρες, όπως είναι η Πορτογαλία ή η Ιρλανδία, αλλά εδώ υπάρχει ένα ολόκληρο υβριδικό σύστημα ενισχυμένης εποπτείας, η οποία λειτουργεί ως προληπτική πιστωτική γραμμή με όλα τα κακά της, αλλά όχι τα καλά της. Διότι έχουμε την πλήρη εποπτεία της προληπτικής πιστωτικής γραμμής διογκωμένη και διευρυμένη, έχουμε περιορισμένη χρηματοδότηση την οποία την έχουμε πάρει εκ των προτέρων επιβαρύνοντας το χρέος μας και όχι έχοντας τα στη διάθεση του ESM χωρίς να επιβαρύνουμε με τα λεφτά αυτά το χρέος, αλλά δεν έχουμε ούτε το waver, το λεγόμενο, ώστε να δανείζονται οι τράπεζες από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και όχι από το ELA, κυρίως όμως δεν έχουμε το δικαίωμα συμμετοχής στα προγράμματα του QE, της νομισματικής χρηματοδότησης και πραγματικά της διευκόλυνσης της ρευστότητας που εξακολουθεί να έχει, παρότι τελειώνουν, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή μπορεί να τα ξαναθέσει σε κίνηση η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αυτό το οποίο δημιουργεί πρόβλημα και πρέπει ο κ. Moscovici να το σκεφθεί πάρα πολύ σοβαρά, και η Επιτροπή ως όργανο να το σκεφθεί, υπό τον κ. Junger, είναι εάν η Επιτροπή έχει μέσα στις αρμοδιότητές της την ενθάρρυνση και την τροφοδότηση του πολιτικού τυχοδιωκτισμού και του ακραίου εθνικολαϊκισμού στα κράτη μέλη ή αν αποστολή της είναι να ανακόπτει αυτά τα φαινόμενα. Μπορεί να πει ο κ. Moscovici ότι πρέπει να γιορτάσω την ενσωμάτωση του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των ΑΝΕΛ –αναρωτιέμαι εγώ– στο ευρωπαϊκό σύστημα, ότι εδώ πήραμε ένα εθνικολαϊκιστικό ριζοσπαστικό μόρφωμα και το μετατρέψαμε σιγά-σιγά σε ένα συμβατικό ευρωπαϊκό κόμμα το οποίο ακολουθεί την κεντρική γραμμή, είναι ενδοτικό στο εξωτερικό, δεν φέρνει αντιρρήσεις, αποδέχεται τα πάντα, κλείνει τα θέματα, άρα γιατί να μη γιορτάσουμε την ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα στο ευρωπαϊκό κατεστημένο με την ταπεινωτικότερη δυνατή μορφή. Ας τον διευκολύνουμε, ας πούμε ότι υπάρχει ένα αφήγημα καθαρής εξόδου, το οποίο είναι ψευδές, ή ας τον διευκολύνουμε, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να μη φορτωθεί η παρούσα κυβέρνηση την περικοπή των συντάξεων, που η παρούσα κυβέρνηση ψήφισε στη Βουλή και η παρούσα κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε με το νόμο Κατρούγκαλου, για να διευκολύνουμε τη διατήρηση κάποιων καταστάσεων στην Ελλάδα, το οποίο είναι απολύτως απαράδεκτο από ευρωπαϊκή άποψη, διότι ενθαρρύνει τη συνέχιση των ψεμάτων, των ασαφειών και των κινδύνων του λαϊκισμού. Εγώ είμαι κατά της περικοπής των συντάξεων, θέλω να εφαρμόζεται το κριτήριο του Συμβουλίου Επικρατείας για το όριο της αξιοπρεπούς διαβίωσης, αλλά μπορεί να με διαβεβαιώσει ο κ. Τσίπρας, ο κ. Καμμένος ή ο κ. Moscovici ότι δεν θα καταρρεύσει μεθαύριο το ασφαλιστικό σύστημα συνολικά, με αδυναμία καταβολής, αρχικά, των επικουρικών συντάξεων, των εφάπαξ και, μετά, και ενός τμήματος των κύριων συντάξεων; Αυτό με ενδιαφέρει εμένα και αυτό είναι το θεμελιώδες. Άρα, λοιπόν, εάν θέλει κάποιος, έστω Ευρωπαίος, να ανοίξουμε ξανά το ασφαλιστικό, ας το ανοίξουμε ξανά, αλλά για να το λύσουμε συνολικά ως πρόβλημα που αφορά τις επόμενες γενιές, όλους τους συνταξιούχους και όλους τους εργαζόμενους.  https://www.evenizelos.gr/mme/interviews/420-interviews2018/5825-984.html  Αθήνα, 4 Ιουλίου 2018  κ. ΝΙΚΟΥ ΔΕΝΔΙΑ,τ. Υπ.Π.τ.Π, ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ             Παρέμβαση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και Βουλευτή Β΄Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας Νίκου Δένδια,  κατά τη συζήτηση επί του σ.ν. του ΥΕΘΑ για την κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης που αφορά στην Πολυεθνική Συνεργασία για Κατευθυνόμενα Πυρομαχικά Ακριβείας Αέρος - Εδάφους και ειδικότερα επί της τροπολογίας για την επέκταση καταβολής του επιδόματος των 100 ευρώ στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν στις Μονάδες Προκαλύψεως της ηπειρωτικής μεθορίου, στη νήσο Σκύρο και σε περιοχές του Δ. Σητείας. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Βουλευτής Β΄Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας  Νίκος Δένδιας  ανέφερε μεταξύ άλλων στην παρέμβασή του σήμερα το πρωί στην Ολομέλεια της Βουλής, επί του σ.ν. του ΥΕΘΑ για την κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης που αφορά στην Πολυεθνική Συνεργασία για Κατευθυνόμενα Πυρομαχικά Ακριβείας Αέρος - Εδάφους και ειδικότερα επί της τροπολογίας για την επέκταση καταβολής του επιδόματος των 100 ευρώ στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν στις Μονάδες Προκαλύψεως της ηπειρωτικής μεθορίου, στη νήσο Σκύρο και σε περιοχές του Δ. Σητείας : ·         Επιθυμούμε την επέκταση της ρύθμισης για την καταβολή του επιδόματος των 100 ευρώ, ωστόσο θα έπρεπε να καταλαμβάνει και τα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας που υπηρετούν στις ίδιες περιοχές. ·         Η Κυβέρνηση εισάγει μια άδικη διάκριση σε βάρος του αστυνομικού προσωπικού που θα μπορούσε και έπρεπε να την είχε αποφύγει.

Δελτίο Τύπου του Τομέα Ενέργειας του Κινήματος Αλλαγής και του αρμόδιου Τομεάρχη Γιώργου Αρβανιτίδη   Επιστροφή στην κανονικότητα και άλλα παραμύθια: Η περίπτωση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας Το γιορταστικό πνεύμα του Ζαππείου μεταφέρθηκε και στον χώρο της ενέργειας. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι έγιναν με επιτυχία οι διαγωνισμοί για επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ). Τι χαρακτηρίζει όμως ως επιτυχία; Το γεγονός ότι στα φωτοβολταϊκά η τιμή δημοπράτησης βρίσκεται τώρα κοντά στα 63 Ευρώ/μεγαβατώρα, μειωμένη κατά 20% σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2016; Μα το ίδιο χρονικό διάστημα, η τιμή των διαγωνισμών στην «ηλιόλουστη» Γερμανία μειώθηκε κατά σχεδόν 40% και βρίσκεται τώρα κοντά στα 38 Ευρώ/μεγαβατώρα. Πότε επιτέλους θα μπορέσει η χώρα να επωφεληθεί από την δραστική μείωση του κόστους κατασκευής των ΑΠΕ, όπως έχουν κάνει όλες οι άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, ώστε να οδηγηθούμε σε πραγματική μείωση των λογαριασμών ηλεκτρισμού; Και που είδε αλήθεια η κυβέρνηση το ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον, όταν αντί για 600 MW έργων δεν μπόρεσε να δημοπρατήσει τελικά ούτε τα μισά; Οι επενδύσεις στην ενέργεια – όπως και στους υπόλοιπους κλάδους της οικονομίας – προφανώς και δεν μπορούν να στηριχθούν σε ευχολόγια και φαντασιώσεις. Τα δεδομένα των δημοπρατήσεων δείχνουν πως αντί για το τέλος της κρίσης και την ισχυρή ανάπτυξη της οικονομίας, παραμένουμε στην στασιμότητα και στην μιζέρια. Ο κρίσιμος τομέας της ενέργειας και η αξιοποίηση του πλούσιου αιολικού και ηλιακού δυναμικού της χώρας απαιτούν σχέδιο και συστηματική δουλειά. Απαιτείται άμεσα πολιτική αλλαγή για να ξεφύγουμε από το τέλμα που βρισκόμαστε.