.... στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχουν στιγμές στην κοινοβουλευτική ζωή που απαιτούν πολλά περισσότερα από μία συνηθισμένη πολιτική, κομματική αντιπαράθεση. Ζητούν αλήθεια, ζητούν ευθύνη, ακόμα και σε συγκυρίες που αυτές δείχνουν να χάνονται μέσα στη σύγχυση.
Όταν μάλιστα αφορούν ένα θέμα το οποίο διαπερνά την καρδιά της κοινωνίας, τότε στην αλήθεια και την ευθύνη πρέπει να προστεθεί και η αποφασιστικότητα. Η δύναμη, δηλαδή, να αντιταχθούμε στις εύκολες εντυπώσεις, που τις φουσκώνουν το ψέμα και η κομματική σκοπιμότητα.
Το οφείλουμε, θα έλεγα, πρώτα και πάνω απ’ όλα στους συγγενείς των 57 θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών. Δεν τους αξίζει να γίνουν ένα γρανάζι σε μια θλιβερή προσπάθεια εργαλειοποίησης μιας στιγμής που συγκλόνισε όλη την Ελλάδα.
Και τέτοιες στιγμές ζούμε και σήμερα. Ζούμε, δύο χρόνια μετά το τραύμα των Τεμπών, ένα κοινό πένθος το οποίο συγκεκριμένοι κύκλοι επιδιώκουν να μετατρέψουν σε ένα σημείο διχασμού, ενώ θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να είναι ένα εφαλτήριο ενότητας. Είναι μία τραγωδία που συχνά υποβιβάζεται σε πολιτικό σύνθημα.
Παράλληλα, όμως, είναι και μια οδυνηρή αφορμή την οποία ορισμένοι κάνουν «πολιορκητικό κριό» για να αναβιώσουν τον λαϊκισμό και την τοξικότητα, χωρίς να προσφέρουν καμία εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και με μόνο στόχο το πισωγύρισμα της χώρας.
Είμαι, λοιπόν, σήμερα εδώ ενώπιον του Κοινοβουλίου για να δηλώσω την προσήλωση της κυβέρνησής μας στην αλήθεια και στη δικαιοσύνη. Είμαι εδώ, επίσης, γιατί θεωρώ απαραίτητο να απαντήσω έστω και σύντομα σε αυτή τη «θύελλα» των fake news που θολώνουν τη σκέψη.




