Αθήνα, 7 Μαΐου 2026 Ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ Ευχαριστώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Συνεδριάζουμε σήμερα έχοντας μπροστά μας πολλές ώρες, προκειμένου να μπορέσουμε να δώσουμε τον λόγο σε όσους συναδέλφους επιθυμούν να μιλήσουν, να τοποθετηθούν για τη Συνταγματική Αναθεώρηση αλλά και όχι μόνο, έχοντας όμως επίγνωση και του περιβάλλοντος γύρω μας. Μόλις επέστρεψα από ένα ακόμα ταξίδι στο εξωτερικό. Βρέθηκα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στη συνέχεια στην Ιορδανία και είχα την ευκαιρία να επαναβεβαιώσω αυτή την πολύ μεγάλη αναταραχή και ανησυχία η οποία υπάρχει και η οποία συνδέεται με τον πόλεμο, ο οποίος ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί στο Ιράν, προφανώς με πολύ σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις, όχι μόνο για τη δική μας οικονομία αλλά για την παγκόσμια οικονομία. Τα λέω όλα αυτά, γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτά τα οποία συζητούμε και αφορούν τα εσωτερικά θέματα της παράταξής μας, της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, είναι πολύ σημαντικά. Πρέπει, όμως, να συναντιούνται κιόλας με τις προσδοκίες, τις φοβίες, τα προβλήματα των πολιτών. Και σήμερα το πρώτο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν οι πολίτες είναι το πρόβλημα της παρατεταμένης ακρίβειας. Αυτό το οποίο αναζητούν και περιμένουν, πρωτίστως από εμάς, είναι τρόπους για να μπορέσουμε να τους ανακουφίσουμε και να τους βοηθήσουμε να ξεπεράσουν μία κρίση που και αυτοί αναγνωρίζουν, προφανώς, ότι είναι παγκόσμια. Περιμένουν, όμως, από την κυβέρνησή μας συγκεκριμένα μέτρα. Τα λέω αυτά από την αρχή για να προσδιορίσω την ανάγκη να συναντιόμαστε πάντα και να μιλάμε στη γλώσσα των πολιτών και όχι κατ’ ανάγκη προβάλλοντας τις δικές μας ανησυχίες ή τις δικές μας ανασφάλειες σε μία εσωτερική συζήτηση. Γι’ αυτό, λοιπόν, οφείλουμε να ανταποκριθούμε σε αυτή τη συγκυρία, να είμαστε ειλικρινείς αλλά και παραγωγικοί στις τοποθετήσεις μας, όπως είπα με αναφορές που ενδιαφέρουν τον πολίτη και αποφεύγοντας μια μίζερη εσωστρέφεια. Εξάλλου, είναι φυσικό, είμαστε επτά χρόνια κυβέρνηση, λογικό είναι να δίνουμε αφορμές και για τέτοιες συζητήσεις. Αλλά θα ήθελα να επαναλάβω αυτό το οποίο είπε και ο Μάξιμος στην εισαγωγική του τοποθέτηση: είμαστε επτά χρόνια κυβέρνηση και σήμερα η Νέα Δημοκρατία καταγράφει ποσοστά υπερδιπλάσια του δεύτερου κόμματος. Την ίδια στιγμή, παραμένουμε η μόνη εθνική δύναμη σιγουριάς, ασφάλειας και προοπτικής. Μια δύναμη η οποία θέλει να κρατήσει την πατρίδα μας σε τροχιά προόδου και σε μια νέα θητεία, όχι μόνο γιατί μια τρίτη τετραετία θα αποτρέψει την επιστροφή του τόπου σε όσα ζήσαμε τρεις τετραετίες πίσω, αλλά κυρίως γιατί η παράταξή μας, η Νέα Δημοκρατία, έχει πάρα πολλά ακόμα να κάνει για την Ελλάδα του 2030, όπως την οραματιζόμαστε. Θωρακίζοντας δυναμικά την άμυνά της -μια αναντίρρητη προτεραιότητα στους ταραγμένους καιρούς στους οποίους ζούμε-, συνεχίζοντας αυτή τη διπλή πορεία ανάπτυξης και κοινωνικής στήριξης, διότι χωρίς υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης δεν μπορεί να υπάρχει κοινωνικό μέρισμα, και τέλος ανοίγοντας τον δρόμο για νέες μεγάλες μεταρρυθμίσεις, που απαιτεί αυτή η νέα εποχή η οποία έχει ξημερώσει. Και βασική αλλά όχι κύρια, όχι μοναδική αιχμή αυτής της προσπάθειας, είναι η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Είναι μια διαδικασία η οποία και επίσημα, παρότι έχει προηγηθεί εκτενής διαβούλευση με πολλούς από εσάς, ξεκινά σήμερα. Εισηγητής στην αρμόδια Επιτροπή θα είναι ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος στη συνέχεια θα παρουσιάσει πιο αναλυτικά έναν πυρήνα 30 αλλαγών τις οποίες εισηγούμαστε. Έχει διανεμηθεί και το σχετικό κείμενο, το έχετε μπροστά σας. Αλλαγές οι οποίες έχουν ένα περιεχόμενο θεσμικό, οικονομικό, κοινωνικό, αλλά θα έλεγα και ταυτοτικό, για το αύριο της πατρίδας και του έθνους μας. Θέλω να ευχαριστήσω τους συναδέλφους βουλευτές, παραπάνω από 50 μπήκαν στον κόπο να καταθέσουν συγκεκριμένες προτάσεις. Πολλές από αυτές με τον τρόπο τους έχουν ενσωματωθεί στον πυρήνα των 30 αναθεωρητέων άρθρων για τα οποία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Τονίζω, εξαρχής, ότι αυτός ο κατάλογος δεν έχει εξαντληθεί πλήρως. Γνωρίζετε ότι αυτή είναι μια διαδικασία δυναμική και αν κρίνουμε στην πορεία ότι πρέπει να προσθέσουμε και άλλα άρθρα προς αναθεώρηση, έχουμε πάντα τη δυνατότητα να το κάνουμε. Εγώ θα διατρέξω, εν συντομία, γιατί θα μιλήσει ο Ευριπίδης πιο αναλυτικά για την πρότασή μας, κάποιες πρωτοβουλίες συνταγματικού χαρακτήρα, που νομίζω ότι έχουν μία ξεχωριστή σημασία στους καιρούς τους οποίους διάγουμε. Συνταγματική πρόβλεψη ότι κάθε κρατική δαπάνη θα πρέπει να είναι δημοσιονομικά βιώσιμη. Θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να κατοχυρώσουμε συνταγματικά ότι αυτό το οποίο πέτυχε η κυβέρνησή μας ως αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής, να μπορεί να παράγει, δηλαδή, πρωτογενή πλεονάσματα, να μειώνει το χρέος με τον γρηγορότερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ότι αυτό θα κατοχυρωθεί συνταγματικά ώστε ποτέ κανείς ξανά να μην πειραματιστεί με τις τύχες τις δικές μας και των παιδιών μας. Συνταγματική πρόβλεψη ότι το κράτος δεν μπορεί πλέον να επιβάλει αναδρομικά φόρους. Και αυτό γιατί τόσο η συλλογική ανάπτυξη όσο και οι ατομικοί προϋπολογισμοί των νοικοκυριών προϋποθέτουν σταθερούς κανόνες. Προτείνουμε, επίσης, η προσιτή στέγη να καταγραφεί ως συνταγματική αλλά και ταυτόχρονα στρατηγική υποχρέωση της πολιτείας. Προτείνουμε στο Δημόσιο να επανακαθοριστεί η έννοια της μονιμότητας, με καθιέρωση συνταγματική της καθολικής αξιολόγησης και η εξέλιξη των υπαλλήλων να συνδέεται στο εξής με την απόδοσή τους. Είναι, νομίζω, μία πολύ σημαντική προοπτική προκειμένου ο τόπος να αποκτήσει, επιτέλους, μία ευέλικτη, αξιοκρατική, αλλά και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση. Σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς την πολιτική τάξη, οι θέσεις μας είναι τολμηρές. Πρέπει, επιτέλους, να αναθεωρήσουμε ξανά το Άρθρο 86 και να περιοριστεί ο ρόλος της Βουλής στη διερεύνηση των τυχόν ποινικών ευθυνών των Υπουργών. Θέλω να θυμίσω ότι είναι κάτι για το οποίο έχει γίνει πολλή συζήτηση εδώ και πολλά χρόνια. Όμως, μόνο η Νέα Δημοκρατία είναι αυτή η οποία τολμά τώρα να το κάνει πράξη, μαζί, βεβαίως, με άλλες σημαντικές μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν τη δημοκρατία μας. Τρόπος επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Δεν θα αναδεικνύεται πλέον από την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, και μάλιστα μεταξύ τριών προσώπων τα οποία θα προτείνουν οι δικαστικές ολομέλειες, και όχι το Υπουργικό Συμβούλιο, όπως σήμερα. Είναι μια πολύ σημαντική ρύθμιση, η οποία ενισχύει ακόμα περισσότερο τα διακριτά όρια μεταξύ της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας. Τολμηρά, επίσης, είναι όσα προβλέπουμε και τα οποία θα συζητήσουμε -είμαι σίγουρος- για την ίδια την ανανέωση του πολιτικού συστήματος. Ξέρω, έχοντας συνομιλήσει με πολλούς από εσάς, ότι η έγνοια σας και η έγνοια η δική μου είναι πώς θα ενισχύσουμε και πώς θα θωρακίσουμε παραπάνω τον ρόλο του βουλευτή, αλλά και πώς θα θέσουμε ταυτόχρονα κανόνες για τη δημοκρατική οργάνωση και τη λειτουργία των κομμάτων. Είναι ένας διάλογος ο οποίος πρέπει να ανοίξει και ο οποίος πρέπει να περιβληθεί με σημαντικές συνταγματικές αλλαγές. Όπως νομίζω ότι ξεχωριστή αξία έχει, όχι μόνο για την παράταξή μας, αλλά νομίζω ότι είναι και ένα εθνικό πρόταγμα, η συνταγματική κατοχύρωση της ελληνικής γλώσσας και της σημαίας ως σύμβολα ενότητας του έθνους και του ελληνικού πολιτισμού. Έχω μιλήσει για την πρότασή μας να προκρίνουμε μία μόνη θητεία, εξαετή, για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ώστε να μην αλλοιώνεται ο υπερκομματικός του χαρακτήρας. Ταυτόχρονα, τις προτάσεις μας πλαισιώνουν και άλλες γενναίες αλλαγές. Κάποιες έχουν συμβολικό, αλλά συνάμα και ουσιαστικό χαρακτήρα. Η αλλαγή του ορίου του εκλέγεσθαι από την ηλικία των 25 στα 21. Κάτι ελάχιστο το οποίο οφείλουμε στη νέα γενιά. Η επέκταση της επιστολικής ψήφου. Θυμίζω ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει συνταγματικό εμπόδιο στο να επεκταθεί η επιστολική ψήφος για όλους και για όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις. Μπορούμε να το κάνουμε μόνο, αυτή τη στιγμή, για όσους μένουν εκτός της ελληνικής επικράτειας. Είναι μια σημαντική απάντηση σε μια επικίνδυνη αδράνεια και αποχή από τα κοινά. Δοκιμάστηκε ήδη μια φορά, στις ευρωεκλογές, με μεγάλη επιτυχία. Πρέπει να μπορούμε συνταγματικά να το κατοχυρώσουμε ώστε να μπορούμε να το επεκτείνουμε και σε εθνικές εκλογές. Και βέβαια, στο σχέδιό μας περιέχονται και ρυθμίσεις που θα έπρεπε ήδη να έχουν γίνει, όπως η ρητή συνταγματική κατοχύρωση της δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων. Θέλω να θυμίσω, για εμάς τους παλαιότερους, ότι αυτό αποτέλεσε αντικείμενο και συζήτησης στη Συνταγματική Αναθεώρηση η οποία προηγήθηκε των εκλογών του 2009. Ήταν τότε που το ΠΑΣΟΚ έκανε την εντυπωσιακή στροφή των 180 μοιρών και ενώ είχε επί της αρχής συμφωνήσει στη συνέχεια διαφώνησε. Και το λέω αυτό, ανοίγοντας μία παρένθεση, θυμίζοντας ότι το Σύνταγμα -το είπε και ο Μάξιμος- επιβάλει τη διερεύνηση ευρύτερων συναινέσεων, χωρίς να προσδιορίζει αν αυτές οι συναινέσεις πρέπει να βρεθούν στην πρώτη ή στη δεύτερη Βουλή. Άρα, τοποθετήσεις οι οποίες εξαρχής απορρίπτουν τη συναίνεση στην προτείνουσα Βουλή, ουσιαστικά περνώντας την ευθύνη στην επόμενη Βουλή, βρίσκονται εκτός του πνεύματος του Συντάγματος. Και τελικά αυτό το οποίο θα μείνει είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας η οποία θα γίνει σε αυτή τη Βουλή για το ποια άρθρα του Συντάγματος θα πρέπει τελικά να αναθεωρηθούν. Και εκεί θα κριθούν όλοι για την πραγματική τους ειλικρίνεια και την πολιτική τους συνέπεια. Ακόμα, πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά τον τρόπο αλλαγής των επικεφαλής των Ανεξάρτητων Αρχών, με την εισήγηση ενός Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων. Εδώ να πω ότι νομίζω μας άφησε μια πολύ δυσάρεστη γεύση -νομίζω και στον κ. Πρόεδρο της Βουλής- αυτό το οποίο έγινε τις τελευταίες ημέρες, όταν επί της ουσίας το ΠΑΣΟΚ υπαναχώρησε από μία επί της αρχής πολιτική συμφωνία, την οποία είχαμε για την επιλογή της ηγεσίας δύο Ανεξάρτητων Αρχών, ενώ φαινόταν ότι την ίδια ώρα συνομιλούσε με την ελάσσονα αντιπολίτευση, κοροϊδεύοντας ουσιαστικά και τις δύο πλευρές. Αυτές μπορεί να είναι ωραίες τακτικές για φοιτητικά αμφιθέατρα, δεν αρμόζουν όμως στη Βουλή και σίγουρα δεν δείχνουν την απαραίτητη θεσμική σοβαρότητα προκειμένου να αντιμετωπίζονται τέτοια ζητήματα. Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα αφορά την προληπτική εξέταση των νομοσχεδίων σε σχέση με τη συνταγματικότητά τους και τη συμβατότητά τους προς το ενωσιακό δίκαιο. Με ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσε η κυβέρνηση να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας έτσι ώστε να ζητήσει προληπτικά να εξεταστεί η συνταγματικότητα ενός νομοσχεδίου, ώστε να μην υπάρχει στη συνέχεια καμία αμφιβολία ότι αυτό το νομοσχέδιο θα είναι συνταγματικό, για να μην έρχεται το Ανώτατο Δικαστήριο μετά από πολλά χρόνια και να αμφισβητεί τη συνταγματικότητα διατάξεων που έχουν ήδη ψηφιστεί και έχουν ήδη εφαρμοστεί. Τέλος, είναι πολύ σημαντικό σε αυτή τη διαδικασία Συνταγματικής Αναθεώρησης να μεριμνήσουμε για τον κόσμο που θα φιλοξενήσει τα παιδιά μας, επισημαίνοντας τις προκλήσεις που κυριαρχούν ήδη σήμερα: από την κλιματική κρίση και την προστασία των υδάτινων πόρων, μέχρι τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά κυρίως τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Μία μεγάλη επανάσταση, η οποία θα πρέπει και συνταγματικά να τεθεί στην υπηρεσία της ατομικής ελευθερίας και της κοινωνικής ευημερίας. Να, λοιπόν, γιατί στην αρχή μίλησα για μία συνολική και θεσμική απάντηση. Διότι ένα νέο Σύνταγμα απαντά ακριβώς στα ζητούμενα ενός σύγχρονου κράτους δικαίου και μαζί με αυτές τις αλλαγές απελευθερώνεται κι ένα μεγάλο μεταρρυθμιστικό «κύμα» που απαιτείται, έτσι ώστε έως το 2030, ημερομηνία-ορόσημο που συμπίπτει με τα 200 χρόνια από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, να μπορέσουμε να έχουμε «ξεριζώσει», όχι μόνο πολιτικά αλλά και θεσμικά, παθογένειες τις οποίες αντιμετωπίζαμε μέχρι τώρα κατά περίπτωση, ενίοτε σποραδικά. Πρόκειται, συνεπώς, για μία καθολική, μία συνολική αντίληψη της παράταξης, την οποία υπηρετούν παράλληλες δράσεις σε πολλά και ευρύτερα επίπεδα. Εξάλλου, κράτος δικαίου εν τη ευρεία έννοια είναι και η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, η οποία αποδίδει έσοδα για να τα διαθέσουμε στην κοινωνία, και η στήριξη του εισοδήματος ως αντίβαρο στο αυξημένο κόστος ζωής. Από την άλλη, ωστόσο, παραμένουν ακόμα πολλά πεδία τα οποία ζητούν να απαλλαγούν από τα κατάλοιπα ενός ιδιότυπου παλαιοκομματισμού. Είναι αδυναμίες, κάποιες εκ των οποίων συνοδεύουν το κράτος μας από την ίδρυσή του. Ναι, αναπαραγόμενες από όλες τις κυβερνήσεις. Ναι, με αρνητικές συμπεριφορές, με ριζωμένες νοοτροπίες, αλλά και με προβλήματα στα οποία ενίοτε καθρεφτίζεται και ο δικός μας κακός εαυτός. Εμείς, όμως, έχουμε το θάρρος αυτά τα προβλήματα να τα κοιτάξουμε κατάματα και όπου απαιτείται να πάρουμε τολμηρές αποφάσεις. Η πρότασή μας για Συνταγματική Αναθεώρηση είναι ακριβώς μία τέτοια θεσμική τομή και δείχνει τη διάθεση της παράταξής μας για μια μεγάλη φυγή προς τα εμπρός. Μία θεσμική ρήξη, η οποία θα δημιουργήσει έναν νέο καταστατικό χάρτη και ένα νέο κράτος, το οποίο θα είναι αντίστοιχο των προσδοκιών των πολιτών στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Σε όλα αυτά έρχεται να απαντήσει ο νέος καταστατικός χάρτης, τον οποίο θέτουμε στην κρίση της κοινωνίας. Θα είναι σίγουρα αντικείμενο και της προεκλογικής αντιπαράθεσης των κομμάτων, ενόψει των επόμενων εθνικών εκλογών. Αλλά, βέβαια, είναι κι ένας οδικός χάρτης, όπως είπα, με πολλές επιμέρους «πυξίδες», που θα οδηγήσουν τη δημόσια ζωή και το πολιτικό σύστημα σε μία νέα εποχή. Γι’ αυτό, όπως είπα, θα αποτελέσει και μία από τις κεντρικές προεκλογικές μας δεσμεύσεις. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, δεν νομίζω ότι είναι τυχαία η πλήρης αμηχανία, αφωνία θα έλεγα, της αντιπολίτευσης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Όχι μόνο γιατί και στον τομέα αυτόν αδυνατεί να συνεισφέρει οτιδήποτε θετικό, όσο γιατί επί της ουσίας δείχνει με κάθε τρόπο ότι αδιαφορεί για την επόμενη μέρα της χώρας. Η αποκλειστική της αγωνία φαίνεται να είναι το πώς θα κατασκευάσει σενάρια για να ναρκοθετήσει την αξιοπιστία της κυβέρνησης, αλλά και το ήθος της παράταξής μας. Προφανώς, δεν θα μιλήσω εκτενώς εδώ γι’ αυτά. Θέλω, όμως, δημόσια να πω κάτι το οποίο έχω πει σε πολλούς από εσάς κατ’ ιδίαν: να συγχαρώ την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα για τη στάση της σχετικά με τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Δεκατρείς βουλευτές μας απέδειξαν ότι ο καθαρός ουρανός δεν φοβάται αστραπές. Άνοιξαν έτσι μόνοι τους τον δρόμο για τη δικαίωση όσων κατηγορήθηκαν. Μόνο που αυτός ο δρόμος τώρα πρέπει να είναι ταχύτατος, πρέπει να είναι σαφής, πρέπει να είναι απρόσκοπτος. Έχω πει, άλλωστε, ότι άλλο το εύλογο ενδιαφέρον ενός εκλεγμένου εκπροσώπου για την υπόθεση κάποιου πολίτη και τελείως άλλο μια πράξη παρεκτροπής από τα καθήκοντά του. Όπως, λοιπόν, οι βουλευτές μας αντέδρασαν αμέσως και με θάρρος -πραγματικά νομίζω ότι όποιος παρακολούθησε τη συζήτηση για την άρση της βουλευτικής ασυλίας των συναδέλφων βουλευτών, είδε στους λόγους τους και την αξιοπρέπεια αλλά και τη δικαιολογημένη πίκρα ότι έπρεπε αυτή τη στιγμή να βρεθούν σε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση, έκαναν, όμως, το σωστό-, όπως, λοιπόν, οι βουλευτές μας έκαναν το σωστό, με την ίδια ταχύτητα τώρα έχει χρέος να κινηθεί και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αποφεύγοντας πρόωρες αξιολογήσεις, επιλεκτικές διαρροές, διαρροές σε δόσεις και διαψεύδοντας την εντύπωση ότι καθ’ οιονδήποτε τρόπο εμπλέκεται στην κομματική διαπάλη. Περιμένω, συνεπώς, σύντομα να διαλυθούν οι σκιές πάνω από τα στελέχη μας. Και το ξαναλέω ανοιχτά και δημόσια, σας το έχω πει και κατ’ ιδίαν: όλοι οι βουλευτές μας θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια των επόμενων εκλογών, εφόσον το επιθυμούν. Χωρίς τελεσίδικες αποφάσεις ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας. Κάθε διαφορετική άποψη θα ήταν ανέντιμη προς τους ίδιους, αλλά θα ήταν προσβλητική και για τους ψηφοφόρους μας. Είμαστε μια «γροθιά» και προχωράμε σαν μια «γροθιά». Είμαστε, όμως, και δύναμη ευθύνης. Γι’ αυτό και στο εξής δεν θα αφήσουμε τη Βουλή να μετατραπεί σε ένα διαρκές δικαστήριο εντυπώσεων και η καθημερινότητα δεν θα υποταχθεί στους αυτόκλητους εισαγγελείς. Δεν είναι μόνο η ανεπάρκεια των άλλων κομμάτων που κάνει αναγκαία αυτή την αντίδρασή μας, είναι και το χυδαίο δηλητήριο το οποίο απλώνουν, με μόνο στόχο να ναρκοθετήσουν το ήθος αυτής της παράταξης. Δεν αναφέρομαι μόνο στους απαράδεκτους προσωπικούς χαρακτηρισμούς με τους οποίους καταφέρονται, με πολύ μεγάλη άνεση πια, εναντίον μου, αλλά θα αναφερθώ εδώ σε χαρακτηρισμούς για το κόμμα μας: «μαφία», «συμμορία», «εγκληματική οργάνωση». Το ποιος, όμως, είναι τελικά ο αδίστακτος ένοχος, το μαρτυρεί με τον τρόπο της και η μάχη ζωής που δίνει ακόμα ο Γιώργος Μυλωνάκης, και του ευχόμαστε όλοι να είναι σύντομα και πάλι κοντά μας. Να αποδείξουμε όλοι ότι όποιος δεν έχει επιχειρήματα, του περισσεύει, δυστυχώς, το θράσος. Και όποιος ξεπερνά τα όρια της ανθρωπιάς, συντρίβει και εκείνα του ήθους, που τον ξεχωρίζουν τελικά και μας ξεχωρίζουν από τον κόσμο της πολιτικής ζούγκλας. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα, λοιπόν, έχουμε μία υποχρέωση: έχουμε καθήκον να κρατήσουμε τον τόπο σε αυτή την τροχιά προόδου των τελευταίων ετών. Ιδιαίτερα, όπως είπα και στην εισαγωγή μου, όταν όχι μόνο στη γειτονιά μας αλλά στον κόσμο συνολικά επικρατεί όχι απλά αστάθεια αλλά αμηχανία και μεγάλη αβεβαιότητα. Ένα δεδομένο το οποίο καθιστά τη σιγουριά, την ομαλότητα και τη σταθερότητα μια πολιτική αναγκαιότητα, με διαστάσεις, θα έλεγα, υπαρξιακές για κάθε χώρα. Αυτό σημαίνει ότι οι πολλές κατακτήσεις των τελευταίων ετών πρέπει τώρα να γίνουν απλά επιχειρήματα στον διάλογο με τους πολίτες και χειροπιαστές αλήθειες απέναντι στα συνθήματα των αντιπάλων μας. Νομίζω ότι αρκεί να διαβάζει κανείς τον εβδομαδιαίο απολογισμό, τον οποίο δημοσιεύω κάθε Κυριακή, για να αντιληφθεί την πυκνότητα του κυβερνητικού και κοινοβουλευτικού έργου που παράγεται και με τη δική σας υποστήριξη, και να διαπιστώσει κανείς ότι τελικά πολλά από αυτά τα οποία κάνουμε, και με δική μας ευθύνη, δεν φτάνουν στους πολίτες με τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε. Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε και ένα χρέος ως Κοινοβουλευτική Ομάδα και ως στελέχη της μεγάλης μας παράταξης να μην κλείσουμε τα μάτια, ούτε σε αδυναμίες ούτε σε αστοχίες, οι οποίες σκιάζουν το έργο μας. Νομίζω ότι η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, αγαπητέ Μάξιμε, καλείται να κινηθεί με τρεις βασικές αρχές. Πρώτον, είναι κορυφαία τιμή ο τίτλος του βουλευτή αυτής της ιστορικής παράταξης. Δεύτερον, ότι σε ένα κοινοβουλευτικό κόμμα όλοι θα πρέπει να είναι πάντα έτοιμοι να το υπηρετήσουν απ’ οποιαδήποτε θέση. Και τρίτον, και νομίζω ότι θα επιμείνω σε αυτό: η προσωπική επιτυχία του καθενός μας, αναφέρομαι σε όλους, περνά μόνο μέσα από τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και σήμερα επέλεξα να μην μιλήσω πολύ, γιατί θέλω να δοθεί πολύς χρόνος να σας ακούσω. Να μην κρύψουμε λάθη. Να διατυπώσουμε ενστάσεις, αλλά πάντα, παρακαλώ, να τις συνοδεύουμε από χρήσιμες εναλλακτικές προτάσεις, γνωρίζοντας ότι είναι λεπτή η γραμμή η οποία χωρίζει τον προβληματισμό από την εσωστρέφεια. Όμως, αυτή η γραμμή είναι «κόκκινη». Προσωπικά θα συνεχίσω ακόμα πιο εντατικά τις μεταξύ μας επαφές. Ξέρετε ότι είμαι πάντα διαθέσιμος να συναντώ συναδέλφους, το ίδιο, εξάλλου, και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Δεν νομίζω ότι το πρωθυπουργικό γραφείο έχει δυσκολία ή έχετε δυσκολία να επικοινωνήσετε με το πρωθυπουργικό γραφείο ανά πάσα στιγμή. Νομίζω ότι μπορούμε να γίνουμε ακόμα καλύτεροι στην παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου, με δείκτες όχι μόνο χρονικούς αλλά και γεωγραφικούς, ώστε να μπορείτε να δίνετε τον τόνο της εξέλιξης ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι κάθε περιοχής. Εξάλλου, υπάρχει ήδη και η εμπειρία των Περιφερειακών Σχεδίων. Θέλω να σας ευχαριστήσω για την ενεργό συμμετοχή σας. Νομίζω ότι για πρώτη φορά έχουμε ένα τέτοιο εργαλείο, το οποίο συγκεντρώνει ουσιαστικά όλα τα έργα και όλες τις προτάσεις που γίνονται σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας και εκλογικής περιφέρειας. Αλλά νομίζω ότι με τη σειρά τους οι βουλευτές θα πρέπει να προτάσσουν όχι μόνο τι ζητούν από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και το τι οφείλουν στην παράταξη. Με την τακτική μας παρουσία στις Επιτροπές, με πρωτοβουλίες σε εκλογικές περιφέρειες. Ξέρω, αγαπητέ Πρόεδρε, ότι όσο πλησιάζουμε στις εκλογές η παρουσία στη Βουλή πάντα ολίγον τείνει να φθίνει. Όμως, είναι σημαντικό να δείχνουμε μέχρι την τελευταία στιγμή -και έχουμε ακόμα αρκετούς μήνες μπροστά μας και ένα πολύ πλούσιο κοινοβουλευτικό έργο το οποίο πρέπει να επιτελέσουμε-, ότι είμαστε παρόντες στη Βουλή, έστω και αν, απολύτως λογικά και αναμενόμενα, το βλέμμα όλων σας στρέφεται στην επανεκλογή σας. Και να μετέχουμε δυναμικά στις δημόσιες αναμετρήσεις, όπως είπα, ως καθημερινοί «δίαυλοι» των θέσεων μας σε όλη την Ελλάδα. Για να κερδίσουμε τρίτες συνεχόμενες εκλογές -δεν είναι κάτι εύκολο- θα πρέπει να την ιδρώσουμε τη φανέλα, και θα την ιδρώσουμε όλοι μαζί. Γι’ αυτό είμαι απολύτως σίγουρος. Όλα αυτά νομίζω ότι έχουν μια ξεχωριστή σημασία γιατί βρισκόμαστε και μπροστά στο Συνέδριό μας. Νομίζω ότι είναι μία κορυφαία ευκαιρία όχι απλά να εντείνουμε την επαφή μας με την οργανωμένη βάση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά να προβάλουμε και το συγκροτημένο σχέδιό μας για την Ελλάδα της τρίτης τετραετίας, όπως την οραματιζόμαστε. Νομίζω ότι αυτό -και πάλι θα το πω- έχει ξεχωριστή σημασία σε μία εποχή όπου ο τοξικός λόγος της απέναντι πλευράς θα ενταθεί. Θέλω να θυμίσω ότι κερδίσαμε τρεις εκλογές, 1+2 με επαναληπτικές όχι τόσο σε μία λογική σκληρής αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση. Αυτή, αγαπητοί μου κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, είναι απαραίτητο να γίνεται στη Βουλή, γιατί η ίδια η Βουλή ενέχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης. Όμως κερδίσαμε αυτές τις εκλογές επειδή μιλήσαμε στην κοινωνία, επειδή πείσαμε την κοινωνία ότι έχουμε σχέδιο, επειδή το 2023 πείσαμε την κοινωνία ότι αυτά που τους είπαμε το 2019 τα κάναμε, και το 2027 πρέπει πάλι να πάμε να μιλήσουμε στην κοινωνία και να τους πούμε: «θυμάστε αυτά που σας είπαμε το 2023; Και πάλι τα κάναμε, στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Οπότε, αυτά τα οποία θα σας πούμε για το 2030, το 2031, να ξέρετε ότι έχουμε την αξιοπιστία να τα υλοποιήσουμε και πάλι». Εμείς δεν έχουμε κανέναν λόγο να εγκλωβιστούμε σε έναν σκληρό συγκρουσιακό λόγο με μία αντιπολίτευση, η οποία το μόνο το οποίο επιδιώκει είναι να αυξήσει την ένταση, επειδή ακριβώς δεν έχει πραγματικά επιχειρήματα και κυρίως δεν έχει σχέδιο για την Ελλάδα του αύριο. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτό το περιβάλλον -προσωπικά, το ξέρετε και νομίζω ότι έχω δείξει ότι είμαστε ένα κόμμα το οποίο και ακούει και διορθώνει τα λάθη του-, η αυτοκριτική είναι επιβεβλημένη, είναι απαραίτητη για να μπορούμε να γινόμαστε καλύτεροι. Είμαστε μία μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη αυτού του τόπου, ενσωματώνουμε τις παραδόσεις και τις αξίες μας στη σύγχρονη σκέψη. Έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να εξελισσόμαστε, να αλλάζουμε, να προσαρμοζόμαστε, να απαντάμε στα νέα αιτήματα της εποχής. Για παράδειγμα, η τεχνητή νοημοσύνη, αυτή η τεράστια πρόκληση, εγώ δεν έχω ακούσει κανένα κόμμα να μιλάει για την τεχνητή νοημοσύνη. Η παράταξή μας κι εγώ προσωπικά μιλάμε για την τεχνητή νοημοσύνη εδώ και χρόνια, έχοντας σχέδιο, προτάσεις, και τώρα μία πολύ τολμηρή κατάθεση πρότασης για το πώς θα κατοχυρωθεί και συνταγματικά η προστασία του πολίτη από τις αρνητικές επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Όλα αυτά νομίζω ότι έχουν μια ξεχωριστή σημασία, για να ξαναχτίσουμε αυτό το ρεύμα του πατριωτισμού, της φροντίδας, της κοινωνικής ευθύνης, της δημοκρατίας. Συναντιούνται στη Νέα Δημοκρατία πολίτες από πολλές διαφορετικές αναζητήσεις και ιδεολογικές αναφορές. Και πιστεύω ότι και πάλι, στις επόμενες εκλογές, εμάς θα εμπιστευτούν. Όχι μόνο -και θα κλείσω με αυτό- ως μία δύναμη σταθερότητας. Ναι, η σταθερότητα είναι σημαντική και η σταθερότητα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συγχέεται με τη στασιμότητα. Η σταθερότητα είναι προϋπόθεση για να μπορούμε να αυξάνουμε τον κατώτατο μισθό, η σταθερότητα είναι προϋπόθεση για να μπορούμε να επιτυγχάνουμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, πλεονάσματα και να επιστρέφουμε το πλεόνασμα αυτό πίσω στην κοινωνία. Δεν είμαστε, όμως, μόνο μία δύναμη σταθερότητας. Έχουμε αποδείξει ότι όταν θέλουμε μπορούμε να είμαστε και μία δύναμη ρήξης και ανατροπής. Και η πρόταση την οποία θα συζητήσουμε για τη Συνταγματική Αναθεώρηση ακριβώς αυτή τη λογική υπηρετεί. Όμως, αρκετά μίλησα εγώ, ο λόγος σήμερα ανήκει σε σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
| 
