Η «σχεδία» των οικογενειακών μυστικών

Η «σχεδία» των οικογενειακών μυστικών

Μετατρέπουμε το οικογενειακό τραύμα σε αφήγηση, διαπιστώνουμε ότι, εργασιακά, ο νέος είναι αλλιώς, φουλάρουμε κοπριά, διαπιστώνουμε ότι, βάσει της γενετικής, είμαστε όλοι συγγενείς, παρακολουθούμε τη ζωή που αρνείται να λυγίσει, παρά τον πόλεμο.

Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Νοεμβρίου 2026 (τεύχος #149). Κυκλοφορεί από την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου στους δρόμους της πόλης.

«Κληροδοτώντας την αλήθεια». Τα οικογενειακά μυστικά και τα τραύματα που τα συνοδεύουν επηρεάζουν, συνήθως, τρεις γενιές, προκαλούν ψυχικές διαταραχές σε ένα παιδί, ενώ η αποκάλυψή τους μπορεί να γίνει ήδη από την κύηση. «Όταν το τραύμα μετατρέπεται σε αφήγηση, αντί να παραμένει κρυφό, μπορεί να γίνει γέφυρα, να ανακουφίσει όσους μιλούν και να ενδυναμώσει όσους ακούν», επισημαίνει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Σουζάνα Παπαφάγου.

«Ο νέος είναι αλλιώς». Οι νέοι εργαζόμενοι δεν απορρίπτουν τη δουλειά. Απλώς, δεν τη βάζουν στο επίκεντρο της ταυτότητάς τους, ενώ απαιτούν οριοθέτηση και διεκδικούν τα δικαιώματά τους. «Θα φύγουμε όταν νιώσουμε ότι δεν σέβονται την αξιοπρέπειά μας. Δεν είμαστε πιο ευαίσθητοι. Έχουμε λιγότερο φόβο και είμαστε πρόθυμοι να βάλουμε όρια», υπογραμμίζει η 28χρονη Αφροδίτη Γεωργίου.

«Φουλάροντας κοπριά». Τρένα κινούνται με περιττώματα αγελάδας, οικίες και σχολεία θερμαίνονται με δασικά υπολείμματα. Η αξιοποίηση της (πλούσιας αλλά ανεκμετάλλευτης στον τόπο μας) βιομάζας μπορεί να οδηγήσει στην απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. «Tέσσερις αγελάδες μεγάλες γαλακτοπαραγωγής κάνουν το χρόνο 72 τόνους κοπριά. Με αυτήν, μπορούν να καλυφθούν οι ετήσιες ηλεκτρικές ανάγκες μιας κατοικίας», εξηγεί στη «σχεδία» ο κ. Χρήστος Ζαφείρης, υπεύθυνος της Δέσμης Έργων Βιοαερίου και Βιομεθανίου στο Τμήμα Βιομάζας του ΚΑΠΕ.

«Είμαστε όλοι συγγενείς». Ο διακεκριμένος γενετιστής κ. Κώστας Καμπουράκης καταρρίπτει το μύθο της γενετικής συνέχειας των Ελλήνων από την αρχαιότητα, εξηγεί γιατί η εθνοτική ταυτότητα δεν είναι ζήτημα DNA, θεωρεί ότι οι φυλές δεν είναι βιολογικές οντότητες, περιγράφει την πολυπλοκότητα των γενεαλογικών δέντρων, αλλά και γιατί τα τεστ καταγωγής δημιουργούν μια λανθασμένη αντίληψη για το παρελθόν. «Κάθε άτομο που έζησε πριν από 1.000 χρόνια και είχε απογόνους θα πρέπει να έχει υπάρξει πρόγονος κάθε σημερινού Ευρωπαίου», τονίζει ο ίδιος στη συνέντευξή του στη «σχεδία».

«Η ζωή αρνείται να λυγίσει». Ένας ουκρανός ογκολόγος περιγράφει τι σημαίνει να περιθάλπεις καρκινοπαθείς στην πρώτη γραμμή του μετώπου, εξηγεί για ποιο λόγο δεν έφυγε από την πόλη του, γιατί διατηρεί το ηθικό του ακμαίο, αλλά και πως δεν θέλει απλώς να υπερασπιστεί τον τόπο του, μα να θέσει τα θεμέλια ενός καλύτερου μέλλοντος. «Το Χάρκοβο δεν είναι απλώς μια πόλη που υποφέρει. Είναι ένας τόπος που αρνήθηκε να πάψει να ζει», λέει, μεταξύ άλλων, στη «σχεδία» ο δρ. Βίκτορ Μικολάγιοβιτς Λίχμαν.

Δύο αδέρφια, ο Πέτρος και ο Σωτήρης Βασταρδής, κρατούν ζωντανή την τέχνη της χύτευσης, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.

Στα «Λόγια της πλώρης», ο Χρήστος Αλεφάντης μιλάει για τα τσίκο ρολς και το γαλλικό μπιλιάρδο.

Μία γυναίκα μάς μετάφερει στη Βοιωτία της γεωργίας, των αργαλειών, των προικιών, μα και του μοιρολογιού.

Παράλληλα, επισκεπτόμαστε ένα μαγαζί της πόλης, όπου μυούμαστε στις φιλιππινέζικες γεύσεις και σε μια ιστορία οικογενειακής μετανάστευσης.
.