ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
Ν. Ανδρουλάκης: Η χώρα μας δεν χρειάζεται μία κυβέρνηση που υπηρετεί επικοινωνιακούς σχεδιασμούς, αλλά μία κυβέρνηση που υπηρετεί με αποτελεσματικότητα τα εθνικά μας συμφέροντα
Ένα καθαρό μήνυμα έστειλε, κατά τη σημερινή του επίσκεψη στον Λόχο Εθνοφυλακής «Κασιωτών Αγωνιστών», ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης: «Τα κυριαρχικά μας δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα, όπως αδιαπραγμάτευτος είναι ο σεβασμός στο διεθνές δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο». Ειδική αναφορά έκανε στην ηλεκτρική διασύνδεσης Κύπρου-Ελλάδας, την οποία και χαρακτήρισε ως έργο στρατηγικής σημασίας, όμως παραμένει παγωμένο. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάλεσε τον Πρωθυπουργό να ενημερώσει ως οφείλει τον ελληνικό λαό ποιο είναι το πλήρες χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου και πόντισης του καλωδίου. «Όπως οφείλει να πετύχει την καταδίκη της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την προσπάθεια νομοθέτησης του παράνομου δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας” από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση», πρόσθεσε και κατέληξε: «Η χώρα μας δεν χρειάζεται μία κυβέρνηση, που υπηρετεί επικοινωνιακούς σχεδιασμούς. Αλλά μία κυβέρνηση που υπηρετεί με αποτελεσματικότητα τα εθνικά μας συμφέροντα».
Περισσότερα ΕΔΩ
Ν. Ανδρουλάκης: Οι πολίτες θέλουν την αλλαγή και το ΠΑΣΟΚ μπορεί να τη φέρει
«Τώρα είναι η ώρα της πολιτικής αλλαγής. Πολιτική αλλαγή με το ΠΑΣΟΚ. Με πρόγραμμα, με στελεχιακό δυναμικό και με αυτονομία από τα συμφέροντα. Επτά χρόνια Νέας Δημοκρατίας, δυστυχώς, ζούμε μία ακόμη χαμένη ευκαιρία. Στασιμότητα και φθορά», δήλωσε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, στο πλαίσιο της περιοδείας του στη Ρόδο. Άσκησε κριτική στην κυβέρνηση για τη χαμένη ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης και την ανάπτυξη που περιορίζεται στο real estate, κάνοντας λόγο για ξεπούλημα της εγχώριας περιουσίας. «Περιφερειακή ανάπτυξη δεν υπάρχει στο ραντάρ της κυβέρνησης. Το μόνο που βλέπουμε, είναι σκάνδαλα, διαφθορά. Ο κόσμος ζει ένα πρωτοφανές κύμα ακρίβειας παντού. Στα τρόφιμα, στην υγεία, στα ενοίκια. Γι’ αυτό, λοιπόν, χρειάζεται πολιτική αλλαγή. Με ένα προοδευτικό σχέδιο ευθύνης και συνέπειας. Εμείς θα αγωνιστούμε και είμαι αισιόδοξος ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Γιατί οι πολίτες θέλουν την αλλαγή και το ΠΑΣΟΚ μπορεί να τη φέρει», επέμεινε. Ο κ. Ανδρουλάκης προανήγγειλε την κατάθεση άμεσα επίκαιρης ερώτησης στον Πρωθυπουργό, ώστε να απαντήσει στον ελληνικό λαό. «Γιατί επτά χρόνια τώρα είναι τροχονόμος ισχυρών οικονομικών συμφερόντων. Γιατί επτά χρόνια τώρα επιτρέπει σε ισχυρούς παίκτες της αγοράς να βάζουν καθημερινά το χέρι τους βαθιά στην τσέπη του ελληνικού λαού», σημείωσε.
Δηλώσεις Θεοδωρικάκου: Εφτά χρόνια ακρίβειας και αποτυχίας, εφτά χρόνια αδιαφορίας για τους καταναλωτές
Εφτά χρόνια δήθεν προσπάθειας για την καταπολέμηση της ακρίβειας από τη Νέα Δημοκρατία. Εφτά χρόνια πλήρους αποτυχίας. Εφτά χρόνια κατά τα οποία η Κυβέρνηση άφησε την ακρίβεια να γίνει καθεστώς, τον οικογενειακό προϋπολογισμό να διαλύεται και τα ολιγοπώλια να ισχυροποιούνται ανεξέλεγκτα. Σήμερα, στο Μέγαρο Μαξίμου ανέβασαν ακόμη μία προεκλογική παράσταση. Παριστάνουν πως τώρα θα βρουν λύση για την ακρίβεια και παραδέχονται, εμμέσως πλην σαφώς, ότι τα έως τώρα δήθεν μέτρα τους δεν απέδωσαν. Αντί να ενισχύσουν τους ελέγχους, ανακοίνωσαν ότι δεν θα παραταθεί το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των εταιρειών. Παίρνουν πίσω δηλαδή το μόνο -ίσως- δεσμευτικό μέτρο και το αντικαθιστούν με υποσχέσεις της αγοράς. Για μία ακόμη φορά, η κυβέρνηση αντί να εφαρμόζει ουσιαστικά μέτρα, όπως αυτά που έχει προτείνει εδώ και πολύ καιρό το ΠΑΣΟΚ, στήνει μία επικοινωνιακή παράσταση με «συμφωνίες κυρίων» και ανέξοδες δεσμεύσεις. Μας λένε για «σταθεροποίηση» τιμών για δύο μήνες. Σταθεροποίηση, όμως, σε τι επίπεδο; Στα ήδη πανάκριβα ράφια; Στους ήδη εξαντλημένους οικογενειακούς προϋπολογισμούς; Η σταθεροποίηση της ακρίβειας αποτελεί παράταση της αφαίμαξης των νοικοκυριών. Μας λένε επίσης ότι από τον Σεπτέμβριο θα υπάρξει «δραστική μείωση» τιμών σε βασικά προϊόντα. Δηλαδή, ζητούν από τους πολίτες να αντέξουν άλλο ένα καλοκαίρι ακρίβειας, με την υπόσχεση ότι κάποτε, αργότερα, από τον Σεπτέμβριο θα πέσουν οι τιμές… που δεν έπεσαν εδώ και εφτά χρόνια. Είναι η τρίτη φορά που η Νέα Δημοκρατία υπόσχεται μειώσεις τιμών με «συμφωνίες κυρίων» και κάθε φορά η πραγματικότητα διαψεύδει την κυβερνητική προπαγάνδα. Μέσα σε εφτά χρόνια, ο οικογενειακός προϋπολογισμός έχει επιβαρυνθεί πάνω από 25%, ενώ ειδικώς στα τρόφιμα η επιβάρυνση ξεπερνά το 35%. Την ίδια ώρα, η αγοραστική δύναμη του μέσου εισοδήματος στην Ελλάδα έχει μειωθεί κατά 5,16%. Σε αυτή την πραγματικότητα έχει συμβάλει καθοριστικώς και η κρατική «αισχροκέρδεια» μέσω του ΦΠΑ. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει να διατηρεί έναν από τους υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ στην Ευρώπη, αυξάνοντας σημαντικώς το κόστος ζωής. Όταν αυξάνονται οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών, αυξάνεται παραλλήλως και ο φόρος που πληρώνει ο Έλληνας πολίτης. Δηλαδή, το κράτος εισπράττει περισσότερα πάνω στην ακρίβεια που εξαντλεί τα νοικοκυριά, ενώ η παρέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού στη λειτουργία της αγοράς παραμένει περιορισμένη. Κρίσιμοι κλάδοι, όπως η ενέργεια, η ακτοπλοΐα και τα τρόφιμα, συνεχίζουν να κυριαρχούνται από ανεξέλεγκτα ολιγοπώλια. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν συγκρούστηκε με αυτές τις στρεβλώσεις, αλλά τις ανέχθηκε και τις συντήρησε. Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με παρακάλια προς την αγορά. Αντιμετωπίζεται με ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, διαφάνεια στην αλυσίδα τιμολόγησης, αυστηρά πρόστιμα στην αισχροκέρδεια, ουσιαστική σύγκρουση με τα ολιγοπώλια και μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά. Αυτά λέει το ΠΑΣΟΚ εδώ και πολύ καιρό.
Περισσότερα ΕΔΩ
Ιδιωτικό χρέος: Οι πανηγυρισμοί τελειώνουν εκεί που αρχίζει η αλήθεια. Φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δε η αλήθεια
Ο Υπουργός Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, σε πρόσφατη δήλωσή του, χαρακτήρισε τις κυβερνητικές παρεμβάσεις για το ιδιωτικό χρέος ως τομή που «σπάει τον φαύλο κύκλο». Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση επιχειρεί για ακόμη μία φορά να βαφτίσει μεταρρύθμιση τη διαχείριση των αδιεξόδων που η ίδια δημιούργησε και συντηρεί εδώ και 7 χρόνια. Τα μέτρα που ψηφίστηκαν αποτελούν μια φυγή προς τα πίσω που παρουσιάζονται ως άλματα προς τα εμπρός.
– Πρώτον, ως προς τις δικαστικές ρυθμίσεις του ν.3869/2010, η κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει καμία πολιτική πρωτοβουλία. Υποχρεώνεται να συμμορφωθεί με τη δεσμευτική απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Η απόφαση δεν ήταν γνωμοδότηση, ούτε πρόσκληση σε διαβούλευση με τράπεζες και servicers. Ήταν δικαστική κρίση που έκρινε με σαφήνεια τον τρόπο υπολογισμού των δόσεων, τη μηνιαία βάση εκτοκισμού αλλά και την αναδρομική εφαρμογή από τον χρόνο έκδοσης του νόμου. Η κυβέρνηση ούτε θεσπίζει, ούτε χαρίζει την «αναδρομικότητα» της απόφασης. Η αναδρομικότητα είναι αυτονόητη συνέπεια της ερμηνευτικής κρίσης της Ολομέλειας. Η συμμόρφωση δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως κυβερνητική γενναιοδωρία.
– Δεύτερον, η κυβέρνηση και ο Υπουργός Οικονομικών αποφεύγουν να απαντήσουν σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα: τι θα γίνει με τις ρυθμίσεις που καταγγέλθηκαν παράνομα, επειδή οι οφειλές υπολογίστηκαν με λανθασμένο τρόπο; Πρέπει να υπάρξει πλήρης αποκατάσταση για τους δανειολήπτες που έχασαν τη ρύθμισή τους εξαιτίας αυτής της πρακτικής. Διαφορετικά, η συμμόρφωση με τη δικαστική απόφαση θα είναι «μισή» και η αδικία θα παραμείνει.
– Τρίτον, στον εξωδικαστικό μηχανισμό, η κυβέρνηση εξακολουθεί να αποκρύπτει την ουσία. Πανηγυρίζει για αριθμούς ρυθμίσεων, αλλά δεν αναφέρει πόσες από αυτές παραμένουν ενεργές, πόσες κατέρρευσαν και πόσες οφειλές ξανακοκκίνισαν.
– Τέταρτον, με τις νέες διατάξεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό δίνεται ακόμη μεγαλύτερη ισχύς στους πιστωτές. Η δυνατότητα πρότασης ρευστοποίησης της λοιπής ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη δεν μπορεί να αποτελεί μονομερές δικαίωμα των πιστωτών. Πρώτος ο ίδιος ο οφειλέτης πρέπει να έχει το δικαίωμα να επιλέγει ποιο περιουσιακό στοιχείο μπορεί να διαθέσει, ώστε να διασώσει την κύρια κατοικία του.
– Πέμπτο, η μετατροπή της σύμβασης αναδιάρθρωσης σε εκτελεστό τίτλο αλλάζει τη φύση του εξωδικαστικού μηχανισμού. Ένα εργαλείο που υποτίθεται ότι θεσμοθετήθηκε το 2020 από την κυβέρνηση για να υπηρετήσει τη δεύτερη ευκαιρία μετατρέπεται σε προστάδιο αναγκαστικής εκτέλεσης. Ο πολίτης οδηγείται να αποδεχθεί μια οφειλή και μια ρύθμιση χωρίς ουσιαστική δυνατότητα αμφισβήτησης, ενώ σε περίπτωση αδυναμίας κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με την αναβίωση σχεδόν ολόκληρου του αρχικού χρέους.
– Έκτο, οι 72 δόσεις για οφειλές σε ΑΑΔΕ και ΕΦΚΑ είναι μια περιορισμένη και ανεπαρκής ρύθμιση. Δεν περιλαμβάνει όλες τις νεότερες οφειλές, δεν προβλέπει ουσιαστικό κούρεμα βασικής οφειλής, δεν λαμβάνει υπόψη παράλληλες υποχρεώσεις και παραμένει αυστηρή ως προς την απώλειά της.
Το ΠΑΣΟΚ, στη συζήτηση του σχεδίου νόμου, κατάθεσε ξανά ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους, με ουσιαστική και υποχρεωτική συμμετοχή των πιστωτών στον εξωδικαστικό, ειδική αιτιολόγηση των απορρίψεων, διαφάνεια στον φάκελο της οφειλής, πραγματική προστασία της πρώτης κατοικίας, ρύθμιση έως 120 δόσεις για οφειλές σε φορολογική διοίκηση, ασφαλιστικά ταμεία και Δήμους, καθώς και ειδικό ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό για επιχειρήσεις, επαγγελματίες και αγρότες. Η κυβέρνηση δεν σπάει τον φαύλο κύκλο του ιδιωτικού χρέους. Τον διαχειρίζεται με όρους επικοινωνίας και τον αναπαράγει με όρους ανισότητας.
Συνταξιούχοι: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εφάρμοσε πιστά τον νόμο Κατρούγκαλου και εξαπάτησε τους συνταξιούχους
Η κυβέρνηση στον απολογισμό της επταετίας της πανηγυρίζει για την ονομαστική αύξηση 16,4% των συντάξεων, ενώ στο ίδιο γράφημα αποδέχεται πως ο δομικός πληθωρισμός αυξήθηκε ονομαστικά 19,8% μόλις την τελευταία πενταετία. Ομολογεί ξεκάθαρα πως μείωσε το πραγματικό εισόδημα των συνταξιούχων. Λαμβάνοντας υπόψη πως ο σωρευτικός πληθωρισμός στα τρόφιμα αυξήθηκε από το 2021 περίπου κατά 39%, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πως η μείωση των συντάξεων είναι ακόμα μεγαλύτερη. Σκοπίμως το κυβερνητικό αφήγημα δεν αναφέρει πως ακόμα και αυτή τη μικρή ονομαστική αύξηση, που είναι κάτω από την αύξηση του πληθωρισμού, δεν την έλαβαν όλοι οι συνταξιούχοι καθώς εξαιρέθηκαν όσοι είχαν προσωπική διαφορά. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαπάτησε τους συνταξιούχους. Υποσχέθηκε κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και τον εφάρμοσε πιστά. Είναι ώρα για πολιτική αλλαγή με το ΠΑΣΟΚ. Για μια κυβέρνηση που θα κοιτά τους συνταξιούχους στα μάτια.
Περισσότερα ΕΔΩ
Πολιτική Προστασία: Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλον ένα απολογισμό, αλλά ένα κράτος που προλαμβάνει, προστατεύει και λογοδοτεί
Ο κυβερνητικός απολογισμός 2019–2026 επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα προόδου και αποτελεσματικότητας. Όμως όταν φτάνει στην Πολιτική Προστασία (σελ. 23–25), το αφήγημα περιορίζεται κυρίως σε αριθμούς: περισσότερες δαπάνες, περισσότερο προσωπικό, περισσότερα οχήματα, περισσότερα εναέρια μέσα. Αυτά είναι σημαντικά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Πολιτική Προστασία χρειάζεται ανθρώπους, μέσα, εξοπλισμό και χρηματοδότηση. Όμως το πραγματικό ερώτημα είναι αν μειώθηκε ο κίνδυνος, αν προστατεύθηκαν καλύτερα οι πολίτες, αν έγιναν τα προληπτικά έργα, αν υπάρχει συντονισμός και κοινή επιχειρησιακή εικόνα. Και εδώ η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Η περίοδος διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει συνδεθεί με έναν από τους βαρύτερους απολογισμούς καμένων εκτάσεων στη σύγχρονη ιστορία της χώρας:
– Το 2021 η Ελλάδα έζησε μία από τις χειρότερες αντιπυρικές περιόδους μετά το 2007. – Το 2023 κατέγραψε τεράστιες καμένες εκτάσεις, με την πυρκαγιά στον Έβρο να αποτελεί τη μεγαλύτερη μεμονωμένη πυρκαγιά που έχει καταγραφεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
– Το 2024, σε μια ακόμη δύσκολη χρονιά, χιλιάδες νέες πυρκαγιές έκαψαν δεκάδες χιλιάδες εκτάρια.
Δεν μπορεί, λοιπόν, η κυβέρνηση να εμφανίζει την Πολιτική Προστασία ως ιστορία επιτυχίας. Το κόστος, εκτός από περιβαλλοντικό, είναι βαθιά οικονομικό και κοινωνικό. Οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες των τελευταίων ετών κόστισαν στη χώρα δισεκατομμύρια. Η κακοκαιρία Daniel στη Θεσσαλία δεν ήταν απλώς ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο. Ήταν μια εθνική οικονομική πληγή. Αντίστοιχα, οι πυρκαγιές του 2023 προκάλεσαν τεράστιες ζημιές σε περιουσίες, παραγωγή, τουρισμό, αγροτική οικονομία και φυσικό κεφάλαιο. Είναι παραπλανητικό να εμφανίζονται οι αυξημένες δαπάνες ως απόδειξη επιτυχίας. Διότι η Πολιτική Προστασία δεν είναι μόνο η καταστολή. Είναι η πρόληψη, ο μετριασμός του κινδύνου, η προετοιμασία, η ετοιμότητα, η προστασία, η αποκατάσταση και η λογοδοσία. Η κυβέρνηση παρουσιάζει αριθμούς, αλλά όχι δείκτες αποτελεσματικότητας. Οι εποχικοί πυροσβέστες, οι πενταετούς υποχρέωσης, οι «δασοκομάντος», οι εθελοντές και το μόνιμο προσωπικό δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλοί αριθμοί σε έναν πίνακα. Το ίδιο ισχύει και για τα οχήματα και τα εναέρια μέσα. Ο αριθμός τους δεν αρκεί. Δεν μπορεί κάθε χρόνο να δηλώνουμε ότι «είμαστε πιο έτοιμοι» και κάθε χρόνο να ανακαλύπτουμε ξανά τα ίδια κενά. Χρειάζεται αλλαγή μοντέλου. Χρειάζεται από το κράτος που τρέχει πίσω από τις καταστροφές να περάσουμε στο κράτος που μειώνει τον κίνδυνο πριν εξελιχθεί σε κρίση. Ένα σύστημα με σαφή κατανομή ευθυνών, πραγματική αποκέντρωση, ισχυρούς Δήμους και Περιφέρειες, λειτουργικά Περιφερειακά Κέντρα Επιχειρήσεων, ενοποιημένη επιχειρησιακή εικόνα, αξιολόγηση όλων των μέσων και τεχνολογιών, στήριξη των πυροσβεστών και των εθελοντών, χάρτες κινδύνου για όλη τη χώρα, υποχρεωτικό απολογισμό μετά από κάθε κρίση και διαφάνεια σε κάθε έργο και κάθε ευρώ. Η Πολιτική Προστασία δεν είναι θέμα εντυπώσεων.
Περικοπές ΑΠΕ: Οικονομική ασφυξία των φωτοβολταϊκών παραγωγών πανελλαδικά από τη στρεβλή εφαρμογή της ρύθμισης για τις αρνητικές τιμές
Χιλιάδες μικροί παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά πάρκα έως 1MW βρίσκονται σήμερα σε πραγματική οικονομική ασφυξία. Πρόκειται για αγρότες, επαγγελματίες, συνταξιούχους και μικρομεσαίους επενδυτές, καθώς και για Ενεργειακές Κοινότητες που επένδυσαν μέσα από συλλογικά σχήματα, διέθεσαν τις οικονομίες τους και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δανείστηκαν για να υλοποιήσουν τις επενδύσεις τους με βάση τους όρους που ίσχυαν τη στιγμή της απόφασής τους. Σήμερα διαπιστώνουν ότι η στρατηγική για τις ΑΠΕ ανατρέπεται διαρκώς και τα έσοδά τους συμπιέζονται ταυτόχρονα από πολλές κατευθύνσεις. Η ρύθμιση για τις αρνητικές τιμές, που ψηφίστηκε στις 24 Ιουνίου 2026, εφαρμόζεται με τρόπο που λειτουργεί εις βάρος του παραγωγού. Αντί να περιορίζει την απώλεια της ενίσχυσης στις ώρες πέραν του ορίου, στερεί στην πράξη ολόκληρη τη Διαφορική Προσαύξηση για όλες τις ώρες του επεισοδίου, συμπεριλαμβανομένων και των δύο πρώτων ωρών για τις οποίες ουδεμία πρόβλεψη αποκλεισμού θα έπρεπε να υπάρχει. Έτσι ο παραγωγός μένει απλήρωτος ακόμη και για ώρες που δεν θα έπρεπε να θίγονται, με ένα από τα πιο αυστηρά όρια σε ολόκληρη την Ευρώπη. Επίσης, ολοένα και μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας που παράγουν περικόπτεται από τους Διαχειριστές και χάνεται χωρίς καμία αποζημίωση. Έτσι, δάνεια που συνάφθηκαν με υγιείς όρους και ρεαλιστικές προβλέψεις εσόδων οδηγούνται πλέον σε κόκκινο, χωρίς αυτό όμως να οφείλεται σε κακή διαχείριση. Το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας οφείλει να εξετάσει τη διόρθωση της ρύθμισης για τις αρνητικές τιμές και να απαντήσει εάν προτίθεται να εφαρμόσει τον ευρωπαϊκό Κανονισμό για την αποζημίωση της περικοπτόμενης ενέργειας, να χαρακτηρίσει ως οφειλές έκτακτης ανάγκης τα δάνεια των παραγωγών που οδηγούνται σε κόκκινο και να νομοθετήσει την επέκταση των συμβάσεων κατά επτά έτη για όλα τα έργα, ώστε να αναπληρωθούν τα έσοδα που χάνονται από τις περικοπές και τις αρνητικές και μηδενικές τιμές.
Περισσότερα ΕΔΩ
Ελαιόλαδο: Όχι σε αδικίες σε βάρος του ελαιόλαδου και της επιτραπέζιας ελιάς
H Αυστραλία αποτελεί αγορά στρατηγικής σημασίας για τις ευρωπαϊκές εξαγωγές ελαιολάδου, με περισσότερους από 42.000 τόνους κατά την περίοδο 2024-2025. Πρόσφατα, η Ανεξάρτητη Διακρατική Αρχή Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας (FSANZ) έθεσε σε δημόσια διαβούλευση πρόταση για υποχρεωτική εφαρμογή του συστήματος εμπρόσθιας διατροφικής επισήμανσης «Health Star Rating» (HSR), σε όλα τα συσκευασμένα τρόφιμα. Όμως, ο αλγόριθμος του εν λόγω συστήματος αξιολογεί δυσανάλογα μεμονωμένους διατροφικούς δείκτες, χωρίς να αποτυπώνει επαρκώς τη συνολική διατροφική αξία παραδοσιακών προϊόντων υψηλής ποιότητας. Μία ενδεχόμενη υποχρεωτική εφαρμογή του HSR μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών και ελληνικών αγροδιατροφικών προϊόντων, όπως το ελαιόλαδο και η επιτραπέζια ελιά. Η Ευρώπη δεν μπορεί να παρακολουθεί αμέτοχη την υιοθέτηση συστημάτων διατροφικής επισήμανσης από εμπορικούς της εταίρους, που αντί να ενημερώνουν αντικειμενικά τον καταναλωτή, δημιουργούν στρεβλές εντυπώσεις και λειτουργούν ως εμπόδια για εμβληματικά ευρωπαϊκά προϊόντα. Το ελληνικό ελαιόλαδο και η επιτραπέζια ελιά δεν είναι απλώς εξαγώγιμα αγαθά. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι τόσο της διεθνώς αναγνωρισμένης Μεσογειακής Διατροφής, όσο και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η Κομισιόν οφείλει να υπερασπιστεί με αποφασιστικότητα τους παραγωγούς, διασφαλίζοντας ίσους όρους ανταγωνισμού και αποτρέποντας τη δημιουργία νέων, αδικαιολόγητων εμπορικών φραγμών σε βάρος των ευρωπαϊκών ποιοτικών προϊόντων.
Περισσότερα ΕΔΩ
Δημοτικά Συμβούλια Νέων: Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης της κυβέρνησης μιλά για τους νέους, χωρίς τους νέους
Ο Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Νέας Δημοκρατίας μιλά για τους νέους, χωρίς τους νέους. Αντί να ενισχύσει τη συμμετοχή της νέας γενιάς στη λήψη αποφάσεων, δημιουργεί ένα Δημοτικό Συμβούλιο Νέων χωρίς αυτονομία και πραγματικές αρμοδιότητες, που θα καλείται να επικυρώνει τις επιλογές της εκάστοτε δημοτικής αρχής. Χωρίς διαβούλευση και αγνοώντας τις προτάσεις των υφιστάμενων Δημοτικών Συμβουλίων Νέων, επέλεξε ένα πλαίσιο που αποκλείει μικρούς, νησιωτικούς και ακριτικούς δήμους από τη δυνατότητα να έχουν Συμβούλια Νέων, αποκλείει μεγάλο μέρος της μαθητικής κοινότητας με αυθαίρετα ηλικιακά όρια, αποκλείει φοιτητές, νέους εργαζόμενους και μόνιμους κατοίκους επειδή δεν είναι δημότες του δήμου όπου ζουν, εργάζονται και δημιουργούν. Δεν μπήκε καν στον κόπο να αναζητήσει τις καλές ευρωπαϊκές πρακτικές. Το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά πίστευε και πιστεύει, ότι η συμμετοχή των νέων δεν είναι σύνθημα αλλά πολιτική επιλογή. Από τη δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα, το ΠΑΣΟΚ άνοιξε δρόμους για τη νέα γενιά: ενίσχυσε τη δημόσια εκπαίδευση, διεύρυνε τις ευκαιρίες συμμετοχής, επένδυσε στην αποκέντρωση, στήριξε τη νεανική επιχειρηματικότητα, έφερε τους νέους πιο κοντά στην Ευρώπη και πίστεψε ότι οι νέοι είναι το παρόν και το μέλλον του τόπου. Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ δεν θα αποδεχθεί μια αυτοδιοίκηση που αντιμετωπίζει τους νέους ως διακοσμητικό στοιχείο. Η δημοκρατία δυναμώνει όταν εμπιστεύεται τη νέα γενιά.
Περισσότερα ΕΔΩ
Κυρία Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αν ακούσει κανείς την κυβέρνηση, θα πιστέψει ότι όλα βαίνουν καλώς στη χώρα. Ότι η οικονομία ευημερεί, ότι τα προβλήματα αντιμετωπίζονται, ότι οι πολίτες βλέπουν καθημερινά τη ζωή τους να βελτιώνεται ραγδαία.
Αν όμως βγει έξω από αυτή την αίθουσα, περπατήσει στον δρόμο και συναντήσει μικρομεσαίους επιχειρηματίες, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες, δανειολήπτες θα ακούσει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που εκφράζει μια εντελώς διαφορετική ιστορία από αυτή που αφηγούνται οι υπουργοί και οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.
Θα ακούσει για χρέη που συσσωρεύονται.
Για λογαριασμούς που δεν βγαίνουν.
Για ρυθμίσεις μη βιώσιμες.
Για επιχειρήσεις που προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον διαρκούς αβεβαιότητας.
Αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση της κυβερνητικής πολιτικής.
Μια κυβέρνηση που επενδύει στην εικόνα, στην προπαγάνδα, στην επικοινωνία, αλλά αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα πραγματικά και σοβαρά προβλήματα της κοινωνίας και της αγοράς.
Δυστυχώς το σημερινό πολυνομοσχέδιο είναι μία ακόμα τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση. Ένα νομοσχέδιο-σκούπα. Ένα νομοσχέδιο με ετερόκλητες διατάξεις, διαφορετικά αντικείμενα, σκοπιμότητες, που επί της ουσίας και σε αυτή την περίπτωση, με το νομοσχέδιο-σκούπα, περιορίζεται ο ουσιαστικός διάλογος και ο ουσιαστικός κοινοβουλευτικός έλεγχος. Η διαβούλευση υποβαθμίζεται.
Αλλά αυτά δεν σας ενδιαφέρουν.
Θα σταθώ, λοιπόν, σε τέσσερα κρίσιμα ζητήματα, για τα οποία δεν έχουμε μόνο ασκήσει κριτική, αλλά έχουμε προτείνει συγκεκριμένες λύσεις που δίνουν διέξοδο σε πολλά από τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου: Η νομοθετική ρύθμιση του Υπουργείου Οικονομικών για τους δανειολήπτες του νόμου του ΠΑΣΟΚ, του εμβληματικού πια νόμου 3869 του 2010, που «ξήλωσαν» κατά σειρά οι κυβερνήσεις Τσίπρα – Καμμένου και Κυριάκου Μητσοτάκη.
Έρχεται λοιπόν σήμερα η κυβέρνηση χωρίς κάποια γενναία πρωτοβουλία. Ακολουθεί την απόφαση του Αρείου Πάγου.
Δεν είναι δικής σας πολιτική πρωτοβουλία, δεν είναι γιατί ακούσατε την κοινωνία, τους ανθρώπους που έχουν ταλαιπωρηθεί. Πήρε μια απόφαση η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου και σας ανάγκασε να έρθετε σήμερα εδώ και να νομοθετήσετε.
Είναι μια απόφαση συμμόρφωσης η σημερινή σας πρωτοβουλία. Και όχι μια πολιτική πρωτοβουλία, που βασίζεται σε ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους και των αδικιών που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές.
Αποτελεί την καθυστερημένη συμμόρφωσή της σε μια δεσμευτική δικαστική απόφαση.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου δικαιώνει και τον δικό μας αγώνα. Και τη δική μας φωνή, που τόσα χρόνια λέγαμε ότι έχει αποδυναμωθεί η προστασία των δανειοληπτών στην πράξη.
Αντί λοιπόν να εφαρμόσετε αυτά που προτείναμε, εμείς τι ακούσαμε -ακόμα και μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου;
Ακούσαμε για «χρυσές τομές», «βέλτιστους τρόπους εφαρμογής», διάφορα περιθώρια ερμηνείας.
Ποια περιθώρια ερμηνείας;
Η απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου ήταν απολύτως σαφής.
Δεν ήταν εισήγηση.
Δεν ήταν γνωμοδότηση.
Δεν ήταν πρόταση προς συζήτηση.
Ήταν μια αμετάκλητα δεσμευτική δικαστική απόφαση που όφειλε να εφαρμοστεί από την πρώτη ημέρα.
Και τελικά αναγκαστήκατε να αποδεχθείτε αυτό που εξαρχής υποστήριζε το ΠΑΣΟΚ, και όχι μόνο εμείς για να είμαστε δίκαιοι. Και οι δικηγορικοί σύλλογοι, οι ενώσεις καταναλωτών και χιλιάδες δανειολήπτες.
Ότι ο νόμιμος εκτοκισμός γίνεται επί της μηνιαίας δόσης που όρισε το δικαστήριο και όχι επί του συνόλου του κεφαλαίου, όπως αυθαίρετα, παράνομα και καταχρηστικά εφαρμοζόταν μέχρι σήμερα.
Ας σταματήσετε λοιπόν τα επικοινωνιακά παιχνίδια.
Γιατί οι πολίτες ζητούν σεβασμό στη νομιμότητα.
Ζητούν προστασία των δικαιωμάτων τους.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικά κρίσιμο σημείο.
Τι θα γίνει με τους χιλιάδες δανειολήπτες των οποίων οι ρυθμίσεις καταγγέλθηκαν γιατί δεν άντεξαν; Και δεν άντεξαν από μια παράνομη, καταχρηστική πρακτική.
Για αυτούς σήμερα έχετε να πείτε κάτι; Είναι χιλιάδες άνθρωποι, που πλήρωναν, πλήρωναν, χρησιμοποίησαν τον νόμο-τομή προστασίας, δύσκολης διαπραγμάτευσης του ΠΑΣΟΚ τότε, το 2010, απέναντι στις χειρότερες δημοσιονομικές συνθήκες της χώρας. Οι τράπεζες καταχρηστικά τους πίεζαν με χρήματα που παράνομα ζητούσαν στις δόσεις τους και αυτοί οι άνθρωποι δεν διατήρησαν τη ρύθμιση.
Σε αυτούς εσείς σήμερα γυρνάτε την πλάτη. Εμείς λέμε ότι η νομιμότητα δεν εφαρμόζεται επιλεκτικά. Δεν μπορεί να υπάρχει δικαίωση για το μέλλον και συγχρόνως αδικία για το παρελθόν.
Εδώ είναι η αξία της δεύτερης ευκαιρίας αξιοπρέπειας που πολλές φορές λέμε.
Γιατί αξίζουν αυτοί οι άνθρωποι που δεν άντεξαν λόγω καταχρηστικών πρακτικών μια δεύτερη ευκαιρία αξιοπρέπειας. Γι’ αυτό κάθε καταγγελία ρύθμισης που στηρίχθηκε -για εμάς- στον παράνομο αυτό υπολογισμό οφείλει να θεωρηθεί αυτοδικαίως άκυρη, κ. Πιερρακάκη. Αυτό είναι δικαιοσύνη. Αυτό είναι διαφάνεια. Αυτό είναι σεβασμός στη νομιμότητα. Να επανέλθουν αυτοί οι άνθρωποι στο καθεστώς προστασίας που δικαιούνται.
Όχι επικοινωνιακές ασκήσεις πάνω στις πλάτες πολιτών και οικογενειών που πάλευαν επί χρόνια να σώσουν το σπίτι τους και να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους.
Το κράτος δικαίου δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Εξωδικαστικός μηχανισμός
Ο εξωδικαστικός μηχανισμός που έξι χρόνια τώρα παρουσιάζετε ως μια πολύ μεγάλη μεταρρύθμιση, έχει πενιχρά αποτελέσματα.
Τα στοιχεία είναι και εδώ αποκαλυπτικά: Από τα 250 δισ. ευρώ ιδιωτικού χρέους, ρυθμίστηκαν 18,64 δισ. ευρώ.
Και υπάρχει και ένα κρίσιμο αναπάντητο ερώτημα:
Πόσες από αυτές τις ρυθμίσεις είναι πραγματικά βιώσιμες;
Πόσες παραμένουν ενήμερες;
Γιατί μια ρύθμιση που «κοκκινίζει» ξανά λίγους μήνες αργότερα, δεν λύνει το πρόβλημα. Απλώς το μεταθέτει.
Ο εξωδικαστικός σας μηχανισμός δεν δίνει δεύτερη ευκαιρία στον πολίτη που έχει πραγματικά ανάγκη. Δίνει πολλές ευκαιρίες στα funds, τους servicers και τους κερδοσκόπους. Σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί τους πολίτες σε υπέρογκες δόσεις για 30 και 35 χρόνια, με την απειλή ότι στην πρώτη δυσκολία θα αναβιώσει ολόκληρο το χρέος. Αυτό δεν είναι προστασία.
Την ίδια στιγμή, οι servicers και τα funds, ενώ έχουν προστατεύσει τα συμφέροντά τους και λειτουργούν μέσα σε ένα καθεστώς αδιαφάνειας, νιώθουν σε απόλυτη θέση ισχύος. Πώς, λοιπόν, να προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις με τη λογική της ρύθμισης και όχι με τη φιλοσοφία της εξόντωσης για να έχουν γρηγορότερο και ευκολότερο κέρδος;
Ο οφειλέτης σε πολλές περιπτώσεις -και το ξέρετε πολύ καλά- δεν γνωρίζει καν σε ποια χέρια βρίσκεται το δάνειό του. Ο δικηγόρος του, για να το μάθει, περνούν μήνες. Δεν γνωρίζει πώς υπολογίζεται το ίδιο του το χρέος στη δευτερογενή αγορά δανείων που διαμορφώθηκε με την ευθύνη των Τσίπρα-Καμμένου-Μητσοτάκη τα τελευταία χρόνια.
Δεν υπάρχει καν στοιχείο και φάκελος δικαιολόγησης. Ουσιαστικής αιτιολόγησης όταν απορρίπτεται η πρότασή του.
Εμείς, λοιπόν, καταθέτουμε συγκεκριμένες προτάσεις.
Κάνουμε δεσμευτικό τον Κώδικα Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδος, με συγκεκριμένες υποχρεώσεις και πραγματικές κυρώσεις για τράπεζες και servicers.
Καθιερώνουμε ανεξάρτητες Επιτροπές Διευθέτησης Οφειλών -επιτροπές κράτους, δανειολήπτη και τράπεζας ή servicer-, ώστε ο πολίτης να μην είναι έρμαιο της μονομερούς κρίσης των πιστωτών σε αδιέξοδο.
Ενισχύουμε την προστασία των ευάλωτων οφειλετών, με αύξηση των σχετικών ορίων κατά 25% και ειδική μέριμνα για τους αγρότες.
Και βάζουμε τέλος στην αδιαφάνεια των servicers, με πλήρη πρόσβαση του οφειλέτη στον φάκελό του και πραγματικές υποχρεώσεις ενημέρωσης για όλη τη διαδρομή του δανείου. Πότε, πού ήταν και τι παραπάνω μπήκε στο χρέος του.
Το ερώτημα είναι τελικά απλό.
Θέλουμε έναν εξωδικαστικό μηχανισμό που παράγει βιώσιμες ρυθμίσεις ή έναν μηχανισμό που λειτουργεί κυρίως προς όφελος των πιστωτών, για να λέμε ότι κάτι κάναμε;
Θέλουμε πραγματικά μία δεύτερη ευκαιρία αξιοπρέπειας για τους πολίτες ή μόνιμη ομηρία για αυτούς, τα παιδιά τους και όλη την οικογένεια απέναντι στα funds;
Η κυβέρνηση έχει κάνει την επιλογή της. Με την αδιαφάνεια, τις καθυστερήσεις και τα ημίμετρα.
Εμείς επιλέγουμε διαφάνεια, λογοδοσία και βιώσιμες λύσεις.
Γιατί το ιδιωτικό χρέος δεν είναι λογιστικό μέγεθος.
Είναι η καθημερινότητα. Είναι ζήτημα βιώσιμης ανάπτυξης.
Είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής, σταθερότητας και κράτους δικαίου.
Για τον ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό
Και εδώ πρόκειται για μία θετική πρωτοβουλία. Αλλά, καθυστερημένη διόρθωση. Όχι τολμηρή μεταρρύθμιση.
Η δική σας παρέμβαση παραμένει μισή.
Αγνοείτε εκκωφαντικά ένα πάγιο και απολύτως λογικό αίτημα της αγοράς: τη θεσμοθέτηση πραγματικά ακατάσχετου επαγγελματικού λογαριασμού.
Έμεις επανειλημμένα έχουμε αναδείξει την ανάγκη προστασίας ενός ελάχιστου κεφαλαίου κίνησης για ελεύθερους επαγγελματίες, μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους.
Γιατί μια επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει όταν κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να δεσμευθούν τα χρήματα με τα οποία πληρώνει μισθούς, προμηθευτές, ασφαλιστικές εισφορές και λειτουργικά έξοδα.
Πώς θα παραμείνει ανοιχτή μια επιχείρηση όταν κινδυνεύει το οξυγόνο της;
Γι’ αυτό καταθέτουμε σήμερα τροπολογία για τη θεσμοθέτηση πραγματικά ακατάσχετου επαγγελματικού λογαριασμού, που θα προστατεύει ένα ελάχιστο κεφάλαιο κίνησης και θα δίνει ανάσα στους μικρομεσαίους και την πραγματική οικονομία.
Οι συνεπείς επαγγελματίες χρειάζονται πραγματική προστασία και όχι ημίμετρα. Και εδώ αξίζουν επιλογή αξιοπρέπειας.
Για το μεγάλο θέμα της ρύθμισης των οφειλών για τα ασφαλιστικά ταμεία, ΕΦΚΑ, εφορία και για όλα τα ζητήματα που αφορούν χιλιάδες Έλληνες πολίτες.
Εσείς μιλάτε για μία ρύθμιση 72 δόσεων. Τους καλύπτει όλους; Είναι έτσι;
Και εδώ, για άλλη μία φορά, είναι τόσο αυστηρές οι προϋποθέσεις που αποκλείει ακριβώς εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Όσοι έχασαν προηγούμενες ρυθμίσεις επειδή αδυνατούσαν να ανταποκριθούν, όσοι έχουν νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές, όσοι προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανές τις επιχειρήσεις τους, ουσιαστικά, σε δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, μένουν εκτός.
Μια πραγματικά αναπτυξιακή πολιτική επιλογή θα προέβλεπε περισσότερες δόσεις, διαγραφή μέρους των προσαυξήσεων και λογικό επιτόκιο αποπληρωμής. Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση επιλέγει ένα σχήμα που κινδυνεύει να αποδειχθεί ανεφάρμοστο από την πρώτη ημέρα εφαρμογής του.
Εμείς καταθέτουμε ξανά σήμερα τροπολογία για 120 δόσεις για οφειλές προς το Δημόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, με κίνητρο κουρέματος έως 30% για τους συνεπείς. Για να τους δώσουμε το κίνητρο βιώσιμων μακροπρόθεσμων και σταθερών ρυθμίσεων. Για να μπορούν να σχεδιάσουν με ασφάλεια το οικονομικό μέλλον των επιχειρήσεών τους.
Η λύση δεν είναι να παγιδεύεις τους πολίτες στα χρέη.
Η λύση είναι να τους δίνεις ρεαλιστικές επιλογές για να τα αποπληρώσουν με αξιοπρέπεια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οι τροπολογίες που καταθέτουμε σήμερα δεν είναι ασκήσεις αντιπολιτευτικής τακτικής. Δίνουν συγκεκριμένες λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα της κοινωνίας, γνωστά σε όλους μας.
Για τους δανειολήπτες που κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους.
Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ασφυκτιούν.
Για τους επαγγελματίες που βλέπουν ακόμη και το κεφάλαιο κίνησής τους να απειλείται από κατασχέσεις.
Για τους πολίτες που ζητούν κανόνες ασφάλειας, διαφάνειας και δικαιοσύνης.
Για μία ακόμη φορά, σε όλους αυτούς γυρνάτε την πλάτη.Διορθώνετε κάποια από αυτά τα προβλήματα με καθυστέρηση και δεν λέτε ότι η ατολμία σας τόσα χρόνια έχει διογκώσει αυτά τα προβλήματα. Έρχεστε, λοιπόν, σήμερα να κάνετε μπαλώματα, ενώ έχετε ευθύνη για τη μεγάλη μεγέθυνση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η πραγματική οικονομία. Μεγέθυνση με πολύ σημαντικές καθημερινές συνέπειες.
Εδώ, όμως, έχουμε και άλλα θέματα. Γιατί μέσα σε αυτό το νομοσχέδιο-σκούπα έχετε βάλει μπόλικα πράγματα. Όπως επιλεκτικές εξυπηρετήσεις σε οικονομικά συμφέροντα.
Όπως των εργολάβων του Ταμείου Ανάκαμψης και του Υπερταμείου αλλά και των golden boys που φωτογραφίζετε με συγκεκριμένες διατάξεις του νομοσχεδίου. Φοροελαφρύνσεις, αλλά και άλλα πράγματα.
Όπως οι υπερβολικές αυξήσεις μητροπολιτών και υπαλλήλων της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Προκαλούν αυτές οι επιλογές σας μία κοινωνία που περνά πάρα μα πάρα πολύ δύσκολα, κύριε Πιερρακάκη.
Εμείς πιστεύουμε ότι η οικονομία πρέπει να υπηρετεί την κοινωνία. Ότι οι ρυθμίσεις χρεών πρέπει να είναι βιώσιμες και όχι παγίδες. Ότι, όταν δίνεις αυξήσεις, πρέπει να κοιτάς την πραγματικότητα γύρω σου και όχι μόνο συμβιβασμούς, ισορροπίες ή το κλείσιμο του ματιού σε συγκεκριμένους κύκλους.
Η αγορά χρειάζεται κανόνες και όχι ασυδοσία.
Η ακρίβεια που ζούμε σήμερα, είναι προϊόν της ασυδοσίας και όχι της εφαρμογής των κανόνων. Εσείς αποδυναμώσατε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, για αυτό πληρώνει πανάκριβα η κοινωνία την ακρίβεια.
Εσείς δεν επιτρέψατε να φέρουν αποτέλεσμα ένα πολύ μεγάλο κομμάτι που αφορά τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Και θα είχε πραγματικά αξία να πείτε στην κοινωνία σήμερα, ότι μπροστά στα δισεκατομμύρια των υπερκερδών των ολιγοπωλίων, τι έχετε εισπράξει επτά χρόνια από όλους αυτούς. Τι έχετε εισπράξει από τα μεγάλα ολιγοπώλια της χώρας;
Αν δεν υπήρχε η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που επιλέξατε την κατώτατη βαθμίδα, δεν θα είχατε εισπράξει τίποτα;
Δεν έχετε πάρει, λοιπόν, ούτε μία πρωτοβουλία για να βάλετε κανόνες σε μία ασύδοτη αγορά. Γιατί επιλέξατε να είστε με αυτούς τους λίγους, στην όχθη της υπηρεσίας τους, και όχι με τους πολλούς που δεινοπαθούν στην καθημερινότητά τους.
Η ανάπτυξη, λοιπόν, έχει αξία όταν παράγει ασφάλεια, δικαιοσύνη, διαφάνεια και λογοδοσία. Εμείς αυτόν τον αγώνα δίνουμε και αυτός ο αγώνας είναι ο αγώνας της πολιτικής αλλαγής.
