..«σχεδία» Ιουνίου 2026 (τεύχος #145)

Η «σχεδία» της Τέχνης και του έρωτα

Συνταγογραφούμε τον πολιτισμό, βλέπουμε bachelor να βρίσκονται σε σύγχυση, διερευνούμε τη μεγάλη ερωτική ύφεση, καταφεύγουμε στη σπηλιά της ελευθερίας, δουλεύουμε στις στοές της συνύπαρξης.

Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Ιουνίου 2026 (τεύχος #145). Κυκλοφορεί από την Τετάρτη 27 Μαΐου στους δρόμους της πόλης.

«H συνταγή της Τέχνης». Άτομα με ψυχικές δυσκολίες, μέσα από την τέχνη, αποκτούν θετική εικόνα εαυτού, μειώνεται το άγχος και η κατάθλιψή τους. Ο απολογισμός της πολιτιστικής συνταγογράφησης, που ήρθε για να μείνει στον τόπο μας, ήταν άκρως ενθαρρυντικός. «Θέλαμε να ξανασυνδεθούν οι ασθενείς με τον άνθρωπο που ήταν πριν νοσήσουν, με μια ποιότητα αίσθησης εαυτού πριν από τα προβλήματα», μας λέει η κ. Δώρα Σκαλή, μέλος ΕΔΙΠ της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και μέλος της επιστημονικής επιτροπής της Πολιτιστικής Συνταγογράφησης.

«“Βachelor” σε σύγχυση». Με το πατριαρχικό μοντέλο σε αμφισβήτηση, η ανδρική ταυτότητα βιώνει μια υπαρξιακή αγωνία και βρίσκεται σε κρίση, καθώς δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί μία ώριμη αρρενωπότητα, που θα το διαδεχθεί. «Φύγαμε από τον άνδρα της εξουσίας, της κατάχρησης, του εγωκεντρισμού και πήγαμε στην άλλη μεριά, που είναι ο άνδρας ευνούχος και φοβικός», εξηγεί στη «σχεδία» ο ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής Χαράλαμπος Πετράς.

«Η μεγάλη ύφεση». Σύγχρονα μοτίβα ζωής, άγχος, εξουθένωση και μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν, πλέον, εισχωρήσει στα κρεβάτια μας, σβήνουν τη φλόγα του έρωτα και οδηγούν ζευγάρια σε περιόδους μακράς σεξουαλικής ξηρασίας. «Υπάρχει πτώση σεξουαλικής συχνότητας και επιθυμίας σε ζευγάρια που βρίσκονται σε μία μακροχρόνια σχέση. Αυτό προκύπτει, συνήθως, από αυτό που ορίζουμε ως “ασυμφωνία επιθυμιών”», τονίζει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Ιωάννα Γαλάνη.

«Η σπηλιά της ελευθερίας». Η ταινία «Αρκουδότρυπα» ξαναγράφει με αισιόδοξα χρώματα την κουίρ ιστορία της ελληνικής επαρχίας, ενώ οι δημιουργοί της μας μιλούν για τις επιλεγμένες οικογένειες, όταν κάποιος δεν βιώνει αποδοχή από τη βιολογική του, και φέρνουν στην επιφάνεια την παιχνιδιάρικη θρησκευτικότητα της νέας γενιάς, αλλά και τη μουσική στροφή στην παράδοση. «Οι ιστορίες κουίρ ατόμων παρουσιάζονται ως τραγικές. Υπάρχουν και ιστορίες με αποδοχή και αίσιο τέλος. Αυτό θέλουμε να αποτυπώνεται στον κινηματογράφο», σημειώνουν, εκτός των άλλων, στη συνέντευξή τους στη «σχεδία», οι σκηνοθέτες της ταινίας Χρυσιάννα Παπαδάκη και Στέργιος Ντινόπουλος.

«Στις στοές της συνύπαρξης». Ο Soloup, ένας αγαπημένος κομίστας, σκιαγραφεί μία σύγχρονη ανάποδη Βαβέλ, εκείνη των ανθρακωρύχων του Βελγίου, όπου, παρά το διαφορετικό γλωσσικό και πολιτισμικό υπόβαθρο των μεταναστών που δούλευαν υπό άθλιες συνθήκες στα έγκατα της γης, είχαν σφυρηλατήσει σχέσεις βαθιάς αλληλεγγύης μεταξύ τους.

Η Μπέττυ Σιδηροπούλου και η Τερέζα Παύλου μιλούν για το πώς η κεραμική ενίσχυσε και εξέλιξε τη σχέση τους ως μητέρα και κόρη.

Στα «Λόγια της πλώρης», ο Χρήστος Αλεφάντης μιλάει για τον κ. Περικλή, που πάει σχολείο.

Μία γυναίκα μάς μεταφέρει στη Μακεδονία των καπνών, της γκάιντας, του τραχανά, μα και της μετανάστευσης.

Παράλληλα, κλείνουμε τραπέζι σε ένα παραδοσιακό καφενείο σε μία αθηναϊκή γειτονιά, που προσφέρει χαλαρή ατμόσφαιρα για όλες τις ηλικίες, αλλά και πλούσιες μερίδες.

Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Ιουνίου 2026 (#145).