ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ EUARCE:Η Accademia Collegio De’Nobili της Φλωρεντίας αναγόρευσε Επίτιμο Μέλος της στην “Τάξη των Ιπποτών” τον Ευάγγελο Ανδρέου

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

& ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΡΩΜΑΪΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

N.Π.Ι.Δ. – Έτος ίδρυσης 1979 - Αριθ. 2237 Μητρώου Πολιτιστικών Φορέων του Υπουργείου Πολιτισμού

Αναπαύσεως 14 Α΄ - 190 02 Παιανία * E-mail:artcentr@otenet.gr * Τηλ.: 210-66.43.854 (& Fax) https://euarceblog.wixsite.com/euarce

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, 31.12.2018

40 ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ 1979-2019

ΣΤΗ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ Η ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Η  Accademia Collegio De’Nobili της Φλωρεντίας αναγόρευσε Επίτιμο Μέλος της στην “Τάξη των Ιπποτών” τον Ευάγγελο Ανδρέου καθώς πλησιάζει η συμπλήρωση 40 χρόνων του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης (EUARCE), στην ίδρυση του οποίου πρωτοστάτησε το 1979 ο τιμηθείς ποιητής, αισθητικός της τέχνης και συγγραφέας.

Η είδηση δημοσιεύεται στο τεύχος Δεκεμβρίου 2018, που μόλις κυκλοφόρησε, του επίσημου περιοδικού της Ακαδημίας “L’ ERACLIANO”.  

Η Ακαδημία ιδρύθηκε στις 15 Μαΐου 1689 από μιά ομάδα φλωρεντινών ιπποτών και το πρώτο καταστατικό της εγκρίθηκε στις 6 Μαρτίου 1696 από τον Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης Cosimo III των Μεδίκων ενώ το1702 αναλαμβάνει τη διεύθυνσή της ο διαπρεπής ιστορικός, γραμματολόγος και παιδαγωγός-φιλόσοφος Giovan Battista Casotti, ο οποίος το 1713 έγραψε το βιβλίο “Il vero onore - Festa teatrale dall’ Accademia Di’ Nobili di’ Firence” όπου παρατίθται πλήθος στοιχείων – ονοματολογικών και άλλων -  της ιστορικής Ακαδημίας.

Στεγάσθηκε στο Palazzo Strozzi, στο κέντρο της Φλωρεντίας και δραστηριοποιήθηκε εξ αρχής με οργανωμένες επιδόσεις στο «δημόσιο καλό» και στη συστηματοποίηση της παιδείας των νέων στους τομείς της ηθικής φιλοσοφίας και της επιστήμης (ιστορία, λογοτεχνία, γεωγραφία, νομοθεσία, ελληνική γλώσσα, κ.λ.π.), μετονομαζόμενη κατά καιρούς σε «Istituto Accademia dei Nobili», «Collegio de’ Nobili», «Accademia dei Nobili di San Giovanni Gualberto» και «Accademia del Casino dei Nobili».

Το 1761 κυρώθηκε στη Φλωρεντία το νέο καταστατικό της Ακαδημίας από τον  Μεγάλο Δούκα Francesco Stefano di Lorena  και στα 1768 επιβεβαιώθηκε η κύρωσή του από το Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης Pietro Leopoldo

Με την αναδιοργάνωση των χωρών, ύστερα από τη Γαλλική Επανάσταση, ο Μεγάλος Δούκας Ferdinando III  εγκρίνει στις 20 Οκτωβρίου 1795 το νέο καταστατικό της Accademia Collegio de 'Nobilι, με την προσχώρηση σ΄αυτήν των Ακαδημιών Affinati και Vaganti.

Η φήμη της Ακαδημίας στο 18^ο αιώνα ξαπλώθηκε σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Βιέννη αλλά και στην Αγία Πετρούπολη και έδωσε το ερέθισμα ίδρυσης παρόμοιων Ακαδημιών στην Πάρμα τον Ιούλιο του 1784 με διάταγμα του Δούκα Ferdinando Ι, στη Ρώμη απ’ όπου ανδείχθηκαν οι μετέπειτα Πάπες Clemente XIII, Leone XII, Leone XIII και Benedict XV,  στο Βασίλειο της Σαρδηνίας και του Πιεμόντε, στο Βασίλειο των Δύο Σικελών, στο Παλέρμο, στη Μπολόνια, στη Βιτσέντζα, στη Βερόνα, κ.α.

Με τη νεώτερη επανασύστασή της η Accademia Collegio de’Nobili της Φλωρεντίας επανιδρύει το καταστατικό της, ακολουθεί τον εκσυγχρονισμό, αφήνοντας όμως τα ιστορικά της χαρακτηριστικά αμετάβλητα, και ανοίγει τις πόρτες του ιδρύματος σε κάθε πολίτη ανεξαρτήτως παλαιών τίτλων και διακρίσεων αναπτύσσοντας το έργο της στον τομέα των σύγχρονων γραμμάτων, της ποίησης, της μουσικής, της ιστορικής έρευνας και της κοινωνικής ζωής.

Το 1986, ύστερα από πρωτοβουλία του προέδρου της, Καθηγητή-ιστορικού συγγραφέα Marcello Falletti di Villafalletto, εκδίδει το πολιτιστικό περιοδικό “L’ Eracliano” με πρωτότυπα θέματα ιστορικής τεκμηρίωσης και βιβλιοκριτικής και για δεκα-οκτώ χρόνια διοργανώνει τους διεθνείς διαγωνισμούς ποίησης «Danilo Masini» σε συνεργασία με το Δήμο Montevarchi του Arezzo.

Στα Honoris Causa αείμνηστα Μέλη της, ο Adolfo Oxilia.

Το λογοτεχνικό έργο του ποιητή Ευάγγελου Ανδρέου, αναγόμενο στην ιστορική και εικαστική δοκιμιογραφία, έχει κατ’ επανάληψη δημοσιευθεί σε ιταλικά ΜΜΕ και πολιτιστικά προγράμματα με τα οποία συνεργάσθηκε (Festival dei Due Mondi - Spoleto 1981, Accademia Ferdinandea-Catania, Rivista La Sponda, RAI, κ.ά.) ενώ η ιστορική πραγματεία του για τον κορυφαίο ζωγράφο του 18^ου αιώνα Γεώργιο Μάρκου τον Αργείο εκδόθηκε και κυκλοφόρησε μεταφρασμένο, στην Ιταλία.

Στα 1979 πρωτοστάτησε στην πρωτοβουλία σημαντικών ανθρώπων των Γραμμάτων και της Τέχνης – Στρατής Δούκας, Πάνος Βαλσαμάκης, Τάσος Χατζής, Δημήτρης Σταμέλος, Μάνος Χαριτάτος, Γιώργος Μούγιος, Λουκία Τάκη Μάρθα, κ.ά. –  για την ίδυση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης (EUARCE) της Αθήνας όπου συμμετέσχε και διηύθυνε προγράμματα ελληνοϊταλικής συνεργασίας (“L' icastica octoichos di Amalias legata con la poesia lirica di Yiannis Coutsocheras” - Atene 1997, Casa Editrice Alba – Galleria d’Arte Moderna Alba – Fiera di Padova  1997, Conference of “Association Internationale de la Critique Littéraire (AICL)” 2004, κ.ά.). Τιμήθηκε από ιταλικούς πολιτιστικούς φορείς στο Βερτσέλλι και στην Κατάνη.