WORLD TRADE ORGANIZATION's update

 

24 Jan 2022 Latest news

Dear maria CHADZIDAKIS VAVOURANAKIS, Below are the news items published today on the WTO public website

NEWS ITEM Trade Policy Review: Panama The third review of the trade policies and practices of Panama takes place on 24 and 26 January 2022. The basis for the review is a report by the WTO Secretariat and a report by the Government of Panama. TPR documents   ⟶

Council of the EU,interesting latest news

 

Press material Tuesday 25 January 2022   ● Council of the EU   25/01/2022 10:23 | Press release | COVID-19: Council adopts a revised recommendation on measures affecting free movement, based on the individual situation of persons and no longer on the region of origin   The Council today adopted a recommendation on a coordinated approach to facilitate safe free movement during the COVID-19 pandemic. This recommendation responds to the significant increase in vaccine uptake and the rapid roll-out of the EU digital COVID certificate, and replaces the previously existing recommendation. It will enter into force on 1 February 2022, on the same day as a delegated act amending the digital COVID-19 certificate regulation and providing for an acceptance period of 270 days for vaccination certificates. Under the new recommendation, COVID-19 measures should be applied taking into account the status of the person instead of the situation at regional level, with the exception of areas where the virus is circulating at very high levels. This means that a traveller’s COVID-19 vaccination, test or recovery status, as evidenced by a valid EU digital COVID certificate, should be the key determinant. A person-based approach will substantially simplify the applicable rules and will provide additional clarity and predictability to travellers. Person-based approach Travellers in possession of a valid EU digital COVID certificate should not be subject to additional restrictions to free movement. A valid EU digital COVID certificate includes: A vaccination certificate for a vaccine approved at European level if at least 14 days and no more than 270 days have passed since the last dose of the primary vaccination series or if the person has received a booster dose. Member states could also accept vaccination certificates for vaccines approved by national authorities or the WHO. A negative PCR test result obtained no more than 72 hours before travel or a negative rapid antigen test obtained no more than 24 hours before travel. A certificate of recovery indicating that no more than 180 days have passed since the date of the first positive test result. Persons who are not in possession of an EU digital COVID certificate could be required to undergo a test prior to or no later than 24 hours after arrival. Travellers with an essential function or need, cross-border commuters and children under 12 should be exempt from this requirement. Map of EU regions The European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC) should continue to publish a map of member states’ regions indicating the potential risk of infection according to a traffic light system (green, orange, red, dark red). The map should be based on the 14-day case notification rate, vaccine uptake and testing rate. Based on this map, member states should apply measures regarding travel to and from dark red areas, where the virus is circulating at very high levels. They should in particular discourage all non-essential travel and require persons arriving from those areas who are not in possession of a vaccination or recovery certificate to undergo a test prior to departure and to quarantine after arrival. Certain exceptions to these measures should apply to travellers with an essential function or need, cross-border commuters and children under the age of 12. Emergency brake Under the new recommendation, the emergency brake to respond to the emergence of new variants of concern or interest is strengthened. When a member state imposes restrictions in response to the emergence of a new variant, the Council, in close cooperation with the Commission and supported by the ECDC, should review the situation. The Commission, based on the regular assessment of new evidence on variants, may also suggest a discussion within the Council. During the discussion, the Commission could propose that the Council agree on a coordinated approach regarding travel from the areas concerned. Any situation resulting in the adoption of measures should be reviewed regularly. Background The decision on whether to introduce restrictions on free movement to protect public health remains the responsibility of member states; however, coordination on this topic is essential. On 13 October 2020, the Council adopted a recommendation on a coordinated approach to the restriction of free movement in response to the COVID-19 pandemic, which was updated on 1 February 2021 and 14 June 2021. This recommendation establishes common criteria and a common framework for possible measures for travellers. The Council recommendation is not a legally binding instrument. The authorities of the member states remain responsible for implementing the content of the recommendation. Council recommendation on a coordinated approach to the restriction of free movement in response to the COVID-19 pandemic COVID-19: travel within the EU (background information) ● Council of the EU   24/01/2022 21:19 | MEETING | Main results - Foreign Affairs Council, 24 January 2022   The Foreign Affairs Council reviewed the latest developments in Libya and Syria, and had an exchange of views on the security situation in Europe. Under current affairs, ministers were informed about recent events and fast-moving developments in external relations, including on the Indo-Pacific, Mali and Sudan. The Council approved conclusions on the European security situation, the UN-EU strategic partnership on peace operations and crisis management, and EU Priorities in UN Human Rights Fora 2022. Council of the EU Foreign Affairs Council, 24 January 2022 Main results European security situation The most important take away is that we reconfirmed our strong unity and united approach on the challenges to European security. Our unity is our strength, and there is no doubt in the Council about this.Josep Borrell, High Representative for Foreign Affairs and Security Policy

Centers for Disease Control and Prevention,update

January 24, 2022
This message includes updates on the COVID-19 response from CDC. The COVID-19 Outbreak is a rapidly evolving situation and information will be updated as it becomes available.



Free At-Home COVID-19 Tests

Every home in the United States is eligible to order 4 free at-⁠home COVID-⁠19 rapid antigen tests. Orders will usually ship in 7-12 days. These tests give results within 30 minutes (no lab drop-off required).

COVID-19 self-tests (also referred to as home tests or over-the-counter tests) are one of many risk-reduction measures, along with vaccination, masking, and physical distancing, that protect you and others by reducing the chances of spreading COVID-19.

Self-tests can be taken at home or anywhere, are easy to use, and produce rapid results. You can use self-tests, regardless of vaccination status, or whether or not you have symptoms.
Follow all the manufacturer’s instructions for performing the test.

Order Test Here



Caring for Someone Sick at Home

Learn what to do when someone has symptoms of COVID-19 or when someone has been diagnosed with the virus. For most people, symptoms last a few days, and people usually feel better after a week.

Make sure the person who is sick drinks a lot of fluids and rests.

Use CDC’s self-checker tool to help you make decisions about seeking appropriate medical care.

Look for emergency warning signs and if someone shows these signs, seek emergency medical care immediately.

The person who is sick should wear a mask when they are around other people. Caregivers should wear a mask and ask the sick person to put on a mask before entering the room.

Clean and disinfect your home to remove germs and reduce their spread.
Wash your hands often.
Caregivers should stay home and monitor their health for COVID-19 symptoms while caring for the person who is sick.

Learn More



COVID-19 Vaccines for Children and Teens
Getting a COVID-19 vaccine can help protect children ages 5 years and older from getting COVID-19.
Vaccinating children can help protect family members, including siblings who are not eligible for vaccination and family members who may be at increased risk of getting very sick if they are infected.
Vaccination can also help keep children from getting seriously sick even if they do get COVID-19.
Vaccinating children ages 5 years and older can help keep them in school and help them safely participate in sports, playdates, and other group activities.
Before recommending COVID-19 vaccination for children, scientists conducted clinical trials with thousands of children and no serious safety concerns were identified. Learn more about the process of developing, authorizing, and approving COVID-19 vaccines.
Teens ages 12 to 17 should receive the Pfizer-BioNTech COVID-19 booster shot at least 5 months after completing their Pfizer-BioNTech COVID-19 primary series. Currently, a booster shot is not recommended for children younger than 12.
Learn More


COVID Data Tracker Weekly Review

As of January 20, 2022, 209 million people have received their primary series of a COVID-19 vaccine and more than 82 million people have also gotten their booster. Getting vaccinated, including get boosted when eligible, is our best defense against severe outcomes from COVID-19. Wearing a well-fitting mask is also important to protect yourself and others.
Subscribe
Learn More

Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) in the U.S.
January 24, 2022

US states, territories, and District of Columbia have reported 70,641,725 cases of COVID-19 in the United States.
CDC provides updated U.S. case information online daily.
In addition to cases, deaths, and laboratory testing, CDC's COVID Data Tracker now has a Vaccinations tab to track distribution of COVID-19 vaccines in your state.

U.S. Cases
Centers for Disease Control and Prevention

CDU latest

 

Berlin, 25. Januar 2022

Terminhinweis   Sehr geehrte Damen und Herren,   wir laden Sie heute herzlich ein zu einem Pressestatement mit dem amtierenden Generalsekretär Paul Ziemiak MdB und dem neuen Generalsekretär der CDU Deutschlands Mario Czaja MdB.   Dienstag, 25. Januar 2022 13:00 Uhr im Konrad-Adenauer-Haus   Hinweise für Fernsehteams und Fotografen: Poolführendes Fernsehteam: ARD – Telefon: 030 / 22 88 17 10 Fotografen (Pool): Es werden max. 4 Fotografen (1 x Nachrichtenagentur national, 1 x Nachrichtenagentur international, 1 x Bildagentur und 1 freier Fotograf - BPK) zugelassen.   Um die Abstandsregeln einzuhalten, können wir nur max. 6 Journalistinnen und Journalisten mit gültiger BPA-Akkreditierung zum Pressestatement zulassen. Wir bitten um Ihr Verständnis.   Im Konrad-Adenauer-Haus gilt die 2G-Regel (geimpft, genesen) zuzüglich eines tagesaktuellen, negativen Coronatests.   Bitte achten Sie auch selbst darauf, dass die Abstandsregeln von mindestens 1,50 m eingehalten werden.   Wir bitten um eine schriftliche Anmeldung der Journalistinnen und Journalisten, sowie der Fotografinnen und Fotografen, die ins Konrad-Adenauer-Haus kommen möchten unter pressestelle@cdu.de   Folgende Angaben werden benötigt: Vor- und Nachname, Medium, E-Mail, Mobilnummer, private Meldeadresse. Es gilt die Reihenfolge der Anmeldungen.   Sie können das Pressestatement live über Webex verfolgen. Über folgenden Link gelangen Sie automatisch zum Pressestatement:   Meeting-Link: https://cdudeutschland.webex.com/cdudeutschland-de/j.php?MTID=mbba2e0f9ef94f1188429b4402e4465c5   Meeting-Kennnummer (Zugriffscode): 2733 580 5146   Meeting Passwort: 7xmJ5WnSa5d   Sie können das Pressestatement auch im Live-Stream auf cdu.de verfolgen.   Wir freuen uns über Ihre Teilnahme.   Mit freundlichen Grüßen   Hero Warrings Sprecher der CDU Deutschlands

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ γράφει η Μαρία Χατζηδάκη Βαβουρανάκη...

 Tσιπράκο,ΑΚΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ:

1)Εσύ ΕΙΧΕΣ ΜΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΑΛΗΤΩΝ ΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠ' ΟΛΟΥΣ.Εχεις τελειώσει...ό,τι και να γίνει.

ΚΚΕ:Έχεις δηλώσει οτι "ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ" και δεν έχεις κυβερνήσει ποτέ. Λάβε τα όβολα του κρατικού ταμείου,θησαύριζε..και ΣΩΠΑΙΝΕ

3)ΟΙ ΕΠΙΛΟΙΠΟΙ δεν νομίζω πως αξίζετε απαντήσεις...μην τρελαθούμε και τελείως. ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΙΝ.ΑΛ-ΠΑΣΟΚ..κανένας άλλος!

Τώρα..

1)ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ,δεν είχε επι σειράν ετών η Πατρίδα και είναι ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ που αποφάσισε-μεγάλο το όνομά Του-και μας έσωσε ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΤΡΟΦΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ.

Αυτό...ΔΕΝ αλλάζει.

Και αν η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ χάσει τον ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ...θα τα χάσει όλα.

Να τον φυλάτε σαν τα μάτια σας και να αφήσετε τις πισώπλατες (ξέρετε εσείς)

2)οι ανίκανοι της Κυβέρνησης....πρέπει να πάνε σπίτι τους..ΧΘΕΣ....ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΒΑΘΜΙΔΑ και αν βρίσκονται. Και ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΖΗΜΙΑ. Και τους ξέρουμε ΟΛΟΙ.

Οι ικανοί που ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ και έφυγαν, πρέπει να επιστρέψουν στα πόστα τους ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ εκεί, όσο και αν κλωτσάνε τα χαϊβάνια που ζητάνε "καρέκλα" ντε και καλά αφού ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ..έχουνε όμως "θείο στην Κορώνη" και τον ξέρουμε όλοι.

Και κάτι ακόμα και τελειώνω:

O Πρωθυπουργός παλεύει τα απάλευτα ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ με μερικούς ΑΞΙΟΥΣ και ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΤΟΥ. Αυτοί είναι όλοι κι όλοι που υπολογίζει ο Λαός. ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ.

Οσο για τα κόμματά σας, τα συμφέροντά σας, τις κουτοπονηριές σας.. ο Λαός τις παίρνει χαμπάρι "ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΑ" και το τελευταίο:

όσο εσείς τρωγόσαστε...αυτοί που μας θέλουν "ψητούς στο φούρνο με πατάτες"...κάνουν πάρτυ.

ΓΚΕΓΚΕ ή θέλετε και να σας το ζωγραφίσω...

maria chadzidakis vavouranakis

"Μια γνώμη για τα σημερινά τραγικά της χιονοθύελλας":γράφει η Μαρία Χατζηδάκη Βαβουρανάκη

 Ψύχραιμα...ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ:

1)Οταν κάθε διαθέσιμο Μέσο ΣΕ ΕΧΕΙ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ ακόμα και ΓΙΑ ΤΗΝ "ΑΚΡΙΒΗ" ΩΡΑ που θα ξεκινήσει ΧΙΟΝΟΘΥΕΛΛΑ,έχεις κάνει το κουμάντο σου.Αλλιώς...είσαι απλά..ηλίθιος.

2)Δεν δικαιολογείσαι να σταματάς την κίνηση στην Εθνική Οδό...ΜΕ ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΑΣΦΑΛΤΟ για να βάλεις ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΑΛΥΣΙΔΕΣ.

3)Αν το αφεντικό, σου λέει να πας,τον στέλνεις αδιάβαστο..."ευγενικά".Απλώς.."ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ".Εκτός αν εισαι τούβλο.

35 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα ήμανε..δεν με έπιασε ΚΑΝΕΙΣ απο τον λαιμό "να πάω οπωσδήποτε".ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ Ε Ν Α αφεντικό.Είχα...δεκάδες(δεν χρειάζεται τώρα εξήγηση).

ΤΩΡΑ στα υπόλοιπα:

1)Η ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ να ξαναγίνει ΟΔΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ και οι Γερμανοί να πάνε τα κάνουνε ό,τι κάνανε σήμερις,ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ.Ποινικές ρήτρες και λοιπά εγκλήματα,έχουμε κάποιους που ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ.Τίποτε άλλο δεν θα συγχωρηθεί.Τελεία και παύλα

2)ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ της πολιτικής προστασίας ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ."Δια παν ό,τι πράττεται,ή ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΑΤΤΕΤΑΙ,ακεραίαν την ευθύνη φέρει Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ.Και εδώ...ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ.

"Η "ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ" υποσχέθηκε...".ΕΣΥ ΤΣΕΚΑΡΕΣ ΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ...ΘΑ ΤΟ ΤΗΡΗΣΕΙ;Ησουν έτοιμος ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ αν ΔΕΝ το έκανε...να το καλύψεις ΕΣΥ;

Αν όχι-όπως απεδείχθη-πήρες στο λαιμό σου χιλιάδες ανθρώπους.

ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΠΟΣΤΟ ΣΟΥ ΕΙΣΑΙ ή είσαι καθ' οδόν για το σπιτικό σου;

Τώρα,και συγγνώμη:

στον ιδιωτικό τομέα,κάποια "τσακάλια" που ειχα δασκάλους και "ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ" με μάθανε ΚΑΛΑ, πως όταν έχουμε καταπληκτικά στελέχη ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ σε κάποιον τομέα...δεν τα αλλάζουμε ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...όμως!!!

Και κάτι ακόμα:

αυτά τα έρμα φανταράκια,ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ,είναι υποχρεωμένα να πληρώνουν κάθε φορά ΚΑΘΕ ΜΛΚΑ που κάνουμε;

Την Πατρίδα φυλάνε,ή είναι νταντάδες σε ανίδεους και ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ;;;

Αυτό και τέλος!!!!

ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ....ΚΗΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ.ΑΝΘΡΩΠΟΣ: ΤΟ ΑΙΗΤΖ ΤΗΣ ΓΗΣ..Εκβρασμός Ζωνοδέλφινων στο ΒΑ Αιγαίο

Like  Tweet  in  Εκβρασμός Ζωνοδέλφινων στο ΒΑ Αιγαίο Τρία νεκρά ζωνοδέλφινα, δύο ενήλικα θηλυκά και ένα νεαρό αρσενικό, εντοπίστηκαν στις νοτιοανατολικές ακτές της Σάμου. Εκτιμάται ότι οι έντονοι βοριάδες σε συνδυασμό με τους ισχυρούς νότιους ανέμους τα παρέσυραν για τουλάχιστον τρεις ημέρες, πριν καταλήξουν εκεί από άλλη περιοχή του Αιγαίου. Η ομάδα Άμεσης Ανταπόκρισης του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος βρέθηκε στο σημείο που εντοπίστηκαν, ώστε να διερευνήσει τα αίτια θανάτου τους. Δείτε εδώ το σχετικό Βίντεο Όπως έδειξε η αυτοψία, ο θάνατος των δελφινιών δεν οφείλεται σε παθολογικά αίτια, ενώ από τις συνθήκες του εκβρασμού εκτιμάται ότι ο αριθμός των δελφινιών που θανατώθηκαν είναι πιθανότατα μεγαλύτερος. Δεδομένου ότι οι ακτογραμμές της ευρύτερης περιοχής είναι δεκάδων μιλίων και αυτές τις ημέρες επικρατούν έντονες καιρικές συνθήκες, ακόμα δεν έχει εξακριβωθεί η ύπαρξη άλλων νεκρών δελφινιών. Αξιοσημείωτο είναι ότι και τα τρία δελφίνια έφεραν το ίδιο σημάδι από δέσιμο στην βάση της ουράς, ενώ από κάποια είχαν κοπεί τα πτερύγια. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει τους φόβους μας ότι τα ζώα αυτά παγιδεύτηκαν, κατά πάσα πιθανότητα σε κυκλικά δίχτυα που στοχεύουν στην αλιεία τόνου στο ανοιχτό πέλαγος, πιαστήκαν και θανατώθηκαν σκόπιμα. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που εντοπίζουμε αντίστοιχα περιστατικά στην περιοχή. Τα συγκεκριμένα ζωνοδέλφινα ανήκαν σε ένα πληθυσμό του είδους, που ζει στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Σάμο, την Ικαρία και την Χίο, και που παρακολουθείται από το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος για περισσότερο από δύο δεκαετίες. Τα ζωνοδέλφινα τα συναντάμε σε πολυμελείς ομάδες στο ανοιχτό πέλαγος και σε βαθιά νερά, ενώ ποτέ δεν έχουν παρατηρηθεί να προσεγγίζουν τα αλιευτικά εργαλεία. Το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος, με συνεχή παρουσία στις ελληνικές θάλασσες καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, θα συνεχίσει την δύσκολη προσπάθεια για την προστασία της θαλάσσιας ζωής. Όμως τα προβλήματα δεν θα λυθούν εάν δεν θεσπιστούν και εφαρμοστούν τα κατάλληλα θεσμικά μέτρα για την αποτελεσματική προστασία αυτών των ζώων, αλλά και εάν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι μία υπόθεση που μας αφορά όλους και τον καθένα μας ξεχωριστά. Για το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας "Αρχιπέλαγος" Θοδωρής Τσιμπίδης t.tsimpidis@archipelago.gr ©2022 Archipelagos Institute of Marine Conservation | Aegean Sea, Greece

ΚΩΣΤΑ ΛΑΜΠΟΥ Διδάκτωρος Σχολής Οικονομικών Επιστημών Freie Universitat BERLIN:Η κοινωνική αν-Ισότητα ως ‘φιλοσοφικό’ πρόβλημα

Η κοινωνική αν-Ισότητα ως ‘φιλοσοφικό’ πρόβλημα[1]

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

http://www.classlessdemovracy.blogspot.com,



Η πολιτική φιλοσοφία, η κοινωνική και η οικονομική θεωρία των νεότερων χρόνων από τους θεμελιωτές τους και μέχρι σήμερα και με ελάχιστες εξαιρέσεις, αγνόησαν σε μεγάλο βαθμό τους φυσικούς νόμους που εξηγούν την ύπαρξη του Σύμπαντος και την εμφάνιση και την εξέλιξη της ζωής, αλλά και τους νόμους κίνησης των κοινωνιών. Αντ’ αυτού εστίασαν, ως φιλελευθερισμός και νεοφιλελευθερισμός, όπως και ως κλασικισμός και νεοκλασικισμός, στην υπεράσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας, ως την πεμπτουσία, τάχα, της ατομικής ελευθερίας, γεγονός που τους ανάγκασε να αγνοήσουν, ακόμα και να αορατοποιήσουν την ανθρώπινη κοινωνία, ως υποκειμένου δημιουργίας του ανθρώπινου πολιτισμού. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήξουν σε θρησκευόμενες, διαπλεκόμενες και αλληλοσπαρασσόμενες ιδεολογίες του κεφαλαίου. Αυτή η επιλογή τους τις οδήγησε στην στείρα υπεράσπιση της κοινωνικής ανισότητας, γεγονός που τις έφερε σε αντίθεση με τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού. Αντίθεση στρατηγικής σημασίας που γέννησε την ανάγκη νέας σύγχρονης αναζήτησης εναλλακτικής στρατηγικής για την έξοδο της ανθρωπότητας από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας αναζήτησης ξαναφέρνει στην επιφάνεια τη διαχρονική στρατηγική της εργαζόμενης ανθρωπότητας για έναν κόσμο της κοινωνικής ισότητας στη μορφή της άμεσης/αταξικής δημοκρατίας, ο οποίος στον 21ο αιώνα και χάρη στις σύγχρονες επιστήμες και τεχνολογίες υπό τον έλεγχο, βέβαια, της εργαζόμενης κοινωνίας/ανθρωπότητας, παίρνει σταδιακά το περιεχόμενο, την μορφή και τις διαστάσεις ενός Αταξικού Οικουμενικού Ουμανισμού. Ένα βιβλίο έντιμο και καθαρό που τολμά τομές στην σκέψη, στην κοινωνική και πολιτική δράση.

Ζούμε στον πλανήτη Γη, σ’ έναν άπειρο κόσμο, τον ‘κόσμο τον Μέγα’. Ζούμε στο Σύμπαν που δεν είναι δημιούργημά μας ούτε φυσικά και κάποιου τζογαδόρικου μη-όντος, το οποίο τάχα ‘ρίχνει ζάρια’ κι ανάλογα με την ζαριά αποφασίζει για τη ζωή μας, ή ‘γελάει όταν οι άνθρωποι, οι κοινωνίες και η ανθρωπότητα κάνουν σχέδια’ για έναν καλύτερο κόσμο, αλλά υπάρχει ως αυθύπαρκτη αναρχοατελεύτητη, αντικειμενική πραγματικότητα, η οποία υπόκειται στους άκαμπτους φυσικούς νόμους της υλοενέργειας και βρίσκεται σε διαρκή και πλήρη τάξη, ενώ κυτταρικά ‘αέναα πεθαίνει και αναγεννιέται με μέτρο’, όπως μας δίδαξε ο Ηράκλειτος και επιβεβαιώνει η σύγχρονη αστροφυσική επιστήμη.

Σε αντίθεση με τον ‘κόσμο τον Μικρό’, δηλαδή, την κοινωνική πραγματικότητα που βρίσκεται διαρκώς σε αταξία, επειδή οι εξουσιαστικοί γραπτοί και άγραφοι νόμοι της κοινωνίας των ανθρώπων διασαλεύονται από την ωμή βία της ιδιοτέλειας και από τους εκάστοτε εξουσιαστικούς νόμους περί ατομικής ιδιοκτησίας που διασπούν τις κοινωνίες στο 1% που λεηλατεί τον πλανήτη, την μοναδική πατρίδα όλων μας, και τις ζωές του 99% του παγκόσμιου πληθυσμού, συντρίμμια των επικών πρωτόγονων κοινωνιών που κατάφεραν να επιβιώσουν, ως ανθρώπινο είδος, και να εξελιχθούν χάριν της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της ισοκατανομής και του αμοιβαίου σεβασμού.

Κι εκεί που οι κοινωνίες και η ανθρωπότητα προσπαθούν κάθε φορά να μαζέψουν τα συντρίμμια τους και να προφυλαχτούν από τις εκάστοτε εξουσίες, πετάγεται κάθε τόσο από κάποια γωνιά, ή από κάποιο σκοτεινό εργαστήρι βιολογικού πολέμου κι ο Μικρόκοσμος, ο υπαρκτός αλλά αόρατος και φονικός κόσμος, ο κόσμος των ‘μικρών-βίων, και ‘ιών’ που καθιστά τον ‘κόσμο τον Μικρό’ ανίκανο να αμυνθεί. Κι’ αυτό επειδή αχρηστεύει τους νόμους του, παραλύει τις τάχα αήττητες εξουσίες του και αποδεκατίζει κατά εκατομμύρια την ανθρωπότητα με ιδιαίτερη προτίμηση στους φτωχούς, στους απόμαχους της εργασίας και στους απόκληρους της εκάστοτε εξουσίας.

Καταλήξαμε, λοιπόν, στον 21ο αιώνα να ζούμε σε κοινωνίες όπου δυό μόνο έννοιες στοιχειώνουν την πολιτική φιλοσοφία, κινούν πάνω-κάτω, μπρος-πίσω και πέρα-δώθε την ανθρώπινη ιστορία και καθορίζουν τις ζωές και τον πολιτισμό μας. Είναι οι έννοιες της κοινωνικής ανισότητας και της κοινωνικής ισότητας, η μήτρα του καπιταλισμού, της αστικής δημοκρατίας, της δυστυχίας και του πολέμου η πρώτη, της άμεσης δημοκρατίας, της ευημερίας, της ειρήνης και του αταξικού ουμανισμού η δεύτερη. Και οι δυό αυτές έννοιες έχουν γίνει ο εφιάλτης των ‘φιλοσόφων ευκαιρίας’, των απολογητών και των ιδεολόγων του κεφαλαίου, στη μάταιη προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν την κοινωνική ανισότητα και να αφορίσουν με χίλια δυό τερτίπια και θεωρητικά γιατροσόφια την κοινωνική ισότητα. Δηλαδή, την ισότητα στη ζωή, στην ευημερία, στην ελευθερία, στην ευτυχία, αλλά και να συρρικνώσουν την ελπίδα, ίσως και κάτι περισσότερο, την ιστορική βεβαιότητα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, πως ένας καλύτερος κόσμος, ο κόσμος της κοινωνικής ισότητας είναι εφικτός.

Όπως, όμως, συνάγεται από τους ασταμάτητους κοινωνικούς αγώνες και την ενιαία διαχρονική στρατηγική τους για κοινωνική ισότητα, αυτός ο κόσμος είναι εφικτός χάρη στην συνέχεια και στην ενότητα του εν δυνάμει ιστορικού Γίγνεσθαι που κι αυτό συντελείται στην διάσταση του συνεχούς και ενιαίου χωροχρόνου, ο οποίος νοείται ως διαχρονικό βέλος που ορίζεται από την ακατάλυτη ενότητα μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Κι’ αυτό σε πείσμα των δυνάμεων που κρύβονται πίσω από σκοταδιστικούς μύθους και εξουσιαστικές ιδεολογίες και πασχίζουν με την τακτική του ‘διαίρει και βασίλευε’ να σταματήσουν την δυναμική και να θρυμματίσουν την ενότητα του αέναα εξελισσόμενου και ιστορικά οριζόμενου κοινωνικού χωροχρόνου, που, σ’ αυτήν την περίοδο, υποστασιοποείται ως υποκείμενο της ιστορίας και του πολιτισμού της κοινωνικής ισότητας.

Όταν όλα αυτά τα διακριτά μεταξύ τους καταλήγουν στο πνευματικό μπλέντερ του νεοκλασικισμού και του νεοφιλελευθερισμού, όπου το άγγιγμα του όντος, δηλαδή η ανάλυση της πραγματικής κοινωνίας της ανισότητας, είναι, κατά τους απολογητές του κεφαλαίου, υπόθεση της επιστήμης της κοινωνιολογίας, άντε και της λεγόμενης ψυχολογίας να το ερμηνεύσει, ενώ το όραμα για το δέον, δηλαδή η επιθυμητή, αναγκαία και εφικτή κοινωνία της ισότητας γίνεται υπόθεση της αφηρημένης φιλοσοφίας των ‘πέντε δρόμων’ να το θέσει και να το χαρτογραφήσει, πάντα όμως υπό την αίρεση των σκοταδιστικών και των εξουσιαστικών ιερατείων και ως τάχα ‘ενασχόληση ρομαντικών και αργόσχολων’.

Αυτή η προσέγγιση αποτελεί την σκόπιμη υποβάθμιση της κοινωνικής ισότητας από κοινωνικό σε τάχα φιλοσοφικό πρόβλημα, αλλά και της φιλοσοφίας της ίδιας από μήτρα αναζήτησης, έρευνας και επιστήμης της κατανόησης και της επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων, σε ιδεαλιστική παγίδα, σε στείρα εξουσιαστική ιδεολογία συντήρησης ανισοτήτων και δυστοπιών. «Η φιλελεύθερη αστική τάξη», γράφει ο Carl Schmitt, «θέλει ‘Θεό’, όμως αυτός δεν πρέπει να ενεργοποιείται, θέλει μονάρχη, όμως αυτός οφείλει να είναι αδύναμος, απαιτεί ελευθερία και ισότητα, ταυτόχρονα, όμως, θέλει περιορισμό του εκλογικού δικαιώματος στις κατέχουσες τάξεις, προκειμένου να διασφαλίσει στη μόρφωση και στην ιδιοκτησία την αναγκαία επιρροή πάνω στην νομοθεσία, λες και η μόρφωση και η ιδιοκτησία δίνουν το δικαίωμα να καταπιέζει κανείς φτωχούς κι αμόρφωτους ανθρώπους», προφανώς για να μην μπερδεύονται με τις υποθέσεις της εξουσίας.

Ανάμεσα σ’ αυτές τις δυό προσεγγίσεις εμφιλοχωρεί το θεμελιώδες ψεύδος, η κεντρική αντίφαση, που αναφέρεται στο θέμα της αναγκαιότητας της πολιτικής διαχείρισης του όντος, του οικονομικοκοινωνικού συστήματος, από την ίδια την οικονομικά άρχουσα τάξη και τους επαγγελματίες πολιτικούς της, επειδή τάχα η κοινωνία δεν είναι ικανή να κυβερνήσει και να αυτοκυβερνηθεί. Αυτή η διαχρονικά κυρίαρχη αντίληψη έλκει την καταγωγή της από τον πατέρα του εξουσιαστικού ιδεαλισμού, τον Πλάτωνα, ο οποίος προέτρεπε την τάξη των μεγαλογαιοκτημόνων και μεγαλοδουλοκτητών, στην οποία ανήκε και ο ίδιος, να καταδεχτούν να αναλάβουν και τις κυβερνητικές ευθύνες, ‘διαφορετικά θα αναγκαστούν να κυβερνηθούν από ανίκανους και κατωτέρους τους με τις αρνητικές γι’ αυτούς συνέπειες’. Μια αντίληψη που, αντί με το πέρασμα του χρόνου και τις κοσμογονικές αλλαγές προς το καλύτερο που συντελέστηκαν να εγκαταλειφτεί, κακοφόρμισε με αποτέλεσμα κάποιοι θεωρητικοί, όπως λ. χ. οι θεμελιωτές του φιλελευθερισμού, όπως ο Χόμπς, ο Λοκ, και άλλοι, αλλά και οι απολογητές του νεοφιλελευθερισμού, όπως ο Friedrich August Von Hayek και οι επίγονοί του με κορυφαίους ‘τα παιδιά του Σικάγου’ να κηρύσσουν την κοινωνία ανύπαρκτη. Κάποιοι, μάλιστα, πολιτικοί και καραβανάδες, όπως η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Ρόναλντ Ρήγκαν, ο Πινοσέτ και πολλοί άλλοι επίγονοί τους ισχυρίζονται ότι υπάρχουν μόνο συμφέροντα και άτομα τα οποία όμως δεν είναι ικανά να διαχειριστούν τη ζωή τους και το σύνολο των διαπροσωπικών και κοινωνικών σχέσεων τους και συνεπώς πρέπει να αναγκαστούν να δεχτούν να τους κυβερνάει, πάντα ‘με τη βοήθεια του δικού του θεού’, του δικού του νόμου και στρατού, το κεφάλαιο, με τη διαμεσολάβηση κάποιας ‘εθνικής αντιπροσωπείας’ που χορεύει στους ρυθμούς του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, της οικονομικής ολιγαρχίας και του πολιτικού χρήματος.

Η επιτομή του απόλυτου, φασιστικού, πολιτικού απολυταρχισμού που θεωρούσε ότι ‘αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί του, τότε τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα’ είναι, όπως πάντα, εδώ. Κι όμως οι κοινωνίες υπάρχουν και μάλιστα ως μια πείσμων, σκληρή, διαχρονική και εξελισσόμενη οντότητα ‘με σώμα και δυνάμεις’, δηλαδή με ύλη, πνεύμα και ενέργεια, τόσο ως το ‘συνειδητό κομμάτι της Φύσης’ όπως την όρισε ο Νεύτωνας, όσο και ως Όλον, ως σύνολο, ως μια αυστηρά συγκροτημένη υπόσταση, με υλική και πνευματική δύναμη, που σταθερά πορεύεται προς έναν καλύτερο κόσμο, ακόμα και όταν ο απολυταρχισμός μπορεί συγκυριακά να την καθηλώνει με το ψέμα, τον εξουσιαστικό φόβο και τη βία.

Η συντήρηση, η αδράνεια και η καταστολή για την αύξηση και την προστασία του ατομικού/ιδιωτικού πλούτου καταλήγουν στο χάος, οξύνουν τις εσωτερικές αντιθέσεις, αποκαλύπτουν τις ιστορικές αντιφάσεις του κεφαλαίου και προκαλούν σύγχυση στους εκπροσώπους και απολογητές του. Κι αυτό συμβαίνει επειδή η κυρίαρχη τάξη δεν έχει κοινωνική, αλλά ταξική/εξουσιαστική συνείδηση, αφού η συνείδηση και ιδιαίτερα η κοινωνική συνείδηση δεν είναι κάτι το μεταφυσικό, αλλά «ένα εμπειρικό γεγονός», ένας αντικατοπτρισμός του κοινωνικού μας Είναι, ένα μέγεθος που προκύπτει από τις εμπειρίες μας εντός και όχι εκτός και εναντίον του Εμείς, ως κοινωνίας.

Έτσι οι ‘νεοφιλελεύθεροι φιλόσοφοι’ που κάνουν ‘τη θητεία τους’ σε κυβερνητικούς, κρατικούς, επιχειρηματικούς, ακαδημαϊκούς και μιντιακούς θώκους, αλλά ‘ως ευτελείς δούλοι της εξουσίας’, αδυνατούν ή εμποδίζονται να απαντήσουν στο απλό, απλούστατο ερώτημα που δεν είναι φιλοσοφικό, αλλά ζωτικό για την εργαζόμενη κοινωνία με την απλή, σαφή και απόλυτα κατανοητή διατύπωση: Αφού η κοινωνική ανισότητα αποτελεί, όπως πολλοί από αυτούς δέχονται, ένα είδος προπατορικής θεϊκής ‘κατάρας’ για τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα, ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που αν το αφαιρέσουμε θα φύγει το στερητικό άλφα της ανισότητας και θα προκύψει η ισότητα, η κοινωνική ισότητα, η κοινωνία των ίσων, των ανόμοιων, των διαφορετικών, αλλά των ίσων, που δεν είναι ίδιοι, αλλά μπορούν και πρέπει να είναι μεταξύ τους κοινωνικά ίσοι; Οι λογοκριτές του κεφαλαίου, οι σκοταδιστές και η παρδαλή πνευματική ιντελιγκέντσια, που σιτίζονται στα πρυτανεία της εξουσίας του κεφαλαίου, αρνούνται και εμποδίζουν την αναζήτηση της απάντησης σ’ αυτό το ερώτημα για να μην χάσουν το χαβιάρι τους.

Είναι η ώρα, τώρα που η ανθρωπότητα οδηγήθηκε από τα λάθη και τις παραλείψεις της σε κρίσιμα σταυροδρόμια να συνειδητοποιήσουμε ότι η ιστορία δεν είναι ένας αυτόματος πιλότος, ούτε η βούληση κάποιων ανύπαρκτων ‘θεών’, αλλά αποτέλεσμα των δράσεων και των παραλείψεων του καθενός μας ατομικά και των κοινωνιών μας συνολικά. Οπότε θα κατανοήσουμε ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη πραγματικότητα που αποτελεί το διαχρονικό εμπόδιο στην μετεξέλιξη της ανθρωπότητας στον πολιτισμό της κοινωνικής ισότητας και αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι εκάστοτε εξουσίες θεμελίωσαν τον πολιτισμό της κοινωνικής ανισότητας, τον δικό τους εξουσιαστικό πολιτισμό, πάνω στην άρνηση της φυσικής τάξης και της κοινωνικής αρμονίας της ισότητας. Έχτισαν τον ‘πολιτισμό τους’ πάνω στο μεγάλο ψέμα περί ‘πανάγαθου, παντοδύναμου και πάνσοφου θεού’, περί ‘μεταθανάτιας ζωής’, περί ‘αθανασίας της ψυχής’ του φετίχ της ‘ιερής ατομικής ιδιοκτησίας’ ως φετίχ του εαυτού τους. Πρόκειται για δόλιους μύθους με τους οποίους τα εκάστοτε θρησκευτικά ιερατεία καλλιεργούν τον εξουσιαστικό φόβο, τον φόβο του θανάτου, για να τρυγάνε παρέα με τα εξουσιαστικά ιερατεία τους καρπούς της ζωής, περιθωριοποιώντας τις εκάστοτε δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού. Πρόκειται για έναν πολιτισμό χτισμένο πάνω στο συνειδητό ψέμα, ντυμένο με μύθους και οπλισμένο με τον φόβο της εξουσίας.

Όλα αυτά όμως δεν είναι παρά μια σοβαρή διαταραχή της αρμονίας μεταξύ της ορθής σκέψης και της αντικειμενικής πραγματικότητας που τελικά καταλήγουν σε ‘φιλοσοφικά αδιέξοδα’ που πασχίζουν να δικαιολογήσουν τα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα του καπιταλισμού. Αυτό το εμπόδιο είναι που μπορεί και πρέπει να ξεθεμελιωθεί με την αποϊδεολογικοποίηση της ιστορίας και τον ηθικό θάνατο κάθε μορφής εξουσίας και κοινωνικής ανισότητας. Κι αυτό μπορεί να συμβεί με την επαναθεμελίωση της φυσικής φιλοσοφίας, ως φιλοσοφίας της ροής, της κίνησης και του αγώνα και όχι της στασιμότητας του χρόνου, ως φιλοσοφίας της εξέλιξης και ως φιλοσοφίας των ανθρώπινων πραγμάτων και όχι ως ιδεολογίας των εξουσιών και των ‘θείων σκιάχτρων’.

Όπως διαπιστώνουμε η δικαιολόγηση της κοινωνικής ανισότητας, από την μεριά των δημιουργών και των απολογητών της, δεν έχει ούτε όρια ούτε και τέλος, η αιτιολόγησή της όμως από την μεριά των θυμάτων της μπορεί και πρέπει να οδηγεί στο τέλος της, αρχίζοντας προφανώς από τις λέξεις, τις έννοιες και την γλώσσα που δεν την δημιουργήσαμε στο πέρασμα των αιώνων μόνο για να επικοινωνούμε, αλλά κυρίως για να δημιουργούμε πράγματα χρήσιμα, για να δημιουργούμε τον εαυτό μας ως είδος και φυσικά για να δημιουργούμε έναν κάθε φορά καλύτερο κόσμο. Προσοχή όμως στις έννοιες, γιατί αυτές δεν είναι μόνο δημιουργικά εργαλεία, αφού μπορεί να είναι και φονικά όπλα, οπότε έχει πολύ μεγάλη σημασία ποιες έννοιες, ποιοι, πότε, με ποιο τρόπο και για ποιο σκοπό τις χρησιμοποιούν.

Ζούμε σ’ έναν κόσμο πνιγμένο στην υποκρισία και στο ψέμα, στη βία και στο έγκλημα, σ’ έναν κόσμο που παραπαίει μεταξύ ‘θεών’ κάθε λογής και κοπής, ιερατείων σκοταδισμού και αγυρτείας, εξουσιαστών και αφεντάδων, αυτόκλητων ‘αυθεντιών’ και χυδαίων πολιτικάντηδων και φυσικό είναι να χάνουμε την αίσθηση του μέτρου, γιατί όλα αυτά τα ιδεολογικά συμπράγκαλα, μας εκτοπίζουν από τον ζωτικό μας χώρο και μας κάνουν να βλέπουμε τον κόσμο μας μέσα από τα μάτια τους και γι’ αυτό ζούμε σ’ έναν ζοφερό κόσμο.

Είναι καιρός να γκρεμίσουμε συνειδητά και συθέμελα, όλες τις εξουσιαστικές αυθεντίες, όλα τα ‘θεία σκιάχτρα’, τα είδωλα και τα εξουσιαστικά σύμβολα, ότι και όσα μας γεμίζουν ψευδαισθήσεις και μας παραπλανούν, είτε αυτά βρίσκονται μέσα μας, είτε σε εξουσιαστικούς θεσμούς, είτε στους δρόμους και στις πλατείες και να δούμε τον κόσμο με τα δικά μας μάτια, ως ‘οι από κάτω’, ως τα θύματα του καπιταλισμού, που σημαίνει να δούμε τον κόσμο προοπτικά, προοδευτικά, εξελικτικά και όχι στατικά και συντηρητικά.

Να δούμε τους λόφους και τα βουνά που πρέπει να διαβούμε, του ληστές και τους προκρούστες που θα συναντήσουμε και πρέπει να τους εξουδετερώσουμε για να αφήσουμε πίσω μας την καπιταλιστική μιζέρια και να φτάσουμε σ’ έναν καλύτερο κόσμο που είναι πια στις μέρες μας αντικειμενικά και αναγκαίος και εφικτός.

Είναι, λοιπόν, προφανές ότι απάντηση σ’ αυτό το μη-φιλοσοφικό ερώτημα υπάρχει, αλλά αυτή δεν την δίνουν οι εξωνημένοι θεωρητικοί φιλόσοφοι ευκαιρίας, οι πολυδιαφημισμένοι νεοφιλελεύθεροι φιλόσοφοι, οι γιαλαντζί ‘αριστεροί πολιτικοί φιλόσοφοι’ και οι σκοταδιστικές και εξουσιαστικές φιλοσοφίες/ιδεολογίες που νομιμοποιούν και καθαγιάζουν την συγκρουσιακή ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής κατά συνέπεια και την κοινωνική ανισότητα. Προφανώς αυτό το ερώτημα δεν θα το απαντήσει ούτε το κεφάλαιο, ως ταξική κοινωνική σχέση άσκησης εξουσίας των λίγων πάνω στους πολλούς, που γεννάει την ανισότητα.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, την απάντηση καλείται να δώσει η φιλοσοφία της κοινωνικής πράξης και του διαχρονικού αγώνα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, οι πραγματικοί δημιουργοί του πλούτου και του πολιτισμού, που καθημερινά παλεύουν για την κοινωνική ισότητα.

Η υστεροκαπιταλιστική εποχή μας είναι παρακμιακή, κακόφημη και επικίνδυνη και καθώς η ανθρωπότητα πορεύεται ήδη στα ενδότερα του 21ου αιώνα, με μια ασυνήθιστη ταχύτητα και πολυπλοκότητα, οραματίζεται, αναζητά και αγωνίζεται για το πέρασμά της στο επόμενο στάδιο της εξέλιξής της με ένα καινούργιο περιεχόμενο, ένα καινούργιο νόημα και μια καινούργια μορφή που θα την ορίζει το ‘μέτρον άριστον όλων των πραγμάτων’, δηλαδή ο Άνθρωπος ως Εγώ, ως Εμείς και ως Είδος. Όχι όμως ως κατακτητής και εγκληματίας, ως υποκριτής και αμέτοχος ‘άγιος άνθρωπος’, ως εξουσιαστής και ‘υπεράνθρωπος’ και φυσικά ούτε ως ψηφιακά ‘πειραγμένος’ και ως ‘μετάνθρωπος’. Συνεπώς στο βαθμό που όλο και περισσότεροι και όλο και περισσότερο, θα ψάχνουμε απαντήσεις για την αιτία της ανισότητας, της φτώχειας, της αδικίας και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας στον ίδιο βαθμό θα κατανοούμε και τους όρους μετάβασης σε έναν πολιτισμό της κοινωνικής ισότητας. Οπότε και στον ίδιο βαθμό όλα αυτά θα παύουν να είναι ένα ‘φιλοσοφικό’ πρόβλημα και θα αντιμετωπίζονται, από τις κοινωνίες ως ένα κοινωνικό, ως ένα αποκλειστικά δικό τους, πρόβλημα που η λύση του θα στοχεύει στην κατάργηση της πρωταρχικής αιτίας τους, και φυσικά όχι ως ένα ‘συνδικαλιστικό’ πρόβλημα διεκδίκησης επιδομάτων ελεημοσύνης, από τον, από τις διάφορες αρπακτικές ελίτ, σφετερισμένο δικό τους πλούτο. Μόνο τότε και μόνο έτσι θα αποκτηθεί η αναγκαία αυτοπεποίθηση μας ως Εμείς, θα κατοχυρωθεί η διαλεκτική σχέση της ύπαρξης της κοινωνίας ως προς τον εαυτό της, ως προς την Φύση και την Βιόσφαιρά μας και ως προς την ίδια την προοπτική της.

Οι μνήμες και τα οράματα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, με την έννοια της εργαζόμενης κοινωνίας ως Όλον και ως Κοινό των Ανθρώπων, κινούνται, αργά και βασανιστικά, είναι αλήθεια, στη φορά του βέλους του χρόνου, στη φορά της ιστορίας, οπότε, ας κατανοήσουν επιτέλους οι ‘φιλόσοφοι’ και οι επαγγελματίες ‘πολιτικοί’ ότι η λύση έρχεται από το παρελθόν και όχι από κάποιο μέλλον που ακόμα δεν υπάρχει μέχρι να το δημιουργήσουμε. Ζητούμενο ήταν και παραμένει μόνο το Πότε η ανθρωπότητα θα ανακτήσει σε μεγάλο γεωγραφικό πλάτος και αντίστοιχο ιστορικό βάθος την πνευματική της ελευθερία, για να γυρίσει οριστικά τη σελίδα της ιστορίας της από την κοινωνική ανισότητα στην κοινωνική ισότητα εδώ και τώρα, παντού και για πάντα. Ο Αταξικός Ουμανισμός δεν είναι, όπως προσπαθούν να μας τον παρουσιάσουν, μια ουτοπία, αλλά το φωτεινό μονοπάτι της ανθρώπινης ιστορίας που έρχεται από το μακρινό παρελθόν και εξελίσσεται σε λεωφόρο της προόδου του ανθρώπινου πολιτισμού προς το μακρινό μέλλον.


Απόσπασμα από το καινούργιο βιβλίο μου, που πρόσφατα κυκλοφόρησε σε μετάφραση του Δημήτρη Θανασούλα στα αγγλικά με τίτλο: Social in/Equality and Classless Humanism. An Essay on the Political Philosophy of Praxis, Ontime Books, London 2021



https://ontimebooks.net/product/social-%ce%b9nequality-and-classless-humanism,




[1] ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

BY WAY OF INTRODUCTION. THE BRIGHT PATH OF LIFE

1. FIRST CHAPTER. FOREWORD

a) SOCIAL INEQUALITY AS A ‘PHILOSOPHICAL’ PROBLEM

b) THE HISTORICAL VACUUM AND THE SEARCH FOR THE

c) “HISTORICAL SUBJECT” TO EXIT CAPITALISM

d) ON THE FUTILITY OF EXISTENCE AND THE MEANING OF LIFE

2. SECOND CHAPTER. SOCIAL INEQUALITY

a) THE VICIOUS CIRCLE OF SOCIAL INEQUALITY

b) CONCEPT AND CAUSE OF SOCIAL INEQUALITY

c) THE IMPRINT OF SOCIAL INEQUALITY

d) ON THE SUPPOSED RELATIONSHIP AMONG SCIENCE, TECHNOLOGY, AND SOCIAL INEQUALITY

e) TRANSHUMANISM. A PARTICULARLY CRIMINAL IDEA AGAINST HUMANITY

f) ON “GOOD AND EVIL” AND SOCIAL INEQUALITY

3. CHAPTER THREE. SOCIAL EQUALITY

a) MEANING AND NATURE OF SOCIAL EQUALITY

b) EQUALITY AS “JUSTICE” OR “JUSTICE” INSTEAD OF EQUALITY?

c) EQUALITY AS “BALANCED INEQUALITY?”

d) ON EQUALITY AND FREEDOM

e) REDEFINING THE CONCEPT OF WEALTH

f) PROBLEMS OF TRANSITION AND THE SUFFOCATING EUTHANASIA OF CAPITALISM

4. CHAPTER FOUR. CLASSLESS HUMANISM

a) CONCEPT AND CONTENT OF CLASSLESS HUMANISM

b) BRIEF HISTORY

c) PERSPECTIVE

d) THE HISTORICAL ROLE OF THE PEOPLES OF EUROPE