Αθήνα, 17 Μαΐου 2026
Ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη
κατά τη λήξη του 16ου Συνεδρίου του κόμματος
Φίλε Πρόεδρε της Οργανωτικής Επιτροπής του 16ου Συνεδρίου, συμμαχητές σύνεδροι, παρατηρητές, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,
Καταρχάς, αγαπητέ μου Θόδωρε, επίτρεψέ μου να ξεκινήσω λέγοντας ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στους εκατοντάδες εθελοντές μας, για τους οποίους θέλω να επιφυλάξετε το πιο θερμό σας χειροκρότημα που συνέβαλαν στην άψογη διοργάνωση αυτού του 16ου Συνεδρίου.
Σκεφτόμουν ότι από τα 16 συνέδρια τα οποία έχουμε οργανώσει στα 52 χρόνια της ιστορίας του κόμματός μας, τα επτά έχουν οργανωθεί με Πρόεδρο εμένα, σχεδόν τα μισά. Και αυτό κάτι λέει για τον τρόπο με τον οποίο η παράταξή μας αντιλαμβάνεται τις δημοκρατικές διαδικασίες, τη δυνατότητα να δίνουμε τον λόγο όχι μόνο στα επιφανή πολιτικά στελέχη, αλλά στους συνέδρους που έκαναν τον κόπο να έρθουν από κάθε γωνιά της Ελλάδας.
234 ομιλητές συνεισέφεραν τις απόψεις τους, τις σκέψεις τους, τις προτάσεις τους. Ευχαριστώ την καθεμία και τον καθένα ξεχωριστά. Εσείς είστε η δύναμη της Νέας Δημοκρατίας. Εσείς μας κάνετε διαχρονικά μια μεγάλη παράταξη, έτοιμη να αναμετρηθεί με το βάρος της ευθύνης μας.
Πριν από δύο μέρες μίλησα για όσα έγιναν και γίνονται στον τόπο, με εμάς στο τιμόνι του. Αναφέρθηκα εκτενώς, ως όφειλα να κάνω, στα σύννεφα που σκοτεινιάζουν τον διεθνή ορίζοντα, κάνοντας τη σταθερότητα προτεραιότητα.
Ενώ περιέγραψα και τις κεντρικές κατευθύνσεις για μια τρίτη κυβερνητική θητεία, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους μόνο μέσα από αυτή περνά ο σίγουρος δρόμος για την Ελλάδα του 2030.
Μια Ελλάδα διαρκούς ανάπτυξης, η οποία θα συγκλίνει συνεχώς με την Ευρώπη, θα ενισχύει μισθούς και συντάξεις και θα μεταφράζει τη συλλογική πρόοδο σε ατομική προκοπή.
Μια Ελλάδα με θωρακισμένη άμυνα και ισχυρή διπλωματία που θα μας κάνουν υπερήφανους, αλλά και μια Ελλάδα με ένα κράτος το οποίο θα έχει εκσυγχρονιστεί, με όπλο την ψηφιοποίηση, την τεχνητή νοημοσύνη, τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές τις οποίες αυτή η παράταξη έχει το θάρρος να εισηγείται, έτσι ώστε να ξεριζώσουμε παθογένειες και κατάλοιπα ενός παλαιοκομματισμού που έρχεται από το παρελθόν.
Σήμερα βρίσκομαι ξανά στο βήμα για έναν σύντομο απολογισμό του Συνεδρίου μας, όχι μόνο ως αρχηγός της παράταξης, όχι μόνο ως Πρωθυπουργός, αλλά κυρίως ως ένας από τους 3.000 συνέδρους και παρατηρητές που μέσα στο τριήμερο έδωσαν πνοή στα σχέδιά μας για το μέλλον.
Θυμήθηκα έτσι και τη δική μου πρώτη συμμετοχή σε αυτή τη μεγάλη γιορτή του κόμματος. Ήταν το μακρινό 1986 -κάποιοι από εσάς είμαι σίγουρος ότι ήσασταν εκεί-, στο 2ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, τότε που εμπλουτίστηκαν οι ιδεολογικές μας αρχές, τότε που χαράχθηκε η πορεία που θα μας έφερνε νίκες στις επερχόμενες τότε εκλογές.
Όπως, λοιπόν, και πριν από 40 χρόνια, έτσι και τώρα πέρασα αρκετό χρόνο συζητώντας με στελέχη από κάθε γωνιά της χώρας, με φίλους οι οποίοι ήρθαν από το εξωτερικό. Και τι διαπίστωσα;
Πρώτον, την υπερηφάνεια για όλα όσα έχουμε πετύχει. Έχουμε δίκιο να είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτά τα οποία έχει κάνει η παράταξή μας αυτά τα επτά χρόνια.
Διαπίστωσα, όμως, την αποφασιστικότητα να κάνουμε πράξη όσα μένουν να γίνουν. Διαπίστωσα και άκουσα με χαρά έναν υγιή προβληματισμό για το πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι και πώς μπορούμε να διορθώσουμε τις αστοχίες μας. Διαπίστωσα μία ανησυχία και για την παγκόσμια αβεβαιότητα και για την εσωτερική τοξικότητα η οποία δυστυχώς δηλητηριάζει τον δημόσιο διάλογο.
Κυρίως, όμως, είδα στα μάτια όλων των συνέδρων μας την ακλόνητη πεποίθηση ότι η Ελλάδα αξίζει να συνεχίσει να κατακτά στόχους που μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να κάνει πράξη.
Άκουσα αρκετές από τις ομιλίες για ένα ευρύ φάσμα θεματικών, με πρώτη την ισχυρή οικονομία. Είναι η προϋπόθεση για μία ισχυρή Ελλάδα, γιατί ασφαλώς μόνο αν παραμείνουμε σε αναπτυξιακή τροχιά θα μπορούμε να χρηματοδοτούμε την κοινωνική φροντίδα, να στηρίζουμε την υγεία, να ενισχύουμε την αποτρεπτική μας ικανότητα, αλλά και να «απλώσουμε» παντού τη νομιμότητα, που για εμάς είναι προϋπόθεση ελευθερίας. Συζητήσαμε πολύ για ένα σύγχρονο κράτος, το οποίο θα εξυπηρετεί τον πολίτη, χωρίς να τον ταλαιπωρεί.
Μιλήσαμε για μεγάλα έργα υποδομής. Η Ελλάδα έχει μετατραπεί επί των ημερών μας, όπως είχαμε δεσμευθεί, σε ένα απέραντο εργοτάξιο και πολλά από αυτά τα έργα τώρα έχει έρθει η ώρα να τα εγκαινιάσουμε, σε όλη την επικράτεια, μικρά, μεσαία, μεγάλα, έργα υποδομής, ενεργειακά έργα, τα οποία μας μετατρέπουν σε ένα διεθνές σταυροδρόμι. Ειδικά για την ενέργεια, αυτή αποδεικνύεται πια το δυνατό χαρτί της οικονομικής αλλά και της γεωπολιτικής μας αναβάθμισης. Εστιάσαμε επίσης πολύ στην ανάγκη της σιγουριάς σε έναν αβέβαιο πλανήτη.
Θα ξεχώριζα, ωστόσο, την πιο καθοριστική, ίσως, από τις πολλές διαφορές μας από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, και αυτή είναι η δυνατότητά μας να κοιτάμε κατάματα και να αντιμετωπίζουμε τις μεγάλες προκλήσεις που έρχονται από το μέλλον, είτε μιλάμε για το δημογραφικό είτε μιλάμε για την τεχνητή νοημοσύνη είτε μιλάμε για τις γεωπολιτικές αναταράξεις είτε μιλάμε για την κλιματική κρίση. Αυτές είναι οι μεγάλες προκλήσεις. Δεν αφορούν μόνο τη νέα γενιά, αφορούν κυριολεκτικά το αύριο του τόπου, το οποίο ανατέλλει από σήμερα.
Είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σε ένα πολύ ενδιαφέρον πάνελ για την τεχνητή νοημοσύνη. Και αναρωτήθηκα, ποιο άλλο κόμμα σήμερα έχει τη δυνατότητα, τη διάθεση, την επιθυμία να κοιτάξει κατάματα στα μάτια τις μεγάλες προκλήσεις που έρχονται;
Να δούμε πώς αυτό το μεγάλο εργαλείο μπορεί να επιστρατευθεί για να κάνουμε το κράτος καλύτερο, αλλά κυρίως πώς θα βάλουμε ένα πλαίσιο έτσι ώστε οι λύσεις που θα αναζητήσουμε να αξιοποιήσουν την τεχνολογία στην υπηρεσία των ανθρώπινων αναγκών. Πώς θα περιφρουρούν την κριτική σκέψη, μέσα από τις παγίδες ενός συχνά απατηλού ψηφιακού κόσμου, ενώ πώς θα οριοθετούν ταυτόχρονα την τεχνητή νοημοσύνη ως «βατήρα» του συλλογικού συμφέροντος αλλά και της ατομικής ανέλιξης.
Είναι σίγουρο ότι πολλές από τις σκέψεις οι οποίες κατατέθηκαν, τελικά θα ενσωματωθούν στο πρόγραμμά μας.
Άκουσα, για παράδειγμα, έναν γιατρό από τη Χαλκίδα, ο οποίος μίλησε για τη μεγάλη σημασία που έχει η αποκατάσταση και η ανακουφιστική φροντίδα στο ΕΣΥ. Είμαστε πια μια κοινωνία που γερνά. Η μέριμνά μας, λοιπόν, για τους ηλικιωμένους συμπολίτες μας θα πρέπει να πάρει πιο οργανωμένο τρόπο και θα αναχθεί σε κεντρική προτεραιότητα για την επόμενη τετραετία.
Άκουσα μια σύνεδρο, μητέρα, που μίλησε εδώ από το βήμα με το μωρό της αγκαλιά, μιλώντας και εκφράζοντας με αυτόν τον όμορφο τρόπο την ανάγκη για να στηρίξουμε την εργαζόμενη μητέρα, να της δώσουμε ευκαιρίες.
Θέλω να το ξαναπώ: η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα της οικογένειας, είναι το κόμμα το οποίο στηρίζει τις οικογένειες με παιδιά. Είναι το κόμμα το οποίο υλοποίησε μια μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση, η οποία μείωσε τους φόρους ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών που είχε κάθε οικογένεια.
Το συνέδριο αυτό, φίλες και φίλοι, δεν είχε ποτέ σκοπό να αθροίσει μονολόγους. Σκοπός μας είναι να συνθέσουμε απόψεις. Εμείς, βλέπετε, δεν έχουμε face control στην είσοδο, ούτε μοιραζόμαστε σε «πλατείες» και σε «εξώστες». Είμαστε ένας οργανισμός ανοιχτός. Όλοι συμμετέχουν επί ίσοις όροις.
Είμαστε ένα εργαστήριο ιδεών. Είμαστε ένα ορμητήριο δράσης. Κυρίως, όμως, είμαστε ένα κόμμα το οποίο δεν μπαίνει εύκολα σε καλούπια, παρά μόνο σε εκείνα που θέτουν οι αρχές του.
Γνωρίζοντας, ωστόσο, ότι την ιστορία τη γράφουν πάντα οι παρόντες και οι συμμετέχοντες στους αγώνες τους. Εμείς μαζί θα γράψουμε το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας της Νέας Δημοκρατίας.
Είμαστε πιο ενωμένοι από ποτέ. Με το παρελθόν να δείχνει πάντα ότι όταν η Νέα Δημοκρατία ενώνεται, μπορεί να ενώνει και την Ελλάδα. Όταν η Νέα Δημοκρατία νικά, μπορεί να νικά και η πατρίδα.
Η δική μας συσπείρωση, άλλωστε, δεν είναι μια εντολή που δίνεται από την κορυφή. Είναι μια επιλογή από την καρδιά, από τις διαχρονικές αξίες μας, από τις κατακτήσεις του σήμερα, από τις διεκδικήσεις του αύριο.
Φίλες και φίλοι, μαζί με τα πολύτιμα συμπεράσματα που αντλήσαμε από τις επιμέρους ενότητες, οι εργασίες του συνεδρίου μάς βοήθησαν, νομίζω, και σε μια επίκαιρη και κρίσιμη συνειδητοποίηση: ότι, δηλαδή, στο απρόβλεπτο περιβάλλον γύρω μας, η Νέα Δημοκρατία δεν παραμένει μόνο η πολιτική δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα, αλλά και τη συνεπή συνέχεια και την αισιόδοξη προοπτική.
Δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί που θέλουμε. Όμως, δεν θα κουραστώ να το λέω και έχουμε μια υποχρέωση να το υπενθυμίζουμε και να το υπενθυμίζετε, διότι αν δεν το κάνετε εσείς, είναι βέβαιο ότι δεν θα το κάνουν οι αντίπαλοί μας για εμάς.
Για να δούμε λίγο την τεράστια απόσταση που διανύσαμε. Με την Ελλάδα της χρεοκοπίας να τρέχει πλέον με ρυθμούς ανάπτυξης διπλάσιους της Ευρώπης. Με τη μεγαλύτερη, ίσως, επιτυχία της πολιτικής μας… Θέλω να θυμίσω, το 2019, ποιος ήταν ο πρώτος στόχος τον οποίο είχαμε θέσει τότε; Να δημιουργήσουμε εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Τότε φαινόταν δύσκολο, η ανεργία ήταν στο 18%, τα νέα παιδιά έφευγαν στο εξωτερικό και σήμερα έχουμε δημιουργήσει σχεδόν 600.000 νέες θέσεις εργασίας. Μην κουράζεστε να το επαναλαμβάνετε. Δεν ήταν εύκολο. Δεν ήταν προφανές.
Και όταν βλέπω τις εκδηλώσεις του brain regain που διοργανώνουμε στο εξωτερικό, πραγματικά χαίρομαι αλλά και συγκινούμαι με το ενδιαφέρον που υπάρχει πια από τα νέα παιδιά της κρίσης που έφυγαν στο εξωτερικό να γυρίσουν στη πατρίδα μας, να κάνουν εδώ τη ζωή τους, να «χτίσουν» εδώ την επαγγελματική τους διαδρομή. Είναι μία «ένεση» αισιοδοξίας στο γκρίζο των ημερών μας αυτή η νέα πραγματικότητα και έχουμε χρέος ως παράταξη να το υπενθυμίζουμε.
Όπως έχουμε χρέος να υπενθυμίζουμε διαρκώς την εντυπωσιακή μείωση του δημοσίου χρέους. Τα παιδιά μας δεν θα σηκώσουν τα βάρη που δημιούργησαν οι προηγούμενες γενιές.
Όπως εσείς, ως γονείς, δεν θέλετε να κληροδοτήσετε στα παιδιά σας τα χρέη τα οποία εσείς δημιουργήσατε -αυτό επιβάλλει η ευθύνη απέναντι στην επόμενη γενιά-, έτσι και εμείς, ως κυβέρνηση, δεν μπορούμε να κληροδοτήσουμε στην επόμενη γενιά ένα μεγάλο χρέος. Είναι εθνική ευθύνη και εθνική επιταγή η μείωσή του.
Και βέβαια, θυμάστε ότι το 2023 μιλήσαμε για κάτι το οποίο φερόταν αφηρημένο: κατάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας. Το πετύχαμε, και χωρίς αυτή την επενδυτική βαθμίδα δεν θα μπορούσαμε σήμερα να έχουμε τις επενδύσεις οι οποίες έρχονται στην Ελλάδα, που δημιουργούν περισσότερες δουλειές, καλύτερες αποδοχές.
Να το θυμίσουμε. Γιατί, ξέρετε, το μήνυμα θα περάσει στους πολίτες όταν εμείς -και αναφέρομαι στα στελέχη μας- έχουμε κουραστεί να το επαναλαμβάνουμε.
Ο κατώτατος μισθός ήταν 650 ευρώ όταν ήρθαμε στα πράγματα. Σήμερα είναι 920 ευρώ και σας εγγυώμαι ότι θα ξεπεράσει τα 950 ευρώ το 2027. Μέση αμοιβή πλήρους απασχόλησης: είχαμε θέσει στόχο να είναι στα 1.500 ευρώ το 2027, είναι ήδη στα 1.500 ευρώ σήμερα. Μόνιμες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Ναι, τα είπαμε και τα κάναμε.
Αλλά ταυτόχρονα με αυτή την αισιόδοξη πλευρά, πρέπει να αναγνωρίσουμε και πρέπει να το λέμε ευθέως ότι ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των αυξήσεων δυστυχώς εξουδετερώθηκε από τον πληθωρισμό, ο οποίος σήμερα ροκανίζει το εισόδημα των νοικοκυριών.
Όμως, δεν μπορούμε να τάξουμε στους πολίτες μαγικές λύσεις που δεν υπάρχουν. Το ενισχυμένο εισόδημα, οι διαρκείς αυξήσεις των μισθών, ονομαστικές αυξήσεις μισθών ή μειώσεις φόρων είναι το οριστικό ανάχωμα απέναντι στην ακρίβεια, και το οποίο θα εξακολουθεί να αυξάνεται σταθερά, ακόμα και όταν οι πρόσφατες ανατιμήσεις αρχίζουν να αποκλιμακώνονται. Πιστέψτε με, όποια άλλη συνταγή ακολουθήθηκε σε άλλα κράτη, απέτυχε παταγωδώς.
Ανοίγω μια παρένθεση εδώ. Επειδή μιλήσαμε πολύ για το ότι εισερχόμαστε πια σε μια προεκλογική περίοδο, επαναλαμβάνω: οι εκλογές θα γίνουν το 2027, το οποίο σημαίνει ότι έχουμε πολλή δουλειά ακόμα μπροστά μας ως κυβέρνηση, και διαχωρίζω εδώ τη δουλειά του κόμματος από τη δουλειά της κυβέρνησης.
Να αναφέρω ένα παράδειγμα μόνο, οι Υπουργοί το γνωρίζουν καλά: από τώρα μέχρι τα τέλη Αυγούστου πρέπει να ολοκληρώσουμε όλες τις εκκρεμότητες του Ταμείου Ανάκαμψης. Και τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης, αυτά τα 36 δισεκατομμύρια που αυτή η κυβέρνηση έφερε στην Ελλάδα, θα τα δείτε πια να εγκαινιάζονται τους επόμενους μήνες και θα είναι εκατοντάδες.
Όμως, φίλες και φίλοι, καθώς πια εισερχόμαστε στον τελευταίο χρόνο της διακυβέρνησής μας -και κοιτάω εδώ και προς το οικονομικό επιτελείο-, χρέος μας είναι εκτός από τα μεγάλα «ναι», να λέμε ενίοτε και μεγάλα «όχι».
Η παράταξη αυτή δεν πρόκειται να ενδώσει στον πειρασμό της παροχολογίας πέρα από τις δυνατότητες του προϋπολογισμού, οι οποίες είναι σημαντικές αλλά δεν είναι ατελείωτες.
Και βέβαια, όταν μιλάμε για το διαθέσιμο εισόδημα, θέλω να θυμίσω ότι αυτή είναι η κυβέρνηση η οποία μείωσε συνολικά τα τελευταία επτά χρόνια 83 φόρους.
Εμείς είμαστε αυτοί οι οποίοι στα νέα παιδιά κάτω των 25 τους είπαμε -και το κάναμε πράξη- ότι θα πληρώνετε μηδενικό φόρο εισοδήματος έως τα 25 και 9% από 25 έως 30 ετών.
Εμείς είμαστε αυτοί -και αυτό έχει ιδιαίτερη αξία για τους φίλους μας που έρχονται από την ελληνική περιφέρεια- που καταργούμε τον ΕΝΦΙΑ σε 12.000 χωριά. Να το λέμε, να το επαναλαμβάνουμε. Είναι δική μας επιτυχία.
Εμείς είμαστε αυτοί που επιστρέφουμε ένα, και για κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων και δύο ενοίκια σε ένα εκατομμύριο πολίτες.
Όλες αυτές είναι σημαντικές επιτυχίες, συχνά τις ξεχνάμε. Έχω κουραστεί να ακούω στις ερωτήσεις που μας κάνουν: «και τι άλλο θα δώσετε στους πολίτες;». Αυτά τα οποία μπορούμε. Αλλά να μην ξεχνάμε αυτά τα οποία ήδη έχουμε κάνει για να στηρίξουμε το διαθέσιμο εισόδημα. Ξέρω, θα μας πουν πολλοί ότι δεν είναι αρκετά, δεν είναι όμως και λίγα και είναι, εν πάση περιπτώσει, αυτά τα οποία αντέχει η ελληνική οικονομία. Και μόνιμες παρεμβάσεις, να τις θυμίσουμε, δεν πρέπει να τα ξεχνάμε.
Πηγαίνω στην ελληνική περιφέρεια συχνά και επισκέπτομαι τα ανακαινισμένα κέντρα υγείας. Θυμάστε την κατάσταση σε πολλές κωμοπόλεις της χώρας μας και βλέπετε τώρα πόσο σημαντικό είναι σήμερα να μπορούμε να έχουμε σύγχρονες υποδομές υγείας.
Δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω τη μεγάλη σημασία που δίνουμε στις δωρεάν προληπτικές εξετάσεις. Έχουν σωθεί δεκάδες χιλιάδες ζωές από αυτή την αλλαγή κουλτούρας. Την άυλη συνταγογράφηση, τα ακριβά φάρμακα τα οποία έρχονται πια στο σπίτι, ο Προσωπικός Βοηθός.
Πότε άλλοτε είχαμε παραπάνω από 40.000 διορισμούς εκπαιδευτικών; Διπλάσια πρότυπα σχολεία στην περιφέρεια. Κάθε χρόνο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τις οικογένειες που δίνουν τα παιδιά τους εξετάσεις για να μπαίνουν στα πρότυπα σχολεία. Πανεπιστήμια τα οποία στρέφονται στην εξωστρέφεια. Μη κρατικά πανεπιστήμια στη χώρα μας.
Και βέβαια, πολλές ορατές νίκες στη δύσκολη αναμέτρηση με τη βία και τις καταλήψεις στις σχολές μας. Ναι, είναι σημαντικό ότι σήμερα δεν υπάρχει ούτε μία ενεργή κατάληψη σε κανένα δημόσιο πανεπιστήμιο. Και κάθε φορά που ζητείται η συνδρομή της αστυνομίας, η αστυνομία είναι παρούσα και εκκενώνει αμέσως οποιονδήποτε ή οποιουσδήποτε θέλουν να επανέλθουν σε συνήθειες του παρελθόντος.
Δεν θα ξανακάνω τον απολογισμό του έργου μας. Τον νέο ΕΦΚΑ των γρήγορων συντάξεων μέχρι τις ηλεκτρονικές συναλλαγές που φέρνουν πρόσθετα έσοδα στην κοινωνία.
Θυμάστε, όταν ξεκινήσαμε τη δεύτερη τετραετία, θέσαμε έναν κεντρικό στόχο: την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Πολλοί μας έλεγαν τότε: «μα τα έχουν πει και άλλοι, αυτά δεν μπορούν να γίνουν». Η διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές φαινόταν μία τεχνοκρατική παρέμβαση. Με επιμονή και συστηματικότητα έγινε πράξη.
Και ακριβώς αυτά τα πρόσθετα έσοδα είναι που επιτρέπουν σήμερα στο οικονομικό επιτελείο να έχουμε μεγαλύτερα πλεονάσματα και να στηρίζουμε την κοινωνία. Είναι αυτά τα οποία μας επιτρέπουν να ολοκληρώνουμε τα μεγάλα δημόσια έργα. Είναι αυτά που χρηματοδοτούν τα μαχητικά Rafale, τις Belharra στις θάλασσές μας. Από το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου έγιναν αυτές οι σημαντικές επενδύσεις στην άμυνα.
Όλα αυτά ανήκουν στην κατηγορία, στη θεματική «τα είπαμε και τα κάναμε».
Εκείνο στο οποίο επιμένω είναι ότι αυτό το «συμβόλαιο αλήθειας» το οποίο υπογράψαμε με τους πολίτες, τώρα πρέπει να ξαναγραφτεί ως ένα «συμβόλαιο αποτελέσματος», ώστε στους δύο πρώτους κύκλους των κυβερνητικών θητειών να ανοίξουμε έναν τρίτο, εκείνον που θα λέει το σύνθημά μας, όπως το λέει: «Μαζί για την ισχυρή Ελλάδα του 2030».
Προσέξτε, δεν θα είναι εύκολο. Πάμε να κάνουμε κάτι το οποίο δεν έχει ξαναγίνει στη νεοελληνική ιστορία: να κερδίσουμε τρεις συνεχόμενες τετραετίες.
Έχω εμπιστοσύνη, όμως, όχι μόνο στις δυνατότητες της παράταξής μας, έχω τελικά εμπιστοσύνη στην κρίση των Ελλήνων πολιτών και στο ότι μπορούν να διακρίνουν την ουσία από την τοξικότητα, το αποτέλεσμα από τις ψεύτικες υποσχέσεις.
Γι’ αυτό και έχει τόσο μεγάλη σημασία, από τώρα μέχρι τις εκλογές, να συνδιαμορφώσουμε τον οδικό χάρτη της ατζέντας μας για μία Ελλάδα πιο δίκαιη, πιο ισχυρή, αλλά και πιο ανθρώπινη, σε έναν οδικό χάρτη με τρεις μεγάλους προορισμούς.
Πρώτη προτεραιότητα η ευημερία. Οι μακροοικονομικές επιτυχίες να μπορούν να φτάσουν σε όλους. Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να μπορούμε να συντηρήσουμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, να εξακολουθούμε να προσελκύουμε επενδύσεις. Μόνο αυτή η στρατηγική, δεν υπάρχει άλλη, μπορεί να μετατρέψει τα καλά οικονομικά δεδομένα σε καλύτερους μισθούς, σε καλύτερες συντάξεις.
Θα φτάσουμε την ανεργία στο 6%, δεν έχω καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Θα είμαστε σύντομα σε μία κατάσταση περίπου πλήρους απασχόλησης και αυτό θα είναι το κλείσιμο ενός μεγάλου κύκλου και η τελική δικαίωση για μια γενιά νέων παιδιών, πολλά από τα οποία έφυγαν στο εξωτερικό, επειδή πολύ απλά δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά στην πατρίδα μας.
Η δεύτερη κατεύθυνση, αδιαπραγμάτευτη στον δύσκολο κόσμο στον οποίο ζούμε, είναι μία Ελλάδα ασφαλής και ισχυρή. Με ρόλο στον παγκόσμιο χάρτη συσχετισμών, επανασχεδιάζεται γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά.
Είναι μεγάλη ικανοποίηση για εμένα, αλλά νομίζω μεγάλη ικανοποίηση και για όλους τους Έλληνες, όταν πια πηγαίνουμε στο εξωτερικό και δεν αντιμετωπιζόμαστε ως το «μαύρο πρόβατο», αλλά ως χώρα με αυτοπεποίθηση, η οποία μπορεί να συνεισφέρει ενεργά και για την πρόοδο της Ευρώπης. Μια χώρα όπου οι εθνικές επιλογές μετατρέπονται σε ευρωπαϊκές πολιτικές.
Και βέβαια, όλα αυτά συνεπάγονται την ενίσχυση του εξοπλιστικού μας προγράμματος, όπως έχει δρομολογηθεί, την κλιμάκωση της ενεργούς διπλωματίας μας. Η Ελλάδα σήμερα δεν παίζει μόνο καθοριστικό ρόλο στην Ευρώπη, είναι μια γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής, της Ινδίας και αυτόν τον ρόλο θα τον αξιοποιήσουμε πλήρως προς όφελος της ενίσχυσης της χώρας.
Και βέβαια, τρίτη προτεραιότητα, η θεσμική αναγέννηση του κράτους και της δημόσιας ζωής, όχι μόνο με αιχμή το νέο Σύνταγμα, αλλά γιατί πρέπει επιτέλους να κάνουμε την υπέρβαση λάθος πρακτικών, αδιέξοδων συμπεριφορών, ριζωμένων εδώ και δεκαετίες.
Ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων, φίλες και φίλοι, των μεγάλων αλλαγών, πρέπει να συνεχιστεί. Έχουμε ακόμα εκκρεμότητες από το παρελθόν τις οποίες πρέπει να λύσουμε. Και δεν θα κουραστώ να το λέω, το 2030, στα 200 χρόνια από την σύσταση του νεοελληνικού κράτους, αυτές οι εκκρεμότητες πια, με το βλέμμα στις νέες γενιές, πρέπει να έχουν όλες τακτοποιηθεί. Και μόνο η Νέα Δημοκρατία είναι η παράταξη που αυτό μπορεί να το κάνει πράξη.
Νομίζω ότι όποιος παρακολούθησε τις εργασίες του συνεδρίου βλέπει ότι την ώρα που εμείς προσπαθούμε μαζί με την κοινωνία να σχεδιάσουμε το μέλλον, κάποιοι μάχονται για να γυρίσουμε στο παρελθόν. Κάποιοι που επιχειρούν να μας σύρουν στο χάος του 2015. Άλλοι μένουν παγιδευμένοι σε ξύλινα συνθήματα από το 1981.
Κι όμως, ζητούν οι Έλληνες να τους εμπιστευθούν, την ώρα που η κοινωνία έχει τέσσερα βασικά αιτήματα, όλα ξεκινούν από σίγμα: Σταθερότητα. Συνοχή. Συνέπεια. Συνέχεια.
Αν όμως την Παρασκευή μίλησα ελάχιστα για την αντιπολίτευση, σήμερα δεν θα το κάνω καθόλου. Καθόλου. Όχι μόνο γιατί δεν μπορούμε και δεν πρέπει να γινόμαστε εμείς μέρος της τοξικότητας και του πληθωρισμού των υποσχέσεων. Εμάς δεν μας αφορά ποιος θα είναι δεύτερος ή τρίτος. Εμείς είμαστε πρώτοι. Αλλά για τη Νέα Δημοκρατία αυτή η πρωτιά συνδυάζεται με μια λέξη μόνο, και αυτή είναι η λέξη «ευθύνη». Ευθύνη σημαίνει, πρώτα και πάνω απ’ όλα, δουλειά και αποτέλεσμα.
Για τους λαϊκιστές τώρα, για τους «πατριώτες του καναπέ», θα πω μόνο ότι τους μεν πρώτους τους αφήνουμε «αιχμάλωτους» των κραυγών τους στα τηλεοπτικά πάνελ. Μην μπαίνετε στον πειρασμό, φίλες και φίλοι, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, που συμμετέχετε σε πάνελ με τους πολιτικούς μας αντιπάλους, να μπαίνετε σε μια αντιπαράθεση υψώνοντας τις φωνές σας.
Έχουμε πολλά επιχειρήματα για να μιλήσουμε στους πολίτες και να τους εξηγήσουμε τι έχουμε κάνει και γιατί μπορούμε να πετύχουμε ακόμα μία εκλογική νίκη. Έχουμε πίστη στην κριτική σκέψη τού κάθε νοικοκύρη πολίτη.
Ενώ, όσον αφορά αυτούς οι οποίοι μονίμως φαντάζονται μία πατρίδα πιο αδύναμη από ό,τι είναι πραγματικά, ας τους θυμίσουμε λίγο τις μεγάλες εθνικές μας επιτυχίες: τα απόρθητα σύνορα στον Έβρο, τον φράχτη στον Έβρο, τον οποίο οι ίδιοι πολέμησαν, τις επεκτάσεις των χωρικών μας υδάτων, τις έρευνες για τον ενεργειακό μας πλούτο, τις πανίσχυρες Ένοπλες Δυνάμεις μας.
Εσείς ένα να θυμάστε: αυτή η κυβέρνηση δεν ανήκει σε κανέναν μόνο, ανήκει σε όλες τις Ελληνίδες, ανήκει σε όλους τους Έλληνες.
Και από το 2019, όταν με πρωτοεμπιστεύθηκαν οι Έλληνες πολίτες, είπα μια φράση, την αισθάνομαι εξίσου δυνατή και τώρα: Είμαστε εδώ να δουλεύουμε για κάθε Ελληνίδα και για κάθε Έλληνα, ασχέτως αν αυτοί μας επιλέγουν τελικά στην κάλπη να μας στηρίξουν.
Κάθε φορά, λοιπόν, που μια καινούργια φρεγάτα θα μπαίνει στον ναύσταθμο, κάθε φορά που ένας καινούργιος δρόμος -καλή ώρα, πολύ σύντομα, για παράδειγμα, θα βρεθούμε στη Δυτική Θεσσαλία να εγκαινιάσουμε τον Ε65, ένας ακόμα σημαντικός δρόμος που ολοκληρώνεται συνδέοντας τη Δυτική Μακεδονία με τη Θεσσαλία και τελικά με το Λεκανοπέδιο-, κάθε φορά που ένας άνεργος βρίσκει δουλειά, κάθε φορά που ο μισθωτός και ο συνταξιούχος βλέπει μια αύξηση, να ξέρετε ότι τελικά μερίδιο σε αυτό έχουμε όλοι μας.
Η Νέα Δημοκρατία είναι η παράταξη των πολλών και σε όσους ψελλίζουν ότι δήθεν δυσκολευόμαστε ή σκοντάφτουμε, να ρίξουν μια ματιά εδώ, σε αυτούς οι οποίοι ταξίδεψαν 10 και 12 ώρες, καταβάλατε χρήματα από το υστέρημά σας για να είστε σήμερα μαζί μας, και πάλι σας χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Ας νιώσουν τον παλμό των νέων, οι οποίοι ακούν αυτά που τους έχουμε πει, μας ζητούν να επικοινωνήσουμε μαζί τους με έναν καινούργιο τρόπο. Αντιλαμβάνονται όμως και αυτοί ότι σε αυτόν τον αβέβαιο κόσμο έχουν μια μεγάλη ανησυχία και έχουν την απαίτηση από την κυβέρνηση να τους αφουγκραστεί και να τους χαράξει έναν οδικό χάρτη για τη χώρα μέσα σε αυτό το τοπίο στην ομίχλη.
Και να αντιληφθούν τελικά όλοι πόσο δίκιο έχουν που φοβούνται μέσα τους σε έναν βαθμό, αλλά ξέρουν ότι η σημαία της νίκης θα έχει και πάλι το γαλάζιο χρώμα που ενώνει όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες.
Απέδειξε, λοιπόν, το 16ο Συνέδριο την πολιτική ισχύ αυτών των ιδεών της πατριωτικής, της λαϊκής, της φιλελεύθερης δύναμης, την οποία ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πριν από 52 χρόνια. Το κόμμα της Ευρώπης, της δημοκρατίας, το κόμμα της οικονομίας, το κόμμα της κοινωνικής συνοχής.
Γι’ αυτό και επιχειρήσαμε να απαντήσουμε στο βασικό ερώτημα «γιατί ξανά Νέα Δημοκρατία;». Γιατί έχουμε σταθερή πυξίδα. Γιατί έχουμε σύνθημά μας «το είπαμε, το κάναμε». Γιατί με γέφυρα την αξιοπιστία μπορούμε να συνομιλούμε καθημερινά με την κοινωνία.
Δεν διαλέγουμε αντίπαλο. Δικοί μας εχθροί είναι μόνο τα προβλήματα. Έτσι κερδίσαμε δύο εκλογικές αναμετρήσεις, έτσι θα κερδίσουμε και την τρίτη.
Δεν είναι κομματικός αυτοσκοπός η νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Δείτε γύρω σας το πολιτικό τοπίο. Είναι εθνική ανάγκη ώστε μια ισχυρή εντολή να εξασφαλίσει ότι η πατρίδα μας δεν θα βιώσει καταστάσεις ακυβερνησίας ή πειραματισμών.
Δεν θα ξαναγυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω, αλλά θα κλείσουμε οριστικά κάθε λογαριασμό με το παρελθόν, για να χτίσουμε ένα μέλλον σιγουριάς και ένα μέλλον αισιοδοξίας.
Η συνέχεια της παράταξης στο τιμόνι αυτού του τόπου είναι η μόνη απάντηση στα κρίσιμα ζητήματα του καιρού μας, σε αυτόν τον ασταθή πλανήτη ο οποίος απαιτεί εσωτερική ομαλότητα, σε μια συγκυρία όπου η οικονομία πρέπει να αυξηθεί ώστε το μέγεθος, το μέρισμα της ανάπτυξης να επιστραφεί στους πολίτες.
Αλλά και σε μια συγκυρία όπου ξέρουμε πια ποιες είναι οι αδυναμίες του κράτους, έχουμε αναγνωρίσει τα λάθη μας, ξέρουμε πού πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα και θα μπορούμε να οδηγήσουμε τη χώρα μας σε μια συνολική αναγέννηση της δημόσιας ζωής.
Υπάρχει, τέλος, και ένας τρίτος κρίσιμος κρίκος που συνδέει το πολιτικό σκηνικό με μια ευθύνη πέρα από τα σύνορά μας. Το είπα στην κεντρική μου ομιλία την Παρασκευή, θέλω να το επαναλάβω και σήμερα. Το τόνισε και ο Απόστολος, ο Επίτροπός μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή: τον Ιούλιο του 2027 η πατρίδα μας αναλαμβάνει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ας αποφασίσει λοιπόν ο καθένας, ποιος άλλος αν όχι εμείς, το κόμμα της Ευρώπης, ξέρει και μπορεί να διαπραγματευτεί τα εθνικά συμφέροντα στο πλαίσιο αυτής της μεγάλης ευθύνης, ποιος έχει τη δύναμη να οδηγήσει την Ευρώπη σε αυτά τα κρίσιμα άλματα τα οποία πρέπει να κάνει.
Το ξαναλέμε, θα επιχειρήσουν πολλοί να διατυπώσουν το δίλημμα των επόμενων εκλογών ως «Μητσοτάκης ή χάος». Όχι. «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης», «Μητσοτάκης ή Φάμελλος», «Μητσοτάκης ή Βελόπουλος», «Μητσοτάκης ή Κωνσταντοπούλου», αυτό είναι το δίλημμα στο οποίο θα απαντήσουν τελικά οι Έλληνες πολίτες. Οφείλουν να ζυγίσουν, να συγκρίνουν, να κρίνουν και να απαντήσουν στα καθοριστικά ερωτήματα που προκύπτουν.
Άκουσα ότι η αντιπολίτευση ενοχλήθηκε, επειδή στον λόγο μου της Παρασκευής έθεσα ένα ερώτημα: εάν στις 3:00 το πρωί χτυπήσει το πρωθυπουργικό τηλέφωνο, ποιος θα το σηκώσει και ποιος μπορεί να διαχειριστεί την επόμενη κρίση η οποία με βεβαιότητα θα έρθει; Αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο θα πρέπει να απαντήσουν οι Έλληνες πολίτες. Ποιος θα αντιδράσει; Ποιος θα συνεννοηθεί με τους ξένους ηγέτες;
Αυτά δεν είναι δύσκολα ούτε εκβιαστικά ούτε ακραία διλήμματα. Είναι η πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να λάβουν υπόψη οι πολίτες, σε έναν κόσμο ο οποίος βρίσκεται σε διαρκή αναταραχή.
Είναι χρέος μου να καταθέσω δημόσια αυτή τη θέση. Δεν είναι δουλειά μου ούτε να ωραιοποιώ καταστάσεις ούτε να κρύβω εμπόδια. Διαφορετικά δεν θα διέφερα και εγώ από τους θυμωμένους, αλλά επί της ουσίας αφελείς και ανέμελους αντιπάλους μας.
Εμείς λέμε κάτι απλό: το τιμόνι του εθνικού σκάφους πρέπει να μείνει σταθερό σε μία ρότα που οδηγεί στον προορισμό της σιγουριάς και της ευημερίας, χωρίς πολλά λόγια, με πράξεις, έχοντας για χάρτη ένα μελετημένο σχέδιο και κινητήρια δύναμη την εμπειρία και την απόφαση για σκληρή δουλειά. Έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να μετατρέψουμε τις δυσκολίες σε ευκαιρίες.
Έτσι, μαχητικά αλλά και αισιόδοξα, θέλω να κλείσω την παρέμβασή μου, μαζί και πάλι με την ευγνωμοσύνη μου προς όλες και προς όλους που κάνατε αυτό το 16ο Συνέδριο μια μεγάλη επιτυχία.
Και πάλι ευχαριστώ τα στελέχη που γέμισαν την αίθουσα με ενέργεια, τους παρατηρητές, όσους παρακολούθησαν διαδικτυακά τις εργασίες μας, τους ακούραστους εθελοντές μας, τους προσκεκλημένους μας, τον Manfred Weber, τον Νίκο Χριστοδουλίδη, την Dolors Montserrat, την Αννίτα Δημητρίου. Ευχόμαστε καλή επιτυχία στον Δημοκρατικό Συναγερμό, το αδελφό κόμμα της Κύπρου, στις εκλογές της επόμενης Κυριακής. Τον Απόστολο Τζιτζικώστα, τον Jean-Claude Juncker για τα μηνύματά του, τα οποία έστειλε. Τον Θοδωρή Ρουσόπουλο, Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής. Επιφυλάξτε του ένα θερμό χειροκρότημα.
Και τώρα δράση, με αφετηρία την εκλογή της νέας Πολιτικής Επιτροπής. Πάμε τη Νέα Δημοκρατία μπροστά, επιλέγουμε την εμπροσθοφυλακή της παράταξης. Προχωράμε σε αυτή την απαιτητική διαδρομή. Καλή επιτυχία σε κάθε υποψήφιο.
Μην περιμένουμε την προεκλογική περίοδο, έχουμε πολλούς μήνες μπροστά μας. Βγείτε εκεί έξω, μιλήστε με την κοινωνία, μεταφέρετε τη «φωτιά» και την ενέργεια αυτού του συνεδρίου. Γίνετε «η φωνή» της ελπίδας, της δράσης, της ενότητας.
Να είστε καλά, καλή επιτυχία. Ζήτω η Νέα Δημοκρατία, ζήτω η μεγάλη μας παράταξη. Πάμε μαζί για την Ελλάδα του 2030. |
