ΗΛΙΑΣ ΓΚΡΙΤΣΗΣ: στους ΦΩΤΕΙΝΟΥΣ Δημότες του Δήμου Αχαρνών

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02knpqjgUEdv6jGrcy75fNiwtWsre5DJ3BB8QbiqNPKLLefzzqTT7ks6k1A4st7T49l&id=61567099025655

Ο Ηλίας Σ. Γκρίτσης έκανε ένα σχόλιο.



Ηλίας Σ. Γκρίτσης

2 ημ. ·



Η περίπτωση Καρυστιανού υπερβαίνει την ατομική τραγωδία και ΑΝΑΔΕΙΚΝΎΕΙ σύμπτωματα θεσμικής κρίσης. Η επιμονή της μάνας που έχασε το παιδί της αναδεικνύει τρία κρίσιμα επίπεδα προβλήματος:
1. Κρίση εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη
2. Πολιτική ευθύνη χωρίς λογοδοσία
3. Μετατροπή του "ιδιωτικού πένθου" σε "εθνικό πένθος" και αυτό σε πολιτικό κεφάλαιο.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν είναι απλώς μια μητέρα σε πένθος είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που αναζητά δικαιοσύνη και δεν τη βρίσκει... Και όταν μια μάνα φτάνει στο σημείο να κατέβει «στην κόλαση» για το παιδί της, το πρόβλημα δεν είναι η ίδια — είναι το σύστημα που την ανάγκασε να το κάνει.
Όταν μια πολίτης εξαντλεί κάθε ένδικο μέσο και καταλήγει να αναζητά δικαίωση εκτός χώρας, αυτό συνιστά ευθεία αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας του εθνικού δικαστικού μηχανισμού. Η δημόσια συζήτηση μετατοπίστηκε από το «αν έγινε λάθος» στο «ποιος προστατεύεται», σίγουρα όχι από κυβερνητική επιλογή. Η Καρυστιανού προσωποποιεί τη σύγκρουση ανάμεσα στον πολίτη και ένα σύστημα που, κατά την κοινή αντίληψη, δυσκολεύεται να αγγίξει την κορυφή της ιεραρχίας. Χωρίς να αυτοπροσδιορίζεται ως πολιτικός, η Καρυστιανού παράγει πολιτικό αποτέλεσμα. Εκφράζει ένα άτυπο, αλλά ισχυρό, κοινωνικό ρεύμα που ζητά διαφάνεια, κατάργηση της ατιμωρησίας, ουσιαστικό έλεγχο της εξουσίας.
Το κρίσιμο ερώτημα που μένει να απαντήσει ο κάθε ένας από εμάς είναι:
Πρέπει ή όχι η κοινωνία να εξαναγκάζεται να πολιτικοποιηθεί όταν οι θεσμοί αποτυγχάνουν?
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΓΓΟΝΙΩΝ ΜΑΣ...
ΗΛ.ΓΚ.