Το ώδε άρθρο ανήκει στο https://ygeia-news.com/o-manolis-baboyranakis-mila-gia-tis-epembaseis-kardias-xoris-xeiroyrgeio.html
05 Μαι 2019 - 18:29
ΑΘΗΝΑ (ΑΠΕ ΜΠΕ)- Για τις επεμβάσεις καρδιάς χωρίς χειρουργείο και όλες τις τελευταίες εξελίξεις αυτών των ιατρικών πρακτικών, μιλά στο Πρακτορείο Fm και στη εκπομπή της Τάνιας Η. Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» ο καθηγητής καρδιολογίας, διευθυντής της Γ' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής κλινικής, με εξειδίκευση στην επεμβατική καρδιολογία Μανόλης Βαβουρανάκης.
Οι επεμβάσεις αυτές αφορούν περιπτώσεις ασθενών που πάσχουν από καρδιοπάθειες και είτε δεν έχουν κάνει χειρουργείο, είτε έχουν χειρουργηθεί μία ή δύο φορές και δεν επιτρέπεται να ξαναμπούν χειρουργείο, ή γιατί ο κίνδυνος της επανάληψης είναι αυξημένος, ή ακόμα και γιατί αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα υγείας, όπως πχ πνευμονοπάθειες.
Ένδειξη για μεσοκολπική επικοινωνία και ανοιχτό ωοειδές
Η μία κατηγορία ασθενών, για την οποία ενδείκνυνται τέτοιου είδους επεμβάσεις, όπως αναφέρει ο καθηγητής, είναι τα περιστατικά μεσοκολπικής επικοινωνίας και ανοιχτού ωοειδούς.
«Στην περίπτωση της μεσοκολπικής επικοινωνίας, (σς: είναι μια συχνή συγγενής καρδιοπάθεια που εμφανίζεται στο 1% του γενικού πληθυσμού και αντιπροσωπεύει ποσοστό 10% επί του συνόλου των συγγενών καρδιοπαθειών. Πρόκειται για ένα άνοιγμα, μια τρύπα στο τοίχωμα (διάφραγμα) ανάμεσα στις δύο επάνω κοιλότητες (κόλπους) της καρδιάς) εφόσον είναι κατάλληλη η ανατομία, μπορεί να είναι πρώτη επιλογή η διακαθετηριακή σύγκλιση μεσοκολπικής επικοινωνίας, όπως λέγεται.
Γίνεται από το πόδι από τη μηριαία φλέβα η τοποθέτηση μίας συσκευής που κλείνει αυτή την τρυπούλα, και ο άρρωστος δεν χρειάζεται να υποβληθεί σε χειρουργείο».
Είναι μία πολύ καλή επιλογή όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις που πρέπει να αξιολογηθούν από τον καρδιολόγο, τονίζει ο καθηγητής και προσθέτει: «Ένα άλλο παραπλήσιο πρόβλημα είναι το ανοιχτό ωοειδές, δηλαδή όταν δεν έχουν κολλήσει τα δύο πέταλα που κλείνουν τον αριστερό και δεξιό κόλπο της καρδιάς. Είναι μεν συνηθισμένο αυτό το ανοιχτό ωοειδές και δεν το πειράζουμε. Ωστόσο υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθούν σε νέα άτομα κάτω των 60, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Πρέπει να διερευνηθεί πρώτα πολύ καλά, να αποκλειστούν άλλα αίτια και αν δεν βρεθεί κάτι, δηλαδή δεν υπάρχει εμφανής αιτία, αλλά βρεθεί αυτή η τρυπούλα, είναι μία επιλογή να κλειστεί με παρόμοιο τρόπο, όπως στην περίπτωση της μεσοκολπικής επικοινωνίας».
Εφαρμογή και σε βαλβιδοπάθειες
Η δεύτερη κατηγορία, που είναι και η πλειονότητα αυτή τη στιγμή, είναι ασθενείς που έχουν κατά κάποιο τρόπο μία βαλβιδοπάθεια, η οποία δημιουργήθηκε είτε λόγω της ηλικίας, όπως είναι η στένωση της αορτικής βαλβίδος, ή είναι κάποια ανεπάρκεια βαλβίδος, όπως είναι της μιτροειδούς που δημιουργείται, είτε γιατί εκφυλίστηκε αυτή η βαλβίδα, ή γιατί οι ασθενείς ανέπτυξαν καρδιακή ανεπάρκεια, σύμφωνα με τον κ. Βαβουρανάκη.
«Αυτοί οι ασθενείς μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς χειρουργείο, χωρίς να γίνει άνοιγμα του στέρνου, βάζοντας τη βαλβίδα αν πρόκειται για την αορτική, πρέπει να μπει από την αρτηρία, την μηριαία, τις περισσότερες φορές. Όσον αφορά τη μιτροειδή, μπαίνει από τη φλέβα. Και τοποθετείται ή βαλβίδα ή κλιπάκι».
Αυτές οι επεμβάσεις ενώ ξεκίνησαν με γενική αναισθησία έχουν πλέον περάσει σε μία πολύ πιο απλουστευμένη διαδικασία, σύμφωνα με τον επεμβατικό καρδιολόγο. «Η παρουσία του αναισθησιολόγου είναι απαραίτητη, αλλά πλέον οι ασθενείς δεν διασωληνώνονται, αλλά κάνουν και τοπική αναισθησία και παίρνουν και μέθη. Ως εκ τούτου δεν αισθάνονται ούτε πόνο, ούτε δυσφορία».
Δεν υπάρχει ηλικιακό όριο
Όπως τονίζει ο κ. Βαβουρανάκης, πάντοτε αυτοί οι ασθενείς ελέγχονται από την ομάδα καρδιάς (καρδιοχειρουργούς, καρδιολόγους, αναισθησιολόγους), ενώ παίρνονται εγκρίσεις από το υπουργείο Υγείας. Δηλαδή είναι επιλεγμένοι ασθενείς που πράγματι θα ωφεληθούν, και δεν δύνανται να ωφεληθούν από ένα οικονομικά καλύτερο τρόπο. «Οι επεμβάσεις αυτές επειδή είναι σχετικά μία νέα τεχνολογία, είναι ακόμη ακριβές, ωστόσο το οικονομικό δεν σημαίνει ότι είναι το κύριο κριτήριο. Πάντοτε όμως το λαμβάνουμε υπόψη».
Σε ερώτηση για το αν υπάρχει ηλικιακό όριο ο καθηγητής απαντά: «Όχι. Όσο ο ασθενής είναι λειτουργικά καλός, νομίζω ότι δεν είναι ηθικό να του στερήσουμε τη ζωή, εφόσον υπάρχουν επιλογές που μπορούν και να του επιμηκύνουν τη ζωή, αλλά και να του αυξήσουν την ποιότητα της».
Σε εξέλιξη η μελέτη ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ
Σε εξέλιξη είναι εδώ κι ενάμιση χρόνο στην Γ' Πανεπιστημιακή Καρδιολογική κλινική, η μελέτη «ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ», με την οποία όπως λέει ο κ. Βαβουρανάκης οι γιατροί παρακολουθούν τι συμβαίνει με τις ροές του αίματος στον εγκέφαλο, κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων, από τις αγωγές που λαμβάνουν εκείνη την ώρα οι ασθενείς. «Σε ένα μικρό ποσοστό 1-2%, είτε κάνουμε κανονικό χειρουργείο είτε κάνουμε τις δικές μας επεμβάσεις, μπορεί να παρουσιαστούν διαταραχές της αιμάτωσης προς τον εγκέφαλο, οι οποίες μπορεί να είναι παροδικές, αλλά μπορεί να δημιουργήσουν και κάποια προβλήματα. Η μελέτη θα ολοκληρωθεί στο τέλος του έτους και ήδη έχουμε κάνει ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια όπως στο "American Heart Association" και στο "European Society of Cardiology"».
05 Μαι 2019 - 18:29
ΑΘΗΝΑ (ΑΠΕ ΜΠΕ)- Για τις επεμβάσεις καρδιάς χωρίς χειρουργείο και όλες τις τελευταίες εξελίξεις αυτών των ιατρικών πρακτικών, μιλά στο Πρακτορείο Fm και στη εκπομπή της Τάνιας Η. Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» ο καθηγητής καρδιολογίας, διευθυντής της Γ' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής κλινικής, με εξειδίκευση στην επεμβατική καρδιολογία Μανόλης Βαβουρανάκης.
Οι επεμβάσεις αυτές αφορούν περιπτώσεις ασθενών που πάσχουν από καρδιοπάθειες και είτε δεν έχουν κάνει χειρουργείο, είτε έχουν χειρουργηθεί μία ή δύο φορές και δεν επιτρέπεται να ξαναμπούν χειρουργείο, ή γιατί ο κίνδυνος της επανάληψης είναι αυξημένος, ή ακόμα και γιατί αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα υγείας, όπως πχ πνευμονοπάθειες.
Ένδειξη για μεσοκολπική επικοινωνία και ανοιχτό ωοειδές
Η μία κατηγορία ασθενών, για την οποία ενδείκνυνται τέτοιου είδους επεμβάσεις, όπως αναφέρει ο καθηγητής, είναι τα περιστατικά μεσοκολπικής επικοινωνίας και ανοιχτού ωοειδούς.
«Στην περίπτωση της μεσοκολπικής επικοινωνίας, (σς: είναι μια συχνή συγγενής καρδιοπάθεια που εμφανίζεται στο 1% του γενικού πληθυσμού και αντιπροσωπεύει ποσοστό 10% επί του συνόλου των συγγενών καρδιοπαθειών. Πρόκειται για ένα άνοιγμα, μια τρύπα στο τοίχωμα (διάφραγμα) ανάμεσα στις δύο επάνω κοιλότητες (κόλπους) της καρδιάς) εφόσον είναι κατάλληλη η ανατομία, μπορεί να είναι πρώτη επιλογή η διακαθετηριακή σύγκλιση μεσοκολπικής επικοινωνίας, όπως λέγεται.
Γίνεται από το πόδι από τη μηριαία φλέβα η τοποθέτηση μίας συσκευής που κλείνει αυτή την τρυπούλα, και ο άρρωστος δεν χρειάζεται να υποβληθεί σε χειρουργείο».
Είναι μία πολύ καλή επιλογή όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις που πρέπει να αξιολογηθούν από τον καρδιολόγο, τονίζει ο καθηγητής και προσθέτει: «Ένα άλλο παραπλήσιο πρόβλημα είναι το ανοιχτό ωοειδές, δηλαδή όταν δεν έχουν κολλήσει τα δύο πέταλα που κλείνουν τον αριστερό και δεξιό κόλπο της καρδιάς. Είναι μεν συνηθισμένο αυτό το ανοιχτό ωοειδές και δεν το πειράζουμε. Ωστόσο υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθούν σε νέα άτομα κάτω των 60, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Πρέπει να διερευνηθεί πρώτα πολύ καλά, να αποκλειστούν άλλα αίτια και αν δεν βρεθεί κάτι, δηλαδή δεν υπάρχει εμφανής αιτία, αλλά βρεθεί αυτή η τρυπούλα, είναι μία επιλογή να κλειστεί με παρόμοιο τρόπο, όπως στην περίπτωση της μεσοκολπικής επικοινωνίας».
Εφαρμογή και σε βαλβιδοπάθειες
Η δεύτερη κατηγορία, που είναι και η πλειονότητα αυτή τη στιγμή, είναι ασθενείς που έχουν κατά κάποιο τρόπο μία βαλβιδοπάθεια, η οποία δημιουργήθηκε είτε λόγω της ηλικίας, όπως είναι η στένωση της αορτικής βαλβίδος, ή είναι κάποια ανεπάρκεια βαλβίδος, όπως είναι της μιτροειδούς που δημιουργείται, είτε γιατί εκφυλίστηκε αυτή η βαλβίδα, ή γιατί οι ασθενείς ανέπτυξαν καρδιακή ανεπάρκεια, σύμφωνα με τον κ. Βαβουρανάκη.
«Αυτοί οι ασθενείς μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς χειρουργείο, χωρίς να γίνει άνοιγμα του στέρνου, βάζοντας τη βαλβίδα αν πρόκειται για την αορτική, πρέπει να μπει από την αρτηρία, την μηριαία, τις περισσότερες φορές. Όσον αφορά τη μιτροειδή, μπαίνει από τη φλέβα. Και τοποθετείται ή βαλβίδα ή κλιπάκι».
Αυτές οι επεμβάσεις ενώ ξεκίνησαν με γενική αναισθησία έχουν πλέον περάσει σε μία πολύ πιο απλουστευμένη διαδικασία, σύμφωνα με τον επεμβατικό καρδιολόγο. «Η παρουσία του αναισθησιολόγου είναι απαραίτητη, αλλά πλέον οι ασθενείς δεν διασωληνώνονται, αλλά κάνουν και τοπική αναισθησία και παίρνουν και μέθη. Ως εκ τούτου δεν αισθάνονται ούτε πόνο, ούτε δυσφορία».
Δεν υπάρχει ηλικιακό όριο
Όπως τονίζει ο κ. Βαβουρανάκης, πάντοτε αυτοί οι ασθενείς ελέγχονται από την ομάδα καρδιάς (καρδιοχειρουργούς, καρδιολόγους, αναισθησιολόγους), ενώ παίρνονται εγκρίσεις από το υπουργείο Υγείας. Δηλαδή είναι επιλεγμένοι ασθενείς που πράγματι θα ωφεληθούν, και δεν δύνανται να ωφεληθούν από ένα οικονομικά καλύτερο τρόπο. «Οι επεμβάσεις αυτές επειδή είναι σχετικά μία νέα τεχνολογία, είναι ακόμη ακριβές, ωστόσο το οικονομικό δεν σημαίνει ότι είναι το κύριο κριτήριο. Πάντοτε όμως το λαμβάνουμε υπόψη».
Σε ερώτηση για το αν υπάρχει ηλικιακό όριο ο καθηγητής απαντά: «Όχι. Όσο ο ασθενής είναι λειτουργικά καλός, νομίζω ότι δεν είναι ηθικό να του στερήσουμε τη ζωή, εφόσον υπάρχουν επιλογές που μπορούν και να του επιμηκύνουν τη ζωή, αλλά και να του αυξήσουν την ποιότητα της».
Σε εξέλιξη η μελέτη ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ
Σε εξέλιξη είναι εδώ κι ενάμιση χρόνο στην Γ' Πανεπιστημιακή Καρδιολογική κλινική, η μελέτη «ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ», με την οποία όπως λέει ο κ. Βαβουρανάκης οι γιατροί παρακολουθούν τι συμβαίνει με τις ροές του αίματος στον εγκέφαλο, κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων, από τις αγωγές που λαμβάνουν εκείνη την ώρα οι ασθενείς. «Σε ένα μικρό ποσοστό 1-2%, είτε κάνουμε κανονικό χειρουργείο είτε κάνουμε τις δικές μας επεμβάσεις, μπορεί να παρουσιαστούν διαταραχές της αιμάτωσης προς τον εγκέφαλο, οι οποίες μπορεί να είναι παροδικές, αλλά μπορεί να δημιουργήσουν και κάποια προβλήματα. Η μελέτη θα ολοκληρωθεί στο τέλος του έτους και ήδη έχουμε κάνει ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια όπως στο "American Heart Association" και στο "European Society of Cardiology"».
