ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ
‘ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ’
Η «Συμφωνία των Πρεσπών» που υπογράφτηκε πρόσφατα μεταξύ της Ελληνικής κυβέρνησης και της κυβέρνησης της «πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» υπερβαίνει τις δικαιοδοσίες και τις αρμοδιότητες των για ορισμένο χρονικό διάστημα εκλεγμένων κυβερνήσεων, γιατί ρυθμίζει ετεροβαρώς ιστορικά ανύπαρκτα δικαιώματα υπέρ της πλευράς της π.Γ.Δ.Μ. και παραγράφει παγκόσμια αναγνωρισμένα για πέραν των τριών χιλιάδων ετών ιστορικά δικαιώματα της άλλης πλευράς, της σύγχρονης Ελλάδας, της χώρας που κατοικείται συνεχώς και αδιαλείπτως από Έλληνες, ανεξάρτητα από το ποιος ήταν ο κάθε φορά κατακτητής της ευρύτερης περιοχής.
Η Μακεδονία ήταν αρχαίο ελληνικό βασίλειο, από το 808 μέχρι το 167, της παλιάς χρονολόγησης, στο βορειότερο σύνορο της Αρχαίας Ελλάδας και αργότερα, υπό την ηγεσία του Φιλίππου του Β έγινε το κυρίαρχο κράτος της ελληνιστικής Ελλάδας και στη συνέχεια της παγκόσμιας αυτοκρατορίας υπό την ηγεσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κυβερνήθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του από τη Δυναστεία των Αργεαδών, με διαλείμματα από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών και τελικά από εκείνη των Αντιγονιδών. Η πατρίδα των Μακεδόνων είχε το κέντρο του στο βορειοανατολικό τμήμα της ελληνικής χερσονήσου και συνόρευε στα δυτικά με το βασίλειο της Ηπείρου, στα βόρεια με την Παιονία (το αρχαίο γεωγραφικό όνομα της περιοχής της σημερινής π.Γ.Δ.Μ), στα ανατολικά με την περιοχή της Θράκης και στα νότια με τη Θεσσαλία.
Στην περιοχή της αρχαίας Παιονίας, η οποία ήταν έξω από την επικράτεια της αρχαίας Μακεδονίας, εγκαταστάθηκαν τα πρώτα σλαβικά φύλλα, σύμφωνα με την ιστοριογραφία, αλλά και με την ομολογία του πρώτου Προέδρου της π.Γ.Δ.Μ., Κύρου Γκλιγκόροφ, (https://www.youtube.com/
Το τραγικό στοιχείο αυτής της τραγωδίας βρίσκεται στο γεγονός ότι αυτό το ιστορικό έγκλημα συντελέστηκε με την βοήθεια πολλών Ελληνικών κυβερνήσεων που υπό την πίεση «εταίρων, συμμάχων και προστατών» μετατοπίστηκαν από την πάγια θέση που οι αρχηγοί όλων των κομμάτων είχαν, μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις (1992-1993) υπό τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ομόφωνα αποφασίσει ότι η Ελλάδα δεν αποδέχεται ούτε και θα αποδεχτεί ποτέ σύνθετο όνομα για το κράτος των Σκοπίων που θα περιελάμβανε το όνομα «Μακεδονία» ή παράγωγό του. Το τραγικότερο όλων βέβαια είναι ότι την υπογραφή της γι αυτό το ανοσιούργημα την έβαλε μια υποτίθεται ‘προοδευτική’, ‘αριστερή’ κυβέρνηση που, υπό τον μανδύα ‘της κυβερνώσας αριστεράς’ έκρυψε, παραπλανώντας τον Ελληνικό Λαό, την ενδοτικότητα και τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό της, με αντάλλαγμα την, από μια εξουσιομανή ομάδα, νομή της δοτής πολιτικής εξουσίας.
Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι ακόμα και στην κούφια και δόλια αστική δημοκρατία του κεφαλαίου οι κυβερνήσεις αντιπροσωπεύουν μόνο για λίγο και δεν υποκαθιστούν τις κοινωνίες και τους λαούς που τις εκλέγουν, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για ζωτικά εθνικά θέματα που υπερβαίνουν τον χρόνο της λαϊκής εξουσιοδότησής τους, χωρίς να προσφεύγουν στον ίδιο τον λαό για να αποφανθεί επί συγκεκριμένου εθνικού θέματος με καθολικό δημοψήφισμα.
Για όλους τους παραπάνω λόγους η επικύρωση αυτής της ανιστόρητης και καταστροφικής για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό απόφασης δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια μιας οποιασδήποτε ετερόκλητης, ετεροπροσδιοριζόμενης ευκαιριακής πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο, αλλά να κληθεί να αποφασίσει ο ίδιος ο Ελληνικός Λαός με άμεσο δημοψήφισμα και άμεσο και κατανοητό ερώτημα που δεν θα παραπλανά ή θα συσκοτίζει το εκλογικό σώμα και δεν θα υποκλέπτει την λαϊκή βούληση.
Η κυβέρνηση της π.Γ.Δ.Μ. ευφυώς προσφύγει σε δημοψήφισμα για να δώσει καθολικό λαϊκό κύρος και να εμποδίσει την όποια αμφισβήτηση από την Ελλάδα, την, από την κυβέρνηση της Ελλάδας, παραχώρηση ονόματος, εθνικής ταυτότητας και εθνικής γλώσσας που αντικειμενικά δεν της ανήκει.
Οι υπογράφοντες αυτό το κάλεσμα καλούμε τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας να ασκήσει τα καθήκοντά του στα πλαίσια του γράμματος και του πνεύματος του Συντάγματος της χώρας και την Ελληνική κυβέρνηση, ώστε να προσφύγει και η Ελλάδα σε δημοψήφισμα που θα επικυρώσει ή θα αρνηθεί τελεσίδικα την επικύρωση της λεγόμενης ‘Συμφωνίας των Πρεσπών’, ο Ελληνικός Λαός, συνθήκη ικανή και αναγκαία για να σταματήσει, με ευθύνη του Ελληνικού Λαού μια και καλή η εμφυλιοπολεμική φαγούρα μεταξύ των πολιτικών κομμάτων που κρατά την χώρα μας ετεροπροσδιοριζόμενη και διχασμένη στην καθυστέρηση και στον μαρασμό.
Τέλος καλούμε τον καθένα μας, τον Ελληνικό Λαό να κινητοποιηθεί και να αντιληφθεί ότι η κακοδαιμονία του δεν είναι αποτέλεσμα της κακόβουλης δραστηριότητας των ‘εταίρων, φίλων, εχθρών και συμμάχων’, που αγωνίζονται για τα συμφέροντα τα δικά τους και του κεφαλαίου, αλλά είναι επακόλουθο της δικής του αδράνειας και της παραπλάνησής του από το κεφάλαιο με την βοήθεια των πολιτικών υπαλλήλων του και πολιτικών διαχειριστών του.
Τέλος, είναι καιρός πια να παρακάμψουμε τόσο τις Κασσάνδρες, όσο και τις Σειρήνες και να κατανοήσουμε όλοι οι Έλληνες και ο απανταχού Ελληνισμός, αλλά και οι υπόλοιποι λαοί των Βαλκανίων, της Ευρώπης και του πλανήτη, ότι σήμερα, στον 21ο αιώνα οι απελευθερωμένες από το κεφάλαιο επιστήμες και οι σύγχρονες τεχνολογίες μπορούν να κάνουν εφικτή την διαχρονική στρατηγική των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού για κοινωνική ισότητα και για έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της άμεσης δημοκρατίας σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο με περιεχόμενο την αταξική κοινωνία και τον οικουμενικό ουμανιστικό πολιτισμό.
Ας κάνουμε με την άμεση παρέμβασή μας και με την ενεργό συμμετοχή μας αυτό το δημοψήφισμα το πρώτο αποφασιστικό βήμα για μια μετακαπιταλιστική ελληνική κοινωνία, πρόδρομο βήμα για την κοινωνική ισότητα, την πραγματική δημοκρατία και την οικουμενική ειρήνη και συναδέλφωση όλων των λαών. Ο πλανήτης Γη μας χωρά και μπορεί να μας θρέψει όλους και πολλούς ακόμα περισσότερους φτάνει όλοι μαζί και αλληλέγγυα να αφοπλίσουμε πολιτικά και επιχειρησιακά το απάνθρωπο κεφάλαιο που επιβιώνει με την βία, με το ψέμα και τους καταστροφικούς πολέμους. Μπορούμε. Όλοι μαζί μπορούμε.
Αθήνα 29, Σεπτεμβρίου 2018
Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό
