AXAΡΝΕΣ-ΑcharnonGordiumBond:Η τεράστια σημασία της μήνυσης των γονιών του αγγέλου που έφυγε τόσο άδικα

ΑΧΑΡΝΕΣ:Η τεράστια σημασία της μήνυσης των γονιών του αγγέλου που έφυγε τόσο άδικα για την αγκαλιά του Θεού

φωτο https://antexoume.wordpress.com

Στον τόπο αυτό τον τάλα, τις Αχαρνές εννοώ, βασιλεύει στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης η πλήρης ανομία, ομού με ΜΗΔΕΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ως πιστό αντίγραφο της γενικότερης δημόσιας ζωής μας.

Κάθε ακατάλληλος,κουτοπόνηρος,συνήθης ύποπτος, αδαής και άχρηστος, γίνεται ώδε αντιδήμαρχος,δημοτικός σύμβουλος,αρχονταίος τέλος πάντων που ορίζει την περιουσία και την ζωή εκατόν εβδομήντα χιλιάδων κατοίκων,κατά πως συμφέρει τον ίδιο,την κολλεγιά-παρέα του,τους ωφελημένους «ωσανάδες» φίλους του στο facebook, τις ανώνυμες εταιρείες του,το άνετο οικονομικά (πως άραγε;) ραχατιλίκι του, την οικογένειά του..

Οποιος θέλει, κάνει ό,τι θέλει χωρίς να φοβάται κανέναν και τίποτα. ΑΚΡΙΒΩΣ όπως συμβαίνει στην γενικότερη δημόσια ζωή των πολιτών της χώρας μας.

Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΧΑΡΝΩΝ ΖΕΧΝΕΙ.

ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΕΡΑΜΙΔΟΓΑΤΟΙ.

ΖΕΧΝΕΙ παντιοτρόπως, προκλητικώς, κραυγαλέως, θρασέως και με κάθε τρόπο.

Δεν σκοπεύω να γράψω άλλο ένα άρθρο με χιλιοειπωμένα γεγονότα που γνωρίζουν και οι πέτρες και που εδώ και είκοσι χρόνια έχουμε τονίσει, επισημάνει, καυτηριάσει, καταδικάσει με μια από τις καλύτερες, αξιόπιστες, χωρίς κηδεμονία, υπερτοπικές ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ της χώρας, την υπερήφανη και αξιόπιστη «ΠΟΛΙΤΙΚΗ» μας.

Κρίνω όμως σκόπιμο να επισημάνω το κουράγιο, την απόφαση, το σθένος,την δύναμη, την εντιμότητα και την –ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ- μαχητικότητα των γονιών του αγγέλου που έφυγε και του οποίου ο δολοφόνος παραμένει «άγνωστος». Ο πόνος τους είναι πόνος μας. Η απελπισία τους, απελπισία μας. Το αίμα του παιδιού τους, απαιτεί επιτακτική ανάγκη ΤΙΜΩΡΙΑΣ.

Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του νυν δημάρχου –που μόνος του ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ- ο δολοφόνος του αγγέλου παραμένει «άγνωστος». Ο νόμος εδώ-και γενικότερα-παλαιότερα τηρώντας τα προσχήματα, και σήμερα μη τηρώντας ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑ, κωφεύει.

Και τότε, ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΗΝΥΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ. Και μεταξύ αυτών τον δήμο Αχαρνών. Δεν έχω βέβαια κανέναν απολύτως λόγο να υπερασπιστώ τον νυν δήμαρχο, παρά το ότι καθημερινά διαπιστώνω την λυσσαλέα και οργανωμένη μάχη που δίνουν όσοι στα δυόμιση χρόνια της θητείας τους-και με την επικουρία «μέσων», οργανωμένων «φίλων του facebook» και λοιπών «πρακτικών» που «φωτογραφίζουν» συγκεκριμένες φάτσες-μετακόμισαν στην «ανεξαρτησία» (χωρίς βέβαια να αφήσουν και την καρέκλα, ως όφειλαν) με στόχο να φύγει για να κάτσουν αυτοί. Γνωστά πράγματα…και απόλυτα συνήθη στον τόπο αυτό.

Επι της ουσίας όμως:ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, μια θαρραλέα πράξη,που γεννήθηκε μέσα από άφατο πόνο,προβάλλει και ΖΗΤΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ.

Για πρώτη φορά κάποιος ζητά ΕΠΙΣΗΜΩΣ στον τόπο αυτό την ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

Την τιμωρία των ενόχων. Και οι ένοχοι στον τόπο αυτό ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ. Είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ.

Αλλά ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ είναι όσοι έστειλαν στις καρέκλες των δημοτικών συμβούλων αυτούς τους απίθανους που δεν βαριούνται να παριστάνουν τους μεσσίες σε έναν παντελώς κατεστραμμένο δήμο,χωρίς κανείς να τους ρίχνει πέντε φάσκελα και μερικά κιλά ώριμες τομάτες μπας και καθαρίσει ο τόπος.

Εκείνοι φταίνε πρωτίστως.

Και δύο πονεμένοι,πληγωμένοι, ματωμένοι γονείς έρχονται να ζητήσουν δικαιοσύνη. Γονατίζω μπροστά τους και ως δημότης αυτής της πανέμορφης και απίστευτα λεηλατημένης πόλης, τους ευγνωμονώ. Γιατί βρήκαν το κουράγιο, που θα έπρεπε να είχαμε όλοι εμείς ήδη, να κάνουν το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ: ΝΑ ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

ΑΝ αυτή υπάρχει ακόμα σε αυτή την πόλη..

ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ

Επι δεκαοκτώ έτη εκδότις-δημοσιογράφος Τοπικής Αυτοδιοίκησης Αχαρνών