κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΕΡΟΓΛΗ,αξιοσημείωτο άρθρο....τροφή για ΣΚΕΨΗ!!:"ΑΥΛΑΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ , Ή ΑΠΛΑ ΕΝΔΕΙΚΤΕΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ..!!.."

ΑΥΛΑΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ , Ή ΑΠΛΑ ΕΝΔΕΙΚΤΕΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ..!!..

Ο (αναμενόμενος ένεκα της επιβεβαρυμένης υγείας και της μη ανταπόκρισης στη νοσηλεία ) θάνατος του τ.Βασιλιά Κωνσταντίνου, φέρεται να αιφνιδίασε την κυβέρνηση, η οποία σε Υπουργική σύσκεψη, αποφάσισε η εξόδιος ακολουθία και η ταφή να πραγματοποιηθούν χωρίς τιμές, ως απλού ιδιώτη…

Είχα τονίσει σε προηγούμενο άρθρο μου, ότι καλό και σώφρον είναι να προϋπάρχει η ιστορική γνώση, πριν την έκφραση γνώμης, ιδιαίτερα για θέματα που αγγίζουν σημαντικά γεγονότα της ιστορίας μας…

Η κυβέρνηση λοιπόν, προεξάρχοντος του ΠΘ, αποφάσισε αυτά που αποφάσισε και τα οποία πλέον έχουν τεθεί και αυτά στην ιστορική καταγραφή και κρίση…

Το παιχνίδι με το «μπαλάκι των ευθυνών», για την κατάσταση στο Τατόι, το είδαμε για μια ακόμη φορά, με αρνητική πρωταγωνίστρια την Υπουργό Πολιτισμού κα Μενδώνη και την επίρριψη ευθυνών στο Υπουργείο Περιβάλλοντος για τη διαμορφωθείσα κάκιστη από κάθε πλευράς κατάσταση , εξ αιτίας των συνεπειών της τελευταίας καταστροφικής πυρκαΪάς στην Πάρνηθα…

Μόνο που από τότε πέρασαν δυόμιση χρόνια και τίποτα δεν έγινε, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να τρέχει ασθμαίνοντας, για να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα για την ταφή του ιδιώτη.. Παράλληλα δόθηκε και η ευκαιρία να ανακινηθεί το θέμα της σχεδόν μηδενικής έως ελάχιστης απορροφητικότητας των αναπτυξιακών κονδυλίων από την Ε.Ε. για τα έργα ανάπλασης και εξωραϊσμού του Τατοϊου, τα οποία λόγω των κακών επιδόσεων της κυβέρνησης και των δύο άκαρπων παρατάσεων, θα πρέπει μάλλον να θεωρούνται οριστικά χαμένα…( οπότε τα Υπουργικά συμβούλια με τους «έτοιμους φακέλους» από τον ΠΘ, ο οποίος θα παρακολουθούσε προσωπικά το έργο και την απόδοση των Υπουργών του, μόνο θυμηδία επί του παρόντος , μπορούν να προκαλούν…βέβαια γρήγορα η θυμηδία, μπορεί να μετατραπεί και σε οργή.. )

Η αναμενόμενη προσέλευση πολλών εκπροσώπων της διεθνούς μοναρχίας, αλλά και άλλων σημαντικών διεθνών προσωπικοτήτων, αιφνιδίασαν και πάλι την κυβέρνηση , η οποία αποφάσισε και πάλι εκτάκτως την αναβάθμιση της εκπροσώπησής της…

Η παρουσία δε στην εξόδιο ακολουθία Υπουργών και βουλευτών της, δείχνει ξεκάθαρα ότι ο υπόψη χώρος, χωρίς σαφή ιδεολογία – όπως και οι λοιποί που απαρτίζουν το πολιτικό σύστημα-, χωράει εξίσου άνετα οπορτουνιστές και πολιτικούς γυρολόγους, από πρώην κνίτες, έως Μάκηδες τσεκουράτους και τηλεβιβλιοπώλες που όταν δεν κουβαλάνε καφάσια παρευρίσκονται στα ελβετικά σαλέ, χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα…

Διενεργηθείσες δημοσκοπήσεις (όχι από τις εταιρείες που συστηματικά διεξάγουν προεκλογικές εκτιμήσεις με το αζημίωτο) , έδειξαν την αντίθεση της κοινής γνώμης με τις ληφθείσες κυβερνητικές αποφάσεις, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι π.χ. ένα 63% είναι βασιλόφρονες…ή ότι ένα 32% είναι αντιβασιλικοί…Κάποιοι πιο γραφικοί, απέδωσαν την κοσμοσυρροή στη Μητρόπολη, στην επήρεια του Game of Thrones..Ας είναι…

Είχα πει, ότι πολλά θα γραφτούν και θα ακουστούν, από κάθε πλευρά..

Σκοπίμως δεν θα αναφερθώ ούτε θα παραθέσω ιστορικά γεγονότα, αλλά θα επιμείνω στην προτροπή της πλουραλιστικής μελέτης των γεγονότων της βασιλείας στην Ελλάδα…

Αυτό όμως που βγήκε αβίαστα και αποτέλεσε κοινό τόπο και ενόχληση πολλών, ήταν η οξύτατη αντίθεση της τελετής, με την έκδηλη παρακμή την οποία βιώνουμε, ιδιαίτερα σε θέματα αρχών, αξιών, συμβολισμών…

Η απόδοση σεβασμού στην τελετή, η οικογενειακή συνοχή, οι συγγενικοί δεσμοί, ο σεβασμός και η απόδοση τιμής στον τεθνεώτα, αλλά και παράλληλα ο σεβασμός και η απόδοση τιμής σε θρησκευτικά και εθνικά σύμβολα, ήρθαν σε πλήρη σύγκρουση με γνώριμες και συνήθεις εικόνες , όπου ένας ΠΘ πατάει το εθνικό μας σύμβολο για να φωτογραφηθεί , ένας άλλος δεν στέκεται προσοχή όταν παιανίζει ο εθνικός μας ύμνος, ένας τρίτος δένει τα κορδόνια του κατά τη διάρκεια τελετής κατάθεσης στεφάνου σε μνημείο πεσόντων ….

Οπότε με τέτοιους πολιτικούς ταγούς, οι οποίοι καθορίζουν το μέλλον του τόπου και των επομένων γενεών, δεν θα πρέπει να απορεί κανείς για το εκπαιδευτικό μας σύστημα και για το τι μπορεί να αποδώσει αυτό στην κοινωνία (τα "μαραγαριτάρια των αμόρφωτων/σχεδόν αναλφάβητων δημοσιογράφων, είναι από τα απτά αποτελέσματα) για την κατάντια της σημερινής μας δικαιοσύνης και ποιότητας διακυβέρνησης…

Εξάλλου, ενεργοί και σκεπτόμενοι πολίτες, μόνο ως ευθεία απειλή θα μπορούσαν να θεωρηθούν από ένα διεφθαρμένο και αλλοτριωμένο πολιτικό σύστημα το οποίο νέμεται την κρατική εξουσία και πόρους. Ένα πολιτικό σύστημα, το οποίο θέτει ως πρώτιστη προτεραιότητά την επιβίωση και διατήρησή του στη νομή της εξουσίας, ανεξάρτητα από τα κυβερνώντα κόμματα…

Στις εικόνες λοιπόν της καθημερινής μας σήψης και παρακμής….με τη γνωστή κατάσταση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, όπου δάσκαλοι απαξιώνονται και προπηλακίζονται, μαθητές και σπουδαστές απειλούνται και απειλούν, τραμπουκίζουν και τραμπουκίζονται …

….Σε καθημερινές εικόνες όπου το σύστημα υγείας δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε μια έστω βασική υποστήριξη των αναγκών των πασχόντων….

…Σε καθημερινές εικόνες διαπλοκής και διαφθοράς με την κατάχραση και διασπάθιση του δημοσίου χρήματος από πολιτικά πρόσωπα και συνεργούς τους…

…Σε καθημερινές εικόνες όπου τα κεφάλια έχουν σκύψει υπό το βάρος κάλυψης των βασικών διατροφικών αναγκών αλλά και της κάλυψης ενός σωρού οικονομικών υποχρεώσεων..

…Σε καθημερινές εικόνες όπου η ανασφάλεια στην κοινωνία κυριαρχεί και πάει χέρι χέρι με το υποχρεωτικό πολυπολιτισμικό και πολυθρησκευτικό σοκ που της επιβλήθηκε…

…Σε καθημερινές εικόνες όπου το εθνικό γόητρο έχει τρωθεί από αλλεπάλληλες απειλές και προσβολές…

Σε αυτές τις παραπάνω λοιπόν εικόνες …έρχονται και κοντράρονται εικόνες με ένα σταυρό..με μια σημαία…με ένα χειροφίλημα ευγνωμοσύνης…και ένα ευχαριστώ…

Και σε προβληματίζουν….και σε κερδίζουν…και σε υποχρεώνουν να γυρίσεις το κεφάλι και να κοιτάξεις από που ξεκίνησες…

Αυτό λοιπόν που είδες και σου άρεσε…Αυτό το κάποτε οικείο και γνώριμο…Αυτό που σου φαίνεται τόσο μακρινό …Αυτό το δέσιμο, με τις αρχές, τις αξίες, τα ιδανικά, την πίστη, το σεβασμό, την εκτίμηση, την υποστήριξη, το νοιάξιμο…..όλα αυτά που δείχνουν και ευωδιάζουν Ελλάδα..

Δικά σου είναι και δεν μπορεί να στα πάρει κανείς!!...Στο χέρι σου είναι να τα βάλεις ξανά στη ζωή σου…μόνο που τώρα πιά ξέρεις ότι δεν ταιριάζουν με τίποτα και είναι πλήρως ασύμβατα με αυτά που τόσο υποχθόνια σου έχουν επιβληθεί…και αυτό είναι πρόβλημα…

Στην πορεία μας με το ιστορικό σταυροδρόμι που ήδη φαίνεται, το ελπιδοφόρο μέσα από όλα αυτά, είναι ότι τα παραπάνω αρχίζουν πλέον και γίνονται όλοένα και πιό αντιληπτά !!…ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!...ΤΟ ΠΙΟ ΒΑΘΥ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ…Ι!!

Υ.Γ. 1: Να μην φοβάσαι τις μεγάλες αλλαγές!!..Αυτές γίνονται γρήγορα αντιληπτές και μπορείς και να διαμορφώσεις άποψη και να τις αντιμετωπίσεις…Να φοβάσαι τις μικρές, τις σχεδόν αδιόρατες αλλαγές…αυτές που δεν τις αντιλήφθηκες για να τις αντιμετωπίσεις, αλλά σε άλλαξαν τόσο με το πέρασμα του χρόνου. που πια δεν σε γνωρίζεις…

Υ.Γ.2 : Κάποτε , όχι πολλά χρόνια πίσω, όταν γιόρταζε ένας φίλος, δεν παίρναμε τηλέφωνο..ούτε στέλναμε μηνύματα, ούτε ευχόμασταν μέσα από τα ΜΚΔ…Πηγαίναμε το βραδάκι στο σπίτι του, να του πούμε χρόνια πολλά !!..είτε με κάποιο φτηνοδωράκι, είτε χωρίς.. δεν υπήρχε παρεξήγηση..και κει θα μοιραζόμασταν ένα μεζέ, ένα γλυκό, ένα κρασί, ή και τίποτα…Και όμως είμασταν πιο αληθινοί.. «γνήσιοι» που λένε ακόμη κάποιοι φίλοι…Και στις χαρές, και στις λύπες!!.. Ευλογημένα τα παιδιά που ένιωσαν το πατρικό χάδι, τη μητρική αγκαλιά, το αδερφικό νοιάξιμο, την οικογενειακή ασφάλεια και θαλπωρή, τον πραγματικό φίλο, το μεγάλο έρωτα, την ανιδιοτελή αγάπη…Μακάριοι οι γονείς που τα παιδιά θα τους κουβαλήσουν στους ώμους τους, στην τελευταία τους κατοικία…

Υ.Γ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα ως άνθρωπος με αρχές, αξίες, και σεβασμό στον διπλανό μου… στην εξελικτική πορεία μου είχα την τύχη να αποκτήσω την ιδιότητα τόσο του Αξκού των ΕΔ, όσο και του ενεργού πολίτη…ευγνώμων που ο Μεγαλοδύναμος και η τύχη καθόρισε τα παραπάνω να λαμβάνουν χώρα στον βασανισμένο μα και ευλογημένο τούτο τόπο.. Να είστε καλά!!

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02fEvhiC3SrYFXYzG3NmerA11pedb5Q8SXd6VtZcfrpvKNkgDrp4eDFL7RB9FBVdVil&id=100036090337842&__cft__[0]=AZVTzISeUYJvSlWdysZPi_FeGhNsrcwJeWU9D9pt__UFzgqyUN0gAT1KUML6joDZF5ayLjC8Y6K_cxvNrtmaecciZlsS1m8o9LYqsW-I3I-DhIRMCfRZ7e6eubuw3nxvEFNbb7TVpbWykGIHLE54kMBH6N3MKtQ37HmIeerlADAoWw&__tn__=%2CO%2CP-R

Report by President Charles Michel to the European Parliament plenary session

 

Press material Wednesday 18 January 2023

● European Council   18/01/2023 14:15 | Speech | Report by President Charles Michel to the European Parliament plenary session   For nearly one year, Russia has pursued a strategy of destruction, a strategy of terror, trying to bomb the people of Ukraine into submission. We have witnessed this strategy in Bakhmut, in Soledar, and more recently in Dnipro. But Ukrainians are resisting and they will continue to resist. And we, the European Union, will continue to support them for as long as it takes. We will continue our military support, thanks to an increase of the European Peace Facility. The time is now; they urgently need more equipment and I’m personally in favour of supplying tanks to Ukraine. We have also adopted a macro-financial assistance programme of €18 billion and we are stepping up the pressure on the Kremlin with a ninth package of sanctions. We have also increased our material aid, especially to help Ukrainians face winter as Russia continues to destroy their infrastructure. We have sent nearly 80 000 tonnes of material, such as generators, boilers and transformers. The European Union and its Member States are massively supporting Ukraine – we have already committed nearly €50 billion – and European citizens are in favour of this support, according to the latest Eurobarometer. Our citizens know that supporting Ukraine means supporting peace, democracy and the international order. The European Council had a debate on our transatlantic relationship, a debate closely linked to another key priority for the EU: our European competitiveness, especially of our industry and future technologies. This will feature at our next European Council meeting in February. The European Union and the United States are close allies, yet even allies sometimes have differences. This is the case with the Inflation Reduction Act. This legislation creates a $370 billion package of subsidies and tax credits to develop an ecosystem of advanced technologies to foster the climate transition and to promote American leadership in these sectors. Let’s be clear, these goals are laudable and legitimate, but their translation into the IRA poses serious problems for international competition and trade rules. We sincerely hope the dialogue with our American friends will lead to concrete positive results. In my opinion, European companies must be able to benefit from the same conditions as Canadian and Mexican companies. But dear colleagues, we must look reality squarely in the face. Our American ally is embracing a massive state aid policy and China continues to invest state money in its technology sector. In Europe, we must also act to show our European industry and our citizens that we are up to the challenge. Our European model consists of a social market economy that implies – for very good reasons – higher labour and environmental costs, and the current energy crisis means that we will have to face higher energy costs for the foreseeable future. The EU has helped to build a global system based on free trade, while striving to ensure a level playing field. But we cannot stand idly by as our main competitors embrace policies of massive economic support for their companies. We must therefore mobilise massive resources to drive forward an ambitious European industrial policy to boost competitiveness, to turbo-charge productivity, and to spur investment. That’s why in December the European Council tasked the Commission with bringing forward proposals with a view to our next meeting. Nous le voyons bien, le moment que nous vivons est un moment clé pour soutenir l'avenir économique et l'avenir du marché intérieur au départ de l'Union européenne. Je voudrais partager avec vous ce qui, selon moi, devrait être le cadre pour notre réunion du Conseil européen au mois de février sur ce sujet. Je vois quatre points pour lesquels nous allons devoir prendre des décisions, donner un certain nombre d'orientations. Le premier porte sur la question des régimes d'aides d'État. Les régimes d'aides d'État traduisent l'ambition de l'Union européenne de faire confiance au secteur privé, à la globalisation, à l'initiative. Ce régime a joué un rôle clé pour faire en sorte que l'on puisse, au cours des dernières années, développer la base économique de l'Union européenne. Mais dans le même temps, on voit bien que le monde qui se transforme autour de nous doit nous amener à prendre en considération des adaptations qui seront nécessaires. Nous comptons sur la Commission pour faire des propositions opérationnelles afin de pouvoir tirer les bénéfices d'un régime amendé sur ce sujet, tout en garantissant l'intégrité du marché intérieur, en veillant bien à ce qu'il n'y ait pas de doubles standards, qu'il n'y ait pas d'analyse au cas par cas, mais qu'il y ait bien des règles partagées pour consolider la dynamique du marché intérieur. Le deuxième point important, c'est du bon sens, est de regarder comment on peut mobiliser les moyens existants, sur le plan européen, bien entendu: le budget, le plan de relance, mais également sur le plan national: donner plus de flexibilité, accélérer, peut-être réorienter quand c'est nécessaire, afin de prendre en considération la situation telle qu'elle a pu évoluer depuis ces dernières semaines. Le troisième point qui doit tous nous tenir à cœur, c'est l'exigence de ce projet européen, c'est la solidarité. On mesure bien que tous les pays européens n'ont pas exactement les mêmes capacités sur le plan financier. Il ne s'agirait pas d'être engagés pour tenter de garantir un "level-playing field" avec nos compétiteurs à l'extérieur de l'Union européenne, sans avoir l'ambition de continuer à travailler pour plus de convergence économique et sociale sur le plan européen. C'est la raison pour laquelle je suis de ceux qui pensent que l'on va devoir regarder une possible extension du mécanisme SURE, qui peut être une source d'inspiration afin d'apporter une réponse réaliste et tangible à cette exigence de solidarité. Enfin, quatrième point, je voudrais vraiment exprimer tout mon soutien pour l'idée qui a été émise à cette tribune du Parlement européen au moment du State of the Union par la présidente de la Commission en lien avec le Fonds de souveraineté européen. C'est une idée, je le mesure bien, qui prendra plus de temps, qui nécessitera sans doute un travail minutieux, mais c'est une idée qui a du sens. Si nous croyons à l'autonomie stratégique de l'Union européenne, si nous croyons que cela a du sens de socialiser les moyens financiers nécessaires pour investir dans les technologies de demain, digitales et climatiques, nous devons aussi avoir l'ambition, je crois, d'en socialiser les bénéfices et de prendre en considération cet intérêt d'investir dans de l'equity. Je crois là que la Banque européenne d'investissement devrait jouer un rôle majeur, d'épine dorsale, en formant le vœu que l'on puisse réussir, au départ des propositions de la Commission, avec la mobilisation du Parlement et des États membres, à progresser sur ce qui devrait être un instrument de puissance européenne. c'est là un point directement lié à notre ambition de souveraineté et d'autonomie stratégique. Une réflexion simplement à ce stade que je partage avec vous. Nous mesurons bien que le paradigme dans lequel l'Union européenne s'est construite depuis plusieurs années sur le plan économique est ébranlé. Parce que depuis longtemps maintenant, la Chine perturbe les règles du jeu par son action de subsides massifs, et est perturbé parce que notre principal allié, partenaire sur le plan international, dans tant de sujets et de domaines, dans tant de sujets et de priorités, décide de mettre en place un plan massif. Ça veut dire qu'il y a une responsabilité d'agir vite et d'agir fort pour veiller à protéger, à consolider la capacité du marché intérieur de demeurer un atout clé pour le futur de l'Union européenne. Brièvement, avant de conclure, quelques autres points en lien avec les sujets abordés au Conseil européen du mois de décembre. Sur le plan de l' énergie, vous avez pu suivre les débats. Je pense que nous avons bien progressé depuis notre dernière réunion dans ce Parlement: le Conseil a été en capacité, après qu'une proposition a été émise par la Commission, de s'accorder sur un dispositif plafond pour le prix du gaz. On voit d'ailleurs que ce dispositif, couplé avec une météo qui était favorable, emporte une amélioration de la situation sur le terrain du gaz, c'est une bonne chose. Des progrès qui ont été enregistrés, nous l'avons bien vu, en termes de stockage, des progrès qui ont été aussi enregistrés en termes d'efficacité énergétique. Mais on voit bien que ce sujet va continuer à nous mobiliser beaucoup, et spécialement lorsque la Commission fera la proposition en lien avec la réforme du marché de l'électricité qui est également un sujet extrêmement important. Enfin, ce Conseil a aussi été l'occasion de toucher brièvement la question de la migration, avec l'ambition de revenir, au mois de février, plus en détail sur le sujet migratoire. Quelques points par rapport à cela pour vous indiquer que les chiffres sont connus. Il y eu en 2022 une croissance substantielle du nombre d'arrivées illégales sur le sol de l'Union européenne. Cela veut donc dire qu'on va devoir de nouveau être engagés à la fois dans la dimension externe de la migration, les partenariats avec les pays tiers, le renforcement de la capacité de contrôler les frontières extérieures de l'Union européenne, mais également être très engagés pour progresser dans le cadre du pacte migratoire mis sur la table par la Commission et pour lequel il y a un accord entre le Parlement et les présidences rotatives sur un travail législatif. Je forme le vœu que le Parlement puisse également, avec le Conseil, continuer à progresser pour l'implémentation de cette roadmap qui apporte, je le pense, structurellement, des solutions possibles pour adresser de manière équitable et solidaire, de manière juste et responsable, ce défi de la migration. Très chers collègues, je ne peux pas m'adresser à vous sans avoir une pensée pour les femmes, pour les jeunes, pour le peuple en Iran qui se lève contre un régime brutal, contre un régime qui terrorise. C'est la raison pour laquelle le Conseil a donné des impulsions pour renforcer le régime des sanctions, et cela s'ajoute aussi à l'engagement de l'Iran de soutenir la Russie sur le plan militaire dans le cadre de la guerre contre l'Ukraine. Ces raisons nous amènent effectivement à considérer que ces visages des femmes, des jeunes, de tous ce peuple iranien qui se mobilise pour la liberté, ce sont les visages de la liberté, ce sont les visages de la démocratie. Et notre responsabilité, c'est de ne pas être aveugles ni sourds, de ne pas être les bras ballants, mais d'être engagés pour soutenir celles et ceux qui se lèvent pour la liberté, pour la démocratie. Enfin, je conclus en vous disant que 2023 sera certainement pour le projet européen une année clé. On le voit bien, nous sommes quelques jours après le début de cette nouvelle année avec un certain nombre d'incertitudes devant nous. On avait aussi des repères, quelques points de repère. Nous savons que l'autonomie stratégique, qui, il y a quelque temps, était peut-être un débat théorique, devient un débat extrêmement réel avec trois piliers clés qui sont au cœur de l'actualité européenne. D'une part la question énergétique, garantir la souveraineté, garantir aussi la prise en considération de l'enjeu climatique et la nécessité de garantir le soutien à nos familles et la compétitivité des entreprises, premier élément. Deuxième élément, la sécurité et la défense. Nous voyons bien, dans le cadre du soutien militaire à l'Ukraine, que dans le cadre de l'OTAN, une déclaration avec l'OTAN a été validée par la présidente, le secrétaire général et moi même il y a quelques jours. Nous souhaitons renforcer le pilier européen et la capacité de l'Europe d'assumer davantage son propre destin en matière de sécurité avec nos alliés. Et puis, le troisième point, on est au cœur du sujet, c'est la base technologique, c'est l'innovation. Toutes les sociétés dans le monde, dans l'histoire, qui ont pu progresser, qui ont pu élever les conditions de vie, l'ont fait sur le pilier de la technologie et de l'innovation, qui sont des enjeux clés si on veut donner un avenir prospère et sûr à nos concitoyens. Tout cela dans le cadre de cette double promesse des pères fondateurs: la paix et la prospérité. 2023, année clé pour la paix, année clé pour la prospérité; et c'est encore une fois l'unité qui sera le facteur déterminant pour nous amener à relever les défis auxquels nous sommes collectivement confrontés. Merci pour cette bonne coopération avec le Parlement européen. Vous pouvez compter sur le Conseil davantage encore que vous ne l'imaginez. Merci à vous.

General Secretariat of the Council:The fight against pro-Kremlin disinformation

 

Library blog Friday 20 January 2023

● General Secretariat of the Council   The fight against pro-Kremlin disinformation   To help readers understand pro-Kremlin disinformation and propaganda throughout the European Union and EU measures to counter such influence, the Council Library has compiled a library guide of relevant and authoritative resources.

The fight against pro-Kremlin disinformation

• 20 January 2023
 
• gsclibrary

© EEAS

Countering disinformation

The fight against disinformation is a long-term challenge for European democracies and societies. Disinformation undermines the trust of citizens in democracy and democratic institutions. It also contributes to the polarisation of public views and interferes in democratic decision-making processes.

Countering disinformation has become particularly urgent in the context of the Russian war in Ukraine. A disinformation campaign of an unparalleled magnitude has been carried out by Russia since the eve of and during its war of aggression against Ukraine began on 24 February 2022. As part of the Kremlin’s hybrid warfare, Ukraine is a target of propaganda and disinformation spread by the Kremlin and other pro-Russian groups.

The EU response to disinformation

Following the call of the European Council in March 2015 for actions to challenge Russia’s ongoing disinformation campaigns, the EU has strengthened its capabilities to identify and counter disinformation and deal with hybrid threats. Among these initiatives, the European External Action Service (EEAS) East StratCom Task Force established the EUvsDisinfo platform. Its mandate is to forecast, address, and respond to Russia’s disinformation campaigns affecting the European Union, its Member States, and countries in the region.

Since February 2022, EU vs Disinformation has tracked more than 237 disinformation cases relating to Ukraine, and more than 5,500 total disinformation cases about Ukraine since its establishment in 2015 (out of more than 13,000 total examples of pro-Kremlin disinformation).

Learn more about pro-Kremlin disinformation

The Council Library guide provides access to a selection of books and research papers, decisions and measures taken at EU level, selected podcasts and videos, and well-documented websites.

• Library guide on pro-Kremlin disinformation

This post does not necessarily represent the positions, policies or opinions of the Council of the European Union or the European Council.

The Council Library reading room is open Monday to Friday from 12.30 to 15.30. The Info Desk operates during office hours from Monday to Friday.

It is open to all staff of the Council of the European Union and the European Council, trainees, permanent representations of member states, staff of other EU institutions and bodies, and to researchers and students upon request. Access to some library holdings may be restricted to on-site consultation.

Think Tank reports on the invasion of Ukraine

 

Library blog Wednesday 18 January 2023

● General Secretariat of the Council   Think Tank reports on the invasion of Ukraine   How the battle for the Donbas shaped Ukraine’s success; how to shorten a path to peace in 2023; Russia’s unmet expectations regarding cyber operations in Ukraine; which kind of realism should drive Western support for Ukraine; enabling an economic transformation of Ukraine; EU defense and the war in Ukraine; the rail silk road under the shadow of the war in Ukraine, and the geopolitical implications of the war are some of the issues discussed in this update.

Think Tank reports on the invasion of Ukraine

• 18 January 2023
 
• Think Tank Review
 
• gsclibrary

This is a non-exhaustive collection of Think Tanks reports on the invasion of Ukraine, covering the period from February 2022 onwards, which is regularly updated:

 18.1.2023

FOREIGN AFFAIRS INSTITUTE

How the battle for the Donbas shaped Ukraine’s success

The authors comment on Ukraine’s successes in Kherson and Kharkiv which were largely a result of the losses it inflicted on the Russian military in the Battle for the Donbas in the spring and early summer. Attrition enabled successful maneuver warfare. The course of the war in 2023 will depend heavily on external support and how well Russia integrates mobilized soldiers. 

UNITED STATES INSTITUTE OF PEACE

Ukraine’s Zelenskyy asks: can we shorten this war?

The article tries to answer the question posed by Zelenskyy: “can we shorten this war?” It explores the role of the United States in this undertaking by looking at Zelenskyy’s and Biden’s exchange on 21st December 2022. 

UNITED STATES INSTITUTE OF PEACE

Ukraine: can we shorten a path to peace in 2023?

How will Ukraine’s war evolve in 2023, and can it yield a path to peace? Analysts’ scenarios for the war are full of unknowns. This article looks at future scenarios for the war in 2023 and which are the options for peace.

THE INSTITUTE FOR NATIONAL SECURITY STUDIES

Open-source intelligence and the war in Ukraine

“The first digital war” is one way to describe the events underway in Ukraine. The flood of open-source information helps intelligence organizations obtain a precise picture of the situation but may also lead to confusion and unfounded bias. What can Israel learn from the Ukraine experience of the past year on the correct use of open-source intelligence in times of war?

INSTITUTO ESPAÑOL DE ESTUDIOS ESTRATÉGICOS

Ucrania: la guerra de los teléfonos móviles

One of the most original features of the Ukrainian war is the use of mobile phone networks by both sides. Ukrainians and Russians have made intensive use of mobile phone networks for purposes ranging from government communication with the civilian population, to civilian and military communications and to cognitive warfare. The paper looks at how the operations in Ukraine offer a new and, in some respects, surprising perspective on the role that mobile phone networks can play in today's military operations. 

ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΟΥΡΑ,Α/δρου Βουλής των Ελλήνων,πρόσκλησις

 

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου,τ. Αντιπροέδρου της Ελληνικής Κυβερνήσεως και Υπ.Εξωτερικών:"Εθνική αναστοχαστική ενότητα"

 15.1.2023

 

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής

 

Εθνική αναστοχαστική ενότητα

  

Η Ελληνική Δημοκρατία, προεδρευόμενη και κοινοβουλευτική, όπως ορίζει το Σύνταγμα, διαθέτει τη θεσμική ισχύ και την πολιτική αυτοπεποίθηση που της επιτρέπει να είναι μεγάθυμη και συμπεριληπτική. Η ιστορική μνήμη είναι προϋπόθεση του μέλλοντος. Αυτό όμως αφορά  μια μνήμη που τροφοδοτείται από την ιστορική διερεύνηση και γνώση. Το κατά βάθος ζητούμενο είναι μια εθνική αναστοχαστική ενότητα.

Ο θάνατος του Κωνσταντίνου μας υπενθυμίζει καταρχάς ότι πλησιάζουμε στην επέτειο των  πενήντα ετών από τη Μεταπολίτευση του 1974 (συμπεριλαμβανομένου προφανώς του δημοψηφίσματος της 8ης Δεκεμβρίου) με αυτόν απόντα. Η συμμετοχή του στην Ιστορία της περιόδου αυτής συνίσταται ουσιαστικά στην αποδοχή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και της πολιτειακής μεταβολής που συντελέστηκε. Η απόφαση της δικτατορίας να μεταβάλλει την πολιτειακή μορφή μιας εικονικής δημοκρατίας καταργώντας τη βασιλεία, τέθηκε υπό την κρίση του ελληνικού λαού υπό συνθήκες δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας που διαμόρφωνε, με προσεκτικά, εντέλει υποδειγματικά βήματα,  τα οριστικά και στέρεα θεσμικά υλικά της.

Ο συσχετισμός των ψήφων στο δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974 έχει ενσωματωθεί,  ως συνταγματική απόφαση, στα θεμέλια της Ελληνικής Δημοκρατίας σε ποσοστό 100% .

Ο θάνατος του Κωνσταντίνου επήλθε - έτσι τα έφερε η κοινή ανθρώπινη μοίρα - μέσα στην περίοδο των αλλεπάλληλων μεγάλων επετείων: των διακοσίων ετών από την έναρξη της Επανάστασης της Ανεξαρτησίας, των εκατό ετών από τη Μικρασιατική Καταστροφή, τη Συνθήκη της Λωζάννης και την άφιξη των προσφύγων, των  πενήντα ετών από την πτώση της δικτατορίας.

Ο Κωνσταντίνος ως πρόσωπο διετέλεσε σε όλη του τη ζωή αιχμάλωτος των συμβολισμών της οικογενειακής του καταγωγής και του θεσμικού του ρόλου κατά τη συνταγματική τάξη που καταλύθηκε στις 21 Απριλίου 1967. Τα κρίσιμα ιστορικά επεισόδια, όπως η αποστασία, η ορκωμοσία της πρώτης δικτατορικής κυβέρνησης, το λεγόμενο βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967, έχουν κατά κόρον αναλυθεί και ο ίδιος έχει παρουσιάσει την αφήγησή του.

Σημασία έχει να συζητήσουμε γύρω από ένα συνολικό ερμηνευτικό σχήμα για τη θέση της μοναρχίας στην Ελλάδα, ακριβέστερα στη διαμόρφωση της καμπύλης της Ιστορίας του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Η επέτειος του 2021 μας βοήθησε, νομίζω, να δούμε πώς η μετάβαση από τα δημοκρατικά αλλά «διαπραγματεύσιμα» Συντάγματα του Αγώνα, στην περίοδο Καποδίστρια και αμέσως μετά στην εισαγωγή της μοναρχίας λειτούργησε, εντός του τότε διεθνούς συσχετισμού δυνάμεων, ως προϋπόθεση για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του νέου ελληνικού κράτους και τη διαμόρφωση μιας αρχικής, ανεπαρκούς αλλά υποστατής, επικράτειας.

Η επέτειος του 2022-2023 μας βοηθά, νομίζω, να δούμε ότι η μοναρχία βρίσκεται από το 1912 έως την έκπτωση του 1974, ενώπιον μιας διαρκούς διπλής πρόκλησης. Πρώτον, της πρόκλησης της εναρμόνισής της με τις πολιτικές και κοινοβουλευτικές επιλογές του εκλογικού σώματος από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου έως την εποχή του Γεωργίου Παπανδρέου και, δεύτερον, της πρόκλησης της εναρμόνισής της με τους διεθνείς εταίρους της χώρας ( κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο) και τη δυναμική των διεθνών συσχετισμών που διευκολύνουν την επέκταση της επικράτειας και πάντως την «εθνική ολοκλήρωση».

Αυτό το σχήμα λειτούργησε, νομίζω, όλα αυτά τα 200, για την ακρίβεια τα 150 χρόνια, μέχρι το 1974 και υπό το βάρος αυτού του σχήματος κατάρρευσε ο ιστορικός και εντέλει ο θεσμικός λόγος ύπαρξης της βασιλείας στην Ελλάδα. Στη διαδρομή αυτή ενσωματώνονται και η δυναστική μεταβολή από τον Όθωνα στον Γεώργιο Α´ τον 19ο αιώνα και οι περιπέτειες της βασιλείας τον 20ό αιώνα.

Όταν το 1994 εισηγήθηκα τον νόμο 2215/1994 για την απαλλοτρίωση της «βασιλικής περιουσίας» και τη ρύθμιση των θεμάτων ιθαγένειας των μελών της πρώην βασιλικής οικογένειας υπήρχαν ακόμη πολλές «εκκρεμότητες» ως προς τη διαχείριση των συμβόλων και της ιστορικής μνήμης που συνιστά ενεργό πολιτικό μέγεθος. Η επετειακή συζήτηση των τελευταίων μηνών για τη Μικρασιατική Εκστρατεία, τη Μικρασιατική Καταστροφή, τη δίκη των έξι δείχνει πόσο ζωντανό πολιτικά είναι το πεδίο της δημόσιας Ιστορίας. Το «σύνδρομο της αποστασίας» ισχυροποιεί τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων και κυρίως τoν εκάστοτε πρωθυπουργό υπό την απειλή του ενδεχόμενου να συμβεί αυτό που συνέβη  το 1965 με θεσμικό «θύμα» τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το «σύνδρομο της Ζυρίχης / Λονδίνου» που παραπέμπει στις ομώνυμες συνθήκες του 1960 και στην οδυνηρή διαπίστωση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι κατηγορήθηκε ως «προδότης», επηρεάζει ακόμη σήμερα, σε καθοριστικό βαθμό, την εσωτερική πολιτική αντίληψη για τη διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής.

Στο Σολτ Λέικ, στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002, είχα την ευκαιρία να συζητήσω με τον Κωνσταντίνο για τις ιστορικές εκκρεμότητες σε κλίμα ευγένειας και αμοιβαίου σεβασμού. Έκτοτε αυτό ήταν το κλίμα όλων των τυχαίων συναντήσεων μας.  

Ο νόμος του 1994 κατέστησε οριστικά δημόσια περιουσία το Τατόι, το Μόν Ρεπό, το Πολυδένδρι. Ο Κωνσταντίνος θα ταφεί - ορθώς - στο Τατόι, στους «βασιλικούς τάφους», δίπλα στους προγόνους του, φιλοξενούμενος όμως σε δημόσιο κτήμα, ως πρόσωπο αλλά και ως αναπόσπαστο  τμήμα της εθνικής Ιστορίας.

Ο θάνατος και η ταφή του είναι εκ των πραγμάτων μια πράξη ιστορικού αναστοχασμού και πολιτικού και θεσμικού πολιτισμού που επιβεβαιώνει την ισχύ της Ελληνικής Δημοκρατίας.-

 

https://www.evenizelos.gr/mme/articlesinthepress/462-articles2023/6789-vima-arthro-ev-venizelou-ethniki-anastoxastiki-enotita.html  

 

* Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών. Πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο ΑΠΘ.

 

" Ένα «αστέρι» ονόματι Μουμίν" του Λεωνίδα Κουμάκη

{From Leonidas Koumakis} BL / Ένα «αστέρι» ονόματι Μουμίν (5 / 1 / 2023)




Leonidas Koumakis




Ένα «αστέρι» ονόματι Μουμίν του Λεωνίδα Κουμάκη, Νομικού, Συγγραφέα, Αρθρογράφου-Αναλυτή, μέλους του ΙΗΑ



Στην Ελληνική Θράκη ευδοκιμούν δουλικοί καιροσκόποι και ανυπόμονοι αριβίστες τύπου Οκτάι Εγκίν. Δεν διστάζουν καθόλου να ξεπουλήσουν τον τόπο τους για μια χούφτα «παροχών». Μετατρέπονται σε τυφλά όργανα της δολοφονικής ΜΙΤ και του κάθε διευθυντή της, άρχοντα όλων των βρώμικων «υπηρεσιών» προς τον εκάστοτε ψευτοσουλτάνο της Άγκυρας.

Το 1955, ο (τότε) φοιτητής της Νομικής Θεσσαλονίκης Οκτάι Εγκίν είχε χρησιμοποιηθεί, μαζί με τέσσερις άλλους, στην «επιχείρηση» εξόντωσης του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης που οργανώθηκε από το «Ειδικό Γραφείο Πολέμου» της ΜΙΤ. Μετέφερε και παρέδωσε μια βόμβα στον φύλακα του Τουρκικού προξενείου Θεσσαλονίκης που θεωρείται και σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ, προκειμένου να αποτελέσει την προγραμματισμένη «αφορμή» για το πογκρόμ που είχε ήδη οργανωθεί εναντίον Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων, την νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955. Η ενέργεια αυτή τον ανάγκασε στην συνέχεια να διαφύγει στην Τουρκία, δίπλα στα αφεντικά του, όπου έκανε τεράστια επαγγελματικά άλματα «προόδου». Ο άνθρωπος που ουσιαστικά έβαλε βόμβα στο θεωρούμενο σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη, υπηρέτησε μετά από σύντομο χρονικό διάστημα στην Γενική Διεύθυνση Πολιτικών Υποθέσεων της Τουρκικής Ασφάλειας και στην συνέχεια έγινε Νομάρχης Νεβσεχίρ της Τουρκικής «Δημοκρατίας». Ανάλογη, εκρηκτική «πρόοδο» είχαν και οι υπόλοιποι τέσσερις που συμμετείχαν στην «επιχείρηση». Η μυστηριώδης εμφάνιση του Ιαν Φλέμινγκ, γνωστού δημιουργού του Τζέημς Μπόντ - πράκτορα 007 και (τότε) πράκτορα της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙ6 στην σκηνή των γεγονότων, συμπληρώνει την εικόνα της επιχείρησης «Σεπτεμβριανά 1955» (Το ιστορικό, όπως το περιγράφει ο Τούρκος δημοσιογράφος Sedat Kaya βρίσκεται στο άρθρο «Σεπτεμβριανά 1955: Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»).

Στις μέρες μας ένας εκλεγμένος το 2019 δήμαρχος στον χώρο της Ελληνικής Θράκης ονόματι Ὀντέρ Μουμίν δίνει την εντύπωση «εντολοδόχου» του φασιστικού καθεστώτος της Τουρκίας και «παπαγάλου» των συστηματικών fake news της τουρκικής προπαγάνδας που καλλιεργούνται σαν «φύλλο συκής» εναντίον της Ελλάδος για μελλοντική χρήση.

Στην Τουρκία όπως είναι γνωστό ένας λαοφιλής Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, της μεγαλύτερης σε πληθυσμό πόλης της σημερινής Τουρκίας, απειλείται με φυλάκιση και καθαίρεση από το αξίωμα του διότι επέστρεψε τον χαρακτηρισμό «ανόητοι» στον Υπουργό Διαπλοκής, Παρανομίας και Εμπορίου Ναρκωτικών της Τουρκίας Σουλειμάν Σοϊλού (επίσημα Υπουργό Εσωτερικών) και στην διορισμένη από τον Ερντογάν Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή. Για το «έγκλημα» αυτό, η ποινή που του επιβλήθηκε από τον διορισμένο «δικαστή» είναι φυλάκιση 2 ετών, 7 μηνών και 15 ημερών. Φυσικά και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για να εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή της Τουρκίας με το ζόρι και να μην αποτελεί ενοχλητικό αντίπαλο του Ερντογάν.

Ο Οντέρ Μουμίρ όμως, φαίνεται ότι εκτιμάει βαθύτατα την τουρκική «Δημοκρατία» και προσπαθεί να εφαρμόσει στην πράξη την Ερντογανική «φιλοσοφία» σύμφωνα με την οποία «Η Δημοκρατία είναι το τραίνο που θα μας οδηγήσει στον στόχο μας. Μόλις πετύχουμε τον στόχο μας κατεβαίνουμε από το τραίνο».

Έτσι, αξιοποιεί πλήρως την ασυλία που του παρέχει το Ευρωπαϊκό έδαφος της Ελλάδος και η πλήρης ελευθερία που υπάρχει στη χώρα μας τόσο στην έκφραση όσο και στα ατομικά δικαιώματα. Σε πλήρη αντίθεση με την γειτονική Τουρκία όπου αυτά περιφρονούνται και διασύρονται, με την αυθαίρετη φυλάκιση πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος όπως ο Οσμάν Καβάλα ή ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, παρά τις αλλεπάλληλες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την άμεση απελευθέρωση τους – όλες καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων του παλατιού της Άγκυρας.

Ο δικηγόρος Οντέρ Μουμίρ όμως έχει την άνεση και την ελευθερία να πηγαίνει όποτε επιθυμεί στην Τουρκία, να εκφωνεί εμπρηστικούς λόγους σε φιέστες αλυτρωτικών συλλόγων, δίπλα σε σημαίες μιας ανύπαρκτης «Τουρκικής Δημοκρατίας Δυτικής Θράκης» (όνειρο μιμητισμού της δήθεν ανεξάρτητης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας) – όλα «δημιουργήματα» των πιο σκοτεινών υπόγειων της ΜΙΤ-, χωρίς να έχει καμιά απολύτως συνέπεια.

Μπορεί να απαγγέλει στίχους εθνικιστικού ποιήματος, αφιερωμένου στον Τούρκο στρατιώτη, για να διαλαλήσει τον «πατριωτισμό» του, μπορεί να δηλώνει ελεύθερα ότι ο στόχος του δήμου Ιάσμου της Ελληνικής Θράκης είναι ο «εναγκαλισμός» του δήμου με τη «μητέρα πατρίδα», δηλαδή την Τουρκία, χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.

Στην Τουρκία το φασιστικό καθεστώς καθαιρεί με την νεφελώδη και αόριστη δικαιολογία της «τρομοκρατίας» δεκάδες εκλεγμένους Δημάρχους της Τουρκίας μόνο και μόνο επειδή είναι ή αισθάνονται Κούρδοι.

Διορίζει πιστούς υποτακτικούς, περιφρονώντας την λαϊκή βούληση με τον πιο προκλητικό και απροκάλυπτο τρόπο. Ταυτόχρονα, το ίδιο φασιστικό καθεστώς που με μια απόφαση διαγράφει μονομιάς περισσότερους από πενήντα εκλεγμένους δημάρχους, χύνει ποταμούς από κροκοδείλια δάκρυα για (δήθεν) «καταπίεση» Ελλήνων πολιτών μουσουλμάνων το θρήσκευμα στην Ελληνική Θράκη!

Αναρωτιέται κανείς εάν κάποιος εκλεγμένος Κούρδος δήμαρχος της Τουρκίας ερχόταν στην Ελλάδα και έκανε, δίπλα σε σημαίες ενός «Ανεξάρτητου Κουρδιστάν του Ντιγιαρμπακίρ» ένα εμπρηστικό κήρυγμα μιλώντας για «μεγάλη νίκη» και για «αιωνιότητα που δίνει ο θάνατος» (όπως ακριβώς έκανε το 2020 ο εκλεγμένος Δήμαρχος Ιάσμου Οντέρ Μουμίν μέσα στην Τουρκία), τι θα πάθαινε άραγε όταν επέστρεφε στην Τουρκία;

Δεν θα είχε καθαιρεθεί αμέσως; Δεν θα είχε κατηγορηθεί για τρομοκρατία; Δεν θα είχε φυλακιστεί με συνοπτικές διαδικασίες σαν τρομοκράτης; Σαν απειλή για την «εθνική ασφάλεια» της Τουρκίας;

Στην Ελλάδα όμως ο κύριος Ὀντέρ Μουμίν επιστρέφει από την Τουρκία ελεύθερα, μετά από εμπρηστικές ομιλίες και χαιρετισμούς μπροστά σε δημιουργήματα της ΜΙΤ («Αλυτρωτικούς Συλλόγους» και σημαίες «Ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης») αλλά δεν του μιλάει κανείς. Θεωρεί πως μπορεί χωρίς κανένα πρόβλημα να συνεχίζει να δραστηριοποιείται σαν εκφραστής της τουρκικής προπαγάνδας και να εφαρμόζει τις «πρακτικές» της ΜΙΤ χωρίς καμιά απολύτως συνέπεια.

Όπως είναι φυσικό, με τέτοια άνεση που αισθάνεται, δεν απορεί κανείς καθόλου που ολοένα αποθρασύνεται. Έτσι, κάνει ανακλήσεις αντιδημάρχων στον Δήμο Ιάσμου, απολύσεις εργαζομένων, σφράγιση της Ταμειακής Υπηρεσίας με «αιτιολογία» που φαίνεται να έρχεται απ΄ ευθείας από το αρχηγείο της ΜΙΤ:

Εμπλέκονται ή συσχετίζονται με την Παγκόσμια Τρομοκρατική Οργάνωση FETÖ και την εγχώρια Εγκληματική Οργάνωση ΕΥΡ-ΑΚΗ!

Ο κύριος Μουμίν στέλνει και επιστολές στους Δημάρχους Κρήτης για να βρουν …. Γκιουλενιστές! Ο τύπος έχει μεταμορφωθεί σε υπάλληλο του φασιστικού καθεστώτος Ερντογάν μέσα στην Ελλάδα και κάποτε θα πρέπει να χωνέψει πως και στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα υπάρχουν νόμοι που αφορούν την εθνική ασφάλεια και ότι η πλούσια «δράση» του τοποθετεί συνεχώς επικίνδυνες νάρκες στην ηρεμία και την ειρήνη ολόκληρης της περιοχής.

Σαν δικηγόρος θα πρέπει να καταλαβαίνει πολύ καλύτερα από τους «προϊσταμένους» του, πως ξεπέρασε ακόμα και τα πιο ακραία όρια του νόμου και ότι εξανέμισε κάθε περιθώριο ανοχής.

Οι «προϊστάμενοι» του βέβαια, μαθημένοι να δουλεύουν υπογείως και ύπουλα θέλουν να αποφύγουν την φανερή έκθεση από την σκανδαλώδη «δράση» του Οντέρ Μουμίν. Έτσι, δεν διστάζουν επισήμως να τον «αποκηρύξουν» με δημοσίευμα της εφημερίδας «Γενί Σαφάκ», το γνωστό όργανο της τουρκικής εξουσίας: Τον κατηγορούν για «δραστηριότητες κατά της Τουρκίας» (αν είναι δυνατόν!) και ήδη από τον Ιούνιο του 2022, τον «έπαυσαν» από την κατευθυνόμενη από την Τουρκία «Συμβουλευτική Επιτροπή» της (δήθεν) «Τουρκικής» Μειονότητας Δυτικής Θράκης.

Ο Κύριος Δήμαρχος βέβαια, αν και πολίτης της Ελληνικής (και Ευρωπαϊκής) Δημοκρατίας, δεν κρύβει καθόλου τον μεγάλο θαυμασμό του για το φασιστικό καθεστώς της γειτονικής Τουρκίας κυνηγώντας «τρομοκράτες Γκιουλενιστές» μέσα στην Ελλάδα για λογαριασμό της «μητέρας πατρίδας».

Αφού όμως εκδηλώνει τέτοιο θαυμασμό, γιατί δεν σπεύδει και αυτός στην Τουρκική «Δημοκρατία», όπως ο Οκταί Εγκίν, για να εισπράξει τα όποια «ανταλλάγματα» των μέχρι σήμερα «υπηρεσιών» του; Δεν θα τον εμποδίζουν βέβαια όσα έγραψε μια φυλλάδα του καθεστώτος, γιατί απλά οι μέχρι τώρα «υπηρεσίες» του είναι σε όλους γνωστές…

https://twitter.com/mgvavour/status/1614536711320616961?s=20&t=9A0G4NS1WZpo_9opsenLQA

https://www.facebook.com/v.ch.maria/posts/pfbid02aNBCQfMjEY1SxnonBfR57eSEUKJoTfKmhhchxCxBQvK8zHuVs25wkfmnJL74XDKJl?__cft__[0]=AZXOki1yCCMFAdAcLLey2-u4DVO596nu6M2UFB-tu8n9g8PyqEEMWWu3uiSM74dP9VtcR8qJCSLhgtFIBQm4gb1HTOFtyGShyzppro71YW96Rg&__tn__=%2CO%2CP-R

"ΕΔΩ ΜΥΤΙΛΗΝΙΟΙ":σπο την Συγγραφέα ΚΟΥΛΑ ΠΟΘΟΥ-ΚΑΡΑΜΗΝΑ,ένα ξεχωριστό,μοναδικό κείμενο...

γραμμένο στις 13 Ιανουαρίου 2015

"ΕΔΩ ΜΥΤΙΛΗΝΙΟΙ"

Στα στέκια τα επαρχιώτικα που λέει κι ο Σαββόπουλος στο «ας κρατήσουν οι χοροί», εμείς οι παραμεθόριοι φύλακες της πέτρας και του δεντρολίβανου, της ελιάς και του σκίνου , του μαύρου σαμιώτικου πεύκου και της κνούκλας, του αμπελιού και της δάφνης.

Στέκι του μοναχικού ανθρώπου η αρχαιότατη δρύς κάτω από τα κάστρα του Πολυκράτη, το τοξωτό άνοιγμα –απομεινάρι του υδραγωγείου της πηγής των Αγιάδων, πλησίον του ιερού ναίσκου τ΄Αι-Γιάννη, με το ομώνυμο του Αι-Γιαννιού το ρέμα, απροσπέλαστο σχεδόν. Κάποτε στα όνειρα του παππού, αυτό το ρέμα, είχε λέει προοπτική να γίνει δρόμος, να θαυμάζουν οι περιηγητές την αετοφωλιά, τις σπηλιές, τους φεγγίτες του Ευπαλινείου ορύγματος…

Όνειρα που σκορπίστηκαν ή μήπως μεταλαμπαδεύτηκαν στις γενιές που προσμένουν και αγωνίζονται κι ας φαίνεται σε μερικούς ότι ο αγώνας είναι μάταιος, γιατί εύκολα γίνεσαι ρίψασπις , δοσίλογος επί το νεολληνικότερον, βολεψάκιας ή παρτάκιας κατά την αργκό, μα δύσκολα επιμένεις κι αντιστέκεσαι. «Η Ελλάδα που επιμένει , η Ελλάδα που αντιστέκεται κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει…».

Εδώ Μυτιληνιοί!!!

«…και που λες Ευτυχία, ευτυχία δε βρήκαμε, λίγα μόνο στοιχεία…», στην επαρχία ήταν η Ευτυχία του τραγουδιού, νησιώτες στο «αβάπορο» Αιγαίο εμείς με την ευτυχία κουβάρι στα νύχια της γάτας, κουβάρι με ένα σωρό κουρέλια-απομεινάρια φορεμάτων, λουριδάκια ραμμένα στη σειρά, για τον αργαλειό. Κουβάρια μεγάλα πολύχρωμα, που έγιναν κουρελούδες ή «στράτες σακλένιες» που λέγανε κι οι γριές μας. Κουβάρια ευτυχίας κλειδωμένα στο μπαούλο κάποτε, προικιά ανέγγιχτα που γέμισαν οξειδώσεις. Η ανελέητη σκουριά του χρόνου ή μπορεί κι η σκουριά των ανθρώπων, γέμισε τα χωριά κουφάρια σπίτια έρημα.

Σαν σκαριά φαγωμένα από το κύμα, σαν κιβωτοί στο έλεος του «Αραράτ», χάσκουν με τις στέγες σε κίνηση απόγνωσης προς τα μέσα, εκεί που κάποτε η εστία έκαιγε συνεχώς, εκεί που οι άνθρωποι νυχτέρευαν στο μονοκάμαρο ή στην καλή την κάμαρα.

«Ένα παράθυρο ανοιχτό τη λιακάδα… τραγουδάει ο Ρίτσος στο καπνισμένο τσουκάλι κι ένα παράθυρο που δέρνεται με τα πατζούρια έρμαια των καιρών, συναντώ σε κάθε καντούνι σχεδόν, σε κάθε γειτονιά. Απόψε είδα περισσότερα φωτισμένα παράθυρα κι ήταν η παρηγοριά βάλσαμο στην ψυχή. Δεν ήταν η ώρα να κλείσει η νοικοκυρά τις πίκρες έξω, ή να βάλει μέσα ο νοικοκύρης το κλουβί με το καναρίνι. Απλά ήταν στο ακόμα σούρουπο, εκεί που αχνοφέγγει και ξαφνικά αρχίζουν όλα να φωτίζονται διαφορετικά. Πότε να τα σκεπάζει ένα απειλητικό σύννεφο, πότε ο κτύπος του ρολογιού της εκκλησιάς της Παναγίας να ταράζει την ηρεμία και να ενώνεται λες ο ήχος με το φως από τα καντηλάκια τα ηλεκτρικά, ή τα κεράκια πάνω στην άμμο του μανουαλιού στο ξωκλήσι του Αγίου …

Εδώ Μυτιληνιοί

....κι οι εικόνες που συγκέντρωσα στη μνήμη απόψε, ήταν διαφορετικές που με γέμισαν με ανάλογα συναισθήματα . Προχωρώ και δεν αντιστέκομαι στην περιέργεια να κοντοσταθώ για δευτερόλεπτα, να δω τη σκηνή. Άλλωστε δε φταίω που δεν τράβηξαν τις κουρτίνες, οπότε, παρατηρώ: Γιαγιά και παππούς δίπλα-δίπλα στις καρέκλες τους, να βλέπουν τηλεόραση και πίσω από τον παππού, η εγγονή στη δική της καρέκλα, να κρατά ένα μολύβι και να κάνει με αυτό διάφορα σχέδια στην πλάτη του παππού, κάτι σαν μασάζ, σαν παιχνίδι, γιατί με το ένα χέρι κρατούσε το μολύβι και με το άλλο θώπευε στοργικά τον παππού. Τυχερός άνθρωπος, να έχει κοντά του εγγόνια και παιδιά! Ευτυχισμένο σπίτι αγάπης, το χάρηκα και χαμογέλασα.

Προχωρώ, το σοκάκι ασβεστωμένο με σχέδια λουλουδιών και γράμματα που λένε «καλό Πάσχα» κι ας κοντεύουμε να μπούμε στο σαραντάμερο για τα Χριστούγεννα. Δεν πειράζει, τα φρεσκάρουν κάθε τόσο και δεν αλλάζει η ευχή. Το παράθυρο ψηλά, δεν βλέπω παρά τα ντουλάπια της κουζίνας και τα αστραφτερά μπακίρια που φιγουράρουν περήφανα, γιατί δεν ξεπουλήθηκαν, γιατί υπάρχουν διακοσμητικά πλέον, θυμίζοντας άλλες εποχές.

Η διαδρομή συνεχίζεται και μια οικεία μυρωδιά μου γαργαλάει την όσφρηση. Κάποια φτιάχνει τηγανίτες και καθώς πλησιάζω, βλέπω ότι η γιαγιά τηγανίζει, η εγγονή τις τοποθετεί στην πιατέλα και ρίχνει τυρί ενώ η θεία η γεροντότερη, πλέκει με το βελονάκι. Η τηλεόραση είναι κλειστή κι ακούω το γέλιο της εγγονής και τις παρατηρήσεις της: γιαγιά, αυτή είναι πολύ φουσκωτή, να τη δώσουμε στον μπαμπά μου, αυτή κοίτα είναι πιο ξεροψημένη, αρέσει στον παππού, ααα! , αυτή τη μεγάλη θα την πάω αύριο στην κυρία μου, στη δασκάλα μου, λέω…

Παρηγοριέμαι, δε χάθηκαν οι αξίες, υπάρχει επικοινωνία, κλειστή η τηλεόραση κι οι άνθρωποι μιλάνε μεταξύ τους!!!

Ίσα που «ακούγεται» πλέον η μυρωδιά του τηγανιού, η υγρασία αρχίζει να γίνεται αισθητή κι η νεαρά πίσω από τις κουρτίνες, παίζει με το τάμπλετ απορροφημένη, μέσα σε ένα σπίτι που απέξω δεν έχει ούτε μια γλάστρα να κρύψει τουλάχιστον τους ξεφτισμένους σοβάδες και τα ξεθωριασμένα χρώματα, εκείνα τα αταίριαστα που κάποτε βάφτηκε το κτίριο.

Επιστρέφω σπίτι και δεν «πετάω» τίποτα.

Όλες οι εικόνες κι όλα τα παράθυρα μιλάνε για τους χαρακτήρες των ενοίκων. Κι επειδή δεν αλλάζω συνήθειες και κάτι τέτοιες στιγμές η ποίηση μου χαμογελάει τραγουδώντας, τραγουδώ τους στίχους του Μανώλη Αναγνωστάκη:’

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών…Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα. Μιλώ για τις ξυπόλυτες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα, για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους …Μα πιο πολύ ΜΙΛΩ για τους ψαράδες, π΄αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του… κι αυτοί γαλήνιοι το δρόμο παίρνουνε π΄άκρη δεν έχει, χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει. Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους…

Εδώ Μυτιληνιοί.

Το πλήθος μπορεί να μην έχει ερημία στο σύνολό του αν προσπαθούμε συνεχώς για την πραγματική προσέγγιση μεταξύ μας, χωρίς εκείνο το «θεαθήναι» ή το «για τα μάτια του κόσμου». Με ένα καθάριο βλέμμα και μια καλή κουβέντα οι Μυτιληνιοί μπορούν τα καλύτερα!!!

Κούλα Καραμηνά-Πόθου

2015 Σάμος