Τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη συζήτηση με θέμα «Οι νέες προοπτικές για το Εθνικό Σύστημα Υγείας», στο πλαίσιο του 6ου Συνεδρίου Υγείας που διοργανώνουν το ygeiamou.gr και το «Πρώτο Θέμα»
Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συμμετείχε σε συζήτηση με θέμα «Οι νέες προοπτικές για το Εθνικό Σύστημα Υγείας», στο πλαίσιο του 6ου Συνεδρίου Υγείας που διοργανώνουν το ygeiamou.gr και το «Πρώτο Θέμα». Ο Πρωθυπουργός συνομίλησε με τον Χρήστο Κοντοβουνήσιο, Διευθυντή Χειρουργικής στο Γενικό Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», και τον Δημήτρη Τσιφτσή, Διευθυντή ΤΕΠ στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Αντώνης Σρόιτερ.
Ακολουθεί η εισαγωγική τοποθέτηση του Πρωθυπουργού:
«Καταρχάς, σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δίνετε τη δυνατότητα να συμμετέχω στο συνέδριό σας, το οποίο πια έχει καταστεί θεσμός γύρω από τα ζητήματα της υγείας, με δύο εκλεκτούς ιατρούς που υπηρετούν το Εθνικό Σύστημα Υγείας από την πρώτη γραμμή.
Είχα θέσει, κ. Σρόιτερ, και το θυμάστε κι εσείς, σε συνεντεύξεις που είχαμε κάνει μαζί πριν από τις διπλές εκλογές του 2023, τη δραστική αναμόρφωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας ως μία από τις τρεις σημαντικές προτεραιότητες της κυβέρνησής μας για τη δεύτερη κυβερνητική μας θητεία. Και πιστεύω ότι είμαστε σε έναν καλό δρόμο να δρομολογήσουμε παρεμβάσεις που πραγματικά, όταν ολοκληρωθούν, θα συζητάμε για ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Πρώτον, έχει δώσει πολλές φορές και ο Υπουργός τα σχετικά στοιχεία στη δημοσιότητα: η ουσιαστική αύξηση της χρηματοδότησης σε σχέση με το πού βρισκόμασταν το 2019. Αυτό αφορά και τις υποδομές, με χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους αλλά και από ευρωπαϊκούς πόρους. Αφορά και τις απολαβές των ιατρών, που έχουν αυξηθεί σημαντικά μέσα από μια σειρά από παρεμβάσεις, τελευταία εκ των οποίων υπήρξε η ικανοποίηση ενός πάγιου αιτήματος της ιατρικής κοινότητας: η αυτοτελής φορολόγηση των εφημεριών, γιατί πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί στο να προσελκύουμε τους καλύτερους γιατρούς.
Παρεμβάσεις στις υποδομές: αποδίδω πολύ μεγάλη σημασία στον εκσυγχρονισμό των τμημάτων επειγόντων περιστατικών που γίνεται σε ολόκληρη τη χώρα. Αύριο θα έχω την ευκαιρία να βρεθώ στο ΚΑΤ, να δούμε τα καινούρια ΤΕΠ, που είναι χρηματοδοτούμενα από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αυτό αφορά και παρεμβάσεις οι οποίες γίνονται σε πολλά κέντρα υγείας σε ολόκληρη τη χώρα.
Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα σε δύο διαστάσεις, τις οποίες αναδεικνύετε και εσείς μέσα από το δικό σας συνέδριο: τις δράσεις τις οποίες κάνουμε σε προληπτικό επίπεδο, οι οποίες έχουν μία σχεδόν καθολική αποδοχή από την ελληνική κοινωνία. Για πρώτη φορά το ελληνικό κράτος πηγαίνει οργανωμένα και ενθαρρύνει τους πολίτες να προβούν σε μια σειρά από προληπτικές εξετάσεις, έχοντας όμως ταυτόχρονα προδιαγράψει και την πορεία των ασθενών σε περίπτωση που διαγνωστούν με κάποιο πρόβλημα.
Με τον κ. Κοντοβουνήσιο έχουμε συνεργαστεί στενά για το διαγνωστικό τεστ για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Και προφανώς δεν είναι οι μόνες διαγνωστικές εξετάσεις τις οποίες δρομολογούμε.
Αυτό είναι μία τεράστια καινοτομία. Δεν θεραπεύουμε τον άρρωστο μόνο -είναι η δουλειά μας-, προλαβαίνουμε την ασθένεια. Διότι το μεν Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι μια τεράστια δομή, κάνουμε σχεδόν 500.000 χειρουργεία τον χρόνο, περιθάλπουμε δύο εκατομμύρια ασθενείς τον χρόνο, άρα μιλάμε για ένα “βαρύ” σύστημα, το οποίο πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολιτών.
Όμως, ταυτόχρονα, πρέπει να δώσουμε μεγάλη έμφαση στην πρόληψη, η οποία πρόληψη πραγματικά σώζει ζωές και προφανώς μας βοηθά να διαχειριστούμε καλύτερα και τα οικονομικά της υγείας.
Η δεύτερη εισαγωγική μου παρατήρηση, θέλω να δώσω πολύ μεγάλη σημασία σε αυτό, αφορά τη χρήση των νέων τεχνολογιών και τα εργαλεία τα οποία μας δίνει η τεχνητή νοημοσύνη πια για να μπορέσουμε να αναπτύξουμε νέες εφαρμογές. Αλλά ταυτόχρονα και να στηρίξουμε ένα οικοσύστημα δυναμικών επιχειρήσεων που, με έδρα την Ελλάδα και με πρόσβαση σε ελληνικά δεδομένα, ανώνυμα πάντα και πάντα σε πλήρη συμμόρφωση με τις σχετικές ευρωπαϊκές οδηγίες, μπορούν πραγματικά να μας βοηθήσουν να αναπτύξουμε πολλές νέες εφαρμογές.
Ένα πολύ καλό παράδειγμα του πώς η τεχνολογία τέμνεται με την καθημερινότητα την οποία ζουν οι γιατροί στην πρώτη γραμμή, θα είναι το σύστημα παρακολούθησης το οποίο θέτουμε σε εφαρμογή άμεσα, τις επόμενες μέρες, στον “Ευαγγελισμό”, το πιλοτικό σύστημα παρακολούθησης του ασθενούς από τη στιγμή που θα εμφανίζεται στην εφημερία ενός νοσοκομείου.
Αυτό θα αλλάξει τα πάντα. Το λέω έχοντας πλήρη αίσθηση της βαρύτητας των όσων λέω. Θα αλλάξει δραστικά η εμπειρία της εφημερίας.
Δεν θα είναι μόνο, δηλαδή, ζήτημα υποδομών -τις φτιάχνουμε-, γιατρών, τραυματιοφορέων. Έχουμε προσλάβει 500 τραυματιοφορείς, ένα κομμάτι εκ των οποίων θα πάνε στις εφημερίες. Μα θα μου πείτε “πόσο σημαντικό είναι;”. Ναι, είναι πολύ σημαντικό γιατί πολλές φορές καθυστερήσεις στις εφημερίες έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι δεν έχουμε τραυματιοφορείς.
Αλλά και η δυνατότητα να προσθέσουμε τεχνολογικές λύσεις πολύ προηγμένες, πιστεύω ότι θα αναμορφώσουν τελείως την εμπειρία του ασθενούς στον τομέα που μας λέει ο ασθενής ο ίδιος ότι δοκιμάζεται το σύστημα.
Και τέλος, αξιολόγηση. Ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στον αέρα μια οριζόντια αξιολόγηση για τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Πολύ σύντομα, όμως, θα μπορούμε να ρωτάμε τους ασθενείς, όταν εξέρχονται από μια δομή υγείας, ποια ήταν η εμπειρία τους. Και αυτή την αξιολόγηση θέλω να τη χρησιμοποιήσω και μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, για να γίνουμε καλύτεροι αλλά, γιατί όχι, και για να ανταμείψουμε κάποιους οι οποίοι πραγματικά κάνουν εξαιρετική δουλειά».
Σε ερώτηση σχετικά με τη λειτουργία του συστήματος εφημεριών, ο Πρωθυπουργός ανέφερε:
«Καταρχάς, να ευχαριστήσω πάρα πολύ τους δύο γιατρούς για την ειλικρίνεια με την οποία τοποθετούνται. Αυτός νομίζω ότι είναι και ο σκοπός αυτών των συζητήσεων και με την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας: να μπορούμε να συζητούμε καλή τη πίστει και να λύνουμε τέτοια ζητήματα.
Καταρχάς, ο κ. Κοντοβουνήσιος γύρισε από το εξωτερικό, από την Αγγλία, και είναι πάντα μια πρόκληση για εμάς να μπορούμε να προσελκύουμε κορυφαίους επιστήμονες από το εξωτερικό και να τους εντάσσουμε ομαλά σε μια πραγματικότητα που εκ των πραγμάτων θα είναι διαφορετική από αυτή την οποία έχουν συνηθίσει.
Και νομίζω ότι αυτό είναι πάντα μια διαδικασία που ανεβάζει τον πήχη και των δικών μας προσδοκιών, γιατί το τελευταίο που θέλουμε είναι να φέρνουμε πίσω ανθρώπους οι οποίοι να αισθάνονται ότι τελικά δεν μπορούν να αποδώσουν ή δεν μπορούν να δώσουν στο σύστημα υγείας αυτά τα οποία πραγματικά θέλουν.
Να δώσω ένα παράδειγμα -είναι γενικό- και μετά θα έρθω στα πολύ ενδιαφέροντα τα οποία είπατε για τα επείγοντα. Τι σημαίνει τελικά -σκέφτομαι λίγο φωναχτά- το να έχουμε κέντρα αριστείας, πραγματικής αριστείας, σε μια χώρα; Και πώς μπορεί να δουλέψει ένα σύστημα υγείας με τέτοιο τρόπο ώστε -ναι μεν, προφανώς, μπορούμε σχετικά απλά χειρουργεία να τα κάνουμε σε περιφερειακά νοσοκομεία, εκεί όπου υπάρχει η ικανότητα- αν έχουμε πραγματικά κέντρα αριστείας με κορυφαία τεχνογνωσία, αυτά να μπορούν να υποδέχονται εκείνα τα χειρουργεία τα οποία είναι τόσο δύσκολα και τόσο περίπλοκα που μόνο κάποιοι άνθρωποι μπορούν πραγματικά να τα κάνουν με πολύ υψηλό βαθμό αποτελεσματικότητας;
Αυτό νομίζω ότι είναι πάντα μια ενδιαφέρουσα πρόκληση, αυτό που αποκαλούμε “Χάρτης Υγείας”, τελικά ποιος κάνει πού και τι. Είναι κάτι το οποίο μας έχει απασχολήσει πολλές φορές. Θέλω να είμαι ειλικρινής, το ξέρει και το Υπουργείο: δεν νομίζω ότι έχουμε κάνει ακόμα με την τόλμη που απαιτείται τα βήματα τα οποία χρειάζονται. Διότι είναι άλλη η πραγματικότητα των μεγάλων νοσοκομείων της Αθήνας και άλλη η πραγματικότητα της περιφέρειας, γιατί μπορεί να έχεις μια κλινική η οποία μπορεί να κάνει ένα χειρουργείο αραιά και πού.
Δεν ξέρω αν αυτό είναι το πιο ενδεδειγμένο ή αν πρέπει να σκεφτούμε μεγαλύτερη συγκέντρωση δυνάμεων, μεγαλύτερη έμφαση στα βασικά και μεγαλύτερη εξειδίκευση σε μεγαλύτερα κέντρα, τα οποία μπορούν, και με ταχύτητα και με όγκο, να κάνουν τα πιο δύσκολα περιστατικά. Δεν είναι εύκολη άσκηση, αλλά είναι μια άσκηση που θα μας απασχολήσει πολύ.
Βρήκα πολύ ενδιαφέροντα αυτά τα οποία είπατε. Γιατί το πρώτο το οποίο ρώτησα κι εγώ όταν ασχολήθηκα λίγο επισταμένα με το θέμα των εφημεριών, είναι: πολύ ωραία, αλλά υπάρχει μία τυποποιημένη διαδικασία; Μπαίνει κάποιος σε μία εφημερία, ποιος κάνει τι; Ποιο είναι το flow; Ποιο είναι το process; Στη λεπτομέρειά του, όμως. Πού πηγαίνεις; Τι χρειάζεται πραγματικά; Ποια είναι η εξειδίκευση;
Και νομίζω ότι αυτό το οποίο λέτε έχει μία λογική, να είναι πιο τυποποιημένο. Προφανώς αυτό θα σας λύσει κι εσάς τα χέρια ώστε και να εντοπίσουμε καλύτερα πού υπάρχουν οι πραγματικές ελλείψεις και προφανώς η κατοχύρωση, δεν το ήξερα, της επείγουσας ιατρικής μού φαίνεται, σε μία εποχή όπου πρέπει να δούμε την ανθεκτικότητα και την ασφάλεια μέσα από μία πιο ευρεία έννοια…
Τι σημαίνει τελικά ασφάλεια για μια χώρα; Είναι μόνο τα drones -τα οποία είχα την ευκαιρία σήμερα να δω, καταπληκτικά καινούργια drones, τα οποία ήταν αποτέλεσμα μιας χορηγίας- ή είναι μέρος μίας ευρείας έννοιας για την ασφάλεια; Ναι, προφανώς είναι και κάποιες υποδομές αντιμετώπισης εκτάκτων περιστατικών, κρίσιμων υποδομών, έκτακτων καταστροφών που μπορεί να έρθουν. Άρα, ευχαριστώ που το θίγετε το θέμα. Θα το δούμε με το Υπουργείο άμεσα».
Μιλώντας για την αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών, ο Πρωθυπουργός σημείωσε:
«Να πω μια κουβέντα μόνο για τα επείγοντα, γιατί είναι πάντα ένα θέμα το οποίο μας απασχολεί πολύ και το οποίο -και τα επείγοντα, όπως και όλα τα συστήματα- είναι ένα ζήτημα προσφοράς και ζήτησης. Η ζήτηση: πόσοι προέρχονται. Η προσφορά: πώς μπορούν να ανταποκριθούν τα νοσοκομεία.
Πρέπει να δουλέψουμε και στο να μειώσουμε τη ζήτηση, να μην πηγαίνει ο άλλος τόσο εύκολα, θα έλεγα μερικές φορές για ψύλλου πήδημα, στο νοσοκομείο, και να αυξήσουμε την προσφορά. Στην προσφορά έχουν γίνει βήματα. Τα κέντρα υγείας εδώ στο λεκανοπέδιο, τα οποία εντάχθηκαν στο σύστημα των εφημεριών, έχουν δώσει μια σημαντική ανακούφιση στον τομέα αυτό.
Τα στρατιωτικά νοσοκομεία, κάνουμε συζητήσεις τώρα με το Υπουργείο Άμυνας να μπορούμε να κατευθύνουμε κάποια περιστατικά από το ΕΚΑΒ, όχι περιπατητικά, προς τα στρατιωτικά νοσοκομεία, με μία συμφωνία η οποία θα δουλεύει και για τις δύο πλευρές. Θα δώσει κι αυτό μια περαιτέρω ανακούφιση.
Η αλήθεια είναι ότι ξέρουμε πια, γιατί τα παρακολουθούμε και το ΒΙ, το πληροφοριακό σύστημα του Υπουργείου μάς δίνει μία πολύ καλή εικόνα και για το πού έχουμε ράντζα πια, που έχουν περιοριστεί αλλά ξέρουμε ότι έχουμε προβλήματα σε συγκεκριμένα νοσοκομεία και δεν το έχουμε κρύψει. Εξακολουθούμε να έχουμε μεγάλο πρόβλημα στο “Αττικό”.
Τι σημαίνει αυτό; Πώς μπορούμε να αποσυμφορήσουμε. Έχουμε ιδέες, τις έχει συζητήσει και ο Υπουργός, πώς μπορούμε να αποσυμφορήσουμε τα νοσοκομεία εκείνα τα οποία έχουν μεγάλο πρόβλημα.
Τα συστήματα αυτά είναι χρήσιμα, προφανώς για τους γιατρούς, για τις διοικήσεις, είναι όμως πολύ χρήσιμα και για τον ασθενή. Διότι ο ασθενής πολύ συχνά μπαίνει σε μια εφημερία, δεν έχει ιδέα τι γίνεται, δεν καταλαβαίνει πού είναι, τι έρχεται, πού θα πάει, ανησυχεί. Έχεις έναν άνθρωπο ο οποίος φοβάται, η οικογένειά του φοβάται. Οπότε, παρεμβάσεις που διαχειρίζονται και την ψυχολογία του ασθενή έχουν πολύ μεγάλη σημασία.
Μαζί με τον Υπουργό δουλέψαμε ένα πιλοτικό πρόγραμμα το οποίο τρέχει ήδη, με τον Ερυθρό Σταυρό, έτσι ώστε να έχουμε εξειδικευμένες νοσηλεύτριες που ουσιαστικά διαχειρίζονται τον ασθενή την ώρα της εφημερίας. Παίρνουν ένα κομμάτι από το άγχος του. Αυτό, ως προς την εμπειρία του ασθενή, έχει πολύ μεγάλη σημασία, διότι αισθάνεται ότι δεν είναι μόνος, χαμένος σε μια εφημερία που γίνεται ο κακός χαμός, όπου υπάρχουν προτεραιοποιήσεις, υπάρχει triage.
Ο ασθενής δεν το αντιλαμβάνεται εκείνη τη στιγμή, σου λέει “πονάω εγώ”. Μα η δουλειά του γιατρού εκείνη τη στιγμή είναι να προτεραιοποιήσει ένα περιστατικό που μπορεί πράγματι να είναι πιο σημαντικό. Άρα, νομίζω ότι αυτό έχει και μια πολύ μεγάλη σημασία, ότι νοιαζόμαστε και φροντίζουμε και τον ίδιο τον ασθενή ο οποίος θα προσέλθει.
Και βέβαια, ο κ. Κοντοβουνήσιος μπορεί να μας το πει, ερχόμενος από ένα σύστημα το οποίο ήταν και παραμένει ένα σύστημα το οποίο, το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας, με τις πολλές δυσκολίες του, αλλά για μιλήστε μας και εκεί λίγο για τις αναμονές στις εφημερίες και το τι γίνεται παντού. Δεν υπάρχει σύστημα το οποίο να μην έχει κάποιες αναμονές στις εφημερίες στον κόσμο, εξ όσων γνωρίζω εγώ. Διορθώστε με αν κάνω λάθος».
Ερωτηθείς σχετικά με την ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού που απασχολείται στον χώρο της δημόσιας υγείας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε:
Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν είναι μόνο οι προσλήψεις σήμερα, είναι και πώς προετοιμάζουμε τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του αύριο. Ποιο είναι το πραγματικό ενδιαφέρον σήμερα για τις νοσηλευτικές μας σχολές. Τι σημαίνει σήμερα μια καριέρα νοσηλευτή.
Γιατί ξέρουμε ότι τα επαγγέλματα αυτά θα είναι σε μεγάλη ζήτηση στο μέλλον. Το ξέρουμε. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε δυσκολία εμείς να απορροφήσουμε νοσηλευτές. Βρίσκουμε νοσηλευτές; Μπορούμε να ανταγωνιστούμε τον ιδιωτικό τομέα;
Αντώνης Σρόιτερ: Διαβάζω, Πρόεδρε, ότι υπάρχουν πάρα πολλές κενές θέσεις στις νοσηλευτικές σχολές…
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ακριβώς. Και είναι κάτι το οποίο, όπως το ζήτημα αυτό μας απασχόλησε στις στρατιωτικές σχολές, πρέπει να μας απασχολήσει γιατί για τα νέα παιδιά το επάγγελμα αυτό, ένα επάγγελμα που μετά βεβαιότητας θα υπάρχει και θα είναι χρήσιμο και θα πληρώνει και καλά, γιατί δεν υπάρχει η ανταπόκριση από τους νέους ανθρώπους για να πάνε στις σχολές αυτές.
Αναφερόμενος στις αποδοχές των ιατρών και τη βελτίωση των διαδικασιών του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε:
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ευχαριστώ για την ειλικρίνεια, διότι πράγματι κουβαλάμε παθογένειες δεκαετιών. Δεν είναι μόνο τα απότοκα της κρίσης, είναι και ένα σύστημα το οποίο οργανώθηκε έτσι όπως οργανώθηκε, σε άλλες συνθήκες με άλλα κριτήρια.
Δύο παρατηρήσεις σημαντικές. Το είπε ο κ. Κοντοβουνήσιος, πρέπει να μετράμε. Και εκεί η τεχνολογία βοηθά πάρα πολύ. Όταν, ας πούμε, ανοίξαμε το MyHealth app και βάλαμε τους συμβεβλημένους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ, διαπιστώσαμε ότι είχαμε και περιστατικά ανθρώπων που έγραφαν επισκέψεις και πληρώνονταν αυτά τα 2.000 ευρώ το μήνα χωρίς ουσιαστικά να κάνουν την δουλειά τους. Το ίδιο κάναμε με την υπερσυνταγογράφηση και τη δυνατότητα πια να μπορούμε να εντοπίζουμε τη διαφθορά εκεί όπου υπάρχει.
Όλα αυτά μας εξοικονομούν πόρους, αλλά τελικά αυτό που είπε ο κ. Κοντοβουνήσιος είναι το κρίσιμο: υπάρχουν πρωτόκολλα, υπάρχουν διαδικασίες και δεν μπορεί ο καθένας να κάνει λίγο πολύ του κεφαλιού του, μέσα σε ένα πλαίσιο που όλα αυτά πρέπει να είναι τυποποιημένα.
Δεν είμαστε ακόμα εκεί που θέλουμε, αλλά η κατεύθυνση και στα ζητήματα του ελέγχου του κόστους, που είναι πολύ σημαντικά, είναι ακριβώς αυτή.
Αντώνης Σρόιτερ: Πάμε στο έμψυχο δυναμικό.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Να πάμε στο έμψυχο δυναμικό, γιατί αυτό είναι για εμένα το πιο κρίσιμο και το πιο δύσκολο.
Ναι, δεν είμαστε ανταγωνιστικοί. Οι πρώτες προτεραιότητες που έδωσα εγώ στο οικονομικό επιτελείο, οι πρώτες αυξήσεις που δώσαμε, τα επιδόματα ειδικά για το ιατρικό προσωπικό και το νοσηλευτικό που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, η αυτοτελής φορολόγηση των εφημεριών, όλα αυτά βελτιώνουν κάπως την κατάσταση, αλλά ακόμα δεν είμαστε εκεί που θέλουμε.
Θα το πω όπως το αισθάνομαι: είμαστε πια σε μία φάση όπου τα δημόσια οικονομικά μας έχουν βελτιωθεί και από το να σκεφτόμαστε μόνο μέσα από τη λογική «τα χρήματα τα οποία εξοικονομούμε να τα επιστρέψουμε εν είδει παροχών», πρέπει να αλλάξουμε λίγο την αντίληψή μας και να σκεφτούμε τα χρήματα αυτά πώς θα τα κάνουμε επενδύσεις.
Και η επένδυση δεν είναι μόνο τα ΤΕΠ, επένδυση είναι και στο ανθρώπινο δυναμικό. Γι’ αυτό και βλέπετε ότι σταδιακά, χωρίς να ξεφύγουμε από μία παράμετρο δημοσιονομικού «συμμαζέματος» και δεν μπορούμε να ξαναγυρίσουμε σε άλλες εποχές, κάνουμε τις κινήσεις εκείνες τις οποίες πρέπει, προτεραιοποιώντας, δημιουργώντας αντιδράσεις.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο από το να λες «πρέπει να στηρίξω τους γιατρούς, τους νοσηλευτές ή τους στρατιωτικούς», και θα έρθουν πάντα κάποιοι άλλοι να φωνάζουν. Δεν είναι εύκολη αυτή η δουλειά, γιατί προφανώς δεν μπορούμε να το κάνουμε οριζόντια για όλους.
Και βέβαια, επιμένω και πιστεύω πάρα πολύ, θα φτάσουμε κάποια στιγμή και σε αυτό, στη λογική της επιβράβευσης με βάση την απόδοση. Κι επειδή εδώ τα αποτελέσματα είναι μετρήσιμα κι επειδή -πρέπει να το πούμε αυτό, γιατί γίνεται μεγάλη κουβέντα και άκουγα και την κα Διαμαντοπούλου, η οποία ήταν εδώ πριν και έλεγε ότι δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως στην αξιολόγηση- είναι άδικο να υπάρχουν γενικοί αφορισμοί, διότι για πρώτη φορά έχουμε συγκεκριμένα μπόνους, όχι στο ιατρικό προσωπικό, τα οποία δίνονται σε δημόσιους υπαλλήλους, 40 εκατομμύρια, με βάση την απόδοσή τους.
Ναι, θέλω κι εγώ να φτάσω σε ένα σημείο να μπορώ να πω στον Υπουργό: αυτό το ποσό, πέραν και πάνω των τακτικών απολαβών, είναι ένα ποσό το οποίο μπορείς να δίνεις ως πρόσθετη επιβράβευση, με ένα σύστημα το οποίο, όμως, θα πρέπει να είναι διαφανές και θα στηρίζεται πραγματικά στην αξιολόγηση και την απόδοση.
Αντώνης Σρόιτερ: Άρα, θα πάμε σε ένα σύστημα μπόνους και για τους ιατρούς;
Κυριάκος Μητσοτάκης: Εγώ το θέλω και είναι επιβεβλημένο να πάμε πια κάποια στιγμή. Γιατί, ξέρετε, πάντα στο ελληνικό Δημόσιο είναι οριζόντιο στο θέμα αυτό.
Με έχει απασχολήσει, έχω ασχοληθεί με την αξιολόγηση, όπως ξέρετε, πολλά χρόνια, από τότε που ήμουν στο Υπουργείο. Είναι ένα ζήτημα να ενθαρρύνεις, να συνετίσεις αυτόν που δεν κάνει καλά τη δουλειά του, είναι κι ένα δεύτερο, όμως, το πώς θα επιβραβεύσεις αυτόν που είναι πραγματικά εξαιρετικός.
Και η αλήθεια είναι ότι παντού στο κράτος, και στα συστήματα υγείας, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι κάνουν τη δουλειά τους και με το παραπάνω και καλύπτουν και τα κενά κάποιων άλλων, που μπορεί να μην την κάνουν. Θεωρώ αδιανόητο αυτούς τους ανθρώπους να μην μπορούμε με κάποιο τρόπο να τους επιβραβεύσουμε. Και εκεί τα διάφορα συστήματα, όπου οι ίδιοι οι πολίτες έρχονται και μας λένε ποια ήταν η εμπειρία τους, μπορεί υπό προϋποθέσεις να μας είναι πολύ χρήσιμα.
Και, ξέρετε, μερικές φορές το οικονομικό είναι σημαντικό, αλλά και μια αναγνώριση, ότι «πήρα την αξιολόγηση» και «ο κύριος γιατρός που με υποδέχτηκε ήταν καταπληκτικός». Ξέρετε, στην Αμερική, όταν είχα πρωτοπάει, έβλεπα παντού «ο γιατρός του μήνα», «ο νοσηλευτής του μήνα» και έλεγα «τι είναι τώρα αυτά τα πράγματα;».
Και όμως, όλα αυτά έχουν μια σημασία. Γιατί; Διότι όλοι αντιλαμβάνονται ότι κάποιος αρχίζει και μετράει και αξιολογεί και τουλάχιστον επιβραβεύει την αριστεία, με την έννοια της προσπάθειας και της απόδοσης, η οποία είναι μετρήσιμη.
Επομένως, νομίζω ότι μας δώσατε πολλά ερεθίσματα από την κουβέντα και χαίρομαι που η ηγεσία του Υπουργείου είναι εδώ. Κρατώ τα ζητήματα τα οποία θέσατε για τη διαδικασία, το ΦΕΚ γύρω από τις εφημερίες και της αναγνώρισης της ειδικότητας.
Να πω και κάτι τελευταίο για το πώς θα προσελκύσουμε προσωπικό από το εξωτερικό. Πήραμε πριν από λίγες μέρες μια απόφαση λίγο τολμηρή, η οποία είχε κάποιες σχετικές αντιδράσεις στην Ελλάδα, να μπορούμε να αναγνωρίζουμε αυτόματα ειδικότητα και εξειδίκευση από γιατρούς οι οποίοι την έχουν πάρει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παίρνοντας μια οριζόντια απόφαση, εν πάση περιπτώσει, ότι αν έχεις την αμερικανική πιστοποίηση που είναι αυστηρή, θεωρούμε ότι είσαι καλός να μπορείς να ασκείς το επάγγελμα και στην Ελλάδα. Τουλάχιστον να βγάλουμε αυτό το γραφειοκρατικό εμπόδιο από γιατρούς οι οποίοι μπορεί να σκέφτονται να γυρίσουν.
Διότι ο άλλος που θα γυρίσει, μην κοροϊδευόμαστε, λιγότερα λεφτά θα βγάλει κατά πάσα πιθανότητα, ειδικά αν γυρίσει στο δημόσιο σύστημα. Στον ιδιωτικό τομέα δεν είμαι… Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Ε, να μην του κάνουμε και τη ζωή του τόσο δύσκολη με διαδικαστικά, κανονιστικά ζητήματα, τα οποία μπορούμε να λύνουμε με μεγαλύτερη ευκολία και άνεση.
Σε ερώτηση για το δυστύχημα των Τεμπών, με αφορμή τη δημοσίευση του πορίσματος του Πολυτεχνείου, ο Πρωθυπουργός επισήμανε:
Κυριάκος Μητσοτάκης: Νομίζω ότι αδικούμε τη συζήτηση και το ενδιαφέρον των πολιτών για τα θέματα της υγείας με το να πηγαίνουμε σε άλλα θέματα, τα οποία αναγνωρίζω απόλυτα ότι μπορεί να κυριαρχούν στην επικαιρότητα, δεν είμαι σίγουρος, όμως, ότι κυριαρχούν και στις προτεραιότητες των πολιτών. Νομίζω ότι τα θέματα αυτά είναι πολύ πιο ψηλά στην ιεράρχηση των πολιτών.
Δεν θα πω πολλά πράγματα, κ. Σρόιτερ, γιατί θα τοποθετηθώ για τα ζητήματα αυτά και στη Βουλή. Μια φράση μόνο: αποδεικνύεται τελικά ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Τα υπόλοιπα θα τα πούμε όλα όταν έρθει η ώρα τους -όχι σήμερα, γιατί θα αδικούσαμε τη συζήτηση- και με τον τρόπο με τον οποίο νομίζω ότι θα πρέπει να τοποθετηθούμε όλοι.
Και βέβαια, τον τελικό λόγο για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν τον έχει η Δικαιοσύνη. Αυτή θα αξιολογήσει τελικά τι έχει συμβεί και τι δεν έχει συμβεί. Αλλά νομίζω ότι όλοι οι καλόπιστοι πολίτες έχουν καταλάβει πια τι πήγε να συμβεί και είναι ενθαρρυντικό ότι, έστω και με καθυστέρηση, φωτίζουμε τα πραγματικά περιστατικά. Και σταματώ εδώ.
Αντώνης Σρόιτερ: Ωραία, θα το κλείσω αυτό το θέμα, αν μου επιτρέπετε, με μία ερώτηση μόνο. Επειδή μπροστά μας έχουμε και τη συζήτηση για την προανακριτική που αφορά τον κ. Καραμανλή, θέλω να ρωτήσω αν τα σημερινά στοιχεία, καθώς η αντιπολίτευση επιμένει να μιλάει για συγκάλυψη, σας οδηγούν και στο πώς θα χειριστείτε το θέμα της παραπομπής του κ. Καραμανλή από εδώ και πέρα.
Κυριάκος Μητσοτάκης: No comment. Σήμερα ήρθαμε να συζητήσουμε για την υγεία.
