Συλλογική άμυνα και Άρθρο 5
Η συλλογική άμυνα είναι η πιο θεμελιώδης αρχή του ΝΑΤΟ. Το Άρθρο 5 της Βορειοατλαντικής Συνθήκης ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός μέλους του ΝΑΤΟ θεωρείται επίθεση εναντίον όλων αυτών. Από το 1949, αυτή η ακλόνητη δέσμευση έχει ενώσει μια ομάδα χωρών με παρόμοιο τρόπο σκέψης από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, οι οποίες έχουν δεσμευτεί να προστατεύουν η μία την άλλη με πνεύμα αλληλεγγύης.
Το Άρθρο 5 της Βορειοατλαντικής Συνθήκης ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός μέλους του ΝΑΤΟ θεωρείται επίθεση εναντίον όλων των μελών και ενεργοποιεί την υποχρέωση κάθε μέλους να παράσχει βοήθεια.
Αυτή η βοήθεια μπορεί να περιλαμβάνει ή όχι τη χρήση ένοπλης βίας και μπορεί να περιλαμβάνει οποιαδήποτε ενέργεια που οι Σύμμαχοι κρίνουν απαραίτητη για την αποκατάσταση και διατήρηση της ασφάλειας της περιοχής του Βόρειου Ατλαντικού.
Το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ είναι σύμφωνο με το Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο αναγνωρίζει ότι ένα κράτος που είναι θύμα ένοπλης επίθεσης έχει το εγγενές δικαίωμα στην ατομική ή συλλογική αυτοάμυνα και μπορεί να ζητήσει από άλλους να του παράσχουν βοήθεια. Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, το Άρθρο 5 μεταφράζει αυτό το δικαίωμα αυτοάμυνας σε υποχρέωση αμοιβαίας βοήθειας .
Το ΝΑΤΟ επικαλέστηκε το Άρθρο 5 για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών το 2001.
