.jpg)
Καλημέρα και χρόνια μας πολλά.
Με την ευκαιρία της σημερινής εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου1940, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου.
Ανήκω στη μεταπολεμική γενιά που μεγάλωσε με τις αφηγήσεις των γονιών μας για το 40 και την Κατοχή, τις φορτισμένες με πατριωτικό και ηρωϊκό χαρακτήρα σχολικές γιορτές, την προσμονή των παρελάσεων, τις ασπρόμαυρες ταινίες , τον Μικρό Ηρωα κλπ. Και ως παιδί μαχητή των Οχυρών και ανήψι επιφανούς αντιστασιακού, διατηρώ ακόμη μια ιδιαίτερη ευαισθησία γι' αυτήν την ανεπανάληπτη περίοδο της νεότερης ιστορίας μας.
Γι' αυτό και με μεγάλη θλίψη αλλά και δίκαιη νομίζω αγανάκτηση παρακολούθησα ένα ρεπορτάζ τηλεοπτικού σταθμού σχετικό με το τί γνωρίζουν οι νέοι μας για την επέτειο του Αλβανικού Επους. Οπου ακούστηκαν αδιανόητες απαντήσεις όπως π.χ. "το ΟΧΙ το είπαμε στους Τούρκους", "γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου του 1990", " δεν ξέρω απ' αυτά δεν ασχολούμαι", " Μεταξάς, ποιος ήταν αυτός;" και άλλα τινά που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν φαιδρά αν στην ουσία τους δεν ήσαν τραγικά.
Διερωτώμαι, τι διδάσκονται αυτά τα παιδιά στο σχολείο; Κι οι γονείς τους τι τους λένε; Πώς είναι δυνατόν να αγνοούν παντελώς θεμελιώδη ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα ενώ παίζουν στα δάχτυλα τον Χάρυ Πότερ, τον Ράμπο , τον Σπάϊντερμαν, τη Μενεγάκη, την Τούνη κτλ, κτλ!!
Δεν ξέρω τι περιλαμβάνουν οι σύγχρονες σχολικές γιορτές για τις εθνικές επετείους, αν αναδεικνύεται η σπουδαιότητα και η ουσία τους ή απλώς αρέσκονται σε τετριμμένα, ανιαρά κλισέ που δεν αγγίζουν τα σημερινά καλοζωϊσμένα και παραδομένα στη σαγήνη του διαδικτύου παιδιά. Και βέβαια είμαι μια απλή συνταξιούχος χωρίς καμιά θεσμική ιδιότητα.
Αλλά ως υπεύθυνη πολίτις, όπως μ' έμαθαν να είμαι , που ανησυχεί για το μέλλον της πατρίδας μας, θα πρότεινα στις σχολικές γιορτές αντί για ανούσιες μεγαλοστομίες να διαβάζονται στους μαθητές αποσπάσματα από τα αυθεντικά ημερολόγια των μαχητών του 40 (όπως π.χ. εκείνο που μιλάει για τον ανώνυμο ξυπόλητο ημιονηγό που είχε πετάξει τις φθαρμένες αρβύλες του και βάδιζε απτόητος στα χιόνια) και να προβάλλονται άγνωστες , ξεχασμένες αλλά σπουδαίες ταινίες όπως π,χ. το ΞΥΠΟΛΗΤΟ ΤΑΓΜΑ και το πρώτο ελληνικό ανιμέϊσον, το αριστουργηματικό Ο ΝΤΟΥΤΣΕ ΑΦΗΓΕΊΤΑΙ του Σταμάτη Πολενάκη. Μήπως και διασωθεί ή τονωθεί η εθνική μνήμη, γιατί αν χαθεί αυτή θα χαθεί και η πατρίδα.
Βαρβάρα Ταβλαρίδου Μπακάλη
Συνταξιούχος ΟΤΕ.
