Με σύμμαχο τον Ηλιο…
Η ζωή,είναι γνωστό πως είναι πολύ όμορφη και μας δίνει
μεγάλες χαρές.Διαχρονικά μας πείθει να
την λατρεύουμε.Άλλες φορές, ίσως μάλιστα τις περισσότερες,μας δίνει πόνο,πίκρα,απώλειες,απογοητεύσεις,
ή μας κάνει να «παραδινόμαστε».Και αυτό,μέχρι ο πανδαμάτωρ Χρόνος να αμβλύνει τις
γωνίες,και να μας ανασύρει ξανά από το έρεβος.Ολα,έχουν σ’ αυτό το διάστημα που
βρισκόμαστε πάνω στη γή, ένα ΚΟΣΤΟΣ.Και ΟΛΟΙ ,το πληρώνουμε.Πάντα.
Αυτό που δεν είχαμε βιώσει ως σήμερα,ήταν ο ΠΟΛΕΜΟΣ.Μας
φαίνεται –δικαίως- τρομακτικός.Γιατί δεν έχουμε βιώσει ξανά αυτή την
εμπειρία.Και είναι.Η απομόνωση,δεν είναι του χαρακτήρα μας,και είμαστε
υποχρεωμένοι ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ και ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ.Ο φόβος της απώλειας της
ζωής,είναι ο χειρότερος απ’ όλους, και ειδικά στον πόλεμο, όταν όλοι μας ,ζούμε
με τον φόβο της νάρκης.Αν την πατήσουμε,τελειώσαμε.Αν όχι….γλυτώσαμε.Ουδείς από
μας γνωρίζει ΠΟΥ είναι η νάρκη,και η Επιστήμη,χύνει ποτάμια ιδρώτα για να βρεί
το αντίδοτο.Και θα τα καταφέρει.Χρόνος της χρειάζεται.
Δοκιμαζόμαστε.Σκληρά.ΟΜΩΣ:
Όλα αυτά,με την ελπίδα πως θα επιβιώσουμε,θα περάσουν στον
μεγαλύτερο βαθμό.Η ένταση,θα υποχωρήσει.Το φάρμακο θα έρθει,χάριν όσων μέχρι
σήμερα, «πολεμούσαμε»,δεν αποδεχόμαστε πλήρως,δεν αναγνωρίζαμε ίσως την Αξία τους:Οι
γιατροί,οι νοσηλευτές,οι στρατιώτες,οι εθελοντές…Ολοι αυτοί που
σήμερα,φυλάσσουν ΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.Και που ο πόλεμος που
βιώνουμε,μας αλλάζει σκληρά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζαμε την ζωή μας.Ο
Ηλιος λάμπει και μας θυμίζει ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ,ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ.Μας ζεσταίνει την ψυχή και
το σώμα και μας λέει ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.Να αγκαλιαστούμε ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΑ-πρωτόγνωρη
εμπειρία- να κάνουμε ό,τι μας λέει η Κυβέρνηση και η Επιστήμη ΚΑΙ ΝΑ
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.Να συνειδητοποιήσουμε πως ίσως
αντιμετωπίσουμε ΑΠΩΛΕΙΕΣ αλλά η ζωή θα ακολουθεί πάντα τον ίδιο δρόμο
που δείχνει και σε μας:ανεβαίνει την ανηφόρα, χωρίς σταματημό.
Ο,τι περνάμε,θα περάσει, ή θα αμβλυνθεί.Είναι πέρα και έξω από
τις δυνάμεις μας.Και είναι η πρώτη φορά στην ζήση μας ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ
ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΜΕ.
Με σύμμαχο τον Ηλιο…κι ένα γκουβέρνο που κάνει τιτάνιο αγώνα
για να μας προστατεύσει.Και την Θεά Επιστήμη να δουλεύει νυχθημερόν για την
ΛΥΣΗ.Που μας την έχει δώσει τόσες
φορές.Θα μας την δώσει και τώρα…
Εμείς,αδελφωμένοι
μπροστά στον θάνατο,μπροστά στον ανίερο αυτό πόλεμο-σας το εκμυστηρεύομαι,τον
περίμενα από χρόνια-νοερά χέρι-χέρι,ΥΠΑΚΟΥΜΕ και ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.Για να καταλήξουμε
ίσως πιο πονεμένοι,μα ΠΙΟ ΣΟΦΟΙ,ΠΙΟ ΕΜΠΕΙΡΟΙ,ΠΙΟ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΙ….
..και σε θέση να εκτιμήσουμε πια με έναν ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ,ο,τι
η ζωή και ο Πλανήτης μας έχει προσφέρει…
