Drugnet Europe: monthly news round-up (January 2023)

 

Issue 161 January 2023 CUSTOMER SURVEY Getting to know you!  Meeting the information needs of people working in the drugs field is very important to us. But we can only do this if we know what our customers want. For this reason, we have developed a 'Getting-to-know-you' survey to help us improve our products and services. The anonymous survey is aimed at anyone working, researching, or studying in the field of drugs and addictions, or simply with an interest in this topic. Please feel free to share the survey with your colleagues and peers. We will be publishing the results (in an anonymous manner) on an ongoing basis on our website. Survey >> | Further details >> WEB SURVEYS Web survey paper on nightlife settings The EMCDDA published on 16 January the eighth and final web survey paper in a series dedicated to monitoring drug use in the digital age. The paper describes the development and results of the Party Panel web survey, which addresses emerging risks in Dutch nightlife settings. The paper presents the results of a survey round which focused on high-dose ecstasy pills, an issue which had prompted public health concerns and underlined the need for interventions. Web surveys are a key element in a repertoire of tools used today to monitor the drugs problem. This collection of papers is the first step by the EMCDDA to review the advantages and methodological limitations of web surveys for drug data collection and to explore their potential in supporting policymaking and research.  Paper >> | Series >> | News >>

20 Fake News για την καλλιτεχνική εκπαίδευση και το ΠΔ85/2022

 

Αθήνα 1.2.2023   20 Fake News για την καλλιτεχνική εκπαίδευση και το ΠΔ85/2022   1. Το Προεδρικό Διάταγμα «στόχευσε» αποκλειστικά τους καλλιτέχνες Το ΠΔ αφορά το προσοντολόγιο του Δημοσίου, όλες τις ειδικότητες και όλους τους κλάδους. Δεν αφορά τους καλλιτέχνες μόνο, αλλά και γιατρούς, μηχανικούς, διοικητικούς, λογιστές, δημοσιογράφους, στελέχη πολιτιστικής διαχείρισης και πολλές άλλες ειδικότητες.   2. Η άμεση κατάργηση του ΠΔ θα αποκαταστήσει τις αδικίες Αν καταργηθεί το ΠΔ όπως ζητούν ορισμένοι καλλιτέχνες και όπως δεσμεύτηκε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα πράξει αν κερδίσει τις εκλογές, αυτό θα επηρεάσει το σύνολο των προσλήψεων στο Δημόσιο και θα παγώσουν όλες οι προγραμματισμένες προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ για όλους τους κλάδους και όλες τις ειδικότητες.   3. Το ΠΔ παρεμβαίνει στον τρόπο λειτουργίας και το ακαδημαϊκό πρόγραμμα των δραματικών σχολών Το ΠΔ αφορά το προσοντολόγιο του Δημοσίου, δεν αφορά κανένα ακαδημαϊκό ζήτημα. Μια απλή ανάγνωση του ΠΔ αρκεί για να το διαπιστώσει κανείς. Ο τίτλος σπουδών των αποφοίτων οποιασδήποτε σχολής δεν επηρεάζεται, και φυσικά ούτε η ακαδημαϊκή τους διαδρομή, ούτε το δικαίωμα αναβολής στράτευσης, ούτε το δικαίωμα για κατατακτήριες εξετάσεις για ΑΕΙ, ούτε κανένα άλλο ακαδημαϊκό ζήτημα.   4. Το ΠΔ εξισώνει τους τίτλους σπουδών δραματικών σχολών με απολυτήρια λυκείου Το ΠΔ δεν ασχολείται με ακαδημαϊκές διαβαθμίσεις, αυτό είναι αντικείμενο του Υπουργείου Παιδείας και του ΕΟΠΠΕΠ με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. Από εκεί και πέρα το ΠΔ αναφέρει ότι «θέσεις της κατηγορίας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) είναι εκείνες για τις οποίες ως τυπικό προσόν διορισμού ή πρόσληψης ορίζεται το πτυχίο ή δίπλωμα ή απολυτήριος τίτλος δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της ημεδαπής ή ισότιμος τίτλος αντίστοιχης ειδικότητας εκπαιδευτικών δομών της αλλοδαπής.»   Με απλά λόγια, το ότι υπάρχει κλάδος ΔΕ Κυβερνητών Εμπορικού Ναυτικού δεν σημαίνει ότι εξισώνεται ο τίτλος σπουδών ειδικότητας Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού με το απολυτήριο Λυκείου. Ομοίως για τον κλάδο ΔΕ Πληροφορικής, τον κλάδο ΔΕ Ξεναγών κ.λπ. Σε καμία περίπτωση επομένως το ΠΔ δεν εξισώνει τη μεταλυκειακή εκπαίδευση με το Λύκειο. Και σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για κίνηση που στοχοποιεί τους καλλιτέχνες. Ισχύει οριζόντια.   Σε κάθε περίπτωση, στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων οι τίτλοι σπουδών των δραματικών σχολών είναι από το 2015 στο επίπεδο 5, το απολυτήριο Λυκείου στο επίπεδο 4 και εκεί έχουν παραμείνει.   5. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε λύσει τα θέματα των καλλιτεχνών  Τον Δεκέμβριο 2017, επί ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία, μεταξύ άλλων, έλεγε ότι «οι καλλιτέχνες να βρίσκονται σε ένα επαγγελματικό αδιέξοδο, αφού αντιμετωπίζονται ως απόφοιτοι λυκείου, ενώ έχουν ξοδέψει πολλά χρόνια και πολύ χρήμα σε καλλιτεχνικές σχολές». (http://potha1965.blogspot.com/2017/12/) Για το ίδιο θέμα εξάλλου οι καλλιτέχνες έκαναν και παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Παιδείας στις 24 Ιανουαρίου 2018. Στις 30 Ιανουαρίου 2023 η πρώην Υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά επισήμανε αυτοκριτικά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να διευθετήσει το ζήτημα (https://www.avgi.gr/gallery/podcasts/437898_me-40-meres-kathysterisi-thymithike-toys-kallitehnes-o-prothypoyrgos)   6. Οι ηθοποιοί ήταν στη βαθμίδα ΤΕ και έπεσαν στην ΔΕ με το ΠΔ Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Η διεκδίκηση για την οποία διαμαρτύρονταν και επί ΣΥΡΙΖΑ ήταν «η ισοτίμηση των τίτλων σπουδών από τις ιδιωτικές και δημόσιες καλλιτεχνικές σχολές, που αποκτήθηκαν έως το 2003, με τους τίτλους σπουδών που χορηγούσαν έως το 2003 τα ΤΕΙ.» (βλ. ανακοίνωση ΠΟΘΑ, 18 Δεκεμβρίου 2017), κάτι που συνέβη το 2018. Ούτε αυτό άλλαξε με το ΠΔ. Επίσης, όλο αυτό αφορά καλλιτέχνες που θα ήθελαν να προσληφθούν στο Δημόσιο σε μη καλλιτεχνικές θέσεις και μόνο, αλλά και εκεί δεν αλλάζει κάτι.   7. Η Κυβέρνηση δεν ήθελε να βάλει τους καλλιτέχνες σε βαθμίδα Η ρύθμιση ισοτίμησης με ΤΕ, στην οποία προχώρησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018 αφορούσε τίτλους σπουδών από ιδιωτικές και δημόσιες καλλιτεχνικές σχολές μόνο όσων αποφοίτησαν μέχρι τον Ιούνιο του 2003. Δηλαδή, δεν προέβλεψε κάτι για όσους αποφοίτησαν από το 2003 ως το 2018. Ο λόγος είναι ότι το 2003 καταργήθηκαν τα ΤΕΙ και άρα το σημείο αναφοράς τυχόν αντιστοίχισης. Αυτός ο λόγος δεν έχει εκλείψει. Επίσης, όλο αυτό αφορά καλλιτέχνες που θα ήθελαν να προσληφθούν στο Δημόσιο σε μη καλλιτεχνικές θέσεις και μόνο, καθώς για καλλιτεχνικό έργο δεν προκηρύσσονται θέσεις ΔΕ, ΤΕ ή ΠΕ.   8. Με το ΠΔ δημιουργήθηκε κλάδος βαθμίδας ΔΕ σε καλλιτεχνικά επαγγέλματα για πρώτη φορά Η αποτύπωση που έκανε το Υπουργείο Εσωτερικών δείχνει ότι την τελευταία εικοσαετία, πριν το ΠΔ δηλαδή, είχαν δημιουργηθεί μεταξύ άλλων οι εξής κλάδοι: 1. ΔΕ ΘΕΑΤΡΟΥ 2. ΔΕ ΗΘΟΠΟΙΩΝ 3. ΔΕ ΗΘΟΠΟΙΩΝ-ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ 4. ΔΕ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΘΕΑΤΡΟΥ – ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ 5. ΔΕ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ 6. ΔΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ 7. ΔΕ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΩΝ ΘΕΑΤΡΟΥ 8. ΔΕ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΑΣ Οι περισσότεροι δημιουργήθηκαν προσωποπαγώς.   9. Το ΠΔ μετέβαλε τον τρόπο πρόσληψης καλλιτεχνών στο Δημόσιο Το 2021 ψηφίστηκε ο Ν.4765/2021 με τίτλο «Εκσυγχρονισμός του συστήματος προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και ενίσχυση του Ανώτατου  Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (Α.Σ.Ε.Π.) και λοιπές διατάξεις». Στον Νόμο αυτό, στο άρθρο 2, παράγραφος 2, περίπτωση  η, αναφέρεται ότι «Δεν υπάγονται τις διατάξεις των Μερών Β’ (ΠΛΗΡΩΣΗ ΘΕΣΕΩΝ ΜΕ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΓΡΑΠΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ) και Γ’ (ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ): η. Οι λογοτέχνες, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι για απασχολήσεις που προσιδιάζουν στην ιδιότητά τις, το επιστημονικό προσωπικό και τεχνίτες υψηλής εξειδίκευσης για έργα έρευνας, αναστήλωσης, αποκατάστασης, συντήρησης και διαμόρφωσης μνημείων και έργων τέχνης, το ανειδίκευτο εργατοτεχνικό προσωπικό και οι σχεδιαστές που απασχολούνται σε συγχρηματοδοτούμενα έργα, καθώς και το καλλιτεχνικό, τεχνικό ή βοηθητικό προσωπικό, πλην διοικητικού προσωπικού, που είναι αναγκαίο για την προετοιμασία και την παρουσίαση των έργων ή συναυλιών στο πλαίσιο εγκεκριμένου καλλιτεχνικού προγράμματος, σύμφωνα με τα άρθρα 81 και 82 του ν. 1958/1991 (Α’ 122), την παρ. 3 του άρθρου 21 του ν. 2026/1992 (Α’ 43) και την παρ. Δ3 του άρθρου 69 του ν. 2065/1992 (Α’ 113).» Αυτό ίσχυε και πριν το ΠΔ και εξακολουθεί να ισχύει και τώρα. Είναι σαφές λοιπόν ότι οι καλλιτέχνες εξαιρούνται από τις κλασικές διαδικασίες ΑΣΕΠ. Μέσω ΑΣΕΠ θα πάνε μόνο καλλιτέχνες που θέλουν να διεκδικήσουν θέσεις μη καλλιτεχνικές στο Δημόσιο που ζητούν καλλιτέχνες. Για παράδειγμα, σε πρόσκληση για ηθοποιούς που έβγαλε στις 25 Ιανουαρίου 2023, δηλαδή μετά το ΠΔ, το Εθνικό Θέατρο (https://www.n-t.gr/el/news/announcements?nid=34814) αναφέρεται ως διαδικασία επιλογής η ακρόαση (οντισιόν) ενώ πουθενά στην πρόσκληση δεν αναφέρεται συγκεκριμένη βαθμίδα τίτλου σπουδών ως προϋπόθεση συμμετοχής.   10. Το ΠΔ συρρικνώνει τον μισθό των καλλιτεχνών Ο Ν.4354/2015 με τίτλο «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» αποτυπώνει μεταξύ άλλων και τις προβλέψεις για το ενιαίο μισθολόγιο. Όμως οι καλλιτέχνες εξαιρούνται όπως αναφέρεται στο άρθρο 22 του νόμου, το οποίο στην παράγραφο 6 αναφέρει: «6.α. Οι κάθε είδους αποδοχές του καλλιτεχνικού προσωπικού των νομικών προσώπων δημόσιου (Ν.Π.Δ.Δ.) και ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) καθορίζονται με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του εκάστοτε αρμόδιου Υπουργού.» Αυτό το άρθρο σήμερα η Κυβέρνηση το επεκτείνει ώστε να καταλαμβάνει και τους Δήμους (ΟΤΑ) έτσι ώστε να πληρώνονται δίκαια.   11. Με το ΠΔ καταργούνται ειδικές μισθολογικές και άλλες ρυθμίσεις που ίσχυαν για καλλιτέχνες Το ΠΔ δεν καταργεί καμία τέτοια ρύθμιση.   12. Οι καλλιτέχνες, μέχρι το ΠΔ απασχολούνταν σε όλους τους κλάδους του Δημοσίου σε όποια θέση ήθελαν, αλλά πια δεν θα μπορούν Για να διεκδικήσει κάποιος μία μη καλλιτεχνική θέση πρέπει να δώσει εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ. Επίσης θα πρέπει να έχει προκηρυχθεί αυτή η θέση και θα πρέπει ο φορέας που τη ζητάει να προδιαγράφει και τι προφίλ υποψηφίου αναζητά βάσει σπουδών. Συνήθως για μη καλλιτεχνικές θέσεις δεν προβλέπεται να ζητούν καλλιτεχνικό τίτλο σπουδών. Υπάρχουν βέβαια λίγες (κάτω από 100) τέτοιες θέσεις σε όλο το Δημόσιο, αλλά είναι προσωποπαγείς, με άλλα λόγια δεν εξυπηρετούν συγκεκριμένη ανάγκη του φορέα στον οποίο υπάρχουν, αλλά αντανακλούν την επιθυμία του φορέα να προσλάβει ένα συγκεκριμένο άτομο.   13. Το ΠΔ αφαιρεί τη δυνατότητα από τους καλλιτέχνες να διδάξουν σε σχολεία, αλλά και να συμμετάσχουν σε διαγωνισμούς προκήρυξης θέσεων του Υπουργείου Παιδείας Το Υπουργείο Παιδείας έχει δικό του προσοντολόγιο το οποίο δεν επηρεάζεται από το ΠΔ, ούτε συνδέεται με αυτό.   14. Με το ΠΔ δεν θα μπορούν ηθοποιοί να διεκδικούν διευθυντικές θέσεις (π.χ. σε φορείς του ΥΠΠΟΑ ή σε ΔΗΠΕΘΕ) Για τις διευθυντικές θέσεις ακολουθείται εντελώς διαφορετική διαδικασία και προφανώς ηθοποιοί αλλά και χορευτές και μουσικοί μπορούν να τις διεκδικήσουν, όπως εξάλλου ισχύει και τώρα.   15. Μετά το ΠΔ, οι θεατρικοί, τηλεοπτικοί και κινηματογραφικοί παραγωγοί στον ιδιωτικό τομέα μείωσαν τους μισθούς των ηθοποιών γιατί τους θεωρούν αποφοίτους Λυκείου Δεν έχει υπάρξει καμία τέτοια ένδειξη ή καταγγελία.   16. Το ΠΔ ευνοεί τους καλλιτέχνες απόφοιτους ιδιωτικών κολλεγίων Οι σπουδές στις παραστατικές τέχνες εδώ και δεκαετίες είναι κυρίως ιδιωτικές. Π.χ. υπάρχουν 2 κρατικές δραματικές σχολές και 24 ιδιωτικές. Οι περισσότεροι ηθοποιοί εκ των πραγμάτων είναι απόφοιτοι ιδιωτικών σχολών. Ο Κλέων Γρηγοριάδης, ο ηθοποιός και βουλευτής του ΜέΡΑ25, ο ίδιος που έχει δηλώσει «είχα την τύχη να γίνω διάσημος από πάρα πολύ νωρίς και να αμείβομαι πλουσιοπάροχα, οπότε δεν είχα ανάγκη να γίνω βουλευτής για τα χρήματα. Η αποζημίωση του βουλευτή είναι 5.000 ευρώ το μήνα, όμως, εγώ έβγαζα περισσότερα, υπήρξε εποχή που έβγαζα τόσα χρήματα την ημέρα», είναι απόφοιτος μίας πολύ καλής ιδιωτικής δραματικής σχολής. Ο Πρωθυπουργός εξάλλου εξήγγειλε την ίδρυση κρατικών σχολών παραστατικών τεχνών. Και φυσικά το άρθρο 16 του Συντάγματος απαγορεύει στην Ελλάδα την ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση. Και τέλος, το ΠΔ δεν έχει να κάνει με ακαδημαϊκά ζητήματα.   17. Υπάρχουν ήδη παραστατικές τέχνες πανεπιστημιακού επιπέδου στην Ελλάδα; Το Τμήμα Θεάτρου στο ΑΠΘ έχει και κατεύθυνση Υποκριτικής. Όμως, ουσιαστικά, για δεκαετίες υπάρχουν δύο παράλληλα εκπαιδευτικά συστήματα στις παραστατικές τέχνες που λειτουργούν ασύνδετα μεταξύ τους. Αυτή τη στρέβλωση θέλει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει και για αυτό ανακοινώθηκε και ένας οδικός χάρτης για το 2025.   18. Ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε νομοθετικές παρεμβάσεις, για να ακυρώσει στην πράξη το ΠΔ Από τις παραπάνω απαντήσεις είναι σαφές ότι το ΠΔ δεν άλλαζε κάτι. Όμως είναι σημαντικό να μην υπάρχουν αμφιβολίες όχι μόνο στους καλλιτέχνες αλλά και στους φορείς του Δημοσίου. Για αυτόν τον λόγο αυτό αποτυπώνεται πλέον και νομοθετικά.   19. Η Κυβέρνηση πετσόκοψε τις επιχορηγήσεις στον πολιτισμό Παρατίθενται τα ποσά των επιχορηγήσεων σύγχρονου πολιτισμού του ΥΠΠΟΑ ανά έτος Έτος Ψηφισμένος προϋπολογισμός 2015 487.700 € 2016 770.231 € 2017 2.302.406 € 2018 3.114.455 € 2019 3.083.476 € 2020 9.752.406 € 2021 11.431.120 € 2022 4,700,000 € 2023 8,000,000 € Ακόμα και το μικρότερο ύψος επιχορήγησης αυτής της κυβέρνησης είναι υψηλότερο από το μεγαλύτερο οποιασδήποτε χρονιάς επί ΣΥΡΙΖΑ.   20. Ο προϋπολογισμός του ΥΠΠΟΑ είναι κατά €5 εκατ. μικρότερος από τον τελευταίο προϋπολογισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ O Fabien Perrier, αρθρογράφος της εφημερίδας Libération και βιογράφος του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, σε άρθρο του στις 20 Ιανουαρίου ανέφερε ότι ο προϋπολογισμός του ΥΠΠΟΑ το 2023 είναι ανεβασμένος κατά €1,9 εκατομμύρια σε σχέση με το 2022 αλλά υπολείπεται κατά €5 εκατομμύρια εκείνου της προηγούμενης κυβέρνησης (ΣΥΡΙΖΑ).   Παρατίθενται οι ψηφισμένοι προϋπολογισμοί για το ΥΠΠΟΑ.  Έτος Ψηφισμένος προϋπολογισμός 2015 289,840,000 € 2016 281,000,000 € 2017 296,500,000 € 2018 298,490,000 € 2019 305,000,000 € 2020 300,200,000 € 2021 324,100,000 € 2022 337,553,000 € 2023 339,969,000 € Ο προϋπολογισμός του 2023 είναι €35 εκατομμύρια υψηλότερος του προϋπολογισμού του 2019.

MEΛΕΤΗ ΙΝΕ-ΓΣΕΕ:Η ΑΝΙΣΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΒΑΡΟΥΣ ΣΤΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

https://www.inegsee.gr/ekdosi/i-anisi-katanomi-tou-forologikou-varous-sta-nikokyria-stin-ellada/

Η ΑΝΙΣΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΒΑΡΟΥΣ ΣΤΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

31 Ιανουαρίου 2023

• Εισαγωγή/Περίληψη
• Περιεχόμενα
• Ομάδα Τεύχους

Ποιος πληρώνει τους φόρους στην Ελλάδα; Το ερώτημα αυτό αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα οικονομικής πολιτικής ειδικά κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα από το 2009. Την περίοδο αυτή η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε σε όλα τα εισοδηματικά στρώματα, καθώς σημαντικές αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών συμβάδισαν με μειώσεις των εισοδημάτων. Η μελέτη εξετάζει τη μεταβολή του φορολογικού βάρους των νοικοκυριών από το 2008 και μετά, εστιάζοντας στον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και στους έμμεσους φόρους. Συνδυαστικά οι δύο αυτές κατηγορίες αποφέρουν πάνω από το 75% των συνολικών φορολογικών εσόδων του κράτους. Αξιοποιώντας βάσεις μικροδεδομένων από Έρευνες Οικογενειακών Προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ και δεδομένα της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων για  το εισόδημα και τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων, εξετάζεται η μεταβολή του φορολογικού βάρους και η κατανομή του στα ελληνικά νοικοκυριά και αξιολογούνται πλευρές της διανεμητικής δικαιοσύνης του φορολογικού συστήματος.

https://www.inegsee.gr/ekdosi/i-anisi-katanomi-tou-forologikou-varous-sta-nikokyria-stin-ellada/

Κατέβασμα Αρχείου

Leonidas Koumakis:Το (Αγγλικό) παραμύθι της Διζωνικής

Leonidas Koumakis

Χάρτης Βρετανικών Αρχείων για την "επίλυση" του Κυπριακού*
Κυπριακό: Το (Αγγλικό) παραμύθι της Διζωνικής του Λεωνίδα Κουμάκη**



Το «Κυπριακό πρόβλημα» αποτελεί χωρίς αμφιβολία, τον πλήρη εξευτελισμό της διεθνούς νομιμότητας από τις ίδιες τις «μεγάλες δυνάμεις» που επέβαλαν την ειρήνη σε ολόκληρο τον κόσμο, μετά το τέλος του αιματηρού Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου των 60 εκατομμυρίων νεκρών.

Χάρη στην επίμονη εργασία ολόκληρων δεκαετιών ορισμένων καταξιωμένων ερευνητών όπως η Κύπρια δημοσιογράφος – ερευνήτρια (και μέλος του ΙΗΑ) Φανούλα Αργυρού, σε Βρετανικά και άλλα απόρρητα αρχεία που σταδιακά αποχαρακτηρίζονται και επιτρέπεται η πρόσβαση σε αυτά, μπορούμε πλέον να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για το λεγόμενο «Κυπριακό πρόβλημα».

Για τους νεότερους που δεν έζησαν ή δεν έμαθαν τις πικρές αλήθειες, υπάρχει πλέον η δυνατότητα να έχουν μια πλήρη εικόνα ώστε όταν θάρθει η κρίσιμη ώρα των αποφάσεων να επιλέξουν συνειδητά.

Πολύ περιληπτικά, το «Κυπριακό πρόβλημα» οξύνθηκε ουσιαστικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο την εποχή που οι Βρετανοί υμνούσαν τους Έλληνες διότι πρώτοι γκρέμισαν τον μύθο των «ανίκητων» δυνάμεων του φασιστικού άξονα Μουσολίνι-Χίτλερ.

Μετά τον μεγάλο πόλεμο, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης κάθε λαού να ρυθμίζει ελεύθερα το πολιτικό του μέλλον καθιερώθηκε από τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (άρθρα 1 & 55) τον οποίο επέβαλαν οι ίδιοι οι νικητές του Β΄ΠΠ.

Η Κύπρος, με διαχρονικό Ελληνισμό από την εποχή ακόμα του Τρωικού πολέμου (12ος αιώνας π.Χ), πέρασε από διάφορες περιόδους πρόσκαιρων κατακτητών χωρίς ποτέ να χάσει την ταυτότητα της. Όπως έγραψε ο Κωστής Παλαμάς στο ποίημα ΚΥΠΡΟΣ που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1901 Πολλούς αφέντες άλλαξες. Δεν άλλαξες καρδιά.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως ήταν φυσικό, η Κύπρος ήταν μεταξύ των λαών που ζητούσαν επίμονα την αυτοδιάθεση τους αλλά οι Βρετανοί, τελευταίοι κατακτητές ολόκληρου του νησιού, δεν ήταν καθόλου διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την Κύπρο.

Οι Κύπριοι, λίγα χρόνια μετά την λήξη του πολέμου (15/1/1950) έκαναν δημοψήφισμα το αποτέλεσμα του οποίου, με ποσοστό 95,7% ζητούσε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Η έντονα αρνητική στάση της Βρετανίας επισημοποιήθηκε όταν ο Υπουργός Αποικιών της Βρετανίας Χένρυ Χόπκινσον (σε κυβέρνηση του Ουίνστον Τσώρτσιλ) στις 28/7/1954 διακήρυξε από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων πως «Η Κύπρος «ουδέποτε» θα αποκτούσε την ανεξαρτησία της». Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα όπως Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες ξεχάστηκαν αμέσως και η Βρετανία έβαλε ένα ανάλγητο, σιδηρούν προσωπείο.

Όπως ήταν φυσικό, η ψυχρή και κυνική άρνηση της Βρετανίας να εφαρμόσει αυτά που η ίδια καθιέρωσε (μαζί με τους λοιπούς νικητές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου) σχετικά με το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, οδήγησε στην έναρξη του εθνικού, απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων την 1η Απριλίου 1955.

Οι Βρετανοί αντιλήφθηκαν αμέσως πως θα ήταν αδύνατο να αντιμετωπίσουν μακροπρόθεσμα το δίκαιο αίτημα των Κυπρίων με μια τόσο μαζική λαϊκή υποστήριξη, έτσι αποφάσισαν να βάλουν άμεσα σε εφαρμογή την πείρα αιώνων που διαθέτουν στην υψηλή τέχνη του «Διαίρει και Βασίλευε».

Χωρίς καθυστέρηση, αποφάσισαν να «αξιοποιήσουν» το ποσοστό του 18% των Κυπρίων που δεν ήταν χριστιανοί αλλά μουσουλμάνοι και διάφοροι ξένοι, κατάλοιπα της οθωμανικής κατοχής του νησιού την περίοδο 1570-1878, χαρίζοντας στους τούρκους εξτρεμιστές μια ανέλπιστη ευκαιρία: Την «επαναφορά» της Τουρκίας στην Κύπρο από την οποία είχε παραιτηθεί, ρητά και κατηγορηματικά, από κάθε δικαίωμα επί της νήσου, με τα άρθρα 20, 21 και 27 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923.

Αμέσως, ο τότε επικεφαλής του Φόρειν Όφις και πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών Σερ Ιβον Κιρκπάτρικ, εκμεταλλευόμενος την βαριά ασθένεια του Στρατηγού Παπάγου ο οποίος δεν υπήρχε περίπτωση να συμφωνήσει, οργάνωσε εσπευσμένα, στο τέλος Αυγούστου 1955, την «Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου», με την συμμετοχή του τότε Έλληνα ΥΠΕξ Στ. Στεφανόπουλου και μοναδικό σκοπό την επαναφορά της Τουρκίας ως «ενδιαφερόμενο» μέρος στο Κυπριακό.

Παράλληλα, με συντονισμένη Βρετανική καθοδήγηση, οι Τούρκοι οργάνωσαν τα γεγονότα της 6.ης προς την 7.η Σεπτεμβρίου 1955 σε Κωνσταντινούπολη (Βλ. Σεπτεμβριανά 1955: Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται), όπου καταγράφηκε και προσωπική παρουσία του Ιαν Φλέμιγκ, τότε πράκτορα της ΜΙ6, μετέπειτα δημιουργού του Τζέημς Μπόντ, του διάσημου πράκτορα 007.

Στην συνέχεια οι Βρετανοί οδήγησαν με δραστήρια και ύπουλη διπλωματία στις Συμφωνίες Ζυρίχης (11/2/1959 με τις υπογραφές Κωνσταντίνου Καραμανλή και Αντνάν Μεντερές) και Λονδίνου (19/2/1959 με επί πλέον την υπογραφή του Βρετανού πρωθυπουργού Χάρολντ Μακμίλαν καθώς και συνημμένα στην συμφωνία κείμενα, υπογεγραμμένα από τον (τότε) Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο Γ' και τον (τότε) αντιπρόεδρο (Κύπριο μουσουλμάνο) Φαζίλ Κιουτσούκ.

Οι συμφωνίες (δήθεν) τερμάτιζαν την Βρετανική κυριαρχία, με την ίδρυση της (δήθεν) ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Βέβαια οι Βρετανοί φρόντισαν να επιβάλλουν τέτοιους όρους στο σύνταγμα της νεαρής Κυπριακής Δημοκρατίας (επίσημα ιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου 1960) ώστε να είναι τελείως αδύνατη η ομαλή λειτουργία της: αυτοδιορίστηκαν «εγγυητές» της Κυπριακής Δημοκρατίας μαζί με Τουρκία και Ελλάδα, εφοδίασαν με βέτο το 18% του Κυπριακού πληθυσμού στις αποφάσεις του 82%, επέβαλαν Βρετανικές βάσεις στην Κύπρο υπό όρους κράτους εν κράτει, υποχρεωτικό «αντιπρόεδρο» από το 18% του πληθυσμού του νησιού κ.α.π.

Η επόμενη φάση του Βρετανικού «Διαίρει και Βασίλευε» άρχισε να αναπτύσσεται μόλις λίγα χρόνια αργότερα:

Στις 31/12/1963, ο εκπρόσωπος του 18% του Κυπριακού πληθυσμού και «εξοπλισμένος» με δικαίωμα βέτο στις αποφάσεις της πλειοψηφίας «αντιπρόεδρος» Δρ. Φαζίλ Κιουτσούκ δήλωσε στους New York Times: «Δεν υπάρχει πλέον σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας γιατί Έλληνες και Τούρκοι δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Το Κυπριακό σύνταγμα είναι νεκρό».

Η συστηματική, βάσει σχεδίου, καλλιέργεια διχαστικού μίσους αποδείχθηκε πλήρως τον Οκτώβριο του 2016, από την δημόσια ομολογία του Τούρκου στρατηγού ε.α. Σαμπρί Γιρμιμπέσογλου πως πριν από το 1964, κατά τις ενδοκοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο, Τούρκοι πυρπόλησαν μουσουλμανικά τεμένη προκειμένου να υποδαυλίσουν το μίσος των Τουρκοκυπρίων κατά των Ελληνοκυπρίων.

Δηλαδή οι Τούρκοι, με Βρετανική πάντα καθοδήγηση, πρώτα πυρπολούσαν μουσουλμανικά τεμένη για να εξάψουν τα πάθη και μετά άρχισαν τους βομβαρδισμούς με βόμβες ναπάλμ στην περιοχή της Τηλλυρίας (7-9 Αυγούστου 1964).

Την ίδια περίοδο (1964) ο λαλίστατος πρώην αντιπρόεδρος της Τουρκικής «Δημοκρατίας» Κεμάλ Σατίρ ουσιαστικά αποκάλυψε το Βρετανικό σχέδιο, δηλώνοντας «προφητικά»: «Η Κύπρος θα χωριστεί στα δύο και το ένα τμήμα θα ενωθεί με την Τουρκία».

Η «εφαρμογή» των Βρετανικών σχεδίων με τούρκικες μαριονέτες, έχοντας πλέον εξουδετερωθεί κατά 100% ο «κίνδυνος» ένωσης του νησιού με την Ελλάδα, καθυστέρησε μια ακόμα δεκαετία, εν όψη μιας «κατάλληλης ευκαιρίας».

Η «κατάλληλη ευκαιρία» παρουσιάστηκε το 1974 με την ταύτιση απόψεων Βρετανίας, Αμερικής, λοιπών «συμμάχων» αλλά και της Σοβιετικής Ένωσης από την μία και τα ολέθρια ελληνικά λάθη από την άλλη (πραξικόπημα Σαμψών ίσως με Βρετανικό «δάκτυλο», δικτατορία στην Ελλάδα κ.α). Έτσι, στις 20 Ιουλίου 1974 σε μια δήλωση – ρεσιτάλ υποκρισίας ο Τούρκος πρωθυπουργός της εποχής εκείνης Μπουλέντ Ετζεβίτ δήλωσε: «Δεν φέρνουμε στην Κύπρο τον πόλεμο, αλλά την ειρήνη».

Η «ειρήνη» που έφεραν οι Τούρκοι με την εισβολή στην Κύπρο, υπό την καθοδήγηση και την πλήρη υποστήριξη Βρετανίας, Αμερικής, άλλων συμμάχων και της Σοβιετικής Ένωσης, δεν ήταν τίποτα άλλο από την ίδια, διαχρονική συμπεριφορά τους: 4.000 δολοφονημένοι Κύπριοι (συντριπτικό ποσοστό αμάχων, γυναικών, ακόμα και παιδιών), 1.619 αγνοούμενοι, καταστροφή Κυπριακής οικονομίας, βιασμοί γυναικών 12-71 ετών, κατάληψη 37% του Κυπριακού εδάφους, εκδίωξη 200.000 Κυπρίων από τις εστίες τους με στόχο τον ρατσιστικό διαχωρισμό του Κυπριακού πληθυσμού κ.α.π.

Τον Αύγουστο του 1974 η Τουρκία, υπό την καθοδήγηση πάντα της Βρετανίας, ζητούσε ομοσπονδιακή «λύση», ανταλλαγή πληθυσμών και το 34% των Κυπριακών εδαφών υπό τον έλεγχο (δήθεν) των Κυπρίων μουσουλμάνων, ουσιαστικά όμως από την Τουρκία. Το δε Βρετανικό Φόρειν Όφις «αποφάσισε τελεσίδικα» (16/8/1974) πως η «λύση» του Κυπριακού ήταν Διπεριφερειακή Ομοσπονδία, δηλαδή αυτό που αργότερα μετονομάστηκε σε Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Τα επόμενα χρόνια, το Βρετανικό σχέδιο συνέχισε την σταδιακή εφαρμογή του:

Στις 17/7/1978 ο Τούρκος ΥΠΕΞ Σαμπρί Ιχσαν Τσαγλαγιαγκίλ, δήλωσε στο γερμανικό Der Spiegel: «Ο τουρκοκυπριακός πληθυσμός θα αλλοιωθεί με αναλογία δύο Τούρκοι έποικοι από την ανατολή προς ένα Τουρκοκύπριο. Ο συνολικός τουρκικός πληθυσμός θα ξεπεράσει τις 250.000 χιλιάδες».

Στις 15/11/1983 το πιστό ανδρείκελο της Τουρκίας στην Κύπρο Ραούφ Ντεντάς αυτοανακηρύχτηκε «πρόεδρος» της δήθεν ανεξάρτητης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου» την οποία μέχρι σήμερα (2023) δεν έχει αναγνωρίσει κανένα κράτος του κόσμου, εκτός φυσικά από την Τουρκία που την δημιούργησε.

Το 1990 η Βρετανία φρόντισε, αξιοποιώντας τις συνθήκες της συγκεκριμένης περιόδου (ο τότε Κύπριος πρόεδρος Γιώργος Βασιλείου, έκανε ότι του ζητούσαν οι Βρετανοί), να συμπεριλάβει στο ψήφισμα 649 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών την «λύση» του Κυπριακού «προβλήματος» με βάση την Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ). Η Βρετανική απόφαση για Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία στην Κύπρο, χρονολογείται από τις 19 Δεκεμβρίου 1956 (ένα χρόνο περίπου μετά την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων) με σχετική δήλωση του τότε Βρετανού Υπουργού Αποικιών Λένοξ Μπόυτ, στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Το 2004 η «λύση» ΔΔΟ τυλίχτηκε στο φανταχτερό κάλυμμα του «Σχεδίου Ανάν», αλλά απορρίφθηκε με συντριπτική πλειοψηφία από τον Κυπριακό λαό.

Το 2015 ξεκίνησε ένας νέος γύρος διακοινοτικών συνομιλιών στο Κυπριακό και στις 6 Ιουλίου 2017 στο Κραν Μοντανά έγινε μια ακόμα προσπάθεια να εξευρεθεί «λύση» υπό την προεδρία του Γ. Γραμματέα του Ο.Η.Ε. με την συμμετοχή Κυπρίων Χριστιανών και Μουσουλμάνων, ΥΠΕΞ των «εγγυητριών» χωρών (Βρετανία, Ελλάδα, Τουρκία) και του ύπατου εκπρόσωπου εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. Φυσικά η Τουρκία δεν δέχτηκε να τερματίσει την στρατιωτική κατοχή Κυπριακών εδαφών, επικαλούμενη την «ιδιότητα» της εγγυήτριας δύναμης.

Η «εγγυήτρια» βέβαια δύναμη υποτίθεται ότι θα προστάτευε την νεαρή Κυπριακή Δημοκρατία και δεν θα την διέλυε, ούτε θα την διαιρούσε σε δύο «κράτη», ούτε θα κατακτούσε με την απόλυτη κάλυψη Βρετανών, Αμερικανών και άλλων συμμάχων το 37% των εδαφών της.

Μόλις τρία χρόνια αργότερα (Σεπτέμβριος 2021), ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Τ. Ερντογάν, με γνωστές, αρρωστημένες φαντασιώσεις ανασύστασης νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα στον 21ο αιώνα, διακήρυξε πως «μόνη λύση» στην Κύπρο είναι η «ίδρυση δύο ισότιμων κρατών», πιστεύοντας πως έχοντας στο χέρι το ένα από τα δύο, με πιστές μαριονέτες και υπάκουα ανδρείκελα, δεν θα αργήσει να ελέγξει και το άλλο, με πρόθυμους εφιάλτες και ανιστόρητους μειοδότες.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Σε λίγες μέρες θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές στην ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία. Ο εθνικός στόχος που θα έπρεπε να υπηρετήσει ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να συμπυκνωθεί στα εξής:

ΟΧΙ στο παραμύθι της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που επινόησαν από το έτος 1956 οι Βρετανοί και αποτελεί την μόνη λύση – έκτρωμα διότι:

(α) Καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία (κράτος μέλος της ΕΕ)

(β) Νομιμοποιεί την Τουρκική εισβολή και κατοχή επί του 37% του Κυπριακού εδάφους με μόνιμη και διαχρονική απειλή για το υπόλοιπο

(γ) Επαναβεβαιώνει την Βρετανική κυριαρχία σε Κυπριακά εδάφη

(δ) Νομιμοποιεί την αλλοίωση του Κυπριακού πληθυσμού με αθρόα «εισαγωγή» Τούρκων εποίκων στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας

(ε) Παραπλανάει επαίσχυντα τους πολίτες πως με την ΔΔΟ η Κύπρος δήθεν «ενώνεται» σε ένα Ομοσπονδιακό Κράτος, ενώ στην πράξη καταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία, αγνοείται προκλητικά το Κοινοτικό Κεκτημένο και επιβάλλεται απαράδεκτος για τον 21ο αιώνα ρατσιστικός διαχωρισμός Κυπρίων πολιτών μέσα σε Ευρωπαϊκό έδαφος

(ζ) Επιβάλλει ένα εξωφρενικό «σύστημα» μιας δήθεν Ομοσπονδίας η οποία τεμαχίζει ρατσιστικά την Κύπρο επιβάλλοντας 3 διαφορετικές Κυβερνήσεις, 4 Βουλές, 3 Δημόσιες Υπηρεσίες, 3 Δικαστικές εξουσίες, 3 Αστυνομίες, 3 Κυριαρχίες και 3 ιθαγένειες!

(η) Νομιμοποιεί εδάφη της κατεχόμενης Κύπρου σαν κέντρα αποθήκευσης και διακίνησης κάθε μορφής σκληρών ναρκωτικών και σαν παράδεισου παράνομου τζόγου, ξεπλύματος μαύρου χρήματος και κάθε είδους παρανομίας.

Ν Α Ι στον τερματισμό της τουρκικής κατοχής, στην έξωση των εποίκων και στον επαναπατρισμό όλων των εκδιωχθέντων από τις εστίες και τις περιουσίες τους, στην ειρηνική συμβίωση και συνύπαρξη με τους γηγενείς Κύπριους μουσουλμάνους όπως ακριβώς συνέβαινε επί ένα περίπου αιώνα, στην αξιοποίηση του Κυπριακού ενεργειακού πλούτου προς όφελος όλων των Κυπρίων και ταυτόχρονα Ευρωπαίων πολιτών.

Οι παραπάνω στόχοι πρέπει να αποτελούν το κοινό όραμα όλων των Κυπρίων (Χριστιανών και Μουσουλμάνων) και θεωρούνται εφικτοί λόγω της ραγδαίας μεταβολής των γεωπολιτικών δεδομένων:

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία από τον Φεβρουάριο του 2022, είχε καταλυτικές επιπτώσεις στο Κυπριακό – πολλές θετικές αλλά και πολλές αρνητικές.

Στην συνείδηση όμως της Δύσης, ολοένα και διευρύνεται η πεποίθηση ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν διαφέρει καθόλου από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο.

Επί πλέον η μετατόπιση της Τουρκίας από πιστό σύμμαχο της Δύσης (που την «επιβράβευσε» με σκανδαλώδη υποστήριξη της εισβολής στην Κύπρο), σε πιστό σύμμαχο της Ρωσίας, της Περσίας και των Ταλιμπάν, σε συνδυασμό με την προβληματική συμπεριφορά της σαν μέλος του ΝΑΤΟ (συνεχείς προκλήσεις προς Ελλάδα - Κύπρο, εκβιασμούς για ένταξη Σουηδίας-Φινλανδίας, προμήθεια Ρωσικού στρατιωτικού εξοπλισμού, επιδεικτική περιφρόνηση του δυτικού εμπάργκο εναντίον της Περσίας παλαιότερα και Ρωσίας στις μέρες μας κ.π.α.) δημιουργούν στον Ελληνισμό τεράστια περιθώρια διπλωματικών δυνατοτήτων, τα οποία ήδη «καλλιεργούνται».

Η ολοένα και μεγαλύτερη πιθανότητα «παράκαμψης» της Τουρκίας μέσα στο ΝΑΤΟ με μια ιδιαίτερη «φόρμουλα» (δημιουργία νέου ΝΑΤΟ Νο2 με τα ίδια μέλη πλην Τουρκίας λόγω προβληματικής συμπεριφοράς), δημιουργεί προϋποθέσεις ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο νέο ΝΑΤΟ Νο2 με την προϋπόθεση αποκλεισμού και εξάλειψης όλων ανεξαιρέτως όσων προβλέπονται στην «λύση» – έκτρωμα της ΔΔΟ, καθώς και την εφαρμογή όλων των αναγκαίων μέτρων που θα επαναφέρουν την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας (με την ασφάλεια του ΝΑΤΟ Νο2) σε ολόκληρο το νησί.

Οι στενές σχέσεις που έχει αναπτύξει η Κυπριακή Δημοκρατία με ΗΠΑ, Ισραήλ, Αίγυπτο και πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, συμβάλλουν τα μέγιστα στην κατεύθυνση αυτή. Υποστηρίζουν επίσης την ανάπτυξη, την συνεργασία και την αξιοποίηση των μυθικών ενεργειακών αποθεμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας προς όφελος όλων των Κυπρίων πολιτών.

Η εποχή Ερντογάν στην Τουρκία δεν φαίνεται πως θα τερματιστεί ομαλά, αφού είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν θέλει, ούτε μπορεί να εγκαταλείψει την τουρκική εξουσία χωρίς να χάσει τα πάντα – το κεφάλι του και τα αμύθητα πλούτη της «Φαμίλιας» που δημιούργησε.

Οι αμέτρητες πληγές που έχει ανοίξει όπως πληθωρισμός, φτώχεια, υποτίμηση νομίσματος, ασφυκτικός έλεγχος δικαιοσύνης, στρατού, δημόσιας διοίκησης και όλων των κρατικών μηχανισμών, στραγγαλισμός ατομικών δικαιωμάτων και ελευθερίας του τύπου, απύθμενη διαφθορά, ανθρώπινη και οικονομική καταστροφή σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη, καθώς και ο προσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής σε κατευθύνσεις καταστροφικών νέο-οθωμανικών φαντασιώσεων, με πλήρη ανατροπή όλων των φιλοδυτικών ισορροπιών πολλών δεκαετιών, οδηγούν την Τουρκία κατευθείαν στα βράχια.

Προσφέρουν όμως χρυσές ευκαιρίες σε Ελλάδα και Κύπρο που πρέπει να αξιοποιηθούν μεθοδικά, ήρεμα και αποτελεσματικά.

Αυτό που προέχει άμεσα είναι να απορρίψουμε κατηγορηματικά το παραμύθι της ΔΔΟ και να μην δεσμευτούμε σε τίποτα που δεν θα εξασφαλίζει την αποχώρηση και του τελευταίου τούρκου στρατιώτη και έποικου από το έδαφος της Κύπρου. Που δεν θα διασφαλίζει την πλήρη εφαρμογή του Κοινοτικού Κεκτημένου σε ολόκληρη την επικράτεια του νησιού.

Όπως έλεγε ο Κύπριος παλαίμαχος πολιτικός, ποιητής και ζωγράφος Βάσος Λυσσαρίδης, «Αν εθελούσια δεν γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν». Αυτό ακριβώς πρέπει να χωνέψουν και όσοι πολιτικοί διεκδικήσουν την ψήφο των Κυπρίων τον Φεβρουάριο 2023…


* Από το βιβλίο της Φανούλας Αργυρού «Διζωνική vs Δημοκρατία – Διζωνική Εκτέλεση της Κυπριακής Δημοκρατίας 1955-2019»).

** Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα.

IMF Podcasts

 

(Photo: iStock/Ajax9) The IMF’s Resilience and Sustainability Trust (RST) helps low-income and vulnerable middle-income countries build resilience to external shocks and ensure sustainable growth, contributing to their longer-term balance of payments stability. It complements the IMF’s existing lending toolkit by providing longer-term, affordable financing to address longer-term challenges, including climate change and pandemic preparedness. In this podcast, IMF Managing Director Kristalina Georgieva discusses the RST with Prime Minister Mia Motley of Barbados, Rwanda’s President Paul Kagame, WTO Director-General Ngozi Okonjo-Iweala, and Makhtar Diop, Managing Director of the International Finance Corporation. The discussion is moderated by Rajiv Shah, President of the Rockefeller Foundation. Watch the webcast of the event at IMF.org   Listen to the podcast on: IMF.org | Apple Podcasts | Spotify | Libsyn |  Soundcloud | Google Podcasts | Amazon Music     Thanks for listening to the podcast. We're always looking to improve your experience so let us know if you have any suggestions! Send your comments to me at bedwards2@imf.org.   Bruce Edwards Producer, IMF Podcasts

U.S. Department of State Weekly Digest Bulletin

 

Secretary Antony J. Blinken with Mary Ann Ahern of NBC Chicago WMAQ-TV 01/22/2023 . Secretary Antony J. Blinken with Mary Ann Ahern of NBC Chicago WMAQ-TV 01/22/2023 03:35 PM EST Antony J. Blinken, Secretary of State Chicago, Illinois Segment As Aired ANCHOR ONE:  Secretary of State Antony Blinken in Chicago today and says he came to the neighborhood that is Ukraine’s beating heart. ANCHOR TWO:  His visit coinciding with the two-year anniversary of President Biden taking office.  Our political reporter Marie Ann Ahern, joining us now, sat down with Secretary Blinken for an exclusive interview today. MS AHERN:  Good evening to all of you.  Secretary of State Antony Blinken witnessed how this Chicago neighborhood displays its big support for Ukraine.  Here on the city’s northwest side, Secretary of State Antony Blinken witnessed how the Ukrainian Village neighborhood displays its support for Ukraine. SECRETARY BLINKEN:  If that’s allowed to happen in one place with impunity, it could start to happen every place. (Video Clip of Secretary Blinken) As we like to say we’re from Washington.  We’re here to help. MS AHERN:  Senator Dick Durbin alongside Blinken to meet with community leaders. (Video Clip of Senator Durbin) Washington is rarefied atmosphere.  You need to come into communities that are directly impacted by these foreign policy decisions. MS AHERN:  Blinken sees no easy resolution between Russia and Ukraine.  Does diplomacy work with Putin? SECRETARY BLINKEN:  Diplomacy works in this sense: We have pulled together over the last year, now that this war has been going on, dozens of countries around the world; dozens of countries to support Ukraine, to give it what it needs to defend itself. MS AHERN:  Next month, Blinken visits China.  And it was two years ago today that President Biden took office. SECRETARY BLINKEN:  We’re back at the table.  The United States is reengaged.  We’re leading.  And we know what happens when we don’t.  When we don’t, either someone else is — tries to take our place and probably not in a way that advances our interests and values — or no one does, and the world doesn’t organize itself. MS AHERN:  Blinken’s tour included this modern art museum, and as the father of two young children, the artwork from the Ukrainian children especially touched him.

Canada and Jordan: Advancing Cooperation and Addressing Global Challenges Together

 Canada and Jordan: Advancing Cooperation and Addressing Global Challenges Together

January 27, 2023
Ottawa, Ontario

In the spirit of enduring partnership and commitment to advancing ties of friendship and addressing key global issues, Prime Minister Justin Trudeau and His Majesty King Abdullah II of Jordan met in Ottawa today.

The two leaders held extensive talks on ways to advance bilateral cooperation and expressed their commitment to work together to further develop the Canada-Jordan bilateral trade and investment relationship. Canada has been an important trade and investment partner for Jordan since the implementation of the Canada-Jordan Free Trade Agreement, and today, Prime Minister Trudeau and King Abdullah II discussed opportunities to further enhance trade and investment between our two countries.

The two leaders reaffirmed their commitment to bolstering international security and stability and to continuing to work together to overcome regional and global challenges and crises.

His Majesty and the Prime Minister expressed deep concern about the deteriorating situation in the West Bank and Gaza. They stressed the importance of increasing efforts to achieve a just, lasting, and comprehensive Middle East peace on the basis of the two-state solution. They emphasized the need to stop all unilateral and provocative measures that undermine the two-state solution, increase tension, and lead to violence. They also encouraged efforts to relaunch peace negotiations to achieve the two-state solution that will ensure an independent, viable, and sovereign Palestinian state living side by side with Israel in peace and security in accordance with international law, relevant United Nations resolutions, and agreed upon terms of reference.

In that regard, the Prime Minister and His Majesty stressed the importance of preserving the historical status quo in Jerusalem and its holy sites. The Prime Minister reiterated Canada’s support for the Hashemite Custodianship of the Holy Sites.

King Abdullah II and Prime Minister Trudeau also stressed the importance of finding a political solution to the crisis in Syria in accordance with United Nations Security Council Resolution 2254. Prime Minister Trudeau expressed Canada’s appreciation for Jordan’s generosity in hosting Syrian refugees. He reaffirmed that Canada’s engagement in the Middle East will continue to respond to the region’s existing security and humanitarian challenges, including the Syrian refugee crisis and the economic crisis in Lebanon. The two leaders affirmed their support for Iraq and its stability.

The Prime Minister and His Majesty also discussed the war in Ukraine and its implications for global security. His Majesty and the Prime Minister jointly called for an immediate end to the war and for respecting international law, the UN charter, and the sovereignty and territorial integrity of Ukraine.

The Prime Minister and His Majesty affirmed that Jordan and Canada will continue their bilateral cooperation, alongside other partners, to combat violent extremism and terrorism. Both countries will continue to participate in the Global Coalition Against Daesh to ensure its enduring defeat. The two countries will also continue cooperation through the Aqaba Process.

King Abdullah II and Prime Minister Trudeau reiterated their shared commitment to building upon the bilateral relations between Jordan and Canada in various areas. Canada and Jordan signed a Sovereign Loan agreement valued at up to $120 million over 10 years. This loan will be funded through Global Affairs Canada’s Sovereign Loans Program, an innovative finance tool that supports government-led development efforts in middle-income partner countries. His Majesty expressed gratitude for Canada’s continued support for Jordan. The Prime Minister stressed the importance of Jordan’s economic reforms and its modernization vision. He valued Jordan’s role as a force for peace and stability in the region.

ΚΩΣΤΗ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ,ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ κ ΚΟΙΝ.ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΑΡΘΡΟ:"Χωρίς σταθερή κυβέρνηση, δεν…"

15 Ιανουαρίου 2023
πηγή:ιστοσελίδα https://khatzidakis.gr/

Πότε θα πέσει η ανεργία κάτω από το 10%, για να ξεπαγώσουν οι τριετίες, όπως προβλέπει ο νόμος; Πότε θα αντιμετωπιστεί πλήρως το πρόβλημα όσων συνταξιούχων έχουν προσωπική διαφορά; Πότε θα υπάρξει ένα πιο μεγάλο πακέτο στήριξης των νέων, έτσι ώστε ακόμα περισσότεροι να αποκτήσουν στέγη; Πότε θα υπάρξει μία ακόμα μεγαλύτερη μείωση της φορολογίας;

Η απάντηση εξαρτάται από το αν θα έχουμε μία σοβαρή κυβέρνηση μετά τις εκλογές ή η χώρα θα μπει σε μία φάση ακυβερνησίας και αστάθειας! Για τον πολύ απλό λόγο, ότι η πορεία της οικονομίας δεν διατάσσεται. Ούτε τα πράγματα εξελίσσονται γραμμικά. Και δεν σημαίνει ότι όσα πετύχαμε στην τελευταία τετραετία είναι δεδομένα και εξασφαλισμένα. Μπορούν να ανατραπούν ανά πάσα στιγμή αν αλλάξει το οικονομικό κλίμα της χώρας!

Όσα ερωτήματα θέτω παραπάνω, δεν είναι θεωρητικά. Μου τα θέτουν δημοσιογράφοι και πολίτες όλες τις τελευταίες μέρες. Τα ερωτήματα αυτά είναι εύλογα φυσικά. Μόνο που αγνοούν ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει θετικές προβλέψεις – και ακόμα περισσότερο να δίνει υποσχέσεις – ξεχνώντας ότι για όλα αυτά απαιτείται μία βάση. Μία βάση στην οικονομία. Και μία βάση στην πολιτική. Σε χώρες που έχουν ασταθείς κυβερνήσεις δεν γίνονται επενδύσεις. Δεν υπάρχουν θετικές εξελίξεις στην οικονομία. Και όλο αυτό το πληρώνει τελικά κάθε πολίτης. Ακόμα δε περισσότερο, οι αδύναμοι!

Για ποιο λόγο μπόρεσε η κυβέρνηση και έδωσε 10 δισεκατομμύρια ευρώ κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε εργαζόμενους και ανέργους; Όχι μόνο διότι χαλάρωσαν οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά και διότι το άντεχε η οικονομία!

Για ποιο λόγο μπόρεσε η κυβέρνηση και έδωσε αυξήσεις της τάξεως του 8% σε συνταξιούχους με πάνω από 30 χρόνια ασφαλιστικού βίου διορθώνοντας αδικίες του ν. Κατρούγκαλού; Διότι το άντεχε η οικονομία! Το ίδιο ισχύει και για τη μείωση της παρακράτησης στους εργαζόμενους συνταξιούχους από το 70% στο 30%. Την κατάργηση του πλαφόν στις κύριες και επικουρικές συντάξεις των 1.300 ευρώ που είχε θεσπιστεί πρωτύτερα. Και τη μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή στους συνταξιούχους από το 22% στο 9%, που ήταν μία πολύ σημαντική ανάσα για τους ίδιους. Ακόμα περισσότερο, το ίδιο ισχύει για τις αυξήσεις του 7,75% που δίνονται τώρα. Την κατάργηση της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης για τους συνταξιούχους. Και τα έκτακτα επιδόματα των 250 ευρώ που δόθηκαν τα Χριστούγεννα του 2021, το Πάσχα του 2022, καθώς και τα Χριστούγεννα του 2022.

Όλα αυτά έγιναν πράξη, επειδή η οικονομία μπήκε σε σταθερές ράγες και η Ελλάδα – παρά τη διεθνή κρίση – έχει ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μπορεί, λοιπόν, για αυτό το λόγο η κυβέρνηση να ασκεί υγιή κοινωνική πολιτική. Αν είχαμε μία ακυβέρνητη πολιτεία, θα είχαμε και μία ξεχαρβαλωμένη οικονομία με όλες τις αυτονόητες συνέπειες!

Όλα αυτά ισχύουν ασφαλώς και για μία σειρά από άλλα ζητήματα:

Θα είχαμε, άραγε, μείωση της ανεργίας από το 17,5% στο 11,4%, αν η χώρα παράδερνε μέσα στην αστάθεια και στις πολιτικές ίντριγκες; Προφανώς όχι!

Θα μπορούσε να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός από τα 650 ευρώ στα 713 ευρώ και να ετοιμάζεται και νέα αύξηση σε μερικούς μήνες; Η απάντηση είναι, και πάλι, ξεκάθαρα αρνητική!

Θα υπήρχε μία συντεταγμένη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης, η οποία θα εκμεταλλευόταν το ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης, προκειμένου να πολλαπλασιάσει τα προγράμματα για τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης που αυξάνουν τις θέσεις εργασίας; Η απάντηση και πάλι είναι, ότι σε μία ασταθή χώρα – ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου δεν υπάρχουν ισχυρές δομές Δημόσιας Διοίκησης – όλα θα είχαν τεθεί σε αναστολή!

Συζητάμε, επίσης, για την επενδυτική βαθμίδα. Και, βεβαίως στη συνέχεια, για περαιτέρω αναβαθμίσεις της χώρας ως προς την πιστοληπτική της ικανότητα από διεθνείς οίκους. Θα μπορούσαμε, άραγε, να φανταστούμε, ότι μέσα σε συνθήκες ακυβερνησίας θα είχαμε τέτοιου είδους αναβαθμίσεις; Και μπορούμε, άραγε, να το ρισκάρουμε, με δεδομένο ότι έχουμε τόσο ταλαιπωρηθεί από την κρίση της περασμένης δεκαετίας, τις συνεχείς πιστοληπτικές υποβαθμίσεις της χώρας και τις οδυνηρές συνέπειές τους για τους πολίτες;

Με δεδομένη την ένταση, μάλιστα, με την Τουρκία, τίθεται και ένα άλλο ερώτημα: Η κυβερνητική αστάθεια στην Ελλάδα, θα αποθράσυνε ή όχι ακόμα περισσότερο την Τουρκία; Δε νομίζω ότι κανείς χρειάζεται να έχει ιδιαίτερη φαντασία ότι, οι πολιτικές αναταράξεις στην Ελλάδα, θα ήταν βούτυρο στο ψωμί μίας επιθετικής πολιτικής ηγεσίας στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου!

Τίποτα επομένως δεν εγγυάται περισσότερο τη σταθερότητα, την οικονομική πρόοδο και μία ουσιαστική κοινωνική πολιτική από μία σοβαρή κυβέρνηση. Η οποία, όμως, πρώτα από όλα πρέπει να γίνει κυβέρνηση! Και αυτό είναι αυτό που πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι πολίτες, ιδιαίτερα όσοι αισθάνονται αδύναμοι οικονομικά. Διότι, δυστυχώς, η Ελλάδα δεν έχει την παράδοση της Ολλανδίας, της Γερμανίας και της Αυστρίας για τον σχηματισμό σταθερών και αποτελεσματικών κυβερνήσεων. Μακάρι να την είχε. Αμφιβάλλω, ωστόσο, αν γι’αυτό μπορούμε να προσευχηθούμε να γίνει πράξη μέσα στους επόμενους μήνες. Και αυτό επιβάλλει και κάνει ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη μίας αυτοδύναμης Νέας Δημοκρατίας μετά τις εκλογές!

Κανείς, βεβαίως, δεν μπορεί να θεωρήσει ότι είναι σοβαρή η πιθανότητα να εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται στα φιλικά προς το ΣΥΡΙΖΑ Μέσα Ενημέρωσης, δίνουν ένα άνετο προβάδισμα για τη Νέα Δημοκρατία. Επομένως, το διακύβευμα των εκλογών δεν είναι στην πραγματικότητα αν θα προχωρήσουμε με τη Νέα Δημοκρατία ή αν θα επιλέξουμε το ΣΥΡΙΖΑ. Το διακύβευμα των εκλογών είναι: Θα επιλέξουμε μία σταθερή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία θα εμπεδώσει την επόμενη τετραετία την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από το 2019 μέχρι το 2023; Ή η χώρα θα μπει εκ νέου σε ένα κύκλο πολιτικής αστάθειας, τον οποίο θα τον πληρώσει η οικονομία; Αυτό είναι που πρέπει να αντιληφθεί κάθε πολίτης!

Το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές, λοιπόν, και ποιος θα εκλεγεί Πρωθυπουργός, δεν είναι απλώς ένα πολιτικό παίγνιο. Ούτε έχει να κάνει με ενδεχόμενα «μηνύματα» που αρέσει κατά καιρούς στους πολίτες να στέλνουν στις κυβερνήσεις, για να διορθώσουν τα όποια λάθη τους. Διότι, τελικά, μετά τις επόμενες εκλογές, είτε θα έχουμε μία αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που – παρά τα όποια λάθη της – είναι δεδομένο ότι έχει κάνει ένα τεράστιο κυβερνητικό έργο και έχει ωθήσει τη χώρα προς την κατεύθυνση των προηγμένων ευρωπαϊκών κρατών. Είτε η χώρα θα βρεθεί σε ένα περιβάλλον αναταράξεων, πολιτικής ίντριγκας και ακυβερνησίας. Και αυτό δε θα το πληρώσουν τα κόμματα. Θα το πληρώσουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Γι’αυτό και είμαι σίγουρος, ότι μετά τις εκλογές, θα έχουμε μία αυτοδύναμη Ελλάδα!