| Tools like foreign exchange intervention can ease the effects of shocks but need to be carefully weighed against potential longer-term co |
|
politikinewsaaa.blogspot.com,η Χρήσιμη Εφημερίδα,ΠΟΛΙΤΙΚΗ,POLITIKI,POLITIKI NEWSPAPER,politikinews,ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ,"POLITIKI" news,news,"ΠΟΛΙΤΙΚΗ" Εφημερίδα,Ειδήσεις,Новости Греция, Nachrichten aus Griechenland, Nouvelles de la Grèce, أخبار من اليونان,, 來自希臘的消息 , ギリシャからのニュース, Новини з Греції, Notícias da Grécia, חדשות מיוון, Notizie dalla Grecia, Nyheter fra Hellas,
| Tools like foreign exchange intervention can ease the effects of shocks but need to be carefully weighed against potential longer-term co |
|
| |||||
|
|
| |||||
|

Highlights from the Eurogroup meeting of 4 April held in Luxembourg
| ||||||||||||||
Πόλεμος και πολιτική στον 21ο αιώνα
(Όταν το κεφάλαιο κάνει πόλεμο οι Λαοί πρέπει να μιλάνε για πολιτική)
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
http://www.classlessdemocracy.
Στον ορυμαγδό των προπαγανδιστικών πληροφοριών για τον ‘πόλεμο της Ουκρανίας’, τον ‘πόλεμο του Πούτιν’, για τον ‘πόλεμο μεταξύ Δύσης και Ανατολής’, για το τί, το πώς, το πού, το πότε, το γιατί και για ποιόν, η Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον αταξικό Ουμανισμό, καλεί σε διάλειμμα αναστοχασμού της σχέσης μεταξύ πολέμου και πολιτικής στο εδώ και τώρα και παντού, στον 21ο αιώνα.
Αν είναι σωστό αυτό που ο Κλαούζεβιτς υποστήριζε και μετά από αυτόν όλοι ανεξαίρετα αποδεχόμαστε ότι δηλαδή, ο πόλεμος, δεν είναι παρά η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, τότε θα πρέπει να δεχτούμε πως και η πολιτική δεν είναι παρά η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα, οπότε θα πρέπει να μιλήσουμε και για την πολιτική και μάλιστα για την ουσία και για τον σκοπό της πολιτικής. Αντί όμως γι’ αυτό, εκείνοι που σχεδιάζουν και διεξάγουν τους πολέμους δεν μας αφήνουν να μιλήσουμε για την πολιτική και συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες μετατρέπουν τον πόλεμο σε καθημερινό, εντυπωσιακό και συνεχές θέαμα προκειμένου να μας οδηγήσουν στην αναγκαστική παραίτηση ακόμα και από το ψωμί, στην καθολική του έννοια, που σημαίνει παραίτηση από τα αναγκαία βασικά υλικά, κατά συνέπεια και από τα πνευματικά, χρειώδη, όπως την ελευθερία της σκέψης και την δημιουργικότητα της ατομικής, αλλά και της συλλογικής δράσης μας, στα πλαίσια μιας κοινωνίας των κοινών συμφερόντων, δηλαδή μιας κοινωνίας των ίσων.
Ας γνωρίσουμε λοιπόν την πολιτική, ως παράγωγο των Πολιτών και ως θεμελιώδη λειτουργία της Πολιτείας, δηλαδή την πολιτική ως πολιτισμό που αποσκοπεί στην βελτίωση της ζωής των Πολιτών και της Πολιτείας, όπως αυτή θεμελιώθηκε και λειτούργησε για εκατομμύρια χρόνια από τις λεγόμενες ‘πρωτόγονες’ εξισωτικές κοινωνίες που κατάφεραν, χάρη της ισότιμης συνεργασίας και της ανάλογης των δυνατοτήτων και των αναγκών προσφοράς και απολαβών του καθενός, αλλά και χάρη στην αρμονική συνεργασία των κοινωνιών με την Φύση, να εξασφαλίσουν τον εξανθρωπισμό και την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Η επιβίωση έφερε την πρόοδο και το πέρασμα της ανθρωπότητας από την φάση της αγριότητας και της βαρβαρότητας στη φάση του πολιτισμού, τον οποίο, όπως κορυφαίοι ανθρωπολόγοι και αρχαιολόγοι απέδειξαν, πρώτοι οι Έλληνες δια του Θησέα, που γύρω στο 1000 πριν από την σύγχρονη χρονολογία απελευθέρωσε την Αττική από το καθεστώς φόρου υποτέλειας στην ισχυρότερη Κρήτη, με την κατάργηση του απομονωτικού συστήματος της φυλής και του γένους και την θεμελίωση της πρώτης πολιτικής κοινωνίας, με την μορφή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας[1]. Τα πολλά μικρά ‘βασίλεια’ της Αττικής ενώθηκαν, αναδιατάχτηκαν και μετασχηματίστηκαν σε ενιαία πολιτική κοινωνία και ως λαός, ο οποίος δια της άμεσης παρουσίας του στην Εκκλησία του Δήμου, αποφασίζει για το παρόν και για το μέλλον του. Ήταν αυτή η εξέλιξη της πολιτικής, από τον ‘Λαό, με τον Λαό για τον Λαό’, δηλαδή από όλους, με όλους, για όλους, που στηρίχτηκε στην κοινοκτημοσύνη πάνω στη γη, η οποία ανήκε μονοσήμαντα στο γένος, στην φυλή και αργότερα στον Δήμο και συνεπώς ανήκε ισότιμα σε όλους, χωρίς κανένας να μπορεί να ιδιοποιείται τους καρπούς της στερώντας τους από την πλειονότητα της κοινωνίας, που έγραψε διαχρονικά, εθιμικά και de facto τον ορισμό της έννοιας πολιτική, ως έκφραση των κοινών συμφερόντων των Πολιτών και της Πολιτείας.

Πόλεμος στην Ουκρανία
Οι εξελίξεις στον πόλεμο στην Ουκρανία δεν επιτρέπουν αισιοδοξία. Ο φόρος αίματος είναι βαρύτατος και οι ανθρώπινες απώλειες αυξάνονται καθημερινά. Εκατομμύρια άνθρωποι εξωθούνται από τους εισβολείς στην προσφυγιά. Συνηθίζουμε να λέμε ότι ο πόλεμος είναι το πιο αποκρουστικό έργο των ανθρώπων, αλλά όσα συνέβησαν στην Μπούχα υπερβαίνουν τα όρια του αποκρουστικού και επανακαθορίζουν τη βαρβαρότητα.
Κανείς δεν δικαιούται να είναι με το μέρος των εχθρών του ανθρώπου, των εχθρών της ανθρωπότητας. Η κηλίδα στους δράστες για τα εγκλήματα στην Μπούχα θα είναι ιστορικά ανεξίτηλη.
Οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου
Οι κραδασμοί στο παγκόσμιο και το ευρωπαϊκό στερέωμα γίνονται ακόμα πιο ισχυροί. Η εκτόξευση των διεθνών τιμών φυσικού αερίου και οι διεθνείς κερδοσκοπικές τάσεις προκαλούν πρωτόγνωρες ανατιμήσεις και πολύ σοβαρές συνέπειες στις οικονομίες σε όλες τις κοινωνίες της ηπείρου μας. Καθημερινά, άνθρωποι και επιχειρήσεις ανεβαίνουν το δικό τους Γολγοθά για να ανταπεξέλθουν στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από τον πόλεμο και που συνεχίζουν να δημιουργούνται.
Η Κυβέρνηση προσπαθεί ακατάπαυστα να διευκολύνει την καθημερινότητα και να λύσει όσα περισσότερα προβλήματα γίνεται. Καμιά κοινωνική και επαγγελματική ομάδα δεν έχει μείνει αβοήθητη και δεν πρόκειται να μείνει. Δημιουργούμε συνέχεια νέες δυνατότητες στήριξης και παλεύουμε να κρατήσουμε τη χώρα και την κοινωνία όρθιες. Εξακολουθούμε να ελέγχουμε τις εξελίξεις και προσπαθούμε να είμαστε πάντα ένα βήμα μπροστά από τα γεγονότα.


