ΟΒΑΜΑ FOUNDATION news

Team — This week, President Obama will travel to Africa for the first time since he left office—and I'm honored to be joining him. We'll be bringing together 200 emerging leaders from across the continent to explore new ways to take on the biggest challenges in their communities. We're calling it Leaders: Africa. This is the kind of program where a young tech entrepreneur from Algeria might have a conversation with a human rights activist from Burundi; where a Congolese refugee whose family fled tribal conflict might meet a Secretary of State from Cape Verde. We can't wait to see what they come up with together and how they'll go on to change Africa in the months and years to come. Meet the 200 members of inaugural class of African leaders—and follow along with the entire trip right here. Here's something else you shouldn't miss from this trip: On Tuesday, July 17th, President Obama will deliver the 16th Nelson Mandela Annual Lecture in Johannesburg. He'll talk about how we can create the conditions to bridge divides, make change across ideological lines, and work together to resist oppression and inequality. The following day, July 18th, marks Mandela Day—the 100th anniversary of the South African leader's birth—and people around the world will be honoring him by making a commitment to help make the world a better place. You should listen in to President Obama's remarks, to be sure—but you should do something else, too. You should make a commitment of your own. It can be something large or small, local or global. It might mean coming up with a brand new idea, or joining an existing effort. Honor the legacy of Nelson Mandela by making a commitment right now, right here. Finally, one more thing worth checking out ahead of the Africa trip: This morning, President Obama shared a few books that he'd recommended reading—many of which are written by some of Africa's most talented writers, and all of which draw upon themes from the upcoming trip. I've passed that list along, with a note from him, below. Take a look, and get ready to be inspired this week. More soon, Bernadette Bernadette Meehan Chief International Officer, Obama Foundation A note from President Obama—and his summer reading list: This week, I'm traveling to Africa for the first time since I left office—a continent of wonderful diversity, thriving culture, and remarkable stories. I was proud to visit sub-Saharan Africa more times than any other sitting President, and I'll return this week to visit Kenya and South Africa. In South Africa, the Obama Foundation will convene 200 extraordinary young leaders from across the continent, and I'll deliver a speech to mark the 100th anniversary of Nelson Mandela's birth. Kenya, of course, is the Obama ancestral home. I visited for the first time when I was in my twenties and I was profoundly influenced by my experiences—a journey I wrote about in my first book, Dreams from My Father. Over the years since, I've often drawn inspiration from Africa's extraordinary literary tradition. As I prepare for this trip, I wanted to share a list of books that I'd recommend for summer reading, including some from a number of Africa's best writers and thinkers—each of whom illuminate our world in powerful and unique ways. See the rest of the reading list

Συνέντευξη Νίκου Δένδια..

Αθήνα, 17 Ιουλίου 2018

Συνέντευξη Νίκου Δένδια στον ραδιοφωνικό σταθμό

«Παραπολιτικά 90,1FM»

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Βουλευτής Β’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Δένδιας, παραχώρησε συνέντευξη σήμερα το πρωί στην εκπομπή που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Τζένος στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά 90,1 FM».

Μεταξύ άλλων,  ο κ. Δένδιας ανέφερε: 

• Νομίζω ότι στο ζήτημα που έχει προκύψει με την εταιρεία των αδελφών του κ. Τσίπρα, το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση είναι να δώσει σαφείς και ειλικρινείς απαντήσεις στην ελληνική κοινωνία. Είναι φανερό ότι ο οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης είχε ανάλογη δανειακή υποχρέωση,  δεν θα πετύχαινε εύκολα την ίδια ρύθμιση από το τραπεζικό σύστημα της χώρας.

• Όταν μόνοι τους στον ΣΥΡΙΖΑ αναγορεύουν τους εαυτούς τους σε εισαγγελείς της ηθικής. πρέπει να είναι απολύτως έτοιμοι να δώσουν σαφέστατες και όχι γενικόλογες εξηγήσεις για τα συγκεκριμένα θέματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

• Εδώ είδε το φως της δημοσιότητας μια ρύθμιση η οποία κατά την κοινή εμπειρία φαίνεται ως χαριστική. Μπορεί και να μην είναι, αλλά η κυβέρνηση πρέπει να  απαντήσει: Τι είναι αυτό που έκανε τη διαφορά για αυτή την εταιρεία; Αυτό πρέπει να εξηγηθεί χωρίς φωνές και κραυγές.

• Αυτή η κυβέρνηση επέλεξε να στοχοποιήσει  μέλη οικογενειών – του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης για μην πάμε μακριά – κατά τρόπο πέραν λογικής. Αφού λοιπόν επέλεξε αυτό το πεδίο αντιπαράθεσης, πρέπει να απαντήσει και σε αυτό το πεδίο.

• Η κωμωδία των σχέσεων Τσίπρα – Καμμένου νομίζω θα υπερβεί και την ταινία “Τα κίτρινα γάντια”. Αυτά τα πράγματα είναι ανέκδοτο. Ίσως η κυβέρνηση αρχίζει και να σκέφτεται τη διαφυγή της νωρίς το φθινόπωρο,  καθώς πλέον το κλίμα για αυτήν είναι βαρύ. Δεν είμαι βέβαιος αν ο αρχικός της σχεδιασμός να εγκλωβίσει τη χώρα σε τριπλές εκλογές τον Μάιο του 2019 μπορεί πια να πραγματοποιηθεί.

• Εκτιμώ ότι όπως ο κ. Τσίπρας μας είχε εξαπατήσει το 2015, όταν άλλα έλεγε και ξαφνικά προσέφυγε σε κάλπες παριστάνοντας ότι ζήτησε επιβεβαίωση επί της συμφωνίας κλπ, θα επιχειρήσει να το επαναλάβει και τώρα. Το αποτέλεσμα όμως αυτή τη φορά νομίζω ότι θα είναι το αντίθετο. Θα συντριβεί ο κ. Τσίπρας στις επόμενες εκλογές.

• Η τακτική της “καμένης Γης” είναι ο σχεδιασμός του ΣΥΡΙΖΑ. Να μας μπλέξει, να βγάλει η Νέα Δημοκρατία το φίδι από την τρύπα και μετά στις ευρωεκλογές της Άνοιξης του 2019 να προσπαθήσει να αποδυναμωθεί η πλειοψηφία που θα έχει δημιουργηθεί υπέρ μας. Και να ισχυριστεί το Φθινόπωρο του 2019,  ενόψει εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας,  ότι η  Νέα Δημοκρατία έχασε την εντολή που μόλις είχε πάρει. Είναι ένα σενάριο για τον κ. Τσίπρα,  ο οποίος εδώ που τα λέμε δεν έχει και καμία διάθεση να σέβεται τους Θεσμούς. Όπως τον βολεύει, ό,τι τον βολεύει.

• Για το θέμα των περικοπών έχει σαφέστατα τοποθετηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ούτε έχει υποσχεθεί ούτε έχει τάξει. Έχει πει όμως ότι θα κάνει μια προσπάθεια μέσω μιας σειράς αναπτυξιακών μέτρων να πείσει τους εταίρους μας ότι δεν χρειάζεται να ληφθεί αυτό το μέτρο. Θεωρώ όμως ότι η πιθανότητα να τα καταφέρουμε είναι σημαντική.

• Στο Σκοπιανό, η συνολική ιστορική θέση της παράταξης μας είναι υπέρ της σύνθετης ονομασίας, αλλά σε αυτή τη συμφωνία υπάρχουν δύο θέματα. Το θέμα της υπηκοότητας – εθνικότητας, αν και στο κείμενο δεν αναγράφεται εθνικότητα αλλά μπορεί να συναχθεί ως πνεύμα της συμφωνίας. Το “μακεδονική” δεν αρέσει σε κανέναν Έλληνα πολίτη. Και το θέμα επίσης της γλώσσας,  που δεν είναι “μακεδονική”,  αλλά σλαβική.

• Ο λαϊκισμός είναι ένα ισχυρό ρεύμα, δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά παγκόσμιο, χαϊδεύει αυτιά και καταλήγει σε συμφορές. Βλέπετε τι γίνεται με το Brexit και την οικονομία της κατά τα άλλα ανθούσας Αγγλίας, που θεωρητικά θα έπρεπε να κάλπαζε. Πρέπει να τον πολεμήσουμε με κάθε τρόπο και οφείλω να πω ότι η δημοσκοπική υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας δίνει μια σοβαρή ένδειξη ότι η σοβαρή και μετρημένη ηγεσία Μητσοτάκη, είναι μια ηγεσία που η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη να τη δεχτεί. Και αυτό αν θέλετε είναι πολύ θετικό για την ίδια την κοινωνία, πέρα από το τι συμφέρει τη Νέα Δημοκρατία και τι όχι.

• Η κυβέρνηση δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Συνεργάζεται και με τον διάβολο αρκεί να κρατήσει την εξουσία ή αν το θέλετε ανάποδα, να εμποδίσει τη Νέα Δημοκρατία να κυβερνήσει τη χώρα.

• Η χώρα έχει ανάγκη από σοβαρούς πόλους άσκησης κυβερνητικής εξουσίας. Δε σημαίνει ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να σώσει τη χώρα, χρειάζεται πολλούς ακόμη σοβαρούς πόλους, όμως η κυβέρνηση δεν είναι ένας από αυτούς. Ελπίζω ότι το υπάρχον εκλογικό σύστημα θα επιτρέψει να δημιουργηθεί μια σοβαρή κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας υπό την ηγεσία Μητσοτάκη, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που θα μπορέσει να δώσει σοβαρές λύσεις στα τεράστια προβλήματα του τόπου.

• Τα διάφορα ανοιχτά εθνικά μέτωπα που έχει αυτή τη στιγμή αυτή η κυβέρνηση – με τα Σκόπια, την Αλβανία, την Τουρκία και πρόσφατα φαίνεται και με τη Ρωσία – είναι διαχειρίσιμα από μια σοβαρή κυβέρνηση και μη διαχειρίσιμα από μια φαιδρή κυβέρνηση. Με την Αλβανία π.χ. πάμε πάλι σε μυστική διπλωματία.

• Με την Τουρκία δημιουργήθηκε το θέμα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται παράνομα και κατά απαράδεκτο τρόπο από τους Τούρκους. Επίσης ακόμη δεν διαψεύδεται η ανοησία να υπάρχει υπόσχεση προς τον Ερντογάν από τον κ. Τσίπρα περί έκδοσης των 8 Τούρκων αξιωματικών χωρίς να υπάρχει αυτή η θεσμική δυνατότητα. Όλα αυτά έχουν δημιουργήσει ένταση σε όλα τα μέτωπα. Παρά ταύτα η κυβέρνηση καγχάζει λέγοντας ότι είναι η ικανότερη κυβέρνηση στον χειρισμό των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής. Ελπίζω να φύγουν από την εξουσία πριν μας ανοίξουν κάποιο μέτωπο ακόμη και να πάμε να μαζέψουμε ό,τι έχουν αφήσει ανοιχτό.

• Για τη Νέα Δημοκρατία η αυτοδυναμία είναι απόλυτο στοίχημα. Η μη αυτοδυναμία για εμάς, με το παρόν πολιτικό σκηνικό, είναι πηγή μεγάλων προβλημάτων, δεν υπάρχει δεύτερο σενάριο. Η Νέα Δημοκρατία είναι υποχρεωμένη να επιχειρήσει να πετύχει αυτοδυναμία. Μια “ανάπηρη και κολοβή” Νέα Δημοκρατία που θα διαπραγματεύεται αριστερά και δεξιά και θα είναι έρμαιο των απαιτήσεων οποιουδήποτε, δεν θα μπορεί να επιβάλλει ένα σοβαρό κυβερνητικό πρόγραμμα, να το εφαρμόσει και να δώσει λύσεις.

• Με πολιτικούς από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, όπως με τον κ. Κωνσταντινόπουλο και την ίδια την κ. Γεννηματά, συνεργαστήκαμε αρμονικά όταν βρεθήκαμε στα ίδια Υπουργεία. Αλλά το ΚΙΝΑΛ έχει 15 εσωτερικές απόψεις αυτή τη στιγμή. Πώς μπορείς να βασιστείς; Και επίσης είναι βέβαιο ότι βλέπουμε τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο μαζί του; Κατά τη γνώμη μου τα βλέπουμε πολύ διαφορετικά. Δε λέω ότι δεν μπορούμε να βρούμε έδαφος συνεννόησης,  αλλά αν με ρωτάτε δεν θα το ευχόμουν. Εάν λοιπόν η ελληνική κοινωνία βασίζεται στον μεταξύ μας συμβιβασμό για να κυβερνηθεί θα της πρότεινα καλύτερα να έχει μια άλλη, πιο καθαρή επιλογή και να μας κρίνει στο τέλος-τέλος στη βάση των επιλογών μας, όχι των συμβιβασμών μας.

• Μπορούμε να κάνουμε μια προσπάθεια παραπάνω, να πείσουμε την κοινωνία να μας δώσει μια πλειοψηφία πάνω από 155 Βουλευτές – γιατί με 151 ή 152 πάλι δουλειά δεν γίνεται – να κάνουμε αυτό που θεωρούμε σωστό και να μας κρίνει η ελληνική κοινωνία ανάλογα.  Θέλουμε το «αφεντικό μας», ο ελληνικός λαός, να μας δώσει σαφή και όχι μπερδεμένη εντολή.

• Τα όσα ακούγονται από την πλευρά του κ. Ζάεφ και από το Υπουργείο Εξωτερικών είναι πρωτοφανή και δεν τα θυμάμαι ξανά στην ιστορία. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ,  γιατί αν δεν έχεις πολύ βαθιά γνώση του τι συμβαίνει, καλό είναι να φυλάς τα λόγια σου και την κρίση σου. Αλλά δεν σας κρύβω ότι παραμένω σε καθεστώς έκπληξης.

EUROPEAN YOUTH PRESS

Newsletter July 2018

Dear young media makers, We hope you all had a great start to July! Last month Orange Magazine covered the Deutsche Welle Global Forum in Bonn. This year’s focus was on Global Inequalities. In addition, the team members could enjoy Deutsche Welle’s 65th anniversary, as it began broadcasting on May 3 1953. We are happy to be cooperating with DW and congratulate them on this important milestone! For this special occasion, our Orange Magazine reporters interviewed Deutsche Welle Director General Peter Limbourg for some exclusively career advise for young journalists. Please find the videos and articles here: http://www.orangemagazine.eu/editions/gmf18/ Our board member Ajala Carvalho (on photo) participated in June in a kick-off meeting of GIZ Prospects for Youth -Twinning Program in Kyrgyzstan. “Prospects for Youth Twinning Program” is designed for non-profit organizations and local administrations from Kyrgyzstan, Europe, Eastern Partnership Countries and Kazakhstan to foster cross-border exchange on the topics of youth empowerment and youth employment. It was a great success and we are happy to continue cooperation with Youth Volunteer Organization Leadership in Kyrgyzstan! The next step in this project will be an internship. The twinning partner organizations will have the opportunity to gain direct experience in each other's localities and help participants to familiarize themselves with the partner’s organizational context. EYP will provide training on media literacy, storytelling and use of social media for internal communication. The EYP participant will also visit local media makers in Kyrgyzstan. During the final meeting, all participants share the outcomes of their cooperation. This meeting includes evaluation sessions and the opportunity to connect to other professional networks and organizations in Berlin. Last June, I myself facilitated the training: “how to sell your ideas: keys to public communication and campaigning” together with Martin Maska in Prague and the Bakala Foundation. As part of the training, participants had to pitch themselves and their ideas in front of the cameras. It was really inspiring to see all the young professionals interested in this topics! Additionally, we visited Vyšši Odborna Skola Publisictiky - a university in Prague that teaches audiovisual media, journalism and PR. Therefore I had the opportunity to meet with former EYP board member and Orange Magazine supervisor Dmitri Romanovski, to share ideas and experiences.  Follow EYP on social media to stay tuned! Mariell Raisma Board Member Opportunities Call for Entries to Youth Essay Competition Deadline: 16 September 2018 Call for application for the Young Photography Award Deadline: 15 July 2018 Call for applications to Lénaïc Fund for Quality Journalism Deadline: 22 July 2018 Call for participants for Youth multipliers training course Deadline: 11 July 2018 Call for changemakers for international team Deadline: 15 July 2018 Call for writers for Bitch Media Fellowship Deadline: 31 July 2018 News On 9-15 July, EYP will collaborate on the project "Media Moving Forward Camp" in Salzburg, where 44 media makers from 11 countries will gather. Here, EYP gets another opportunity to facilitate workshops and moderate panels.

U.S.A.'s interesting latest news

Procurement Analyst Open 07/12/2018 to 07/26/2018 Department: Office of Governmentwide Policy Job Location: Multiple Locations Transportation Operations Specialist (Motor) Open 07/16/2018 to 07/25/2018 Department: Federal Acquisition Service Job Location: Multiple Locations Contract Specialist Open 07/11/2018 to 07/20/2018 Department: Federal Acquisition Service Job Location: Washington DC, District of Columbia Assistant Inspector General for Administration Open 07/09/2018 to 08/09/2018 Department: Office of Inspector General Job Location: District of Columbia, District of Columbia Student Trainee (Information Technology) Open 07/10/2018 to 07/23/2018 Department: Office of the Chief Information Officer Job Location: Washington DC, District of Columbia Student Trainee (Information Technology) Open 07/10/2018 to 07/23/2018 Department: Office of the Chief Information Officer Job Location: Washington DC, District of Columbia Student Trainee (Information Technology) Open 07/10/2018 to 07/23/2018 Department: Office of the Chief Information Officer Job Location: Washington DC, District of Columbia

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή

Αθήνα, 10 Ιουλίου 2018

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, η κυβέρνηση διανύει την τελευταία της φάση πολιτικά και συνταγματικά. Πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών ούτως ή άλλως, ανεξάρτητα από το σενάριο που θα επικρατήσει και τις σκοπιμότητες που θα υπηρετηθούν. Σε αυτή λοιπόν την τελευταία φάση, η κυβέρνηση επιδίδεται, πέραν από όλων των άλλων, στην επίμονη και συστηματική προσπάθεια μετακύλισης της ευθύνης για τη λήψη κάθε αντιδημοφιλούς μέτρου στην επόμενη κυβέρνηση, για την ακρίβεια στις επόμενες κυβερνήσεις, γιατί η επόμενη περίοδος, η επόμενη μακρά περίοδος, είναι δυστυχώς ναρκοθετημένη.

Το δημοσιονομικό πλαίσιο που έχει συμφωνηθεί βασίζεται σε μία τραγική παραδοχή, ότι ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης από τώρα έως το 2060 θα είναι περίπου 1-1,2% του ΑΕΠ. Έχουμε συμφωνήσει σε υψηλά, θα έλεγα πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα πρωτογενή πλεονάσματα και μέχρι το 2022 και πολύ περισσότερο μέχρι το 2060, αλλά δεν είναι αυτό το μεγάλο θέμα. Εάν σε αυτήν την πολιτική-δημοσιονομική συμφωνία, η οποία είναι μία άσκηση επί χάρτου, είχαν συμφωνηθεί υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα με υψηλό μέσο πραγματικό ρυθμό ανάπτυξης ετήσιο, θα είχε το πράγμα μία λογική. Το πράγμα στερείται λογικής και μας καταδικάζει σε αναιμική ανάπτυξη, μη επαρκώς χρηματοδοτούμενη, στην στασιμοχρεωκοπία όπως έχω πει εδώ και δύο χρόνια, επειδή τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα συνυπάρχουν με χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης, γιατί αυτό λένε τα δημογραφικά δεδομένα και γιατί κυρίως αυτά λένε οι χρονοσειρές για τον πραγματικό ρυθμό ανάπτυξης της χώρας τα τελευταία 50 χρόνια, πολύ πριν την κρίση του 2008 σε διεθνές επίπεδο που τη βιώνουμε στην Ελλάδα από το 2010 και μετά.

Αυτό το δημοσιονομικό πλαίσιο, βεβαίως, έχει μία σειρά από επιπτώσεις. Οι επιπτώσεις αυτές οφείλονται στο γεγονός ότι η χώρα τον Ιανουάριο του 2015, εκεί που ετοιμαζόταν να βγει από το δεύτερο μνημόνιο μέχρι 28 Φεβρουαρίου 2015, οδηγήθηκε σε δευτερογενή κρίση, σε μία περιδίνηση, η οποία προκάλεσε μία βαθιά διαρθρωτική βλάβη που μπορεί να υπολογιστεί, όπως ξέρουμε, με πολλούς τρόπους, αλλά ο κρισιμότερος τρόπος είναι η αναπτυξιακή επίπτωση, η οποία είναι πάγια και πολυετής και για αυτό πάρα πολύ μεγάλη. Τα 200 δισεκατομμύρια του κ. Wieser μπορεί να φαίνονται υπερβολικά, αλλά είναι ένας απλός λογικός υπολογισμός για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις αυτής της αναπτυξιακής υποχώρησης που συντελέστηκε το 2015.

Τα πρώτα θύματα της πολιτικής αυτής είναι οι συνταξιούχοι. Και φθάνουμε, έτσι, τώρα στο παιχνίδι –και πάλι ρητορικό και επικοινωνιακό– της περικοπής των συντάξεων, της περικοπής της λεγόμενης προσωπικής διαφοράς για τους παλιούς συνταξιούχους που θα θίξει πρωτίστως τους συνταξιούχους του δημοσίου, αλλά και αρκετούς συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα, ιδίως αυτούς που έχουν μέσες συντάξεις, γιατί ούτως ή άλλως υψηλές συντάξεις δεν υπάρχουν πια στη χώρα.

Αυτό το μέτρο ψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν ψηφίστηκε από την αντιπολίτευση, δεν το ψήφισε το Κίνημα Αλλαγής, δεν το ψήφισε η Νέα Δημοκρατία, το ψήφισε μόνη η κυβερνητική πλειοψηφία και το ψήφισε γιατί έχει την πλήρη ευθύνη, την οικονομική, την πολιτική, την ηθική, την ιστορική, για αυτήν τη νέα γενιά περικοπών. Διότι είναι άλλο πράγμα να περικόπτεις συντάξεις το 2010, 2011 και 2012, ξεκινώντας από πρωτογενές έλλειμμα ύψους 10,5% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 26 δισεκατομμυρίων και άλλο να ξεκινάς από τη βάση του 2014, δηλαδή από πρωτογενές πλεόνασμα 0,7%, το οποίο όμως ως διαρθρωτικό πλεόνασμα, δηλαδή λαμβανομένης υπόψη της ύφεσης και της ανεργίας, ήταν το μεγαλύτερο διεθνώς το 2014. Η χώρα εμφάνισε το μεγαλύτερο διαρθρωτικό πρωτογενές πλεόνασμα που υπήρχε.

Άρα δικαιούμαστε να καταθέτουμε και την πρόταση νόμου και την τροπολογία για την κατάργηση της προβλεπόμενης στον ισχύοντα νόμο, το λεγόμενο νόμο Κατρούγκαλου, περικοπής της προσωπικής διαφοράς. Είναι μήπως η ενέργεια αυτή ένας λαϊκισμός της αντιπολίτευσης;   Είναι λαϊκισμός να θέτεις την κυβέρνηση προ των ευθυνών της; Είναι λαϊκισμός να θέλεις να πει με σαφήνεια η κυβέρνηση τι είναι αυτό που επιδιώκει τώρα, μέσα στη ρητορική της δήθεν καθαρής εξόδου από το μνημόνιο στα τέλη Αυγούστου; Επιδιώκει την κατάργηση της νομοθετημένης από την κυβέρνηση περικοπής των συντάξεων ή απλώς επιδιώκει την αναβολή του μέτρου αυτού, ώστε αυτό να επιβληθεί μετά τις εκλογές από την επόμενη κυβέρνηση; Η κυβέρνηση επιδιώκει πολιτικά να επαναδιαπραγματευθεί με τους εταίρους το συνολικό σχήμα βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος ή απλώς θέλει ένα μέτρο, το οποίο το έχει νομοθετήσει, γιατί το έκρινε αναγκαίο, απλώς να φέρει την υπογραφή άλλων πολιτικών δυνάμεων για λόγους κατανομής του πολιτικού κόστους, δηλαδή για να εξαπατηθεί επικοινωνιακά ο συνταξιούχος και γενικότερα η κοινή γνώμη;

Η δική μας θέση και η δική μου προσωπική θέση είναι πάρα πολύ καθαρή. Το μέτρο αυτό της περικοπής των ονομαστικών συντάξεων δεν χρειάζεται και δεν χρειάζεται γιατί νομοθετήθηκε από την κυβέρνηση και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παράλληλα με ένα άλλο, πολύ πιο βαρύ μέτρο στο οποίο σπανίως αναφερόμαστε. Πρόκειται για το πάγωμα των συντάξεων μέχρι και το 2022. Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του παγώματος των συντάξεων μέχρι το 2022 είναι πολύ μεγαλύτερο από το δημοσιονομικό αποτέλεσμα της ονομαστικής περικοπής που έχει νομοθετηθεί από 1-1-2019. Το πάγωμα των συντάξεων έχει όφελος δημοσιονομικό 2,8% του ΑΕΠ, ενώ η ονομαστική περικοπή των συντάξεων δημοσιονομικό αποτέλεσμα 1,5% του ΑΕΠ.

Κατά τη λογική αυτή μπορεί ακόμη και αν δεν βελτιωθεί τίποτα στο μακροοικονομικό περιβάλλον και στο δημοσιονομικό σχεδιασμό, με απλή παράταση του παγώματος, να επιτευχθούν τα ίδια αποτελέσματα ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ που διατίθεται για συνταξιοδοτική δαπάνη, ώστε η Ελλάδα να έχει ως ποσοστό του ΑΕΠ συνταξιοδοτική δαπάνη στα επίπεδα του μέσου όρου της Ευρωζώνης, χωρίς νέες ονομαστικές περικοπές. Το μέτρο είναι προφανές ότι δεν είναι δημοσιονομικό όπως πιστεύει ο κ. Τσίπρας, ο οποίος λέει, θα δούμε τα αποτελέσματα, ούτε όπως πιστεύει ο κ. Moskovici που λέει, θα δούμε τον προϋπολογισμό του 2019 και θα κρίνουμε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου.

Το μέτρο είναι διαρθρωτικό, αφορά τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος από την πλευρά του λογικού ύψους της συνταξιοδοτικής δαπάνης για τα πολλά χρόνια που έρχονται. Από αυτή την οπτική γωνία δεν έχει και σημασία αν μία χρονιά είναι πλεονασματικός ο ΕΦΚΑ, σημασία έχει το όλο σύστημα να έχει μία μακροπρόθεσμη λογική και αποκτά μακροπρόθεσμη λογική αν παραταθεί το πάγωμα χωρίς να θιγούν οι συντάξεις με περαιτέρω κούρεμα και αν στο μεταξύ αποκτήσουμε το χρονικό περιθώριο για ένα συνολικό επανασχεδιασμό του ασφαλιστικού συστήματος που είναι ούτως ή άλλως αναγκαίος και θα καταστεί και νομικά αναγκαίος μέσα από τη νομολογία των Ελληνικών δικαστηρίων και του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Γιατί ανεξαρτήτως του ύψους της συνταξιοδοτικής δαπάνης, η εσωτερική κατανομή του όποιου βάρους στους συνταξιούχους πρέπει να υπακούει σε μία λογική. Δεν μπορείς να υιοθετείς μία νομοθετική λογική που τιμωρεί, από ένα σημείο και μετά, όποιον έχει πολλά χρόνια ασφάλισης, μακρύ ασφαλιστικό βίο, και έχει ασφαλιστικές αποδοχές οι οποίες είναι μέσου επιπέδου. Γιατί, φυσικά, η προσέγγιση αυτή είναι μία βαθιά αντιαναπτυξιακή προσέγγιση και ενθαρρύνει την απόκρυψη εισοδήματος και τη μαύρη εργασία.

Άρα έχει πολύ μεγάλη σημασία να θεραπευτούν και αυτές οι εσωτερικές ανισότητες και αντιφάσεις, κυρίως όμως έχει σημασία να στείλουμε το μήνυμα ότι υπάρχουν λύσεις οι οποίες είναι υπεύθυνες, εδώ μιλούμε με βάση τους αριθμούς, μπορούν να είναι συμφωνημένες με τους εταίρους, δεν θίγουν το δημοσιονομικό πλαίσιο όπως αυτή τη στιγμή έχει, αλλά ούτως ή άλλως αυτό πρέπει να βελτιωθεί, εφόσον διαμορφωθούν στην επόμενη Βουλή, με μία άλλη κυβέρνηση, οι πολιτικές προϋποθέσεις για τη βελτίωσή του. Και βεβαίως πρέπει να πάμε στο συνολικό επανασχεδιασμό στη βάση των προτάσεων που έχουν διατυπωθεί. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι εδώ και καιρό έχουν διατυπωθεί προτάσεις από την ομάδα υπό τον καθηγητή Μιλτιάδη Νεκτάριο, που επιτρέπουν και τη μείωση και των ασφαλιστικών εισφορών και τον ανασχεδιασμό των επαγγελματικών ταμείων και έναν ενεργό κοινωνικό ρόλο του ιδιωτικού συστήματος ασφάλισης, ώστε το συνολικό ποσοστό αναπλήρωσης του κάθε συνταξιούχου, άρα ο συνδυασμός κοινωνικού, ατομικού και οικογενειακού σχεδιασμού για το μέλλον κάθε ανθρώπου και για την αλληλεγγύη των γενεών, να δίνει ένα αποτέλεσμα το οποίο είναι αξιόπιστο και αξιοπρεπές. Γιατί τώρα, με αυτά που κάνει η κυβέρνηση, δεν υπάρχει ούτε αξιοπιστία ούτε αξιοπρέπεια, εν έτει 2019-2020, όχι εν έτει 2009-2010 με τη χώρα ένα βήμα πριν την ασύντακτη χρεοκοπία την οποία αποφύγαμε.

Άρα η ευθύνη σας, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, είναι τεράστια και πρέπει να τοποθετηθείτε, όχι για λόγους κοινοβουλευτικής ρητορείας και επικοινωνίας, αλλά για λόγους κοινωνικής και αναπτυξιακής ουσίας. Σας ευχαριστώ.

https://www.evenizelos.gr/parliament/speechesintervention/418-speeches2018/5840-ev-venizelos-vouli-to-metro-tis-perikopis-ton-syntakseon-den-xreiazetai.html

---

Απόσπασμα από την ομιλία του Ευ. Βενιζέλου στην 5η Ετήσια Οικονομική Διάσκεψη της ΕΕΝΕ, «Από την Ανάκαμψη στην Ταχύρρυθμη Ανάπτυξη. Στόχος: Hellas 2021»

​Ενότητα 4^η:

«Σχέδιο για την Εθνική Ανασυγκρότηση: Η Ελλάδα Μετά» 

Η κυβέρνηση ακόμη και στην ύστατη αυτή φάση, λοιπόν, θέλει να δημιουργήσει συνθήκες ακραίας πόλωσης, κοινωνικού αυτοματισμού και εθνικού διχασμού. Με μικροκομματικές επιλογές πρωτίστως στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Θα μπορούσε να κινηθεί συναινετικά στο ζήτημα του ονόματος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, θέλησε να δημιουργήσει μέτωπα και να κάνει εισοδισμό ,εσωτερική παρέμβαση στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και το συνεχίζει αυτό με την εργαλειακή αντιμετώπιση της δικαιοσύνης, το συνεχίζει με τις πιθανές αλλαγές στο Σύνταγμα και με τον ευτελισμό της αναθεωρητικής διαδικασίας, το συνεχίζει με τις επεμβάσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα παιχνίδια με το εκλογικό σύστημα και τις εκλογικές περιφέρειες και ούτω καθεξής.

Απέναντι στην κατάσταση αυτή μπορεί και πρέπει να αντιταχθεί ένα εθνικό σχέδιο όχι απλώς ανάπτυξης, αλλά ανασυγκρότησης. Πρέπει όμως να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις, λίγες και μεγάλες προϋποθέσεις.

Πρώτη προϋπόθεση, η διεξαγωγή εκλογών και ο σχηματισμός μίας άλλης κυβέρνησης, ικανής να εμπνεύσει εσωτερική και διεθνή εμπιστοσύνη, όχι στη βάση της εσωτερικής λαϊκιστικής ρητορείας και του διεθνούς ενδοτισμού, αλλά στη βάση της ικανότητάς της να κινητοποιήσει όλες τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. Δημιουργικές δυνάμεις δεν είναι μόνον το επιχειρείν, δεν είναι μόνον οι παραγωγικές δυνάμεις, βρίσκονται στα πανεπιστήμια, στον πολιτισμό, στη νεολαία. Βρίσκονται παντού οι δυνάμεις αυτές και πρέπει να κινητοποιηθούν. Όλες οι δυνάμεις που έχουν ως στόχο την πρόοδο του τόπου, αντιλαμβάνονται την ανάγκη για ανταγωνιστική και ισότιμη Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη.

Αλλά, αυτή η κυβέρνηση πρέπει να είναι κυβέρνηση στρατηγικής σταθερότητας και άρα τριπλής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Πρέπει να διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στήριξης της κυβέρνησης, κοινοβουλευτική πλειοψηφία εκλογής του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας και, ει δυνατόν, κοινοβουλευτική πλειοψηφία άμεσης εφαρμογής ενός σύγχρονου, έντιμου και λειτουργικού εκλογικού συστήματος. Από την άποψη αυτή, η επιδίωξη μονοκομματικής κυβερνητικής πλειοψηφίας είναι αναντίστοιχη προς την κρισιμότητα της εθνικής κατάστασης, αλλά και προς το μέγεθος της πλειοψηφίας που απαιτείται για να υπάρχει κυβερνητική και εθνική σταθερότητα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ηττηθεί στρατηγικά –το έχω πει πάρα πολλές φορές– αλλά η στρατηγική σταθερότητα της επόμενης ημέρας προϋποθέτει συμφωνία όλων των δυνάμεων, που είναι αναγκαίες, γύρω από ένα σχέδιο με εθνικές μεταρρυθμιστικές και, πραγματικά, προοδευτικές στοχεύσεις.

Δεύτερη προϋπόθεση, δυσκολότερη της πρώτης, είναι η ενεργοποίηση της κοινωνίας των πολιτών, που πρέπει να αποκτήσει ξανά στόχο και προοπτική και να υιοθετήσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόταγμα, προσέξτε, όχι γιατί αυτό είναι αξιακά σωστό, αλλά γιατί αυτό είναι οικονομικά συμφέρον. Και είναι οικονομικά συμφέρον για τα πιο παραγωγικά στρώματα και για τα πιο αδύναμα στρώματα. Αλλά για να γεφυρωθούν τα πιο παραγωγικά με τα πιο αδύναμα στρώματα και για να έχουμε εθνική πολιτική πρέπει να ανασυγκροτηθεί η αποδεκατισμένη μεσαία τάξη, που είναι ο πραγματικός κοινωνικός εχθρός της σημερινής κυβέρνησης.

Τρίτη προϋπόθεση είναι, όπως είπα, να επιτευχθεί αυτή η συμμαχία όλων των δημιουργικών δυνάμεων της χώρας. Είναι πολύ δυσκολότερο αυτό από το να συνάψεις μία πολιτική συμμαχία, γιατί δεν εκπροσωπούνται οι δημιουργικές δυνάμεις και χρειάζονται πρωτοβουλίες άλλου χαρακτήρα, πιο διορατικές, πιο θαρραλέες, όπου ο ρόλος του επιχειρείν είναι καθοριστικός και δεν αφορά αυτό τις νεοπελατειακές σχέσεις με την κυβέρνηση-η σημερινή κυβέρνηση αυτό το έχει ανυψώσει σε τέχνη περιωπής- ούτε τα κλασικά μέσα του κοινωνικού διαλόγου, συλλογικές συμβάσεις κ.λπ. Αυτό αφορά την κατανόηση ότι η εθνική και κοινωνική αλληλεγγύη είναι οικονομικά κρίσιμη και συμφέρουσα παράμετρος και ότι ο σεβασμός των θεσμών έχει πολύ μεγάλη σημασία. Αυτό περιλαμβάνει και τη δικαιοσύνη, γιατί τα παιχνίδια με τη δικαιοσύνη είναι τα κρίσιμα και στην προσέγγιση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας.

Εφόσον διαμορφωθούν αυτές οι θεμελιώδεις προϋποθέσεις, όλες οι άλλες –δημοσιονομικές, φορολογικές, ασφαλιστικές, θεσμικές, διοικητικές, χωροταξικές, χρηματοπιστωτικές, χρηματοοικονομικές– είναι εφικτές. Προσέξτε, είναι εφικτή και η αλλαγή του δημοσιονομικού πλαισίου; Είναι επαναδιαπραγματεύσιμο το δημοσιονομικό πλαίσιο; Είναι, καταρχάς γιατί, όπως λέγαμε πάντα με τον Charles Dallara του IIF, όταν διαπραγματευόμασταν τα ζητήματα του χρέους και του μεγάλου κουρέματος, πάντα οι μελέτες βιωσιμότητος του χρέους είναι κάτι μεταξύ επιστήμης και τέχνης, έχουν ένα διαισθητικό στοιχείο. Όταν κάνεις πρόγνωση 45 ετών, όταν κάνεις πρόγνωση μέχρι το 2060, προφανώς οι υποθέσεις είναι εν πολλοίς αυθαίρετες. Άρα, οι δεκαετίες έχουν σημασία.

Λοιπόν, έχουμε μία δεκαετία μπροστά μας μέχρι το 2032, αλλά η βελτίωση του πλαισίου πρέπει να αρχίσει τώρα και πρέπει να αρχίσει από τον παρανομαστή, πρέπει να κοιτάξουμε ξανά το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ. Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με την παραδοχή ότι, ούτως ή άλλως, θα έχουμε αναιμική ανάπτυξη και άρα, πάμε σε ένα σχήμα με αναιμική ανάπτυξη και μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα. Θα πρέπει να καταλάβουν και οι συνομιλητές μας, οι εταίροι μας, ότι υπάρχει μία άλλη προσέγγιση, μία προσέγγιση που υπακούει σε μία αναπτυξιακή λογική, όχι ρηματική αλλά οικονομική, πρακτική, και άρα μπορεί να γίνει αυτή η βελτίωση του πλαισίου μέσα στο οποίο κινούμαστε, γιατί, πράγματι, αυτό στηρίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη. Άρα, για αυτό απαιτείται εστίαση στις προτεραιότητες και καθαρός λόγος.

Για να κλείσω, μόνο με τον τρόπο αυτό μπορεί να υπάρξει «Ελλάδα μετά» και το έθνος μπορεί να αποκτήσει ένα εγερτήριο αφήγημα εν όψει της επετείου των 200 ετών από την Επανάσταση της Ανεξαρτησίας.

https://www.evenizelos.gr/speeches/conferences-events/423-conferencespeech2018/5839-eene-omilia-ev-sxedio-gia-tin-ethniki-anasygkrotisi-i-ellada-meta.html 

Εικοστό τρίτο τεύχος της Εφημερίδας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών «ΟΠΑ NEWS»

Λάβετε το εικοστό τρίτο τεύχος της Εφημερίδας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών «ΟΠΑ NEWS».  Η ύλη της περιλαμβάνει αναλύσεις θεμάτων από την επικαιρότητα, άρθρο του Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Θάνου Βερέμη, συνέντευξη του Επίτιμου Διδάκτορα του ΟΠΑ Καθηγητή του ΜΙΤ κ. Ιωάννη Τσιτσικλή καθώς και άλλα πολλά ενδιαφέροντα θέματα.

Μπορείτε να κατεβάσετε ηλεκτρονικά το τεύχος της «ΟΠΑ NEWS» από τον ακόλουθο σύνδεσμο www.aueb.gr/opanews

ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ / PUBLIC RELATIONS OFFICE

OIKONOMIKO ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ / ATHENS UNIVERSITY OF ECONOMICS AND BUSINESS

Πατησίων 76, 104 34, Αθήνα / 76, Patission Street, Athens, 104 34, Greece

Τηλ./Tel. : +30 210 8203218, +30 210 8203216

Φαξ / Fax : +30 210 8214081

E-mail : pr-office@aueb.gr,

www.aueb.gr

Βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Γιώργος Αρβανιτίδης δελτίον τύπου

Από τον Κλεισθένη στον Εφιάλτη Ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Γιώργος Αρβανιτίδης, στην ομιλία του για το νομοσχέδιο «Κλεισθένης 1» ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής: Τρεις φορές χρειάστηκε να αλλάξει με τροπολογίες η κυβέρνηση την ημερομηνία των αυτοδιοικητικών εκλογών μέχρι να αποφασίσει τι την βολεύει. Παίζουν την κολοκυθιά με τους θεσμούς. Χρησιμοποιούν την αυτοδιοίκηση και τη συγκυρία των τοπικών εκλογών για τα μικροκομματικά τους συμφέροντα, φέρνοντας ένα νομοσχέδιο πολύ κατώτερο των περιστάσεων. Η τοπική αυτοδιοίκηση αξίζει πολύ περισσότερα. Ο μεταρρυθμιστής Κλεισθένης θα συνδέσει, δυστυχώς, το όνομά του με τις πιο άτολμες και καιροσκοπικές ρυθμίσεις για την αυτοδιοίκηση. Η κωδική ονομασία που ταιριάζει στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι αυτή του ΕΦΙΑΛΤΗ. Και αυτό γιατί η κυβέρνηση προδίδει τα κεκτημένα και τους πάγιους στόχους του προοδευτικού χώρου για την αυτοδιοίκηση, που δεν ήταν αλλά από : Μια αδέσμευτη αυτοδιοίκηση με πόρους και αρμοδιότητες. Μακριά από κόμματα και παραγοντισμούς. Δείτε εδώ όλη την ομιλία του κ. Αρβανιτίδη: Ομιλία βουλευτή Β' Θεσσαλονίκης της ΔΗΣΥ Γιώργου Αρβανιτίδη για τον "Κλεισθένη"