ΤΙΤΛΟΣ:
ΚΟΚΚΙΝΟΜΥΛΙΩΤΕΣ ΑΧΑΡΝΩΝ:Μια ΥΓΙΗΣ, δυνατή, επιφανής και ΔΙΚΑΙΑ ΔΥΝΑΤΗ φωνή δημοτών, στην ξεπεσμένη, δήθεν “αυτοδιοίκηση” της πόλεως!
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ:Η ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΗΜΕΡΑ (για "χίλιους" λόγους) της 30ης Μαρτίου 2026 στον ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΥΛΟ ΑΧΑΡΝΩΝ.
![]() |
| ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΤΩΝΗ ΣΟΥΛΑΚΕΛΛΗ |
Εδώ και μήνες, έχει ξεκινήσει ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ διάσωσης 140 αιωνόβιων Πεύκων της οδού Φιλαδελφείας στις Αχαρνές απο τους εν θέματι αναφερόμενους δημότες, αν και το σοβαρότατο περιβαλλοντικό αυτό θέμα δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά ..και τους μενιδιάτες. Αφορά όλους τους κατοίκους της πόλης οι οποίοι ανταποκρίθηκαν με πλήρη σιωπή και αδιαφορία όπως και επι 20 ολόκληρα χρόνια άφησαν να θαφτεί ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΧΑΡΝΩΝ και τα ΑΡΧΑΙΑ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ (μεταξύ άλλων..).
Η εκστρατεία για την διάσωση των Πεύκων θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει πολύ ενωρίτερα, αλλά η έντεχνη, κουτοπόνηρη και εξαιρετικά ΒΡΩΜΙΚΗ έλλειψη κάθε είδους ενημέρωσης των δημοτών της πόλης δεν το έκανε έγκαιρα αντιληπτό στους πολίτες.
Ας δούμε - πριν μπω στην ουσία του προχθεσινού θέματος - τις ιδιομορφίες της κοινωνίας του δήμου Αχαρνών για να καταλάβει ο αναγνώστης την άρνηση παρουσίας μενιδιατών και άλλων “μερίδων” τοπικής κοινωνίας. Η κοινωνία όπως διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια μετά την καταστροφική δημαρχία που άρχισε την “καριέρα” της το 2007 (Η ΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ) και διαμόρφωσε το σημερινό ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ..αποτελείται:
1)απο τους Γηγενείς Αχαρνείς (δεν ξεπερνούν το 10% του τοπικού πληθυσμού).
2)τους Αδελφούς Ποντίους που ήρθαν εδώ την δεκαετία του 1960,προσέφεραν διδάγματα ικανότητος, εργατικότητας και προκοπής και ακόμα δίνουν παρεμφερή μαθήματα.
3)τους Γύφτους.
4)τις ομάδες ελληνοποιημένων ασιατών που δεν μιλούν καν Ελληνικά, θέλουν να αναφέρονται ως “πόντιοι” (καμία σχέση) και έφτασαν εδώ απο κράτη της Ασίας,απόκτησαν ελληνοποιητικώς...ελληνικά ονόματα (πολλά απο αυτά δεν είναι καν Ελληνικά, απλώς ΟΜΟΙΑΖΟΥΝ με τέτοια), απήλαυσαν εκατοντάδες “επιδοτήσεις” ως ...”πόντιοι” και...”επαναπατριζόμενοι” και εξελίχθηκαν σε ομάδες που σε πολλές περιπτώσεις ασχολούνται με παραβατικά επαγγέλματα (γνωστά τοις πάσει).








