ΣΟΦΙΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ:εκτενές σχόλιό της στο facebook που αξίζει να διαβάσετε..

Sofia Christopoulou

14 ώρες · 

Ως υπουργός είχε κάποιον σχεδιασμό; αιτήθηκε,κατέγραψε τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος και τους παράγοντες που το τροφοδοτούν; Yπήρξαν παρεμβάσεις στον κατ εξοχήν φορέα παροχής ασφάλειας με επαναπροσδιορισμό του ρόλου και της αποστολής του; Πρότεινε,υπέδειξε και κατεύθυνε αστυνομία και δημοτική αρχή και δεν υπήρξε ανταπόκριση;;;;
Απορίας άξιον είναι ο χρόνος αλλά και ποιός ήταν ακριβώς ο λόγος που έγινε η ημερίδα. Στο βαθμό που έχουμε φθάσει οι φιλολογικές προσεγγίσεις δεν αμβλύνουν το πρόβλημα και δεν προστατεύουν ούτε ωφελούν τον δημότη. Σε μια πόλη που η βία και το έγκλημα αποτελούν θλιβερή καθημερινότητα οι πολίτες αναζητούν λύσεις, προτάσεις για λύσεις για το ποιός μπορεί, πώς γίνεται και με ποιο τρόπο θα ζήσουμε φυσιολογικά. Oι ωτακουστές "κομεσσάριοι" του Δήμου,ελπίζω να εμπέδωσαν έστω και καθηστερημένα τον ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όσοι παρέστησαν - αβρότητος έννεκεν- και όσοι φρονούν διαδόχους ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ, για ιδέες στην πράξη. Με τους δημότες σε κομβικό ρόλο η κάθε δημοτική αρχή αν θέλει μπορεί μεσα σε τέσσερα χρόνια να ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ την πόλη και να αλλάξει την ροή της προς την απομόνωση. Ας επιλέξουμε επιτέλους, ξεχνώντας κόμματα, σόϊα, κουμπαριές και φιλίες και για μια φορά να υποστηρίξουμε,να ακολουθήσουμε και να ταχθούμε συνειδητά δίπλα σε ικανούς με γνώση, δυναμική και όραμα. Γιατί μόνο οι ικανοί μπορούν να συνεργασθούν και να κερδίσουν το στοίχημα της ασφάλειας μιας σύγχρονης πόλης.
Επιτρέψτε μου, ως άνθρωπος των αριθμών, να μη κατανοώ τις φιλοσοφίες, καθώς για όσα ζούμε σε μια κοινωνία παρακμής δυστυχώς οι λέξεις χρησιμοποιούνται για να συγκαλύψουν τις πράξεις και την κοινωνική ευθύνη. Μαζί Μπορουμε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ "ΠΟΛΙΤΙΚΗ":

*η κ. Χριστοπούλου Σοφία,ανήκει στους αξιόλογους δημοτικούς συμβούλους του Δήμου Αχαρνών,με μακρά,έντιμη και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ πορεία.Είναι ξανά υποψήφια με την Παράταξη του κ. ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΜΠΟΛΗ

"ΑΧΑΡΝΩΝ ΜΝΗΜΗ-ΑΥΤΌ..ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ;;":ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΤΟ ΛΕΗΛΑΤΗΜΕΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΥΛΙΖΑΣ";

ΔΗΜΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ: "ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΤΟ ΛΕΗΛΑΤΗΜΕΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΥΛΙΖΑΣ"; ρωτούν ξανά και ξανά οι δημότες Αχαρνών!ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;;;

πατήστε εδώ:

https://politikinews.blogspot.gr/2018/03/blog-post.html

"Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

ΔΗΜΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ: "ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΤΟ ΛΕΗΛΑΤΗΜΕΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΥΛΙΖΑΣ"; ρωτούν ξανά και ξανά οι δημότες Αχαρνών!ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;;;

http://www.aftodioikisi.gr/ota/dimoi/menidiou-ston-proin-dimarxo-anikei-ktirio-katangelies-apantisi/

O πολύ καλός αυτοδιοικητικός  ιστότοπος,ασχολείται πάντα με θέματα ουσίας,και γι αυτό ανήκει στα πολύ καλά πληροφορημένα site.
Tον διαβάζω συχνά-πυκνά,ενίοτε δε δημοσιεύω ΧΡΗΣΙΜΑ άρθρα του. Να τον διαβάζετε...

Ο δήμαρχος Αχαρνών Ιωάννης Κασσαβός,"χτυπιέται σαν χταπόδι",για ΝΑ ΤΗΡΗΣΕΙ Ο,ΤΙ ΕΧΕΙ NOMIMΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕΙ εδώ και χρόνια : την μεταφορά του Αστυνομικού Τμήματος απο τον νυν τόπο στο λεηλατημένο σχολείο της Αυλίζας, τόπο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και κάθε λογής "ναρκωτικής διεκπεραίωσης". Η μεταφορά αυτή,θα φέρει συγκλονιστικά αποτελέσματα ΣΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΑΣ,αφού θα καταφέρει σ' αυτήν -κυριολεκτικά στην "καρδιά" της- ένα ισχυρό κτύπημα.
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω..
Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς;
                                Γ Ι Α Τ Ι δεν γίνεται;
Ο αυτοδιοικητικός ιστότοπος δημοσίευσε το παρακάτω άρθρο,που το αφιερώνω ΑΥΤΟΥΣΙΟ  στους δημότες των Αχαρνών.
Διαβάστε λοιπόν:ΑΤ Μενιδίου: Στον πρώην δήμαρχο ανήκει το κτήριο Καταγγελίες & απάντηση

13 Ιουνίου 2017 - 15:30

Υπόνοιες ότι το ΑΤ Μενιδίου δεν μεταφέρεται σε κτήριο που βρίσκεται μέσα στην συνοικία των ΡΟΜΑ που έχει παραχωρήσει από το 2011 ο δήμος Αχαρνών στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη γιατί αυτό που στεγάζεται σήμερα ανήκει σε «σημαίνον πολιτικό πρόσωπο», αφήνει με συνέντευξή του στην aftodioikisi.gr ο τέως (από το 2011 έως το 2014) δήμαρχος Αχαρνών Σωτήρης Ντούρος. Μάλιστα, ο κ. Ντούρος όταν ερωτάται αν, όπως έχει γραφτεί στο παρελθόν σε τοπικά ΜΜΕ, πρόκειται για τον πρώην (από το 2007 έως το 2010) δήμαρχο Παναγιώτη Φωτιάδη, λέει χαρακτηριστικά: «Δεν το ξέρω. Δεν μου έχει πει ο ίδιος ότι είναι δικό του».

Το κτήριο του ΑΤ Μενιδίου

Φωτιάδης: Είναι δικό μου αλλά

Η aftodioikisi.gr επικοινώνησε με τον κ. Φωτιάδη ο οποίος παραδέχεται μεν ότι το κτήριο συνολικού εμβαδού 2.000 τ.μ. είναι όντως ιδιοκτησίας της οικογενειάς του, προσθέτει ωστόσο, ότι η επιλογή να στεγαστει εκεί το ΑΤ Μενιδίου και να παραμείνει μέχρι σήμερα  ανήκει στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την ΕΛΑΣ.  «Το κτήριο είναι όντως ιδιοκτησίας της οικογενειάς μου. Η στέγαση του ΑΤ Μενιδίου εκεί εγινε το 2006 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με επιλογή της ηγεσίας της ΕΛΑΣ. Εγώ, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν λαμβάνω μέρος στο σχεδιασμό της ΕΛΑΣ και του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη», λέει χαρακτηριστικά.

Διαβάστε τη συνέντευξη του πρώην δημάρχου Αχαρνών Σωτήρη Ντούρου στην aftodioikisi.gr

ΕΡ. Έχει γραφτεί σε τοπικά ΜΜΕ ότι το ΑΤ Μενιδίου δεν έχει μεταφερθεί από το υπάρχον κτήριο στο οποίο το Δημόσιο πληρώνει ενοίκιο, σε άλλο που έχει παραχωρήσει ο δήμος το 2011 στο ελληνικό Δημόσιο, γιατι αυτό που στεγάζεται σήμερα ανήκει σε σημαίνον πολιτικό στέλεχος της περιοχής. Το γνωρίζετε;

ΑΠ. Εγώ δεν έχω στα χέρια μου το Ε9 για να ξέρω τον ιδιοκτήτη. Πολλά λέγονται αλλά δεν μπορείς να τα υιοθετήσεις αν δεν είσαι σίγουρος.

ΕΡ: Απ’ ότι θυμάμαι είχε γραφτεί ότι  ιδιοκήτης είναι ο πρώην δήμαρχος Αχαρνών ο κ. Παναγιώτης Φωτιάδης. Είναι αλήθεια αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν το ξέρω. Δεν μου έχει πει ο ίδιος ότι είναι δικό του.

ΕΡ. Όταν είχει γραφτεί, το είχε διαψεύσει;

ΑΠ. Δεν το θυμάμαι τώρα. Είναι από το 2010 η υπόθεση.

Το εγκαταλειμμένο σχολικό κτήριο στην Αυλίζα, στον οικισμό των ΡΟΜΑ

Δείτε το video καταγγελιών του δημάρχου Αχαρνών Ιωάννη Κασσαβού,συγκλονιστικό για το θέμα αυτό:
https://youtu.be/J3kmAyZsuVA

ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ

Ουδέν έτερον σχόλιον. ΟΛΑ τα συμπεράσματα δικά σας."

COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION latest news

Council of the European Union

19/3/2019

	EP elections: EU adopts new rules to prevent misuse of personal data by European political parties
	The Council today adopted rules aimed at preventing European political parties from misusing personal data in EP elections. The new rules take the form of amendments to the 2014 regulation governing the statute and funding of European political parties and foundations. They will allow for financial sanctions to be imposed on European political parties and foundations that deliberately influence, or attempt to influence, the outcome of EP elections by taking advantage of breaches of data protection rules. A verification procedure will be put in place for determining whether a breach of the EU’s General Data Protection Regulation, established by a national supervisory authority, is linked to the political activities of a European political party or foundation in the context of EP elections. It involves referring the matter to the committee of independent eminent persons established under the 2014 regulation. The sanctions are imposed by the Authority for European Political Parties and Foundations after receiving an opinion from that committee. They would amount to 5% of the annual budget of the European party or foundation concerned. In addition, the European party or foundation subject to a sanction would not be able to receive funding from the EU budget the following year. The new rules will enter into force on the day of their publication. ΤΥΠΟΣ Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης     19/3/2019  Ευρωεκλογές: Η ΕΕ εγκρίνει νέους κανόνες για να εμποδίσει την κατάχρηση των προσωπικών δεδομένων από τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα Το Συμβούλιο ενέκρινε σήμερα κανόνες που έχουν στόχο να αποτρέψουν την κατάχρηση των προσωπικών δεδομένων από τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα στις ευρωεκλογές. Οι νέοι κανόνες έχουν τη μορφή τροποποιήσεων στον κανονισμό του 2014 ο οποίος ορίζει το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων και ιδρυμάτων. Θα επιτρέπουν την επιβολή οικονομικών κυρώσεων στα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα και ιδρύματα που σκοπίμως επηρεάζουν, ή επιχειρούν να επηρεάσουν, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών εκμεταλλευόμενα παραβιάσεις των κανόνων προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Θα θεσπιστεί διαδικασία ελέγχου για να προσδιοριστεί εάν μια παράβαση του γενικού κανονισμού της ΕΕ για την προστασία δεδομένων, την οποία βεβαιώνει εθνική εποπτική αρχή, συνδέεται με τις πολιτικές δραστηριότητες ενός ευρωπαϊκού πολιτικού κόμματος ή ιδρύματος στο πλαίσιο των ευρωεκλογών. Περιλαμβάνεται η παραπομπή του ζητήματος στην επιτροπή ανεξάρτητων διακεκριμένων προσωπικοτήτων που έχει συσταθεί βάσει του κανονισμού του 2014. Τις κυρώσεις επιβάλλει η αρχή για τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα και ιδρύματα αφού λάβει τη γνώμη της επιτροπής αυτής. Οι κυρώσεις θα ανέρχονται στο 5% του ετήσιου προϋπολογισμού του εν λόγω ευρωπαϊκού κόμματος ή ιδρύματος. Επιπλέον, το ευρωπαϊκό κόμμα ή ίδρυμα στο οποίο έχει επιβληθεί κύρωση δεν θα μπορεί να λάβει χρηματοδότηση από τον ενωσιακό προϋπολογισμό το επόμενο έτος. Οι νέοι κανόνες θα τεθούν σε ισχύ την ημέρα δημοσίευσής τους. Council of the European Union     19/3/2019  Brexit: Council adopts a series of contingency measures for a "no-deal" scenario The Council today adopted a series of legislative acts as part of its contingency preparations for a "no-deal" Brexit scenario. The aim of these acts is to limit the most severe damage caused by a disorderly Brexit in specific sectors where it would create a major disruption for citizens and businesses. They come on top of other measures, such as on citizens' rights, adopted by member states as part of their preparations for a "no-deal" scenario. These measures are temporary in nature, limited in scope and adopted unilaterally by the EU. They are in no way intended to replicate the full benefits of EU membership or the terms of any transition period, as provided for in the withdrawal agreement. In some areas, they are conditional upon the UK's reciprocal action. Council of the European Union     15/3/2019  Press statement following the 54th meeting of the Association Council between the European Union and Turkey, Brussels, 15 March 2019 The EU-Turkey Association Council held its 54th meeting on Friday, 15 March 2019, in Brussels. The meeting was the first one held after the lifting of the State of Emergency in Turkey last year, and provided a useful opportunity to take stock of EU-Turkey relations and exchange views on a range of issues.  On the EU side, the meeting was chaired by the High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy, Ms Federica MOGHERINI. Mr Johannes HAHN, European Commissioner for European Neighbourhood Policy and Enlargement Negotiations also participated. Mr Mevlüt ÇAVUŞOĞLU, Minister of Foreign Affairs and Chief Negotiator of Turkey, led the Turkish delegation. The EU reaffirmed the importance of the relations between the EU and Turkey, a candidate country and a key partner and stressed the importance of open and frank dialogue, within the established framework, in order to address common challenges in areas of joint interest such as migration, counter-terrorism, energy, transport, the economy and trade. The EU underlined that the Turkish government’s stated commitment to EU accession needs to be matched by corresponding reforms and recalled that the Council conclusions of 26 June 2018 state that Turkey has been moving further away from the European Union and that accession negotiations have therefore effectively come to a standstill. The EU reiterated its concerns over the continuing and deeply worrying backsliding in the areas of fundamental rights and rule of law, and the deterioration of the independence and functioning of the judiciary. In this regard, the EU expressed its expectation from Turkey to ensure that its plans for judicial reform are realised in line with EU and Council of Europe standards. The EU also deplored the increasing pressure faced by civil society, as demonstrated by the indictment of sixteen prominent activists late February and stated its concerns over the rapidly shrinking space for civil society, notably in the face of widespread arrests, including of journalists, and recurrent bans on demonstrations and other types of gatherings. The EU called on Turkey to urgently reverse all measures that have a negative impact on judicial independence, the rule of law, human rights and fundamental freedoms. The EU immediately and strongly condemned the 15 July coup attempt. The EU also underlined the importance of a system of redress for those unjustly affected by the broad scale and collective nature of the measures taken in its aftermath. The EU strongly commended Turkey's significant efforts in hosting and addressing the needs of approximately four million refugees and underlined that the continued implementation of the EU-Turkey Statement is in the interest of both sides and remains crucial with a view to bringing irregular migration to a halt. It welcomed the comprehensive and regular EU-Turkey political dialogue, which allows for further reviewing a broad range of foreign policy issues of common interest, notably as regards Syria, Iraq, Iran, the Middle East Peace Process, Libya, and the situation in the Gulf. The EU underlined that Turkey has an important role and responsibility within the wider region, and that enhanced dialogue, cooperation and alignment on foreign policy issues is crucial. The EU also reiterated its position on good neighbourly relations, by recalling the March 2018 European Council conclusions on the Eastern Mediterranean and the Aegean Sea, and expressed its grave concern over recent statements by Turkey in relation to its planned drilling activities in Cyprus' Exclusive Economic Zone. The EU welcomed the UN efforts to resume negotiations for the reunification of Cyprus, and recalled that it remains crucial that Turkey commits and contributes to the process and to a fair, comprehensive and viable settlement within the UN framework, in accordance with UNSC resolutions and in line with EU principles and the EU acquis. Turkey is an important trade partner for the EU and the EU reaffirmed that the economic links between Turkey and the EU are strong. Noting the challenges faced by the Turkish economy, the EU stressed that the known vulnerabilities needed to be addressed to create stable economic and monetary conditions. Reviewing the relations under the Association Agreement and the Customs Union, the EU called on Turkey to ensure that the existing Customs Union functions in a non-discriminatory way towards all Member States. The EU also recalled the June 2018 Council conclusions, which state that no further work towards the modernisation of the EU-Turkey Customs Union is foreseen. The EU also pledged its continued support for Turkey in its fight against terrorism, while stressing that all counter-terrorist actions must respect the principles of democracy, human rights and international law. The EU strongly urged a return to a credible and inclusive political settlement of the situation in the south east, based on genuine dialogue leading to a sustained political solution.

NORWAY latest

Government.no

Your news alert

Week 12

Main speech at conference on Syria Tale/innlegg | 14.03.2019 State Seceratry Marianne Hagen's main speech at the Ministerial conference on Syria in Brussels. News alert about: Foreign affairs

Norway to provide NOK 100 million to people with disabilities in developing countries Pressemelding | 14.03.2019 - There are 800 million people with disabilities in developing countries. I am delighted that we can now give a real boost to this vulnerable group, said Minister of International Development Dag-Inge Ulstein, when he announced Norway’s allocation during his visit to New York yesterday. News alert about: Foreign affairs

Norway fulfils pledge to provide NOK 10 billion to Syria crisis Pressemelding | 13.03.2019 ‘Four years ago, Norway pledged NOK 10 billion to the aid effort in Syria. We have delivered on that promise. The funds from Norway have provided millions of people with access to education, food, health care, water and sanitation, and other services,’ said Prime Minister Erna Solberg. News alert about: Foreign affairs

Increased Support for the Qualifications Passport for Refugees Pressemelding | 12.03.2019 Many refugees lose their papers and diplomas while fleeing, but without such documentation it may be difficult to get a job or enroll in a higher education institution in the host country. "The qualifications passport gives refugees the opportunity to use their skills in a new life situation, for the good of the person itself and for society", says Norwegian Minister of Research and Higher Education, Ms. Iselin Nybø. Now, the Minister increases the financial support and the next step is to make the qualifications passport a global solution. News alert about: Education

As the web turns 30, digital goods must reach the most vulnerable Tale/innlegg | 11.03.2019 Article from Minister of International Development, Dag-Inge Ulstein, and Minister of Digitalisation, Nikolai Astrup, together with Mitchell Baker (chairwoman of Mozilla) and Henrietta H. Fore (Unicef director). The article is published at Devex, the media platform for the global development community. News alert about: Foreign affairs

Meld. St. 8 (2018–2019) - The Power of Culture Melding til Stortinget | 23.11.2018 News alert about: Culture, sports and non-profit work and Foreign affairs

Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου Βουλευτής Π.Ε. Β΄ Αθηνών:δελτίον τύπου

Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου

Βουλευτής Π.Ε. Β΄ Αθηνών

 Υπεύθυνη στον Τομέα Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης

Email: a.asimakopoulou@parliament.gr -  www.asimakopoulou.gr

Δελτίο Τύπου

«Ασφάλεια στον Κυβερνοχώρο: Η χώρα μας πρέπει να παρακολουθήσει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις για να μην περιθωριοποιηθεί»

Η Βουλευτής Β’ Αθηνών και υποψήφια στις Ευρωεκλογές της 26^ης  Μαΐου με τη Νέα Δημοκρατία, κα Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου μίλησε στις 18 Μαρτίου 2019 στο Συνέδριο του Economist με θέμα την Κυβερνοασφάλεια.

Η κα Ασημακοπούλου τόνισε το πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη των ανθρώπων για ασφάλεια στον κυβερνοχώρο μέσα από νέα θεσμικά πλαίσια που θα καλύπτουν τις αναδυόμενες ψηφιακές πτυχές της ζωής μας και σημείωσε εμφατικά, ότι το 87% των Ευρωπαίων θεωρεί, πως η κυβερνοασφάλεια αποτελεί σημαντική πρόκληση για την εσωτερική ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, όπως η Πράξη για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο (Cybersecurity Act), η οδηγία για την ασφάλεια συστημάτων δικτύου και πληροφοριών (NIS Directive) και η κατανομή 2 δις ευρώ από την Ψηφιακή Ευρώπη 2017-2021 για τη ανάπτυξη ευνοϊκών συνθηκών επένδυσης στην κυβερνοάμυνα.

Η κα Ασημακοπούλου ασκώντας δριμεία κριτική στην Κυβέρνηση αναφέρθηκε στον Παγκόσμιο Δείκτη Κυβερνοασφάλειας της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών για το 2017, όπου η  Ελλάδα  βρίσκεται στην 25^η θέση ανάμεσα σε 28 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης συλλέγοντας τη χαμηλότερη βαθμολογία στη στρατηγική της ικανότητα να αντιμετωπίζει απειλές και στη ψηφιακή ασφάλεια των κρίσιμων εθνικών υποδομών. Κατηγόρησε το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνίων και Ενημέρωσης για προχειρότητα ως προς τη διαμόρφωση της Εθνικής Στρατηγικής Κυβερνοασφάλειας, για ολιγωρία σχετικά με την εναρμόνιση Ευρωπαϊκών νομοθετικών πράξεων στο εθνικό μας δίκαιο, όπως η NIS Directive και ο εφαρμοστικός για το GDPR νόμος και για καθυστέρηση στην αποτίμηση των κρίσιμων παραγόντων που θα καταστήσουν τον Κυβερνοχώρο ασφαλή.

Τέλος σημείωσε, ότι είναι μείζονος σημασίας η συμμετοχή στις διαβουλεύσεις φορέων της κοινωνίας και της βιομηχανίας για να αποτυπωθούν προβλήματα που μπορεί να είναι άγνωστα στην Κυβέρνηση και κάλεσε το Υπουργείο ΨΗΠΤΕ να λάβει δράση για να μην περιθωριοποιηθεί η Ελλάδα.

​Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου Βουλευτής Β’ Αθηνών Ν.Δ., Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών & Ενημέρωσης

Πλατεία Καλογήρων 3, 17341 Άγιος Δημήτριος Tel: +30 210 3239373  | Fax: +30 210 9739955 www.asimakopoulou.gr | a.asimakopoulou@parliament.gr  | @AnnaAsimakopoul

Λεωνίδας Κουμάκης-ΙΗΑ:16 Μαρτίου 1964: Το καίριο πλήγμα στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης

16 Μαρτίου 1964: Το καίριο πλήγμα στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης
March 17, 2019 Capt. E.N.Rigos



Του Λεωνίδα Κουμάκη

Ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης αποτελεί το τραγικό θύμα μιας ψυχρής, μεθοδικής και μακροπρόθεσμης στρατηγικής του Τουρκικού Κράτους, της έλλειψης αντίδρασης της Ελλάδος αλλά και την αδιαφορία των χωρών που συνυπέγραψαν το 1923 την Συνθήκη της Λωζάνης (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία, Σερβία, Ρουμανία).


Η Τουρκία υπέγραψε την συνθήκη της Λωζάνης χωρίς να έχει την παραμικρή πρόθεση να παρέχει την συμφωνημένη προστασία στους Έλληνες χριστιανούς που παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τενέδο. Αυτό βέβαια δεν επηρέασε καθόλου την απόφαση της να αξιοποιήσει πλήρως την Συνθήκη για την «προστασία» και τον πολλαπλασιασμό των μουσουλμάνων που απέμειναν στην Ελληνική Θράκη.

Στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, τα δύο νησιά Ίμβρος & Τένεδος με 92% χριστιανικό πληθυσμό, προσφέρθηκαν από τον Λόρδο Κώρζον σαν «δώρο» στην Τουρκία με την προϋπόθεση να απολαμβάνουν καθεστώς αυτονομίας, με δική τους αστυνομία και τοπική κυβέρνηση (άρθρο 14 Συνθήκης). Οι λόγοι ήταν «γεωπολιτικοί», επειδή τα δύο νησιά βρίσκονται κοντά στην είσοδο των Δαρδανελίων ελέγχοντας πλήρως την διέλευση πλοίων από και προς τον Βόσπορο και την Μαύρη θάλασσα.

Η Τουρκία απέδειξε και αποδεικνύει συνεχώς την διαχρονική της πρόθεση αφ΄ ενός μεν να περιφρονεί όλες τις υποχρεώσεις που ανέλαβε από την Συνθήκη της Λωζάνης, αφ΄ ετέρου δε να απαιτεί φορτικά, όποτε εκτιμά ότι την συμφέρει, από όλους τους άλλους να την τηρούν με ευλάβεια!

Η θεμελίωση των παραπάνω στηρίζεται στα γεγονότα που ακολούθησαν τα 96 μέχρι σήμερα χρόνια που μεσολάβησαν από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, όπως π.χ.

– Ο νόμος 2007/11ης Ιουλίου 1932 με τον οποίο απαγορεύτηκαν 26 επαγγέλματα στους ξένους (Έλληνες) υπηκόους προκειμένου να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν την Τουρκία – όπως ακριβώς έκαναν περισσότεροι από 10.000 Έλληνες χριστιανοί! Ο νόμος ίσχυσε για 70 χρόνια και καταργήθηκε μόλις το 2003!

– Η πισώπλατη μαχαιριά της «ουδέτερης Τουρκίας» όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος και η Ελλάδα βρέθηκε υπό Γερμανική κατοχή μαχόμενη για τα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας. (Επιστράτευση 20 ηλικιών της αφρόκρεμας των νεαρών χριστιανών και η αποστολή τους στα βάθη της ανατολής για καταναγκαστικά έργα (1941) και η επιβολή του ρατσιστικού και εξοντωτικού «έκτακτου φόρου περιουσίας» (1942) για την αρπαγή των περιουσιών Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων).

– Το φονικό πογκρόμ εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης την νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955.

Και φυσικά οι μαζικές απελάσεις του 1964 που σχεδιάστηκαν πολλά χρόνια νωρίτερα, περιμένοντας την υλοποίηση τους «την κατάλληλη στιγμή».

Το μυστικό διάταγμα, με αριθμό 6/3801/1964, που θα εφάρμοζαν τα Τουρκικά δικαστήρια για ολόκληρες δεκαετίες ήταν ήδη έτοιμο προ πολλού. Απαγόρευε σε όλα τα πρόσωπα Ελληνικής ιθαγένειας, την μεταβίβαση της κυριότητος των ακινήτων τους και άλλων εμπράγματων δικαιωμάτων καθώς και κάθε άλλη πράξη που θα είχε σαν συνέπεια την μεταβίβαση των παραπάνω δικαιωμάτων. Επί πλέον δέσμευε υπέρ του Τουρκικού Δημοσίου κάθε τίμημα, πρόσοδο ή εισόδημα που έφεραν τα ακίνητα αυτά καθώς και όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ελλήνων υπηκόων!

Οι επίσημες κατηγορίες και τα «εγκλήματα» που θα φόρτωναν στα θύματα τους, ήταν και αυτά έτοιμα: «Κατασκοπεία σε βάρος της Τουρκίας» και «αποστολή οικονομικής βοήθειας στην Κύπρο»!

Το σχέδιο περιελάβανε ακόμα την υπ΄ αριθμόν 35/1964 μυστική απόφαση της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας με την οποία καθορίστηκαν οι λεπτομέρειες του eritme programi, δηλαδή ενός προγράμματος εξόντωσης του Ελληνικού πληθυσμού των νησιών Ίμβρος και Τένεδος, ο οποίος από 92% του συνολικού πληθυσμού που ήταν το 1923, σήμερα μειώθηκε σε λιγότερο από 1%, μετά την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος αυτού!

Έτσι, από τους πρώτους μήνες του 1964, η Τουρκική κυβέρνηση, έχοντας έτοιμο το επόμενο βήμα του μακροπρόθεσμου σχεδίου εκδίωξης των χριστιανικών πληθυσμών από την Τουρκία, άρχισε να δημιουργεί με αλλεπάλληλα, κατευθυνόμενα δημοσιεύματα ένα εκρηκτικό, ανθελληνικό κλίμα στις Τουρκικές λαϊκές μάζες. Οι δρόμοι της Κωνσταντινούπολης γέμισαν με συνθήματα «Vatandas Turkce Konus», δηλαδή «Πολίτη μίλα Τουρκικά», ώστε να αποτελεί εύκολη υπόθεση η εφαρμογή του δρακόντειου νόμου περί «εξύβρισης του Τουρκισμού» που ίσχυε στην Τουρκία από την δεκαετία του 1930. Όποιος τολμούσε να μιλήσει Ελληνικά σε δημόσιους χώρους, κινδύνευε να κατηγορηθεί ότι έβριζε την Τουρκία!

Διαδοχικές καμπάνιες που συντηρούσαν το κλίμα, στόχευαν στον οικονομικό αποκλεισμό των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης με έντονα ανθελληνικά συνθήματα: «Οι Ρωμιοί είναι τα μικρόβια που κυκλοφορούν ανάμεσα μας», «Μην τρέφεις κοράκια που θα σου βγάλουν τα μάτια» ή «Κάθε γρόσι στον Ρωμιό γίνεται σφαίρα στους Τούρκους της Κύπρου».

Την 16η Μαρτίου 1964, όταν πλέον το κλίμα είχε προετοιμαστεί κατάλληλα, η Τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε την καταγγελία της Σύμβασης περί Εγκατάστασης, Εμπορίου και Ναυτιλίας που είχαν υπογράψει οι Μουσταφά Κεμάλ και Ελευθέριος Βενιζέλος το 1930. Αιφνιδιαστικά και μονομερώς.

Η «καταγγελία» βέβαια ήταν η αφορμή, το «φύλλο συκής» που χρησιμοποίησε η Τουρκία για να εκδιώξει με απάνθρωπες και συνοπτικές διαδικασίες περισσότερους από 40.000 Έλληνες χριστιανούς της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι προστατευόταν απόλυτα από το άρθρο 2 της Σύμβασης «Περί της Ανταλλαγής των Ελληνικών και Μουσουλμανικών Πληθυσμών», η οποία αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της Συνθήκης της Λωζάνης!

Με το σύνθημα της «καταγγελίας» της Ελληνοτουρκικής συμφωνίας του 1930, τέθηκαν σε εφαρμογή όλα όσα είχαν προετοιμαστεί:

Άρχισε την λειτουργία του το τέταρτο ειδικό γραφείο της Τουρκικής Ασφάλειας για να «αναλάβει» όσους Έλληνες υπηκόους ζούσαν στην Τουρκία. Άλλωστε είχε ήδη αποκτηθεί κάποια εμπειρία, με την σποραδική απέλαση 50 περίπου προσωπικοτήτων της Ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, αμέσως μετά το πογκρόμ του 1955 και μέχρι το 1962.

Οι Τουρκικές εφημερίδες άρχισαν να δημοσιεύουν καταλόγους με ονόματα Κωνσταντινουπολιτών που «αποτελούσαν εθνικό κίνδυνο για την Τουρκία» και έπρεπε να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και την χώρα μέσα σε 24 ώρες. Αργότερα, επειδή ήταν πρακτικά αδύνατη η εφαρμογή του σχεδίου εντός 24 ωρών, η προθεσμία επεκτάθηκε πρώτα σε δύο και μετά σε επτά ημέρες.

Κάθε Έλληνας που έπρεπε να εγκαταλείψει την Τουρκία, έπαιρνε μια ειδοποίηση να εμφανιστεί αμέσως στο τέταρτο ειδικό γραφείο της Τουρκικής Ασφάλειας. Σε πολλές περιπτώσεις η σύλληψη και η μεταφορά στην Τουρκική Ασφάλεια γινόταν επί τόπου. Εκεί κάθε φάκελος «κατηγορουμένου» ενημερωνόταν με νέες φωτογραφίες, μετρήσεις ύψους και βάρους, καταγραφή χρωμάτων ματιών και μαλλιών, αποτυπώματα και άλλες λεπτομέρειες προσωπικών δεδομένων. Ταυτόχρονα, κάθε «κατηγορούμενος» έπρεπε απαραίτητα να υπογράψει και ένα έγγραφο με το οποίο «ομολογούσε» όλες ανεξαιρέτως τις κατηγορίες που του απέδιδαν οι Τουρκικές αρχές.

Όσοι αρνήθηκαν να υπογράψουν φυλακιζόταν μέχρι να αλλάξουν γνώμη. Αυτά που υπέστησαν όμως, έκαναν όλους τους άλλους να μην τολμούν να ζητήσουν ούτε καν να διαβάσουν τι θα υπογράψουν και πολύ περισσότερο, να ζητήσουν κάποιο αντίγραφο αυτών που υπέγραφαν.

Αρκούσε μέσα σε μια ολόκληρη οικογένεια ένα μόνο πρόσωπο να έχει Ελληνική υπηκοότητα, για να υποχρεωθούν όλοι να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές εστίες. Οι απελαθέντες ήταν 10.250 περίπου άτομα επισήμως, αλλά οι πραγματικοί απελαθέντες ήταν περισσότεροι από 40.000!

Όσοι έφευγαν, μπορούσαν να πάρουν μαζί τους μόνο προσωπικό ρουχισμό σε δύο βαλίτσες μέχρι 20 κιλά και το ισόποσο των 20 περίπου δολαρίων της εποχής εκείνης. Και μια σφραγίδα στο διαβατήριο τους με κόκκινα γράμματα: «Ο κάτοχος του παρόντος απελαύνεται υπό των Τουρκικών αρχών».

Μεταξύ των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης που κατηγορήθηκαν από τις Τουρκικές αρχές για «κατασκοπεία σε βάρος της Τουρκίας» και για «αποστολή οικονομικής βοήθειας στην Κύπρο», όπως εμφανιζόταν ανά δεκαήμερο στις λίστες των 150 έως 500 ονομάτων που δημοσίευαν οι Τουρκικές εφημερίδες, περιλαμβανόταν γέροντες και γερόντισσες μεγάλης ηλικίας οι οποίοι σέρνονταν από τα γεροκομεία και τα σπίτια τους για να απελαθούν, τυφλοί που έπρεπε απαραίτητα να συνοδεύονται για να κινηθούν, ανάπηροι πάνω σε αναπηρικά καροτσάκια, άρρωστοι που τους έβγαζαν από τα νοσοκομεία, ακόμα και πεθαμένοι!

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α : Απέναντι στην μακροπρόθεσμη στρατηγική της Τουρκίας που υλοποιείται σταθερά και ανεξάρτητα από ποιος έχει τον έλεγχο της εξουσίας, η Ελλάδα παραθέτει διαχρονικά μια ευκαιριακή στάση, ανάλογα με τις εμπνεύσεις του εκάστοτε «υπευθύνου». Τελευταίο, χαρακτηριστικό παράδειγμα, η πρωτοφανής «σύσταση» του πρώην Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών να μην είμαστε… «μονοφαγάδες»!

Η Τουρκία, υπό τον απόλυτο έλεγχο της «Φαμίλιας Ερντογάν», έχοντας πετύχει πλήρως τους στόχους της στον ξεριζωμό του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, όχι μόνο συνεχίζει την προκλητική φίμωση της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης παραβιάζοντας ακόμα και τους δικούς της νόμους , αλλά χύνει και κροκοδείλια δάκρυα για δήθεν «καταπίεση» Ελλήνων πολιτών, μουσουλμάνων το θρήσκευμα, που αυξάνονται και πληθύνονται συνεχώς, μέσα σε ένα καθεστώς πλήρους ελευθερίας!

Οι απελάσεις του 1964, υπήρξαν ένα καίριο πλήγμα της Τουρκίας στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, αμέσως μόλις παρουσιάστηκε η «κατάλληλη ευκαιρία» που περίμεναν υπομονετικά. Όπως δηλαδή κάνουν διαχρονικά, σε όλα ανεξαιρέτως τα αποφασιστικά τους χτυπήματα εναντίον του Ελληνισμού – και όχι μόνο.

Η διαχρονική έλλειψη μιας σαφέστατης, σταθερής και μακροπρόθεσμης στρατηγικής απέναντι στον κίνδυνο εξ ανατολών, δημιουργεί πλέον μια ορατή και άμεση απειλή για την ακεραιότητα της Ελλάδος.

Ας ευχηθούμε αυτό να γίνει επί τέλους αντιληπτό από την πολιτική και πνευματική ηγεσία της χώρας, πριν θρηνήσουμε άλλη μια εθνική καταστροφή!

πηγή ΙΗΑ

--

Capt. Evangelos N.M. Rigos
IHA Director www.professors-PhDs.com
HEC Life Director www.greece.org

κ. Νικόλαος Λ. Μωραΐτης. Ph.D.: Η Παγκόσμια επανάσταση της επιστήμης πληροφοριών ...

Η Παγκόσμια επανάσταση της επιστήμης πληροφοριών και επικοινωνιών, και ο ρόλος τους στη μετάβαση προς το αντιπροσωπευτικό δημοκρατικό πολιτικό σύστημα
March 17, 2019 Capt. E.N.Rigos


Νικόλαος Λ. Μωραΐτης. Ph.D.

Πολλοί άνθρωποι σταμάτησαν να ατενίζουν πλέον την υπόσχεση και τον κίνδυνο του μέλλοντος. Φαίνεται θολό εάν μια νέα μέρα, στο ημερολόγιο θα σηματοδοτούσε, πραγματικά, μια νέα εποχή στην παγκόσμια ιστορία.
Η εποχή μας ακόμη δεν έχει όνομα. Η αλήθεια είναι ότι φεύγουμε από αυτήν την εποχή που βρισκόμαστε σήμερα, και η ανθρωπότητα οδεύει προς ένα νέο σύστημα που θα αλλάξει το ανθρώπινο γίγνεσθαι, τους πολιτισμούς, τις κοινωνίες, τις οικονομίες, τις αξίες, τον τρόπο ζωής, θα τερματίσει τις αποστάσεις και θα μεταβάλλει τις αποφάσεις των ανθρώπων για το που θα εργαστούν και που θα ζήσουν. Η ιστορία κινείται με ρυθμούς ταχύτερους από ότι είχαμε μέχρι τώρα συνηθίσει. Ζούμε μια εποχή εκρηκτικών αλλαγών, μπαίνουμε σε μια Τρίτη μεγάλη τεχνολογική, οικονομική και κοινωνική επανάσταση που θα διαμορφώσει το νέο παγκόσμιο σύστημα. Καμία περιοχή του κόσμου και καμία αρένα της πολιτικής δεν θα είναι απρόσβλητη από τις νέες εξελίξεις της νέας τροχιάς της ανθρωπότητας. Οι φάσεις του νέου συστήματος που βρίσκεται εν τη γενέσει του, μέσα στο στάδιο της εξελικτικής πορείας της ιστορίας, περιγράφουν πλήρως αυτή την περίοδο της μετάβασης. Αφήνουμε κάτι πίσω, αλλά δεν έχουμε ακόμη επαρκή εμπιστοσύνη για το μέλλον για να μπορέσουμε να προβλέψουμε προς τα που κατευθύνονται οι διεθνείς σχέσεις. Οι γρήγορες αλλαγές που σαρώνουν την παγκόσμια πολιτική θέτουν μια μεγάλη πρόκληση προς αυτούς που την ασκούν, και προς τους επιστήμονες. Δεν υπάρχει σήμερα κάποια γενική συμφωνία για το ποιες διαστάσεις της παγκόσμιας πολιτικής θα εμφανιστούν στο προσκήνιο αυτόν τον αιώνα, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο θέμα που θα μπορούσε, σαν κίνητρο, να συγκροτήσει την σκέψη περί διεθνών σχέσεων όπως π.χ., ο ψυχρός πόλεμος.
Αυτό που είναι αδιαμφισβήτητο, είναι η αντικατάσταση κάθε συστήματος από ένα άλλο. Η εξέλιξη της ιστορίας της ανθρωπότητας διέρχεται μέσα από μια διαλεκτική διαδικασία: Γέννηση, ωρίμανση, εξάντληση και θάνατος. Η εξέλιξη αυτή φαίνεται καθαρά κατά τη μετάβαση από τις κοινοβιακές κοινωνίες στις δουλοκτητικές, τις φεουδαρχικές και, αργότερα, στις καπιταλιστικές. Τα συστήματα που εμφανίζονται σε κάθε εποχή διέρχονται από μια διαδικασία γέννησης και παρακμής. Είναι μια διαδικασία ευκρινής και συστηματική. Η αντικατάσταση κάθε συστήματος από ένα άλλο αποτελεί απαράβατο νόμο της φύσης.
1

Σε κάθε ιστορικό στάδιο ένα πιο βιώσιμο υποκατάστατο του ήδη υπάρχοντος συστήματος εμφανίζεται σε πρωτογενή μορφή πολύ πριν την καταστροφή του προκατόχου του. Πράγματι, είναι η βαθμιαία ανάπτυξη της διάδοχης κατάστασης μέσα στα σπλάχνα του παλαιού συστήματος που επιφέρει τη σταδιακή εξάντληση του τελευταίου και είναι η γέννηση του νέου αυτού και σφριγηλού διαδόχου (η επανάσταση) η οποία σηματοδοτεί το θάνατο του παλαιού πλαισίου.
Αν ο καπιταλισμός έχει μετατραπεί σε ένα σύστημα που στερείται αυτο-ελέγχου, τότε έχει, όπως και οι προκάτοχοί του, δημιουργήσει έναν επίσης πιο αποτελεσματικό διάδοχο που πολλοί καπιταλιστές είναι υποχρεωμένοι να γαλουχήσουν, και ο οποίος θα μπορέσει να διατηρήσει την επιβίωσή τους. Από τη στιγμή που έχει τεθεί αυτή η ερώτηση, πρέπει να δοθεί μια απάντηση.
Για να διατηρήσουν τη ανταγωνιστικότητά τους οι καπιταλιστές είναι προφανώς αναγκασμένοι να δημιουργήσουν «μια ενοποιημένη παγκόσμια καταναλωτική κοινωνία» στην οποία όλοι θα έχουν την δυνατότητα να είναι αγοραστές και πωλητές αγαθών και εργασίας (υπηρεσιών), ενώ το κόστος θα είναι το μόνο πράγμα που θα προσδιορίζει το ποιος αγοράζει η πωλεί, τι και σε ποιον.
Όταν οι καπιταλιστές έκαναν αυτό το φυσικό και αναγκαίο βήμα, άνοιξαν το κουτί της Πανδώρας. Μέσα στα σπλάχνα του αστικού συστήματος εκκολάπτονται τα σπέρματα της καταστροφής του: Το νέο σύστημα που βρίσκεται εν τη γενέσει του. Και αυτό γιατί η ολοκληρωμένη παγκόσμια κοινωνία που οι καπιταλιστές κτίζουν με αμυντικό τρόπο, μπορεί να λειτουργήσει μόνον σε συνάρτηση με την ολοένα και πιο εξελιγμένη υψηλή τεχνολογία. Όπως, τα Global Positioning Systems (GPS), ρομποτικά μηχανήματα, οι υπολογιστές, το Διαδίκτυο, η ευρυζωνική, τα Bluetooth, κ.λπ.». Η ακαταμάχητη πορεία του καπιταλισμού προς την πλανητικοποίηση της αγοράς προχωρεί με άλματα τα οποία δύσκολα εμποδίζονται. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, η επανάσταση της πληροφορίας και πολύ σύντομα το σύστημα της κατανόησης φωνής και η οπτική τεχνολογία θα επηρεάσουν την επαγγελματική και προσωπική ζωή μας, την πολιτική, την εργασία και την οικογένεια σ’ όλο τον κόσμο.
Οι προσωπικοί υπολογιστές και ο «ασύρματος κόσμος» των κινητών τηλεφώνων διευκόλυναν την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων σε όλες τις περιοχές του πλανήτη. «Περισσότερο από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει πρόσβαση σε κινητά τηλέφωνα (5 δισ. Χρηστών) και του Διαδικτύου (2 δισ.). Αυτοί οι άνθρωποι επικοινωνούν εντός και εκτός των συνόρων, σχηματίζοντας πραγματικά κοινότητες που δίνουν ισχύ στους πολίτες».1
Το αποτέλεσμα της διεξοδικής παγκόσμιας χρήσης του Διαδικτύου είναι η δημιουργία του κυβερνοχώρου, μια παγκόσμια λεωφόρος πληροφοριών που επιτρέπει στους ανθρώπους παντού να επικοινωνούν ελεύθερα καθώς μπαίνουν στο Διαδίκτυο, να ανταλλάσσουν μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και να συμμετέχουν σε δικτυακούς τόπους κοινωνικής δικτύωσης. Ο αυξανόμενος αριθμός χρηστών του Διαδικτύου προωθεί μια πολιτιστική επανάσταση, δίνοντας για πρώτη φορά στον περισσότερο κόσμο πρόσβαση σε ανεξέλεγκτες πληροφορίες. Αυτή η όψη της εξέλιξης ξεπερνά τα σύνορα και σπάει τα εμπόδια. “Αποτελεί το θεμέλιο ενός μικρότερου, συρρικνωμένου και πιο επίπεδου κόσμου και προωθεί μια συναρπαστική νέα εποχή παγκόσμιας διασύνδεσης που θα εξαπλώνει τις ιδέες και τις καινοτομίες σε όλο τον κόσμο πιο γρήγορα από ποτέ».2
2

Ο υπολογιστής και το Διαδίκτυο έχουν ήδη αποδείξει, αν και αποτελούν το απαραίτητο εργαλείο για τον καπιταλισμό, ότι η υψηλή τεχνολογία είναι επίσης μια επαναστατική απειλή, γιατί ζώντας και εργαζόμενοι σε αυτόν τον κόσμο της υψηλής τεχνολογίας, οι άνθρωποι έχουν πλήρη δικό τους έλεγχο και ελευθερία της ζωής τους.
Επιπλέον, όπως αναφέρει ο ιστορικός Nial Ferguson: «Τα κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να προωθήσουν τη δημοκρατία, αλλά και να ενδυναμώσουν τους εχθρούς της ελευθερίας». 3 Οι κριτικοί διαμαρτύρονται ότι το αυξανόμενο ηλεκτρονικό δίκτυο δημιούργησε μια νέα παγκόσμια κατάσταση. Σε ένα τέτοιο κόσμο, μπορεί κανείς να αποκρύψει την αληθινή ταυτότητά του, η οποία απειλεί να διευκολύνει τις δραστηριότητες διεθνώς οργανωμένων εγκλημάτων και τρομοκρατικών ομάδων: «Τα πιο καταπιεστικά καθεστώτα και βίαιες διακρατικές ομάδες στον πλανήτη χρησιμοποιούν αποτελεσματικά την τεχνολογία για να στρατολογήσουν νέους ανθρώπους, να τρομάξουν τον τοπικό πληθυσμό και να απειλήσουν τους δημοκρατικούς θεσμούς».4
Η υψηλή τεχνολογία που γράφει τα πιο περίπλοκα λογισμικά προγράμματα του καπιταλισμού, χρησιμοποιεί ένα «λογισμικό ανοικτής αρχής» που ονομάζεται Linux. “Τα ανοικτής αρχής λογισμικά προγράμματα, γράφει ο Steven Johnson «κλίνουν σε μεγάλο βαθμό προς την κατεύθυνση της ελευθερίας: Κανείς δεν είναι ο αποκλειστικός κύριος του κώδικα πίσω από το Linux, χιλιάδες έχουν συνεισφέρει σε αυτό,» και «το λογισμικό γίνεται όλο και πιο εξελιγμένο με την πάροδο του χρόνου».5
Η υψηλή τεχνολογία του κόσμου της ελευθερίας, της συμμετοχής και της κοινής χρήσης, υποστηρίζει ο Johnson, όχι μόνον δεν αγγίζει τη ζωή κάποιων ανθρώπων, αλλά, ο καθένας απορροφάτε μέσα σε αυτό, και η διατήρηση της κοινωνικής ύπαρξης του καθενός εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη συνέχιση της εξέλιξής της.
Το 1999, ο Αμερικανός Shawn Fanning συνέβαλε στο να τεθούν τα θεμέλια του μετα- καπιταλιστικού συστήματος. Στόχος του Fanning ήταν να δώσει την δυνατότητα στον καθένα που διαθέτει έναν υπολογιστή και έχει μια μικρή γνώση υψηλής τεχνολογίας να μπορεί ελεύθερα να κατεβάσει και να διανέμει μουσική. Αν και το αρχικό Napster γρήγορα ξεχάστηκε, άλλα «ισάξια» εξίσου γρήγορα προγράμματα το αντικατέστησαν, όπως τα: iMesh, Morpheus, Limewire, BearShare και Kazaa.
Έπειτα, υπάρχει η « Wikipedia, «Εγκυκλοπαίδεια του λαού» που γράφεται και διορθώνεται ελεύθερα από τον καθένα που έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο και το ενδιαφέρον για ένα συγκεκριμένο θέμα.
Οι σχετικές αλήθειες της Wikipedia είναι καθορισμένες όχι μέσα από τους «όρους αρχών» ή ατόμων με κατεστημένα συμφέροντα. Το τι καθορίζει αν μια δεδομένη αλήθεια της Wikipedia θα κρατήσει, και για πόσο χρονικό διάστημα, θα εξαρτηθεί από το ποσό των υλικών αποδείξεων και συλλογιστική λογική της που μπορεί να προσφέρουν οι υποστηρικτές της.
Η ιστοσελίδα YouTube επιτρέπει σε οποιονδήποτε, οπουδήποτε, να μοιράζεται ελεύθερα τις συνδέσεις της δικής τους βιντεοκάμερας με την παγκόσμια κοινότητα, επιτρέποντας σε κάθε επιμέρους θεατή, όχι σε εταιρεία, να καθορίζει τι είναι ευχάριστο ή δυσάρεστο, ή σημαντικό από πολιτική άποψη. Οι υποστηριχτές πιστεύουν ότι τα πλεονεκτήματα της παγκόσμιας επανάστασης των επικοινωνιών είναι μια ευλογία για την ανθρωπότητα. Όταν οι άνθρωποι σε
3

όλο τον κόσμο συνδέονται μέσω της επανάστασης στις ψηφιακές επικοινωνίες, οι κοινές πληροφορίες ωθούν την ανθρώπινη ανάπτυξη και παραγωγικότητα. Οι ίδιοι θεωρούν επίσης ότι η παγκόσμια ψηφιακή επανάσταση δημιουργεί πολλές θετικές πλευρές: μειώνοντας την εξουσία των καταπιεστικών δικτατόρων, επιτρέποντας στις μικρές επιχειρήσεις να ανταγωνίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο, ενισχύοντας τους υπερεθνικούς ακτιβιστές να ασκούν μεγαλύτερη επιρροή και προσφέροντας ευκαιρίες για μια ποικιλία φωνών και πολιτισμών. Για παράδειγμα, το 2011, μέσω της χρήσης τεχνολογιών πληροφορικής, όπως το Twitter, το Facebooκ και το διαδικτυακό βίντεο YouTube, οι Αιγύπτιοι μπόρεσαν να διοργανώσουν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, να καταγράψουν τις εικόνες της καταπίεσης στον κόσμο και να κάνουν ένα ψηφιακό το κίνημα των ανθρώπων για ελευθερία.
Το 2003, Ιδρύθηκε το MySpace το οποίο δίνει την δυνατότητα στους χρήστες να συνδεθούν με άλλους ανθρώπους σε άλλες πόλεις, και χώρες, που έχουν παρόμοια ενδιαφέροντα και να ανταλλάξουν ελεύθερα φωτογραφίες, μουσική, κ.λπ. Το MySpace έχει τώρα πάνω από 300 εκατομμύρια χρήστες. Η τάση αυτή επιταχύνεται με την ταχεία διάδοση των iPods, των text massaging και του Twitter, το οποίο «κατάφερε να ξεπεράσει τα βασικά άμεσα μηνύματα και την κοινωνική δικτύωση».6 Σε χώρες όπου η κάθε κυβέρνηση περιορίζει την πρόσβαση σε κοινωνικά μέσα, όπως η Κίνα, έχουν δημιουργηθεί ιστότοποι «copycat» για την επικοινωνία. Προστίθεται η τεράστια δημοτικότητα των «podcast,» τα οποία επιτρέπουν στους χρήστες να δημιουργούν δικά τους κανάλια ιστότοπων και να μοιράζονται multimedia versions από νέα uploads με χρήστες σε όλο τον κόσμο και ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το οποίο επιτρέπει στους χρήστες να μοιράζονται πληροφορίες με τους φίλους και τους συνεργάτες τους.
Το Facebook, εκτελεί επίσης δωρεάν, τις ίδιες βασικές λειτουργίες, έχει περίπου 60 εκατομμύρια χρήστες, και αναπτύσσεται με ταχύτητα.
Με χιλιάδες διαθέσιμες ιστοσελίδες / blogs που ανήκουν στον αριστερό, δεξιό ή φιλελεύθερο χώρο οι χρήστες του Διαδικτύου μπορούν να παρακάμπτουν τις εθνικές / διεθνείς ειδήσεις των μεγάλων μέσων ενημέρωσης, και να πληροφορούνται τις ειδήσεις που εκπροσωπούν τις εμπειρίες και τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων που τις κοινωνούν ως προσωπικές μαρτυρίες και όχι ως ειδήσεις που «φιλτράρονται» από στελέχη επιχειρήσεων, ή από πολιτικούς εκπροσώπους των ελίτ.
Παρομοίως, τα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα, όπως το Facebook, το οποίο έχει μέλη παγκοσμίως, υπολογίζεται ως μια τρίτη χώρα με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στον κόσμο και ενθαρρύνει τους χρήστες να μοιραστούν τις πληροφορίες. Στη συνέχεια, τα δίκτυα βγάζουν τα δεδομένα (data) σχετικά με τις προσωπικές προτιμήσεις των μελών τους.7
Google, Yahoo. Μέσα από αυτές, οι χρήστες υπολογιστών κινούνται προς την κατεύθυνση του να γίνουν οι ίδιοι ψυχολόγοι, γιατροί, δικηγόρους, κ.λπ.. Επαγγελματικές και μη επαγγελματικές συμβουλές και βοήθεια είναι άμεσα διαθέσιμες δωρεάν ή με χαμηλό κόστος σχεδόν για κάθε θέμα. Οι χρήστες του Διαδικτύου μπορούν επίσης να αγοράσουν κάθε είδους εμπορεύματα, περιλαμβανόμενων και των συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
Ότι ισχύει για τη μουσική, το ίδιο συμβαίνει, και το γράψιμο. Χρησιμοποιώντας ιστοσελίδες όπως τη “βάση δεδομένων για Online-line Συγγραφείς,” ο καθένας μπορεί ελεύθερα να διαβάζει ή να δημοσιεύει ιστορίες «φαντασίας και τρόμου.» Ο κατάλογος των πραγμάτων που
4

καλεί τους ανθρώπους να εισέλθουν στον μετα-καπιταλιστικό δημοκρατικό κόσμο είναι μεγάλος και αναπτύσσεται με ταχύτητα.
Υπάρχει το Skype, το οποίο επιτρέπει στους χρήστες να πραγματοποιούν δωρεάν τηλεφωνικές κλήσεις μέσω του Διαδικτύου.
Υπάρχουν επίσης οι «surveying” συσκευές GPS που καθιστούν δυνατό για τους ιδιοκτήτες ακινήτων να κάνουν τα δικά τους τοπογραφικά.
Ακόμα και «στο όνομα της εθνικής ασφάλειας, οι κυβερνήσεις αναπτύσσουν επίσης εκτεταμένα συστήματα επιτήρησης που παρακολουθούν διακριτικά τις δραστηριότητες, πολλά από αυτά σε δημόσιους χώρους. Ένα παράδειγμα είναι το πρόγραμμα επιτήρησης υψηλής τεχνολογίας στην Κίνα, γνωστό ως «Golden Shield», το οποίο μπορεί να εντοπίσει τη διαμαρτυρία και να δώσει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να την αντιμετωπίσει πριν μετατραπεί σε μαζικό κίνημα. Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία παρακολούθησης ατόμων ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ενιαίο πανεθνικό δίκτυο, ένα ολοκληρωμένο σύστημα που θα μπορεί να εντοπίζει και να αναγνωρίζει όποιον εισέρχεται στο εύρους του». 8
Όπως συμβαίνει, μέσα από την διαλεκτική διαδικασία, με το νέο τεχνολογικό και οικονομικό του αντίστοιχο να εξελίσσεται προς το μέλλον, έτσι και το νέο πολιτικό σύστημα που βρίσκεται μέσα στο παλαιό ολιγαρχικό θα πρέπει και αυτό να μεταβεί στο αντιπροσωπευτικό. Το νέο πολιτικό σύστημα που προσπαθεί να έλθει στο φως θα ήταν καλύτερο να το περιγράψουμε ως ένα αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα. Θα χαρακτηρίζεται από την συμμετοχή του λαού να καθίστανται εντολέας μιας εντολοδόχου και ανακλητής εξουσίας. Η αλλαγή του πολιτικού συστήματος θα γίνει με το διαδίκτυο. Οι νέες συνθήκες θα οικοδομήσουν το νέο πολιτικό σύστημα δια μέσου του internet. Μέσα από το διαδίκτυο θα μπορέσει να μπει ο λαός στην πολιτική, να γίνει πολιτικός θεσμός, και να συναποφασίζει ως εντολέας για το συμφέρον της πατρίδας και την τύχη ενός ολόκληρου λαού.
Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρείται, ότι οι πολιτικοί επιστήμονες στις Η.Π.Α. πληροφορούν τους φοιτητές τους ότι η μελλοντική τύπου δημοκρατία θα προέρχεται από την Αθηναϊκή δημοκρατία των κλασσικών χρόνων, στην οποία οι πολίτες διατηρούσαν σε μεγάλο βαθμό τον έλεγχο της πολιτικής τους ζωής και δεν ήταν υπό τον έλεγχο αντιπροσώπων.
Καθηγητές επισημαίνουν ότι, αυτό που ορίζει την Αθηναϊκή δημοκρατία ως σημείο αναφοράς, είναι το ότι όσοι κατείχαν την ιδιότητα του πολίτη μπορούσαν να ελέγχουν τη ζωή τους πιο ολοκληρωμένα από ότι εμείς σήμερα. Το νομοθετικό σώμα της δημοκρατίας, η Βουλή των τριακοσίων, απαρτιζόταν από πολίτες που δεν έκαναν καριέρα πολιτικού. Υπηρετούσαν την πόλη από τη θέση του νομοθέτη για μια διετία και μετά επέστρεφαν στις καθημερινές τους ασχολίες. Μπορούσαν να προέρχονται από οποιοδήποτε κοινωνικό στρώμα και έτσι πράγματι συνέβαινε. Τέλος κανένας από τους νόμους που είχαν ψηφίσει οι τριακόσιοι δεν είχε ισχύ αν δεν επικυρωνόταν από την Εκκλησία του δήμου, το σύνολο δηλαδή των πολιτών. Η πρακτική αυτή δεν έχει καμία σχέση με ό, τι συμβαίνει στις μέρες μας που οι νόμοι ψηφίζονται και εφαρμόζονται από επαγγελματίες πολιτικούς, χωρίς την έγκριση ή και συχνά αντίθετα προς την εκδηλωμένη θέληση της πλειοψηφίας των πολιτών. Οι επαγγελματίες πολιτικοί διατηρούνται στις θέσεις τους με την οικονομική υποστήριξη μεγάλων συμφερόντων και λόγω της απάθειας και της αδιαφορίας των μαζών (απάθειας και αδιαφορίας που αποτελούν πραγματιστικές αντιδράσεις μέσα στο παρόν σύστημα). Οι πολιτικοί επιστήμονες, αφού εξέτασαν την περίπτωση της Αθηναϊκής δημοκρατίας, αποφάνθηκαν ότι η εφαρμογή της στις μέρες μας είναι
5

δυστυχώς αδύνατη και ότι το σύστημα που διαθέτουμε είναι το καλύτερο δυνατό υπό τις παρούσες συνθήκες. Πολιτεύματα όπως η Αθηναϊκή δημοκρατία απαιτούν περιορισμένο πλήθος πολιτών, τόσους που θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν σε ένα ορισμένο χώρο και να εκφράσουν δημοκρατικά τη συλλογική τους θέληση για θέματα που αφορούν όλους.
Η ειρωνεία είναι ότι η τεχνολογική εξέλιξη έχει επιτρέψει στις Η.Π.Α. να προχωρήσουν πολύ πέρα από το σημείο όπου είχε φτάσει η αρχαία Αθήνα. Καθώς αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα κατάλυσης του σημερινού συστήματος, θα αρχίσουμε παράλληλα να αναγνωρίζουμε και να δημιουργούμε πολιτικές σχέσης δημοκρατίας. Επειδή οι σχέσεις αυτές θα δημιουργηθούν από τις αναπτυσσόμενες ανάγκες μας δεν είμαστε ακόμη σε θέση να τις καθορίσουμε με ακρίβεια. Παρόλα όμως αυτά μπορούμε να περιγράψουμε τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο μέλλον θα εγκατασταθούν τράπεζες δεδομένων σε κάθε κοινότητα με πληθυσμό μεγαλύτερο των 2.000 ατόμων. Για να προωθηθεί ένα θέμα στον υπολογιστή θα απαιτείται μια δήλωση που θα φέρει ορισμένο αριθμό υπογραφών. Σε μια εποχή στην οποία τον πρώτο ρόλο θα παίζει η πλειοψηφία, σε κάθε άτομο θα δίνεται μία κάρτα με την οποία θα μπορεί να ψηφίζει. Κατά διαστήματα οι πολίτες θα μπορούν να επισκέπτονται κέντρα που θα είναι εξοπλισμένα με υπολογιστές (δεν παίζει ρόλο ποιο κέντρο θα επισκέπτονται επειδή όλα θα είναι συνδεδεμένα σε ένα κεντρικό υπολογιστή) και να καταθέτουν τη γνώμη τους για κάποιο σημαντικό θέμα. Ο κεντρικός υπολογιστής μπορεί να προγραμματιστεί ώστε να απορρίπτει διπλές ψήφους σε συγκεκριμένα θέματα. Μία φορά την ημέρα ή την εβδομάδα, οι περιφερειακοί υπολογιστές θα μπορούν να αποστέλλουν τα στοιχεία που έχουν συλλέξει στον κεντρικό υπολογιστή του κράτους ή της πολιτείας, ανάλογα με το θέμα, και έτσι να υπάρχει ανά πάσα στιγμή ένα αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις εφημερίδες ο κόσμος θα ενημερώνεται για την πορεία της ψηφοφορίας και για τα περιθώρια που υπάρχουν πριν να ληφθεί οριστική απόφαση για το εν λόγω θέμα. Βέβαια, ο υπολογιστής θα μπορούσε να προγραμματιστεί ώστε να αποδέχεται αλλαγές της ψήφου πριν από την ημερομηνία της τελικής απόφασης. Η διαδικασία θα μπορούσε να γίνει πιο λεπτομερειακή. Η τελειοποίηση των συστημάτων “αναγνώρισης της φωνής.”9 θα επιτρέψουν την τηλεφωνική ψήφο και οι υπολογιστές οι οποίοι θα είναι προγραμματισμένοι στην αναγνώριση του λόγου θα μπορούν να αποφεύγουν τις διπλές ψήφους από το ίδιο άτομο.
Σε μια κοινότητα που βασίζεται στην δημοκρατία δεν θα υπάρχουν νομοθετικά σώματα και νομοθέτες. Το κοινό θα καθορίζει ακόμη και τη γενική κατεύθυνση όλων των διοικητικών θεμάτων. Όσοι εργάζονται σε διοικητικές θέσεις θα βρίσκονται σε αυτές μόνο για ορισμένα χρονικά διαστήματα και θα υπόκεινται σε ανάκληση μέσω του υπολογιστή. Οι διοικητικοί υπάλληλοι θα επιλέγονται με βάση την εμπειρία τους, η οποία θα καθορίζεται από το κοινό που πρόκειται να εξυπηρετήσουν. Οι σημερινοί ηγέτες είναι ειδικοί με την έννοια ότι γνωρίζουν τον τρόπο να χειρίζονται το σύστημα προς το δικό τους συμφέρον, είναι εκλεπτυσμένοι και αναγνωρίζουν την αξία του χρήματος στην επιλογή πολιτικών κατευθύνσεων.
Ορισμένοι από τους ηγέτες των δυτικών χωρών έχουν κατανοήσει ότι δημιουργούνται νέου τύπου διεθνείς σχέσεις. Αυτό όμως που οι σύγχρονοι ηγέτες δεν έχουν κατανοήσει είναι ότι η ύπαρξη αυτών των νέων σχέσεων προϋποθέτει τη δημιουργία στο εσωτερικό των κρατών τους μιας νέας πολιτικής δομής αντιπροσωπευτικού συστήματος που είναι η επαναστατική αντίθεση αυτού που οι ίδιοι εκπροσωπούν.
6

Είναι γεγονός ότι, αυτό που ξεχωρίζει ιδιαίτερα, σήμερα, είναι η συνεχής αλλαγή στην τεχνολογική καινοτομία. Ο ταχύς ρυθμός ανάπτυξης της τεχνολογίας των πληροφοριών οδηγεί την νέα πολιτική να εναρμοστεί με την νέα εποχή της εξέλιξης. Η νέα εποχή θα κάνει τις σημερινές μεθόδους επικοινωνίας να φαίνονται αρχαίες μέσα σε λίγα χρόνια. Θα μεταμορφώσουν τον τρόπο επικοινωνίας των ανθρώπων καθώς και ποιες χώρες θα οδηγήσουν (και θα ευημερήσουν) και ποιες θα ακολουθήσουν. Καθώς το νέο σύστημα θα έρχεται στο προσκήνιο, θα αρχίσει να επηρεάζει και να αλλάζει τις ζωές μας με πάρα πολλούς τρόπους, οι οποίοι δεν έχουν αναφερθεί μέχρι τώρα και κάποιους από αυτούς δεν είμαστε ακόμη σε θέση να προβλέψουμε.
Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D. Διεθνείς Σχέσεις-Συγκριτική πολιτική, Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ. Καλιφόρνια, U.S.A. Μάρτιος 2019
Member of International Hellenic Association (USA)
7

Παραπομπές
Schmidt, Eric and Jared Cohen. (2010) “The Digital Disruption: Connectivity and The Diffusion of Power,” Foreign Affairs (November/December), σελ. 75-85.
Giles, Martin, (2010) “A World of Connections.” The Economist (January 30), σελ. 3-4.
Ferguson, Niall. (2011) “The Mash of Civilizations: Social Networks Might Promote
Democracy, but They Also Empower the Enemies of Freedom,” Newsweek (April 18),
σελ. 9.
Schmidt, Eric and Jared Cohen, Ibid, σελ. 78.
Steve Johnson, “Marketplace of Ideas or Tag Sale? A review of Lawrence Lessig’s the
future of ideas: The fate of the Commons in the connected world., The Nation,
November 29, 2001.
Kutcher, Ashton. (2009) “Builders and Titans,” Time (May 11), σελ. 60.
Fletcher, Dan, (2010) “Friends Without Borders.” Time (May 31), σελ. 32-38.
Klein, Naomi. (2008) “China’s All-Seeing Eye,” Rolling Stone (May 29), σελ. 60.
Allison Linn, “Historic Achievement: Microsoft Researchers Reach Human Parity in
Conversational Speech Recognition,” The AI Blog, Microsoft, October 18, 2016,
https://blogs.microsoft.com/ai/hisstoric-achievement-microsoft-researchers-reah-human-parity-conversational-speech-recognition/.
8

Πηγή.: International Hellenic Association

--

Capt.Evangelos N.M. Rigos
IHA Director www.professors-PhDs.com
HEC Life Director www.greece.org