Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ:γράφει η Μαρία Χατζηδάκη Βαβουρανάκη

Μην περιμένετε...καλλιτεχνική φωτο, με το κινητό την πήρα!!

                                                              Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ

Καλά..ψήλωσα ..έναν όροφο(!) αφού έφτασα να μου ζητάτε και..συνταγή!!Δεν ξέρω όμως αν θα σας αρέσει. Την κάνω χρόνια και δεν αλλάζω εύκολα συνταγές  χωρίς λόγο, παρά τον ορυμαγδό συνταγών στο διαδίκτυο. Το σκέπτομαι πολύ να αλλάξω κάτι επιτυχημένο (επιτυχημένο κατά την γνώμη μου δηλαδή..)

Κατ’ αρχήν δεν μου αρέσουν τα «στεγνά» ψωμοειδή γλυκά. Θέλω να είναι «υδαρή» και γλυκοφάγωτα. Ετσι εδώ και χρόνια, απέκλεισα την βασιλόπιτα τσουρέκι ή κέϊκ. Αν και  η δική μου, μπορεί θαυμάσια να σερβιριστεί για κέϊκ, με τον καφέ, στα καλά καθούμενα αν θέλεις να φας κάτι γλυκό, δώρο σε ένα φίλο που του αρέσει..

Κατ’ αρχήν και εν πρώτοις λοιπόν, βράζω δύο μεσαία πορτοκάλια με την φλούδα αφού αφαιρέσω το πάνω και το κάτω μέρους  τους. Μόλις αρχίσει ο βρασμός, χύνω το πορτοκαλόνερο (ή το κρατάω στο ψυγείο αν θέλω να φτιάξω άλλο γλυκό, π.χ. μελομακάρονα) και ξαναβάζω καθαρό νερό. Αυτό το κάνω τρείς φορές από ένα πεντάλεπτο βρασμού  τη φορά για να ξεπικρίσουν.

Τα αφήνω να κρυώσουν καλά και τα πολτοποιώ.

Βάζω σε ένα μπώλ έξι αυγά (αν είναι αγοραστά) ή τέσσερα από τα δικά μας (γιατί για  «δύναμη», μετράει το κάθε ένα για…δύο, κυριολεκτικά, είναι υπέροχα τα αυγά μας, που να σας έχω απο μια μεριά να δείτε το χρώμα ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΥΣΗ του αυγολέμονου μου) και προσθέτω 350 περίπου γραμμάρια ζάχαρης. Τα χτυπάω με το μίξερ να διαλυθεί η ζάχαρη ή τέλος πάντων να ομογενοποιηθεί.

(Σημείωση: Εδώ, μπορείτε να αντικαταστήσετε μεγάλο μέρος της ζάχαρης με στέβια κρυσταλλική,σε ποσότητα που σας λέει πάνω στην συσκευασία αν έχετε σάκχαρο.Να θυμάστε ότι αυτό που είναι απαραίτητο στα γλυκά  είναι Η ΥΓΡΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΗΣ που είναι απαραίτητη για την επιτυχία του γλυκού και πρέπει να αντικαθίσταται με λίγο μέλι. Γενικόλογα αυτό..)

Μετά, ρίχνω στον χυλό που μορφώθηκε, τον πολτό πορτοκαλιών, ενάμισυ φλυτζάνι (των 200ml φλυτζάνι,όχι μεγάλη φλυτζάνα) ΚΑΛΟ ελαιόλαδο, μαχλέπι όσο μου αρέσει –περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού- και λίγη κονιορτοποιημένη μαστίχα. Την κάνω σκόνη ανακατεύοντας τις σταγόνες της μαστίχας με ζάχαρη και την λυώνω ανάμεσα σε σκληρή χαρτοπετσέτα με ξύλινη μικρή μπάρα. Να προσέχετε, γιατί η πολύ μαστίχα ΠΙΚΡΙΖΕΙ το αποτέλεσμα. Συνήθως  5 σταγόνες μαστίχας είναι ό,τι πρέπει.

Το τελευταίο στάδιο της εύκολης αυτής παρασκευής είναι το αλεύρι: «Σηκώνει» περίπου μισό κιλό αλλά εγώ χθες έβαλα λιγότερο γιατί ήθελα να γίνει πιο «ανάλαφρο». Θέλω την σύσταση παχύρρευστου ΧΥΛΟΥ και όχι ψωμιού. Το πρόσθεσα λίγο-λίγο, αφού ανακάτεψα μέσα, ένα φακελάκι μπαίηκιν πάουντερ.

(Μετά την ομογενοποίηση ζάχαρης-αυγών, ανακατεύετε πάντα με την μαρίζ  σιγά-σιγά με ροπή όπως οι δείκτες του ρολογιού και χωρίς απότομες «σκληρές» κινήσεις, για να μην χαθεί ο αέρας που σας προέκυψε από το χτύπημα ζάχαρης-αυγών και είναι αυτός που πρωτίστως ΘΑ ΦΟΥΣΚΩΣΕΙ το γλυκό)

Αλείφω το ταψάκι μου με  βούτυρο, ρίχνω τον χυλό που προκύπτει και μοσχοβολάει πριν καν ψηθεί και το ψήνω στον αέρα τους 180 βαθμούς, που μετά τα πρώτα λεπτά, κατεβάζω στους 160’.

Όταν κρυώσει, την πασπαλίζω με άχνη.

Πανεύκολη δεν είναι; 

Δεν δυσαρέστησε ποτέ, κανέναν που την δοκίμασε.

"ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ" Φίλτατοί μου...

Μ.Χ.Β

 

 

 

 

H δική μου γαλοπούλα:γράφει η Μ.Χ.Β.

 

H  δική μου γαλοπούλα

ΦΩΤΟ:WIKIPEDIA

Προτιμώ Γαλλική κατεψυγμένη γαλοπούλα επειδή είναι τόσο νόστιμη και τρυφερή που καταλήγει απίστευτο. Και έχει και διαφορά τιμής από την φρέσκια.

Συνήθως αγοράζουμε μια από τις μεγαλύτερες γιατί κάθε φορά…δεν φτάνει!

Αρχίζω το ξεπάγωμα δύο ημέρες πριν. Αν θυμάμαι, έτσι λέει και η οδηγία επάνω στον κατεψυγμένο πτηνόν!  Επάνω στο πτηνόν  υπάρχει και ένα ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΙΚΟ θερμόμετρο. Όταν η ένδειξή του δείχνει ότι η γαλοπούλα είναι έτοιμη, δεν βιάζομαι να την βγάλω. Συνήθως την αφήνω λίγο ακόμα…

Την προηγούμενη ημέρα, βράζω και καθαρίζω ένα κιλό περίπου κάστανα. Τα κάστανα τα χαράζω ΣΤΑΥΡΩΤΑ στην «φουσκωτή» πλευρά τους και ποτέ δεν τα βράζω υπερβολικά, αφού αφ’ ενός  μεν καθαρίζονται πιο εύκολα, αφ’ ετέρου θα βράσουν και στον φούρνο. Τα βγάζω ΜΙΣΟΒΡΑΣΜΕΝΑ από την φωτιά και τα ρίχνω αμέσως σε κρύο νερό. Εχουν ήδη μισανοίξει έτσι κι αλλιώς και μόλις κρυώσουν καθαρίζονται εύκολα. Οχι ότι όσα σπάσουν…μας ξυνοπέφτουν!!

Ο Γιάννης, έχει ήδη αγοράσει εγκαίρως  κουκουναρόσπορο (δυο φακέλλους)  και ένα σακουλάκι σταφίδες μαύρες και αρκετές ξανθές. Τις σταφίδες τις πλένω καλά με χλιαρό νερό(δεν φαντάζεστε τι θολό  νερό βγάζουν), τις στεγνώνω ανάμεσα σε καθαρή πετσέτα και τις κρατώ για την άλλη μέρα.

 Δεν θέλω «να τρέχω» για να μαγειρέψω, θέλω να έχω κάνει  την προετοιμασία για να είμαι πιο άνετη χρονικά.

Επίσης από την προηγούμενη ημέρα, έχω βγάλει τα εντόσθια της γαλοπούλας και τον επισυναπτόμενο…λαιμό.. και πλυμένα και καθαρά, τα βάζω στο ψυγείο. Πλένω και την γαλοπούλα, την στεγνώνω και την φυλλάσσω και αυτή στο ψυγείο.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ..

Στο βαρύ τηγάνι μου, ρίχνω λαδάκι και λίγο καλό βούτυρο μαζί  και ακολουθεί ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι. Γλασσάρω το κρεμμύδι και προσθέτω μία ψιλοκομμένη σκελίδα σκόρδο.  Προσθέτω τα εντόσθια ψιλοκομμένα και ανακατεύω για λίγο να ροδίσουν ελαφρά. Κατόπιν αλατο-πιπερώνω, προσθέτω μισό κουταλάκι κουρκουμά (πάντα μαζί με φρέσκα τριμμένο μαυροπίπερο, αυτά τα δύο είναι…. «παντρεμένα») ένα κύβο κότας τριμμένο με το χέρι μου, λίγη ρίγανη ξερή ή φρέσκια από  τον κήπο, λίγη κανέλλα τριμμένη, τα κουκουνάρια πλυμένα, τις σταφίδες  και μια ολιά καγιέν. Ανακατεύω καλά. Και στο τέλος, ρίχνω ένα κουτί γάλα συμπυκνωμένο ή εάν δεν έχω βάζω γάλα φρέσκο ένα μεγαλούτσικο  φλυτζάνι τσαγιού(περίπου 300ml ).Ξανα-ανακατεύω και προσέχω να απορροφηθεί το γάλα από την γέμιση χωρίς να κολλήσει αυτή στο τηγάνι και μου καεί. Δεν προσθέτω τριμμένη φρυγανιά γιατί φροντίζω να μην έχει περιττά υγρά, αφήνω να τα απορροφήσει όλα, χωρίς να στεγνώσω τελείως την γέμιση.

Στο σημείο αυτό, η γέμισή μου είναι έτοιμη.

 

Τα υπόλοιπα είμαι σίγουρη πως τα ξέρετε. Τρίβω καλά την γαλοπούλα μέσα-έξω με δυο μισά λεμονιού και αλατοπιπερώνω ΓΕΡΑ. Βάζω την γέμιση σε όλα τα ανοιχτά της μέρη, ακόμα και κάτω από το δέρμα στα «πλαϊνά» της αν μου πέφτει πολύ και την «ράβω».

«Ράψιμο», εννοώ ότι σταυρώνω τα πόδια της και τα δένω με ένα σπάγγο σφιχτά (μια χαρά συγκρατεί την γέμιση) , δένω επίσης μαζί τα δυο φτερά μπροστά και βάζω τον λαιμό στο ταψί, στο οποίο έχω στρώσει μερικά κλαδάκια από κλήματα πριν ακουμπήσω το πτηνό, καλολαδωμένο και αλατοπιπερωμένο.

Όταν βάλω την γαλοπούλα στο ταψί επάνω στις κληματόβεργες, σκεπάζω με διπλό αλουμινόχαρτο τα μέρη της που καίγονται εύκολα, όπως τα φτερά και τα μπούτια. Βοηθάει να μην στεγνώνει.

Το κυριότερο:και τις τρείς ώρες που διαρκεί το ψήσιμο, ΤΗΝ «ΒΡΕΧΩ» ΔΙΑΡΚΏΣ, συνέχεια, αδιάλειπτα χωρίς να βαριέμαι με τον ζωμό της. Νομίζω πως αυτό είναι που την κάνει τόσο «υγρή» και δεν στεγνώνει. Γίνεται υπέροχη.Αν ο ζωμός είναι πηχτός αρκετά, προσθέτω λίγο νεράκι και τον ρευστοποιώ.

Τις πατάτες, αν την κάνω με αυτές, τις προσθέτω πολύ αργότερα. Αλλά επειδή χρειάζομαι τον ζωμό του πουλιού για την σάλτσα, μερικές φορές τις κάνω χωριστά, ξέρετε πως, είμαι σίγουρη.

Όταν πεταχτεί το θερμόμετρο, επιβεβαιώνω πως έχει ψηθεί και την βγάζω από το ταψί. Το ξύνω καλά αφού πετάω τις κληματσίδες, και ρίχνω λίγο ζεστό νεράκι να διαλυθούν τα ξεραδάκια. Το αφήνω για λίγο στο μάτι της κουζίνας να ομογενοποιηθεί το νερό και το σουρώνω. Αυτό είναι η σως μου με την οποία περιχύνω την γέμισή μου για να μην μου στεγνώσει και κάνω αρκετή για να βάλει ο καθένας όση θέλει στο κρέας.

Αν θέλω να γίνει πιο πηχτή, ρίχνω μια κουταλιά νισεστέ σε δυο κουταλιές νεράκι, αν και σπανίως μου χρειάζεται. Ο ζωμός της είναι υπέροχος χωρίς αυτό.

 

*Το σκόρδο,το προσθέτω ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΩ, σχεδόν πάντα. Είναι απίστευτη και θεϊκή η επιρροή του στην ανθρώπινη υγεία. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι ΜΟΝΟ ΤΟΥ αποτελεί ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΑΝΤΙΒΙΩΤΙΚΟ(!).

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ"!!!😄😄😄😄

 

 

ΟΙ ΛΕΜΟΝΙΕΣ ΜΟΥ …που μου δίνουν ένα εκπληκτικό λικέρ λεμόνι..και ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΔΩΡΑ τους!!

 

ΟΙ ΛΕΜΟΝΙΕΣ ΜΟΥ …που μου δίνουν ένα εκπληκτικό λικέρ λεμόνι!!

Κάθε φορά που κόβω ένα φρέσκο λεμόνι, πριν το χρησιμοποιήσω, το ξεφλουδίζω  ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΛΕΥΚΗ ΣΑΡΚΑ, και βάζω τις φλούδες  σε ένα λίτρο ρακή, μέχρι να χρησιμοποιηθούν δέκα λεμόνια.

Το αφήνω σε σκοτεινό μέρος για περισσότερες από είκοσι ημέρες. Μετά το στραγγίζω και  ετοιμάζω σιρόπι, πάντα σε 50%-50% αναλογία νερού/ζάχαρης. Μισό κιλό ζάχαρη, μισό λίτρο νερό. Το λικέρ δεν γίνεται ούτε πολύ πηχτό, ούτε ανάρμοστα ρευστό,ούτε πάρα πολύ γλυκό.

Προσθέτω στο ΚΡΥΟ σιρόπι την αρωματισμένη ρακή και το  αφήνω να … «σιτέψει» άλλες δέκα ημέρες. Γίνεται εξαιρετικό, μυρωδάτο, χωνευτικό και το άρωμά του, δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο.

Επίσης ετοιμάζω τριμμένη φλούδα, την τυλίγω πολύ καλά και την βάζω στην κατάψυξη για να την χρησιμοποιήσω έτοιμη   στα γλυκά μου. Για να κόβεται  εύκολα όταν είναι παγωμένη, όταν την βάλω στο σακουλάκι, την πατάω ελαφρά για να μην γίνει απολύτως συμπαγής. Κόβεται ευκολότερα.

Οσα λεμόνια έχουν χονδρή φλούδα, δεν την πετάω. Την κάνω γλυκό του κουταλιού και το αποτέλεσμα είναι απίστευτα δροσερό και γευστικό. Η όψη είναι πολύ όμορφη αφού τα κομμάτια του γίνονται διαφανή.

Όταν έχουμε πάρα  πολλά λεμόνια, τα στείβω, βάζω τον χυμό σε παγοκύστες και έχω χυμό για πολύ καιρό. Εχω φτιάξει ακόμα καλύτερο γλυκό του κουταλιού, όταν κόβω κομμάτια αυτές  τις  στειμμένες λεμονόκουπες, ξύνω τον εξωτερικό φλοιό και δεν αφαιρώ την στειμμένη ψύχα. Βάζω απλά περισσότερη ζάχαρη. Το λατρεύουμε.

Ένα δέντρο ευλογημένο, που εκτός από τον πολύτιμο χυμό του, μου δίνει τόσα χαρισματικά από την φύση δώρα και ΔΕΝ ΠΕΤΑΩ ΤΙΠΟΤΑ!!

EΥΛΟΓΗΜΕΝΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ...

Ζυμώστε ένα ΑΠΛΟ, αληθινά ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ ψωμί, θρεπτικότατο και μοσχοβολιστό… και διαλέξτε τον ΕΥΚΟΛΟ ή τον ΚΟΠΙΑΣΤΙΚΟ «δρόμο» παρασκευής

Η ΕΥΚΟΛΗ  και γρήγορη ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ για βιαστική νοικοκυρά:

Αγοράστε ΚΙΤΡΙΝΟ,ΣΚΛΗΡΟ αλεύρι και ένα φακελλάκι γλυκάνισο.

Κοσκινίστε ένα κιλό και  βάλτε το σε μια λεκανίτσα.

Ρίξτε:δύο φακελλάκια ξηρή μαγιά ,τρείς-τέσσερις  περίπου κουταλιές της σούπας ΚΑΛΟ ελαιόλαδο, δυο  κουταλιές της σούπας γιαούρτι.

Πάρτε λίγο νερό και βράστε το γλυκάνισο. Αφήστε το να γίνει χλιαρό ,σουρώστε το και διαλύστε μέσα σ’΄αυτό ενάμισυ περίπου κουταλάκι του γλυκού αλάτι, ή δυνατόν σε κρυστάλλους, το «θαλασσινό».

Αρχίστε να ζυμώνετε ρίχνοντας λίγο-λίγο το αλατισμένο νερό στο αλεύρι μέχρι να έχετε μια ζύμη ΟΧΙ ΣΚΛΗΡΗ. Ισα να μην κολλάει στα χέρια σας. Η σκληρή ζύμη θα σας δώσει συμπαγές και «σκληρό» ψωμί και δεν φουσκώνει εύκολα το ψωμί, δεν γίνεται αφράτο. Χρησιμοποιήστε όσο νερό χρειάζεται, για να έχετε αυτό το αποτέλεσμα.

Πάρτε ένα βαθύ πυρέξ με καπάκι. Απλώστε μέσα ένα κομμάτι λαδόκολλας και  βάλτε μέσα την ζύμη σας. Σκεπάστε τη με το καπάκι και βάλτε το σκεύος στην κουζίνα σας, σε 40^ο για να θερμαίνεται ο φούρνος. Η ζύμη σας θα φουσκώσει πολύ γρήγορα και θα διπλασιαστεί σε όγκο.

Τότε δυναμώστε την θερμοκρασία και ψήστε το ψωμί σας ΜΕ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΟ ΤΟ ΣΚΕΥΟΣ στον «αέρα» στους 180ο. Θέλει περίπου μία ώρα αλλά το πυρέξ θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πότε είναι έτοιμο.

Τότε, βγάλτε το από το σκεύος και:

Αν θέλετε να έχει μαλακή κόρα, τυλίξτε το αμέσως σε μια καθαρή πετσέτα, μέχρι να κρυώσει. Αν θέλετε σκληρή κόρα, μην το κάνετε και αφήστε το  να κρυώσει χωρίς τύλιγμα.

Η ΔΥΣΚΟΛΗ χρονοβόρα παρασκευή, για νοικοκυρά υπομονής:

Σε ένα γυάλινο βαζάκι με σκέπασμα, βάλτε πέντε-έξι κουταλιές ΣΚΛΗΡΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΑΛΕΥΡΙ. Ρίξτε  λίγο νερό από φίλτρο, στο οποίο έχετε βράσει ένα φύλλο δάφνης ή γλυκάνισο, ή λουϊζας και ανακατέψτε, μέχρι να γίνει ένα ζυμαράκι ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΦΙΧΤΟ αλλά ούτε υδαρές. Αφήστε το σε ένα ζεστό μέρος, ένα ολόκληρο 24ωρο.

Την επόμενη μέρα θα δείτε να έχουν δημιουργηθεί κάποιες φουσκάλες. Ρίξτε πάλι  κουταλιές από το ίδιο αλεύρι και προσθέστε λίγο νεράκι με τις ίδιες προδιαγραφές που ανέφερα ήδη: Ανακατέψτε καλά το μικρό σας ζυμαράκι και αφήστε το σε ζεστό μέρος άλλη μία ημέρα.

Την Τρίτη ημέρα, το ζυμαράκι σας θα έχει πολλές φουσκάλες και μια υπόξινη μυρωδιά. Προσθέστε αρκετό αλεύρι κι αυτή τη φορά (200 gr περίπου) και πάλι λίγο νερό.Αλλο ένα 24ωρο σε αναμονή…θα σας δώσει  ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ φουσκωμένο ΠΡΟΖΥΜΙ!!

Ζυμώστε ένα κιλό αλεύρι με τις ίδιες προδιαγραφές που σας έδωσα στην  εύκολη συνταγή, αντικαθιστώντας την μαγιά με το περιεχόμενο του βάζου σας με το προζύμι και μόνον , και ακολουθήστε τις ίδιες οδηγίες.

Να ξέρετε ότι το ψωμί με προζύμι, «ανεβαίνει» πιο αργά από αυτό με την μαγιά, σχεδόν στον διπλάσιο χρόνο, ίσως και περισσότερο. Το ίδιο ισχύει αν το αφήσετε να φουσκώσει σκεπασμένο σε ένα ζεστό μέρος, ή σε ζεσταμένο στους 40^ο φούρνο. Επίσης, θέλει λίγο χρόνο περισσότερο στο ψήσιμο. Είναι πιο νόστιμο από το πρώτο, πιο χορταστικό, διατηρείται περισσότερες ημέρες χωρίς να ξεραίνεται..Πρέπει να καταναλωθεί μέσα σε μια εβδομάδα, γιατί μετά μουχλιάζει. Διατηρείται στο ψυγείο.

 Tips:

-το αλάτι, δεν το ρίχνουμε ΠΟΤΕ κατ’ ευθείαν στο αλεύρι. Το διαλύουμε στο νερό.

-αν θέλετε πολύ αφράτο ψωμί, μπορείτε όταν ζυμώσετε με το προζύμι, να προσθέσετε και μισό φακελλάκι μαγιά.

-το γλυκάνισο και τα βότανα, προσδίδουν στο ψωμί μια ελαφρά, απαλή μυρωδιά που κάνει το ψωμί σας ξεχωριστό

-μπορείτε να ρίξετε και σπόρους γλυκάνισου στην ζύμη σας. Βοηθάτε έτσι και την πέψη, αφού το αφέψημα γλυκάνισου εξαφανίζει το φούσκωμα. Ναι, δοκιμάστε, αν φάτε πολύ ή δυσκολεύεστε στην πέψη, να πιείτε ένα αφέψημα γλυκάνισου όσο πιο καυτό σας είναι δυνατό και θα δείτε το φούσκωμά μας να εξαφανίζεται. Οι σπόροι μάραθου, κάνουν την ίδια δουλειά (ένα κουταλάκι του γλυκού σποράκια, σε ένα φλυτζάνι νερό)

-φυσικά, μπορείτε να αφαιρέσετε  τα βότανα, αν δεν σας αρέσουν, ή είστε αλλεργικοί σ’ αυτά.

-αφράτο ψωμί, έχετε όταν η ζύμη σας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΣΦΙΧΤΗ.

-το γιαούρτι, «απογειώνει» τις ζύμες.

-το νερό που «πιάνετε» το προζύμι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ χλιαρό. Ποτέ κρύο…

-ποτέ το αλεύρι για όλες τις χρήσεις δεν θα σας δώσει το ίδιο αποτέλεσμα με το ΚΙΤΡΙΝΟ σταρένιο αλεύρι. Αν σας αρέσει όμως…βεβαίως και μπορείτε να το αντικαταστήσετε.

-πριν ψήσετε το ψωμί, μπορείτε να το χαράξετε στην επιφάνεια με ένα κοφτερό μαχαίρι

-αντί να φτιάχνετε κάθε φορά προζύμι, όταν ζυμώσετε, κρατήστε ένα καλό κομμάτι από την ζύμη σας (που έχετε ζυμώσει ΜΟΝΟ με προζύμι) και βάλτε τη στο γυάλινο σκεύος μέχρι την επόμενη φορά που θα ζυμώσετε).

-δώστε στην οικογένειά σας καλό, ΥΓΙΕΙΝΟ ψωμί που το έχετε φτιάξει μόνη σας από αλεύρι που ξέρετε ότι είναι καθαρό  χωρίς συντηρητικά και φουσκωτικές ύλες και μάθετε τα παιδιά σας ΝΑ ΖΥΜΩΝΟΥΝ.