H δική μου γαλοπούλα:γράφει η Μ.Χ.Β.

 

H  δική μου γαλοπούλα

ΦΩΤΟ:WIKIPEDIA

Προτιμώ Γαλλική κατεψυγμένη γαλοπούλα επειδή είναι τόσο νόστιμη και τρυφερή που καταλήγει απίστευτο. Και έχει και διαφορά τιμής από την φρέσκια.

Συνήθως αγοράζουμε μια από τις μεγαλύτερες γιατί κάθε φορά…δεν φτάνει!

Αρχίζω το ξεπάγωμα δύο ημέρες πριν. Αν θυμάμαι, έτσι λέει και η οδηγία επάνω στον κατεψυγμένο πτηνόν!  Επάνω στο πτηνόν  υπάρχει και ένα ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΙΚΟ θερμόμετρο. Όταν η ένδειξή του δείχνει ότι η γαλοπούλα είναι έτοιμη, δεν βιάζομαι να την βγάλω. Συνήθως την αφήνω λίγο ακόμα…

Την προηγούμενη ημέρα, βράζω και καθαρίζω ένα κιλό περίπου κάστανα. Τα κάστανα τα χαράζω ΣΤΑΥΡΩΤΑ στην «φουσκωτή» πλευρά τους και ποτέ δεν τα βράζω υπερβολικά, αφού αφ’ ενός  μεν καθαρίζονται πιο εύκολα, αφ’ ετέρου θα βράσουν και στον φούρνο. Τα βγάζω ΜΙΣΟΒΡΑΣΜΕΝΑ από την φωτιά και τα ρίχνω αμέσως σε κρύο νερό. Εχουν ήδη μισανοίξει έτσι κι αλλιώς και μόλις κρυώσουν καθαρίζονται εύκολα. Οχι ότι όσα σπάσουν…μας ξυνοπέφτουν!!

Ο Γιάννης, έχει ήδη αγοράσει εγκαίρως  κουκουναρόσπορο (δυο φακέλλους)  και ένα σακουλάκι σταφίδες μαύρες και αρκετές ξανθές. Τις σταφίδες τις πλένω καλά με χλιαρό νερό(δεν φαντάζεστε τι θολό  νερό βγάζουν), τις στεγνώνω ανάμεσα σε καθαρή πετσέτα και τις κρατώ για την άλλη μέρα.

 Δεν θέλω «να τρέχω» για να μαγειρέψω, θέλω να έχω κάνει  την προετοιμασία για να είμαι πιο άνετη χρονικά.

Επίσης από την προηγούμενη ημέρα, έχω βγάλει τα εντόσθια της γαλοπούλας και τον επισυναπτόμενο…λαιμό.. και πλυμένα και καθαρά, τα βάζω στο ψυγείο. Πλένω και την γαλοπούλα, την στεγνώνω και την φυλλάσσω και αυτή στο ψυγείο.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ..

Στο βαρύ τηγάνι μου, ρίχνω λαδάκι και λίγο καλό βούτυρο μαζί  και ακολουθεί ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι. Γλασσάρω το κρεμμύδι και προσθέτω μία ψιλοκομμένη σκελίδα σκόρδο.  Προσθέτω τα εντόσθια ψιλοκομμένα και ανακατεύω για λίγο να ροδίσουν ελαφρά. Κατόπιν αλατο-πιπερώνω, προσθέτω μισό κουταλάκι κουρκουμά (πάντα μαζί με φρέσκα τριμμένο μαυροπίπερο, αυτά τα δύο είναι…. «παντρεμένα») ένα κύβο κότας τριμμένο με το χέρι μου, λίγη ρίγανη ξερή ή φρέσκια από  τον κήπο, λίγη κανέλλα τριμμένη, τα κουκουνάρια πλυμένα, τις σταφίδες  και μια ολιά καγιέν. Ανακατεύω καλά. Και στο τέλος, ρίχνω ένα κουτί γάλα συμπυκνωμένο ή εάν δεν έχω βάζω γάλα φρέσκο ένα μεγαλούτσικο  φλυτζάνι τσαγιού(περίπου 300ml ).Ξανα-ανακατεύω και προσέχω να απορροφηθεί το γάλα από την γέμιση χωρίς να κολλήσει αυτή στο τηγάνι και μου καεί. Δεν προσθέτω τριμμένη φρυγανιά γιατί φροντίζω να μην έχει περιττά υγρά, αφήνω να τα απορροφήσει όλα, χωρίς να στεγνώσω τελείως την γέμιση.

Στο σημείο αυτό, η γέμισή μου είναι έτοιμη.

 

Τα υπόλοιπα είμαι σίγουρη πως τα ξέρετε. Τρίβω καλά την γαλοπούλα μέσα-έξω με δυο μισά λεμονιού και αλατοπιπερώνω ΓΕΡΑ. Βάζω την γέμιση σε όλα τα ανοιχτά της μέρη, ακόμα και κάτω από το δέρμα στα «πλαϊνά» της αν μου πέφτει πολύ και την «ράβω».

«Ράψιμο», εννοώ ότι σταυρώνω τα πόδια της και τα δένω με ένα σπάγγο σφιχτά (μια χαρά συγκρατεί την γέμιση) , δένω επίσης μαζί τα δυο φτερά μπροστά και βάζω τον λαιμό στο ταψί, στο οποίο έχω στρώσει μερικά κλαδάκια από κλήματα πριν ακουμπήσω το πτηνό, καλολαδωμένο και αλατοπιπερωμένο.

Όταν βάλω την γαλοπούλα στο ταψί επάνω στις κληματόβεργες, σκεπάζω με διπλό αλουμινόχαρτο τα μέρη της που καίγονται εύκολα, όπως τα φτερά και τα μπούτια. Βοηθάει να μην στεγνώνει.

Το κυριότερο:και τις τρείς ώρες που διαρκεί το ψήσιμο, ΤΗΝ «ΒΡΕΧΩ» ΔΙΑΡΚΏΣ, συνέχεια, αδιάλειπτα χωρίς να βαριέμαι με τον ζωμό της. Νομίζω πως αυτό είναι που την κάνει τόσο «υγρή» και δεν στεγνώνει. Γίνεται υπέροχη.Αν ο ζωμός είναι πηχτός αρκετά, προσθέτω λίγο νεράκι και τον ρευστοποιώ.

Τις πατάτες, αν την κάνω με αυτές, τις προσθέτω πολύ αργότερα. Αλλά επειδή χρειάζομαι τον ζωμό του πουλιού για την σάλτσα, μερικές φορές τις κάνω χωριστά, ξέρετε πως, είμαι σίγουρη.

Όταν πεταχτεί το θερμόμετρο, επιβεβαιώνω πως έχει ψηθεί και την βγάζω από το ταψί. Το ξύνω καλά αφού πετάω τις κληματσίδες, και ρίχνω λίγο ζεστό νεράκι να διαλυθούν τα ξεραδάκια. Το αφήνω για λίγο στο μάτι της κουζίνας να ομογενοποιηθεί το νερό και το σουρώνω. Αυτό είναι η σως μου με την οποία περιχύνω την γέμισή μου για να μην μου στεγνώσει και κάνω αρκετή για να βάλει ο καθένας όση θέλει στο κρέας.

Αν θέλω να γίνει πιο πηχτή, ρίχνω μια κουταλιά νισεστέ σε δυο κουταλιές νεράκι, αν και σπανίως μου χρειάζεται. Ο ζωμός της είναι υπέροχος χωρίς αυτό.

 

*Το σκόρδο,το προσθέτω ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΩ, σχεδόν πάντα. Είναι απίστευτη και θεϊκή η επιρροή του στην ανθρώπινη υγεία. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι ΜΟΝΟ ΤΟΥ αποτελεί ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΑΝΤΙΒΙΩΤΙΚΟ(!).

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ"!!!😄😄😄😄