Άρθρο 24 - Δικαιώματα του παιδιού
1. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προστασία και τη φροντίδα που απαιτούνται για την καλή διαβίωσή τους. Τα παιδιά μπορούν να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους. Η γνώμη τους σχετικά με ζητήματα που τα αφορούν λαμβάνεται υπόψη σε συνάρτηση με την ηλικία και την ωριμότητά τους.
2. Σε όλες τις πράξεις που αφορούν τα παιδιά, είτε επιχειρούνται από δημόσιες αρχές είτε από ιδιωτικούς οργανισμούς, πρωταρχική σημασία πρέπει να δίνεται στο υπέρτατο συμφέρον του παιδιού.
3. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να διατηρεί τακτικά προσωπικές σχέσεις και απ’ ευθείας επαφές με τους δύο γονείς του, εκτός εάν τούτο είναι αντίθετο προς το συμφέρον του.Text:
Το άρθρο αυτό βασίζεται στη Σύμβαση της Νέας Υόρκης για τα δικαιώματα του παιδιού, η οποία υπεγράφη στις 20 Νοεμβρίου 1989 και έχει κυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη, ιδίως δε στα άρθρα 3, 9, 12 και 13 της εν λόγω Σύμβασης.
Στην παράγραφο 3 λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, η νομοθεσία της Ένωσης επί αστικών θεμάτων με διασυνοριακές επιπτώσεις, για την οποία το άρθρο 81 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης απονέμει τις αναγκαίες εξουσίες, μπορεί να περιλαμβάνει ιδίως δικαιώματα επίσκεψης τα οποία εξασφαλίζουν ότι τα παιδιά μπορούν να διατηρούν σε τακτική βάση προσωπική και απ’ ευθείας επαφή και με τους δύο γονείς τους.
Source:
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 303/17 - 14.12.2007
Preamble - Explanations relating to the Charter of Fundamental Rights:
Οι κάτωθι παρατιθέμενες επεξηγήσεις καταρτίσθηκαν αρχικά υπ’ ευθύνη του Προεδρείου της Συνέλευσης που συνέταξε τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενημερώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης, κατόπιν των αναπροσαρμογών που επήλθαν στο κείμενο του Χάρτη από τη Συνέλευση αυτή (ιδίως στα άρθρα 51 και 52) και των εξελίξεων του δικαίου της Ένωσης. Αν και οι επεξηγήσεις αυτές καθαυτές δεν έχουν νομική ισχύ, αποτελούν πολύτιμο εργαλείο ερμηνείας για την εξήγηση των διατάξεων του Χάρτη.
ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
URL:
Constitution of the Hellenic Republic
Χώρα:
Greece
Article 21 (1). The family, being the cornerstone of the preservation and the advancement of the Nation, as well as marriage, motherhood and childhood, shall be under the protection of the State (2). Families with many children, disabled war and peace-time veterans, war victims, widows and orphans, as well as persons suffering from incurable bodily or mental ailments are entitled to the special care of the State [...]
Constitution of the Hellenic Republic
Το Σύνταγμα της Ελλάδας
URL:
Το Σύνταγμα της Ελλάδας
Χώρα:
Greece
Άρθρο 21(1). Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του 'Εθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους. (2). Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος. [...]
https://www.unicef.org/greece/%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%8D
Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Για 30 χρόνια η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού προστατεύει παιδιά και εφήβους από ευάλωτες καταστάσεις
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989, για να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα παιδιά, μετατρέποντάς τους από παθητικούς αποδέκτες φιλανθρωπίας σε ανθρώπινα όντα με ένα ξεχωριστό σύνολο δικαιωμάτων. Η Σύμβαση αναγνωρίζει ότι η παιδική ηλικία είναι μια ευάλωτη στιγμή και ότι τα παιδιά χρειάζονται ειδική φροντίδα και προστασία.
Είναι το πρώτο παγκόσμιο σύνολο νομικά δεσμευτικών δικαιωμάτων που ισχύουν για όλα τα παιδιά. Έχει επικυρωθεί από κάθε χώρα της γης, με εξαίρεση τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθιστώντας την ως την πιο ευρέως επικυρωμένη συμφωνία για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην παγκόσμια ιστορία.
Μέσω των 54 άρθρων της, η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού θέτει τα πρότυπα για την ευημερία των παιδιών σε κάθε στάδιο της ανάπτυξής τους. Ισχύει για όλα τα παιδιά κάτω των 18 ετών (ο ορισμός του παιδιού), ανεξαρτήτως φύλου, προέλευσης, θρησκείας, αναπηρίας.
Η Σύμβαση καθοδηγείται από τέσσερις θεμελιώδεις αρχές που ισχύουν για κάθε παιδί:Όχι στις Διακρίσεις (άρθρο 2).
Το καλύτερο συμφέρον του παιδιού (άρθρο 3).
Επιβίωση, ανάπτυξη και προστασία (άρθρο 6).
Ελευθερία γνώμης και συμμετοχή (άρθρο 12).
Προαιρετικά πρωτόκολλα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού
Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε δύο προαιρετικά πρωτόκολλα στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το 2000: την προστασία των παιδιών από τη συμμετοχή σε ένοπλες συγκρούσεις και από τη σεξουαλική εκμετάλλευση. Από το 2014, ένα τρίτο προαιρετικό πρωτόκολλο επέτρεψε στα παιδιά να αναφέρουν παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους απευθείας στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του Παιδιού, η οποία ελέγχει τη συμμόρφωση με τη ΣΔΠ.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε:
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Τα Προαιρετικά Πρωτόκολλα
Παιδί και Ατζέντα 2030
Οι 17 Παγκόσμιοι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs) υιοθετήθηκαν από παγκόσμιους ηγέτες το 2015 και ισχύουν για όλες τις χώρες και για κάθε πολίτη εντός αυτών. Οι Παγκόσμιοι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης στοχεύουν στη διασφάλιση της ισότητας, εξασφαλίζοντας ότι όλοι έχουν ίδιες ευκαιρίες στην ζωή, σε κάθε χώρα έως το 2030.
Η επίτευξη και των 17 SDGs στοχεύει στη βελτίωση της ζωής για όλους, παιδιά και ενήλικες. Ωστόσο, ορισμένοι από τους στόχους αυτούς έχουν ιδιαίτερη σημασία για την ευημερία των παιδιών.
Στόχος 1: Μηδενική φτώχεια
1.2. Μείωση κατά το ήμισυ της αναλογίας ανδρών, γυναικών και παιδιών όλων των ηλικιακών ομάδων, που ζουν σε συνθήκες φτώχειας.
Στόχος 2: Μηδενική πείνα
2.1. Τέλος στην πείνα και διασφάλιση της πρόσβασης όλων των ανθρώπων σε ασφαλή, θρεπτική και επαρκή τροφή, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών.
2.2. Τέλος σε όλες τις μορφές κακής διατροφής και επίτευξη των διεθνώς συμφωνηθέντων στόχων ενάντια στην καχεξία και τη εξασθένηση των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών, μέχρι το 2025.
Στόχος 3: Καλή υγεία και ευημερία
3.2. Τέλος στους αποτρέψιμους θανάτους νεογνών και παιδιών κάτω των πέντε ετών.
Στόχος 4: Ποιοτική εκπαίδευση
4.1. Διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης όλων των κοριτσιών και αγοριών σε ισότιμη και ποιοτική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση που οδηγεί σε συναφή και αποτελεσματικά μαθησιακά οφέλη.
4.2. Διασφάλιση ότι όλα τα κορίτσια και τα αγόρια θα έχουν πρόσβαση σε ποιοτική ανάπτυξη και φροντίδα κατά την προσχολική ηλικία, ώστε να είναι έτοιμα για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Στόχος 5: Ισότητα των φύλων
5.1. Τέλος κάθε μορφής διάκρισης εις βάρος των γυναικών και των κοριτσιών, οπουδήποτε.
5.2. Εξάλειψη κάθε μορφής βίας κατά όλων των γυναικών και των κοριτσιών.
5.3. Εξάλειψη όλων των επιζήμιων πρακτικών, όπως ο παιδικός και αναγκαστικός γάμος και ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων.
Στόχος 8: Αξιοπρεπής εργασία και οικονομική ανάπτυξη
8.7. Λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων για την εξάλειψη της αναγκαστικής εργασίας, τη μορφή σύγχρονης δουλείας και της εμπορίας ανθρώπων, τη διασφάλιση της απαγόρευσης και εξάλειψης των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της στρατολόγησης και της χρήσης παιδιών-στρατιωτών, καθώς και να δώσει τέλος σε όλες τις μορφές της παιδικής εργασίας, μέχρι το 2025.
Στόχος 16: Ειρήνη, δικαιοσύνη και ισχυροί θεσμοί
16.2. Τέλος στην κακοποίηση, εκμετάλλευση, εμπορία και διακίνηση, καθώς και σε όλες τις μορφές βίας και βασανιστηρίων που υφίστανται τα παιδιά.
AddressEuropean Union Agency for Fundamental Rights
Schwarzenbergplatz 11
A-1040 Vienna, Austria
........................................
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Ελλάδα
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1_%CE%9B%CE%9F%CE%91%CE%A4_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Οι νόμοι που αφορούν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα έχουν εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και έχουν καταστήσει την Ελλάδα μία από τις πιο φιλελεύθερες χώρες της Νότιας Ευρώπης.[εκκρεμεί παραπομπή] Τόσο η σεξουαλική επαφή μεταξύ ανδρών όσο και η σεξουαλική επαφή μεταξύ γυναικών είναι νόμιμη στην Ελλάδα από το 1951. Νόμοι κατά των διακρίσεων στην εργασία υφίστανται από το 2005. Από τότε οι νόμοι κατά των διακρίσεων έχουν επεκταθεί και σε άλλα πεδία όπως η ταυτότητα φύλου και τα χαρακτηριστικά φύλου. Οι νομοθεσίες σχετικά με τη ρητορική μίσους και τα εγκλήματα μίσους είναι από τις πιο άκαμπτες και τις πιο περιεκτικές νομοθεσίες στην Ευρώπη.
Το 2015 το σύμφωνο συμβίωσης νομιμοποιείται και για ζευγάρια του ίδιου φύλου, δίνοντας έτσι σε νοικοκυριά ομόφυλων ζευγαριών τη δυνατότητα για νομική προστασία σχεδόν ισάξια με παντρεμένα ζευγάρια του αντίθετου φύλου.
Η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα είναι ζωντανή στην Αθήνα και συγκεκριμένα στη γκέι γειτονιά στο Γκάζι, στη Θεσσαλονίκη και σε ορισμένα από τα νησιά. Η Μύκονος είναι παγκοσμίως γνωστή για τη γκέι σκηνή της. Υπάρχουν 4 εκδηλώσεις ΛΟΑΤΚΙ+ υπερηφάνειας που διοργανώνονται κάθε χρόνο στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και το Ηράκλειο.
Σύμφωνα με την έκθεση του ILGA-Europe το 2016, το οποίο κάνει εκτιμήσεις για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ στην Ευρώπη, η Ελλάδα κατατάχθηκε το 2016 στην 15η θέση από τις 49 χώρες [1] παρουσιάζοντας τη μεγαλύτερη ετήσια ποσοστιαία μεταβολή (+19%) μεταξύ των κρατών της Ευρώπης ως προς τη βελτίωση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ σε σχέση με το προηγούμενο έτος.[2]
Νόμοι σχετικά με το σεξουαλικό προσανατολισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ορισμός του γάμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στο ελληνικό σύνταγμα δεν παρέχεται κάποιος ορισμός του γάμου, οπότε τυπικά, αφήνεται νομικό περιθώριο για το γάμο ομοφυλοφύλων. Όπως η μητρότητα και η παιδική ηλικία, έτσι και ο θεσμός τού γάμου τελεί υπό την προστασία του Κράτους.[3]
Νόμος 3304/2005[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η σεξουαλική διάκριση δεν αναφέρεται πουθενά στο Ελληνικό σύνταγμα, ωστόσο ένας νόμος που προστατεύει τα ομοφυλόφιλα άτομα ενάντια στην άνιση μεταχείριση με βάση τον γενετήσιο προσανατολισμό υιοθετήθηκε το 2005 (Ν.3304/05) σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση.[4]
Νόμος 3896/2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στις 8 Δεκεμβρίου του 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3896/2010, που εξισώνει οποιαδήποτε διάκριση εναντίον διεμφυλικών προσώπων με διάκριση με βάση το φύλο[5]. Οποιαδήποτε προστασία έναντι στη διάκριση με βάση το φύλο, ισχύει για τα διεμφυλικά πρόσωπα. Ο νόμος ήρθε να ενσωματώσει την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2006/64/ΕΕ[6]. Επιπλέον, οι διεμφυλικοί άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να αλλάξουν το φύλο και το όνομά τους στη ληξιαρχική πράξη γεννήσεώς τους με μια αίτηση στο τοπικό Μονομελές Πρωτοδικείο, το οποίο είναι υποχρεωμένο να τη δεχθεί αυτομάτως[7].
Νόμοι για την προστασία από διακρίσεις της ταυτότητας φύλου και των χαρακτηριστικών φύλου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Νόμος 4443/2016[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Νόμος για την προστασία από διακρίσεις της ταυτότητας φύλου και των χαρακτηριστικών φύλου στο πεδίο της εργασίας και απασχόλησης: Σύμφωνα με τον ν.4443/2016 (ΦΕΚ 232 Α΄) απαγορεύονται οι διακρίσεις λόγω φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης, ηλικίας, οικογενειακής κοινωνικής κατάστασης, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου στον τομέα της εργασίας και της απασχόλησης.[8]
Νόμος 4491/2017[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η κυβέρνηση Τσίπρα πέρασε την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου (ΝΑΤΦ). Στο άρθρο 2 ο νόμος περιέχει τον ορισμό των χαρακτηριστικών φύλου (που αφορά τα άτομα που γεννήθηκαν με ίντερσεξ χαρακτηριστικά), αλλά χωρίς περαιτέρω αναφορές.[9]
Ιστορία της ομοφυλοφιλίας στη σύγχρονη Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η ομοφυλοφιλία έγινε νόμιμη το 1951 από τον νέο Ποινικό κώδικα, αλλά ορισμένες διακρίσεις σε νόμους σε βάρος των ομοφυλοφίλων ίσχυαν μέχρι και πρόσφατα. Η «ασέλγεια παρά φύση» (μεταξύ αρρένων) τιμωρούταν με βάση το άρθρο 347 του Π.Κ. που προέβλεπε προϋποθέσεις για το αξιόποινο. Το άρθρο αυτό ήρθη με τροπολογία που ψηφίστηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2015 και τέθηκε σε ισχύ την επόμενη ημέρα με το σχετικό ΦΕΚ. Η κατάργηση του άρθρου 347 επέτρεψε ταυτόχρονα την εξίσωση των ηλικιακών ορίων συγκατάθεσης της σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών.
Αναγνώριση των ομόφυλων ζευγαριών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στην Ελλάδα, όποιο ζευγάρι ομοφύλων επιθυμεί την επισημοποίηση της σχέσης τους ενώπιον του νόμου έχει τη δυνατότητα να συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Αυτό κατέστη δυνατό μετά την ψηφοφορία της 23ης Δεκεμβρίου 2015, όταν η Βουλή υπερψήφισε με 193 ψήφους (56 κατά και 51 απουσίες), το νόμο περί επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης μετά από εισήγηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα,[10] που ως τότε αφορούσε μόνο ετερόφυλα ζευγάρια, στους ομοφύλους (έκδοση σχετικού ΦΕΚ στις 24 Δεκεμβρίου 2015). Η νομοθεσία δεν περιλαμβάνει διάταξη για την τεκνοθεσία, παρόλο που αυτή αποτελεί πάγιο αίτημα της ΛΟΑΤ κοινότητας.[11]
Το ζήτημα της αναγνώρισης των ομοφυλοφυλικών σχέσεων απασχολούσε όμως τη χώρα από αρκετά χρόνια πριν, με την πρώτη προσπάθεια θεσμοθέτησης κάποιου νόμου για τη θεσμική κάλυψή τους από το Γιώργο Παπανδρέου τον Απρίλιο του 2006, με πρότασή του στη Βουλή για την αναγνώριση των ανύπαντρων ομόφυλων είτε ετερόφυλων ζευγαριών. Ωστόσο, το εγχείρημα δεν έγινε αποδεκτό από τις ΛΟΑΤ οργανώσεις καθώς θεωρήθηκε πως δε θα είχε κανένα όφελος στα δικαιώματά τους, αφού απαγόρευε την υιοθεσία παιδιών.
Τον Ιούνιο του 2008, ο δήμαρχος Τήλου Α. Αλιφέρης προχώρησε στη σύναψη πολιτικού γάμου μεταξύ δύο ομόφυλων ζευγαριών, εκμεταλλευόμενος την απουσία διευκρίνισης στον Αστικό Κώδικα τού φύλου των μελλονύμφων σε έναν πολιτικό γάμο[12]. Η αντίδραση στην ενέργεια του δημάρχου ήταν άμεση, με τον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης Σωτήρη Χατζηγάκη να χαρακτηρίζει τους γάμους ανυπόστατους και με τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου να προβαίνει, σε συνεργασία με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στην ακύρωσή τους.[13][14][15] Έκτοτε, δεν έχουν επιχειρηθεί παρόμοιες προσπάθειες.[16][17][18][19]
Όσον αφορά το θεσμό του συμφώνου συμβίωσης, αυτός θεσπίστηκε επίσημα το 2008, αν και περιοριζόταν σε ζευγάρια διαφορετικού φύλου. Η λεπτομέρεια αυτή στη νομοθεσία είχε κατά καιρούς προκαλέσει την έντονη αντίδραση οργανώσεων αλλά και φυσικών προσώπων, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την υπόθεση «Βαλλιανάτος και λοιποί κατά Ελλάδας».[20] Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εξετάζοντας την εν λόγω υπόθεση, δικαίωσε τους ενάγοντες και έκρινε το Νοέμβριο του 2013 τον περιορισμό των συμφώνων συμβίωσης μόνο σε άτομα διαφορετικού φύλου ως μη πειστικό, καταδικάζοντας την Ελλάδα για αυτόν και αναγκάζοντάς τη να καταβάλει χρηματική αποζημίωση 5000 ευρώ σε κάθε έναν από τους ενάγοντες.[21]
Το Νοέμβριο του 2013 και κατά τη διάρκεια διαβουλεύσεων για το ζήτημα της συμπερίληψης και των ομόφυλων ζευγαριών στο νομοθετικό πλαίσιο των συμφώνων συμβίωσης, ο Μητροπολίτης Πειραιά Σεραφείμ απείλησε τους βουλευτές που θα υπερψήφιζαν ένα σχετικό νομοσχέδιο με αφορισμό. Ταυτόχρονα, ο ίδιος σχολίασε ότι η τροπολογία «θέτει πλέον κατά τρόπο φρικιαστικό στη χώρα μας τη θεσμοθέτηση της ανατροπής της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας και την κατοχύρωση της ψυχοπαθολογικής εκτροπής της ομοφυλοφιλίας» ενώ ανέφερε επίσης ότι τέτοιου είδους κινήσεις αποτελούν προσβολή της δημόσιας αιδούς καθώς στέλνουν στους νέους μηνύματα «ανώμαλης σεξουαλικής συμπεριφοράς» που αποτελεί «τορπίλη στα θεμέλια της οικογένειας και της κοινωνίας».[22]
Τελικά, την άνοιξη του 2015, ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος, ανακοίνωσε τη σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για το σχέδιο νόμου που θα επέτρεπε το σύμφωνο συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια και που θα ήταν περισσότερο δεσμευτικό από το μέχρι τούδε υπάρχον. [23][24] Ενόψει της ψήφισης του ανανεωμένου και εμπλουτισμένου συμφώνου, όμως, σημειώθηκαν διάφορες αντιδράσεις, με διάφορους εκπροσώπους της Εκκλησίας της Ελλάδας να το καταδικάζουν. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου πως η ομοφυλοφιλία είναι εκτροπή από τη ζωή, του μητροπολίτη Άνθιμου πως «ούτε τα ζώα δεν έχουν τέτοιες διαθέσεις», του μητροπολίτη Σεραφείμ ο οποίος ανέφερε «Πιόνια του Διεθνούς Σιωνισμού! Κατασκευάζεται το Αρρενοθήλυ!» και η δήλωση του μητροπολίτη Αμβρόσιου «Φτύστε τους! Είναι ξεφτιλισμένοι! Είναι εκτρώματα της φύσεως!».[25] Το σχόλιο του μητροπολίτη Αμβρόσιου, μάλιστα, προκάλεσε τη μεγαλύτερη αντίδραση καθώς ο ίδιος πρόσθεσε πως οι καμπάνες των εκκλησιών της μητρόπολής του επρόκειτο να χτυπήσουν πένθιμα για «την προσπάθεια της Πολιτείας να νομιμοποιήσει εναλλακτικές μορφές συμβιώσεως που υποσκάπτουν και υπονομεύουν τον παραδοσιακό θεσμό της οικογενείας, είναι αντίθετες με το θέλημα του Θεού και αναμένεται να δημιουργήσουν τεράστια ηθικά, εθνικά και κοινωνικά προβλήματα με την εφαρμογή τους»"[26] Ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές οργάνωσαν δράση και φιλήθηκαν ντυμένοι με ράσα μπροστά στη μητρόπολη Αθηνών στις 21 Δεκεμβρίου 2015.[27][28]
Το σύμφωνο συμβίωσης εν τέλει πέρασε ως νομοθεσία, με την ταυτόχρονη κατάργηση του άρθρου 347 που ποινικοποιούσε την "ασέλγεια παρά φύσιν" μεταξύ ανδρών. Εντούτοις, δεν είναι δυνατή η από κοινού υιοθεσία παιδιών από ομοφύλους και δεν επιτρέπεται η σύναψη πολιτικού γάμου.
Στις 17 Ιουνίου 2022, την παραμονή της μεγάλης παρέλασης του Athens Pride, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας, κατέθεσε πρόταση νόμου στην βουλή για την νομική καθιέρωση του ομόφυλου γάμου και την ταυτόχρονη παραχώρηση όλων των δικαιωμάτων τεκνοθεσίας και σε ομόφυλα ζευγάρια.[29][30]
Αντιρατσιστικό νομοσχέδιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το 2011 προτάθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα η ψήφιση ενός αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.[31] Το νομοσχέδιο περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, την προστασία των ομοφυλόφιλων από συγκεκριμένα είδη διακρίσεων. Προς απογοήτευση των υποστηρικτών των ΛΟΑΤ δικαιωμάτων στην Ελλάδα, η ψήφισή του αναβλήθηκε και τέθηκε επί τάπητος ξανά τον Αύγουστο του 2014, οπότε στο νομοσχέδιο εντάχθηκαν και διατάξεις για την προστασία των ΛΟΑΤ ατόμων από ρητορική μίσους. Σύμφωνα με αυτή, τέτοιου είδους πράξεις θα επεφύλασσαν αυστηρότερες ποινές εάν ο παραβάτης ήταν δημόσιος υπάλληλος ή λειτουργός (συμπεριλαμβανομένου και του κλήρου) εν ώρα καθηκόντων [32]. Εν αναμονή της ψήφισης του νομοσχεδίου, έντονη υπήρξε η αντίδραση θρησκευτικών παραγόντων, με αρκετούς μητροπολίτες να τάσσονται κατά των διατάξεων που αφορούσαν την προστασία των ομοφυλοφίλων· ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ κατηγόρησε τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά πως «πωλεί σε τιμή ευκαιρίας την ψυχή του για μερικούς μήνες πρωθυπουργίας», επέκρινε το γεγονός ότι καθιερώνεται «και έτερος σεξουαλικός προσανατολισμός και ετέρα ταυτότητα φύλου εκτός του ανδρός και της γυναικός» και το ότι «ανακηρύσσεται η ψυχοπαθολογική εκτροπή και η αντιαισθητική μίμηση του ετέρου φύλου ως προστατευόμενο έννομο αγαθό από την Ελληνική έννομη τάξη», ενώ συνέκρινε την ομοφυλοφιλία με την παιδοφιλία και την κτηνοβασία.[33] Συγχρόνως, ο μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, χρησιμοποιώντας εδάφια της Αποκάλυψης, χαρακτήρισε τους ομοφυλόφιλους «κύνες», διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός ότι, βάσει του νέου νομοσχεδίου, «πολλοί Άγιοι και προφήτες πρέπει να καταδικαστούν και να οδηγηθούν στις φυλακές ως ρατσιστές», αποκάλεσε το νόμο «άθλιο κι ελεεινό» και έκλεισε με το ότι «[ο νόμος] θα μας απαγορεύει να ονομάσουμε τα "σύκα-σύκα" και τη σκάφη-σκάφη"». Παράλληλα, ο Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέας απέρριψε το νομοθέτημα ισχυριζόμενος ότι «πρέπει το πονηρό αυτό νομοσχέδιο να αποσυρθεί άνευ ετέρου, και δια τον επί πλέον λόγο ότι θέλει να καλύψει και τη διαστροφή της ομοφυλοφιλίας»[34]. Η εναντίωση της Εκκλησίας θορύβησε τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έκανε δεκτούς τους όρους της περί μη απαγόρευσης της «ελευθερίας δημόσιας έκφρασης» και περί μη ένταξης τροπολογίας για επέκταση του συμφώνου συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια. Επιπρόσθετα, ο ίδιος διαβεβαίωσε τους θρησκευτικούς ηγέτες ότι όσο ο ίδιος θα ήταν πρωθυπουργός, δεν υπήρχε περίπτωση η Βουλή να ψήφιζε διάταξη που να αναγνώριζε το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια.[35][36]
Το Σεπτέμβριο του 2014, οι διατάξεις του νομοσχεδίου περί ποινικοποίησης της ρητορικής μίσους σε βάρος ΛΟΑΤ ατόμων εγκρίθηκαν από τη Βουλή, ωστόσο το ζήτημα του συμφώνου συμβίωσης δε διευθετήθηκε. Αναφορικά με τη ρητορική μίσους προς ΛΟΑΤ πρόσωπα, ο Μητροπολίτης Σεραφείμ σε νέα δήλωσή του, τόνισε ότι ο νόμος συνιστά «καταδολίευση του δικαιϊκού συστήματος» και κατάφορη προσβολή του δικαιώματος της ελευθερίας έκφρασης, πράγματα που επιβάλλονται «από το διεθνιστικό σύστημα και τους ινστρούχτορες της Νέας Εποχής».[37]
Επιτροπή σύνταξης Εθνικής Στρατηγικής για την Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στις 17 Μαρτίου 2021, με απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη συστάθηκε η Επιτροπή σύνταξης Εθνικής Στρατηγικής για την Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην Ελλάδα.[38] Η Επιτροπή συστάθηκε λίγους μήνες μετά τη δημοσίευση της πρώτης Στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Νοέμβριο του 2020 και το κάλεσμα που απηύθυνε στα Κράτη Μέλη να αξιοποιήσουν τις υπάρχουσες βέλτιστες πρακτικές και να αναπτύξουν τα δικά τους σχέδια δράσης για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.[39] Η επιτροπή αποτελείται από ακαδημαϊκούς, εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, εκπροσώπους της κυβέρνησης και ως Πρόεδρός της διορίστηκε ο Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος, πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.[40]
ΛΟΑΤΚΙ+ ζωή στη χώρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Γενικότερα, η ομοφυλοφιλία γίνεται σταδιακά ολοένα και πιο αποδεκτή από τον ελληνικό πληθυσμό, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Ωστόσο, στην άνοδο της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής έχει αποδοθεί μια μεγάλη άνοδος σε ομοφοβικά και τρανσφοβικά περιστατικά. Πιο συγκεκριμένα, η εγκληματική οργάνωση, εκτός από δηλώσεις του όπως η θεωρία ότι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες υστερούν ανδρισμού [41] αλλά και ποικίλα άλλα προσβλητικά σχόλια προς πρόσωπα όχι μόνο της ελληνικής καθημερινότητας όπως τον Γερμανό πολιτικό Guido Westerwelle, τον οποίο ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος Ηλίας Κασιδιάρης αποκάλεσε «κυρία» λόγω της ομοφυλοφιλίας του, η Χρυσή Αυγή ενθαρρύνει τη ρητορική και τις πράξεις μίσους απέναντι σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Μια πολύ γνωστή ανακοίνωση της οργάνωσης αποτελεί το «Μετά τους μετανάστες, είστε οι επόμενοι»,[42] απευθυνόμενο προς τους ομοφυλόφιλους. Η ραγδαία αύξηση της βίας απέναντι σε άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας μπορεί επίσης να εξηγηθεί και από τις υποψίες αλλά και μερικά επιβεβαιωμένα περιστατικά[43] συνεργασίας μελών της Ελληνικής Αστυνομίας με τη Χρυσή Αυγή, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει τις βίαιες επιθέσεις εναντίον και τις φυλακίσεις τρανς γυναικών κατά την περίοδο του φεστιβάλ υπερηφάνειας της Θεσσαλονίκης το 2013, με το πρόσχημα ότι οι αρχές κρατούσαν έτσι την πόλη καθαρή.[44]
Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη αλλά και η Πάτρα διαθέτουν αρκετές ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεις. Η Αθήνα διαθέτει ένα αναπτυσσόμενο γκέι χωριό στην περιοχή Γκάζι καθώς και μια ετήσια παρέλαση υπερηφάνειας (pride parade), το Athens Pride.
Η ομοφυλόφιλη σκηνή στη Μύκονο και η λεσβιακή στην Ερεσό της Λέσβου είναι επίσης γνωστές παγκοσμίως....
