Ομιλία Ανδρέα Λοβέρδου στη διάσκεψη ΚΕΠΠΑ/ΚΠΑΑ
26 Φεβρουαρίου, 2022
Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2022
Αυτές τις ημέρες παρακολοθούμε όλοι εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πολιτικοί και οι πολίτες, τη μετατροπή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, της συμφωνίας του Μίνσκ, του Μνημονίου της Βουδαπέστης, σε γράμματα χωρίς την παραμικρή σημασία.
Και ως κατάληξη όλων των πρωτοβουλιών που προήλθαν από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και από τους ευρωπαίοι ηγέτες προκειμένου να επιτευχθεί μια ειρηνική διευθέτηση του προβλήματος που προκάλεσε η ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία και να αποφευχθεί η εισβολή, ήλθε η αποτυχία. Είδαμε όλες αυτές τις πρωτοβουλίες να αποδεικνύονται νεκρά γράμματα.
Αν κάποιος μπορούσε να ισχυριστεί, πως δεν υπήρχε εμπειρία για τις πραγματικές διαθέσεις της Ρωσίας και συνεπώς η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και το ΝΑΤΟ δικαιολογούνται να μην έχουν προετοιμαστεί, αυτομάτως θα του θυμίζαμε το 2014. Την προσάρτηση δηλαδή της Κριμαίας στη Ρωσία. Και έτσι θα του αντιτείναμε ότι ο δικτάτορας Πούτιν είχε δείξει ακριβώς αυτά που έχει στο μυαλό του να κάνει.
Συνεπώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ έχουμε πολλές δηλώσεις, αλλά λίγη αποφασιστικότητα απέναντι σε έναν δικτάτορα, ο οποίος βλέπει την έλλειψη αυτής της αποφασιστικότητας και συνεπώς αισθάνεται ελευθερος να κάνει όσα πιστεύει ότι συμφέρουν τον ίδιο και τη χώρα του. Έκανε την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014. Αντιμετώπισε κυρώσεις, οι οποίες ήταν αρκετά αυστηρές και του δημιούργησαν προβλήματα.
Στα χρόνια, όμως, που μεσολάβησαν από το 2014 έως σήμερα, η Ρωσία προετοιμάστηκε. Φρόντισε πρώτον να συγκεντρώσει πολλά συναλλαγματικά διαθέσιμα, που αγγίζουν τα 650 δις. δολάρια, δεύτερον να μην εξαρτάται από το δολάριο διότι μόνο το 16% αυτών των διαθεσίμων είναι σε δολάρια, τρίτον να προσανατολίσει τις εξαγωγές της προς την Κίνα, η οποία απορροφά μεγάλο μέρος των ρωσικών προϊόντων και τέταρτον να αρχίζει να κάνει παραγωγή προϊόντων που στο παρελθόν εισήγαγε. Έτσι σήμερα η Ρωσία έχει απεναντί της αφενός μια Ε.Ε. πολλά κράτη της οποίας ενεργειακά εξαρτώνται από αυτήν— και η ενέργεια έχει αποδειχθεί ισχυρότερο όπλο από τα ίδια τα όπλα—και αφετέρου ένα ΝΑΤΟ που κάνει βήματα αφομοίωσης της Ουκρανίας, δίχως όμως την αποφασιστικότητα να απαντήσει στις μονομερείς ενέργειες της Ρωσίας. Ταυτόχρονα, διεξάγεται και ένας συνεχής εμφύλιος πόλεμος στα νοτιοανατολικά της Ουκρανίας στις γνωστές περιοχές Ντονμπάς.
Έχουμε λοιπόν συγκέντρωση στρατευμάτων στα σύνορα της Ουκρανίας, απειλή εισβολής της Ρωσίας, έχουμε μια κατ’ ουσίαν αναδίπλωση του ΝΑΤΟ σε σχέση με την ένταξη της Ουκρανίας στα μέλη του αλλά όχι και μία ρητή δέσμευση ότι δεν θα γίνει αυτό, διαπιστώνεται από τους Ρώσους η έλλειψη αποφασιστικότητας για μια δυναμική αντίδραση σε μονομερείς τους ενέργειες και έτσι φθάσαμε στην περασμένη Κυριακή.
Ο Ρώσος δικτάτορας αναγνώρισε ως ανεξάρτητα κράτη τις δύο αποσχεθείσες από την Ουκρανία περιοχές, δεν του φτάνουν αυτά που έχει ήδη κερδίσει και τελικά κάνει εισβολή.
Ποιες πρέπει να είναι σήμερα οι ενέργειες της Γαλλικής Προεδρίας; Πρέπει να προσπαθήσει και να επιτύχει το συντομότερο δυνατό παύση του πυρός και εκεχειρία. Θα το πετύχει; Δεν φαίνεται έως σήμερα η οποιαδήποτε παρέμβαση να έχει την παραμικρή επιτυχία και ο λαϊκιστής ηγέτης της Ουκρανίας που τώρα αναδιπλώνεται και ζητά συνομιλίες με την Ρωσία του Πούτιν, παίρνει ως απάντηση την περιφρόνηση.
Άρα λοιπόν, σήμερα δεύτερη ημέρα της ρωσικής εισβολής, η κατάσταση έχει όπως την καταγράφουμε, συν το γεγονός ότι το χθεσινό ανακοινωθέν των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σύνοδο Κορυφής ούτε μία φορά δεν έκανε αναφορά σε ρωσική εισβολή. Μιλούσε απλώς για επιθετικότητα, περιέγραφε το πρόβλημα και δεν το χαρακτήριζε, πράγμα που αποτελεί ένα δείκτη των ενεργειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις επόμενες ημέρες. Η γαλλική προεδρία θα κριθεί από το πώς θα χειριστεί αυτή την απολύτως δυσμενή εξέλιξη.
