Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2021
Ομιλία Υπουργού Εξωτερικών, Ν. Δένδια, κατά τη συζήτηση στη Βουλή και ψήφιση του Σ/Ν: «Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου»
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί εξαιρετικά μεγάλη τιμή για εμένα να εισηγούμαι στην Εθνική Αντιπροσωπεία, εξ ονόματος της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, την ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου, το οποίο προβλέπει την άσκηση του δικαιώματος της χώρας μας για την αύξηση των χωρικών μας υδάτων, στην περιοχή του Ιονίου Πελάγους και μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια.
Με τον τρόπο αυτό, επεκτείνεται ο χώρος εθνικής κυριαρχίας κατά πάνω από 13.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι η πρώτη φορά από το 1947 που καλείται το Εθνικό Κοινοβούλιο να ψηφίσει αύξηση του χώρου εθνικής κυριαρχίας.
Πρόκειται – επαναλαμβάνω - για άσκηση πλήρους εθνικής κυριαρχίας, όχι για περιοχή κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Η Κυβέρνηση προχώρησε σε αυτή τη μείζονος εθνικής σημασίας κίνηση, ασκώντας το σχετικό αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας, με βάση το άρθρο 3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο συγχρόνως αποτελεί και στοιχείο - κανόνα του εθιμικού διεθνούς δικαίου.
Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή σε συνέχεια της έκδοσης του Προεδρικού Διατάγματος υπ’ αριθ. 107/2020 περί κλεισίματος κόλπων και χάραξης ευθείων γραμμών βάσης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων νήσων μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο.
Σύμφωνα επίσης με το άρθρο 1 παρ. 2 του σχεδίου νόμου, η Ελληνική Δημοκρατία επιφυλάσσεται για την άσκηση και στις λοιπές περιοχές της Επικράτειας του δικαιώματος επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης της, όποτε αυτή το κρίνει σκόπιμο.
Θέλω να σταθώ εδώ μισό λεπτό γιατί έγινε μια πολύ μεγάλη συζήτηση για το πού, πώς, πότε, ποιος, τι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα προετοιμάζεται και διατηρεί το δικαίωμα για να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα οπουδήποτε στην επικράτειά της, οποτεδήποτε αυτή το κρίνει.
Βεβαίως καταλαβαίνω ότι τα μάτια στρέφονται στην Κρήτη γιατί εκεί έχει υπογραφεί το μνημόνιο με την Αίγυπτο. Όμως, περιορίζουμε το εθνικό δικαίωμα εάν μιλάμε μόνο για την Κρήτη. Η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να επεκτείνει οπουδήποτε θέλει, οποτεδήποτε θέλει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.
Θέλω να είμαι απολύτως σαφής σε αυτό από το βήμα της Εθνικής Αντιπροσωπείας.
Και επίσης θέλω να χαιρετίσω την εξαιρετικά σημαντική, επαναλαμβανόμενη δήλωση του Υπουργού της Ρωσίας του κ. Σεργκέι Λαβρόφ ο οποίος χαρακτηρίζει, αυτονόητα, απολύτως νόμιμη την ανακοίνωση της Ελλάδας ότι διευρύνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της.
Θα ήθελα δε να ευχαριστήσω επίσης τα κόμματα και τους συναδέλφους, διότι η μέχρι σήμερα κοινοβουλευτική διαδικασία διεξήχθη σε κλίμα εθνικής ομοψυχίας, χωρίς τις συνήθεις ανούσιες αντεγκλήσεις και τους μικροκομματικούς υπολογισμούς.
Η ύπαρξη εθνικής συναίνεσης στους βασικούς στρατηγικούς άξονες της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας επιβεβαιώθηκε άλλωστε και κατά τις χθεσινές μου, κατ’ ιδίαν συναντήσεις, με τους εκπροσώπους όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς νομιμότητος αποτελεί διαχρονική αρχή. Καθοδηγεί σταθερά, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Θα έπρεπε όμως να πω ότι υπάρχει και μια επιπλέον διάσταση. Η UNCLOS έχει κυρωθεί και αυτοτελώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά συνέπεια αποτελεί και το επαναλαμβάνω, τμήμα του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όχι μόνο της ελληνικής εσωτερικής έννομης τάξης. Κατά τούτο, δεσμεύει το σύνολο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση ως αυτοτελή οντότητα.
Σε μια περιοχή μάλιστα και σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από σημαντικές ανακατατάξεις, η έμπρακτη εφαρμογή των προβλέψεων του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβανομένου και του Δικαίου της Θάλασσας, αποκτά ακόμη ιδιαίτερα μεγαλύτερη σημασία.
Με την υποβολή στη Βουλή των Ελλήνων του νομοσχεδίου για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο εμείς κάνουμε ένα ακόμα βήμα στην υλοποίηση του εθνικού σχεδιασμού, αναφορικά με τις θαλάσσιες ζώνες της χώρας. Η επέκταση έρχεται αμέσως μετά τη σύναψη συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Ιταλία και την Αίγυπτο και επίσης τη συμφωνία μας για τον τρόπο χειρισμού του θέματος με την Αλβανία. Έτσι με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο η χώρα μας προστίθεται σε εκείνες που έχουν κάνει χρήση της σχετικής ρήτρας της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Εδραιώνει έτσι τη σημασία των διατάξεών της έναντι όλων και ιδίως αυτών που επιλέγουν να μην την εφαρμόζουν, ή να την αγνοούν. Εκείνων δηλαδή των ελάχιστων που διανοούνται να λειτουργούν εκτός πλαισίου διεθνούς δικαίου.
Και εδώ πρέπει να κάνω μια ειδική αναφορά στην απαράδεκτη τακτική της γείτονος Τουρκίας να απειλεί με casus belli την Ελλάδα, εφόσον αυτή ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.
Ο τρόπος που ακολουθήσαμε, από τεχνική άποψη για τη χάραξη των ορίων της αιγιαλίτιδας ζώνης μας, αλλά και για το κλείσιμο των κόλπων που προηγήθηκε με το Προεδρικό Διάταγμα, είναι απολύτως συμβατός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.
Η χώρα μας, όπως ξέρετε, δεν δρα καταχρηστικά, δεν εποφθαλμιά δικαιώματα άλλων, ασκεί βεβαίως πλήρως, τα δικά της δικαιώματά με πλήρη σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα.
Η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας στο Ιόνιο ενισχύει την ασφάλειά μας. Μεγενθύνει το αποτύπωμά μας.
Ταυτόχρονα ενισχύει τη διεθνή θέση της Ελλάδας, τόσο σε σχέση με τις χώρες, με τις οποίες οικοδομούμε ένα πλέγμα συνεργασιών στην περιοχή μας για την εμπέδωση της σταθερότητας και της ασφάλειας, όσο και έναντι εκείνων οι οποίοι δεν συμμερίζονται τις ίδιες αρχές με εμάς.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η Ελλάδα με τη μεγαλύτερη, πια, ζώνη κυριαρχίας, με τις μεγαλύτερες ζώνες πια άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων εδώ και λίγους μήνες, δημιουργεί ένα υπόδειγμα. Ένα υπόδειγμα συνέπειας, μεθοδικότητας, τήρησης της νομιμότητας, προσήλωσης σε στόχους, αλλά και ένα υπόδειγμα αυτοπεποίθησης.
Θα ήθελα όμως με την ευκαιρία να μου επιτρέψετε επειδή πολλοί συνάδελφοι το σχολίασαν να πω και δυο λόγια για την επανάληψη των διερευνητικών συνομιλιών.
Πρώτα απ’ όλα θέλω να υπενθυμίσω ότι πάγια και όταν η κρίση στις σχέσεις μας με την Τουρκία ήταν ιδιαίτερα έντονη η Κυβέρνηση επαναλάμβανε την ετοιμότητά της για διάλογο.
Έθετε όμως πάντοτε διαχρονικά τις ίδιες σαφείς προϋποθέσεις. Απαιτούσε να σταματήσουν οι προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας στην υφαλοκρηπίδα μας, να αποχωρήσει το Ορούτς Ρέις. Την ίδια αυτή ελληνική θέση την υιοθέτησε στα συμπεράσματά του το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το Δεκέμβριο.
Έχουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπληρωθεί δύο μήνες από την αποχώρηση του Ορούτς Ρέις. Σχεδόν δυο μήνες. Επομένως, ο όρος που έχει τεθεί από τη χώρα μας, έχει ουσιαστικά εκπληρωθεί.
Μπορούμε να πούμε ότι δημιουργείται μια ευκαιρία διαλόγου. Πάντοτε στο πλαίσιο και στο επίπεδο των διερευνητικών επαφών. Στο διάλογο αυτό η Ελλάδα προσέρχεται με καλή πίστη. Προσέρχεται με ειλικρινή διάθεση, γιατί η εθνική άποψη είναι ότι με διάλογο λύνονται τα προβλήματα. Όχι με χρήση βίας και βεβαίως όχι με απειλές πολέμου.
Και φυσικά οι διερευνητικές επαφές, το έχει πει επανειλημμένως η κυβέρνηση, αφορούν αποκλειστικά τη διαφορά μας για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα.
Όπως είχε οριστεί και όπως έχουν διεξαχθεί μέχρι τώρα, έτσι ακριβώς και θα συνεχιστούν.
Η επίλυση της διαφοράς αυτής έχει ρητά αναγνωριστεί μάλιστα, όπως και το αντικείμενό της από την Ευρωπαϊκή Ένωση με τα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και από επίσημη τοποθέτηση του State Department για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αλλά και η ίδια η αναφορά από την Τουρκία ότι η επόμενη συνάντηση θα είναι η 61η, δίνει σαφώς την έννοια της συνέχειας στη διαδικασία, με ακριβώς το ίδιο αντικείμενο, όπως και μέχρι σήμερα.
Και επίσης θα ήθελα να θυμίσω, ότι ο διάλογος που θα ξεκινήσει ξανά στις 25 Ιανουαρίου δεν αποτελεί διαπραγμάτευση. Πρόκειται για προκαταρκτικό στάδιο επαφών, προκειμένου να εξεταστούν τυχόν κοινές αντιλήψεις και να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχει έδαφος, ώστε να ξεκινήσει μία τέτοια διαπραγμάτευση.
Εξυπακούεται ότι για να συνεχιστεί αυτός ο διάλογος, θα πρέπει να μη τεθεί σε παραμικρό κίνδυνο η αποκλιμάκωση που έχει ήδη επέλθει. Αυτό ακριβώς έχει αναφέρει και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Δεκέμβριο, τονίζοντας ότι, όχι μόνο για την επανάληψη, αλλά και για τη συνέχιση των Διερευνητικών, απαιτείται η βεβαιωμένη σταθερή αποκλιμάκωση.
Τέλος, επειδή ακούστηκαν αρκετά στην αίθουσα για το ρόλο τρίτων και ιδιαίτερα της Γερμανίας, αλλά και του Αλβανού Πρωθυπουργού, να θυμίσω ότι, πράγματι, σε όλη την διάρκεια της Προεδρίας της, η Γερμανία είχε σε διάφορα επίπεδα επικοινωνήσει με τις δυο πλευρές, προωθώντας την επανάληψη του ελληνοτουρκικού διαλόγου.
Τελικά, όπως γνωρίζετε, η συμφωνία για την ημερομηνία επανάληψης των διερευνητικών επιτεύχθηκε και ανακοινώθηκε, μετά τη λήξη της Γερμανικής Προεδρίας.
Και πολλές φιλικές χώρες έχουν κατά καιρούς προσφερθεί να φιλοξενήσουν τυχόν συνάντησή μου με τον Τούρκο ομόλογό μου. Και σε αυτές τις χώρες συμπεριλαμβάνεται και η Αλβανία δια της προσφοράς του Αλβανου πρωθυπουργού.
Σε όλους αυτούς όμως, είχαμε εγκαίρως διαμηνύσει ότι απαιτείται πρώτον, η έναρξη των διερευνητικών επαφών και δεύτερον, η εδραίωση ενός νέου κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις για να συναντηθώ με τον ομόλογό μου.
Αυτή ήταν, αυτή είναι, αυτή παραμένει η θέση μας.
Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, συγκεφαλαιώνω και επαναλαμβάνω, η ψήφιση του νομοσχεδίου από την Ολομέλεια της Εθνικής Αντιπροσωπείας αποτελεί ένα βήμα για την ενίσχυση του εθνικού μας οπλοστασίου, σε κλίμα αδιασάλευτης εθνικής ομοψυχίας.
Με πρόσθετα όπλα τις πρόσφατες συμφωνίες μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και εδώ θα ήθελα να κάνω μια αναφορά στον απερχόμενο σήμερα Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών κ. Πομπέο με τον οποίο είχαμε μια εξαιρετική συνεργασία και ο οποίος έτεινε ευήκοον ους στις δίκαιες τοποθετήσεις της χώρας μας.
Στη συμφωνία με την Ιταλία, τη συμφωνία με την Αίγυπτο, την κατανόηση για το πώς θα προχωρήσουμε με την Αλβανία, τις συμφωνίες με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Με την επέκταση των χωρικών μας υδάτων, με την επέκταση του εθνικού εναέριου χώρου, που πλέον στην περιοχή του Ιονίου Πελάγους ταυτίζεται φυσικά με τα εθνικά μας ύδατα. Με την πολιτική ευρέων οριζόντων που υπηρετεί τα συμφέροντα της νέας Ελλάδας των 200 ετών.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριοι συνάδελφοι.
Αθήνα, 19Ιανουαρίου 2021
Χαιρετισμός Υπουργού Εξωτερικών, Ν. Δένδια στη διαδικτυακή κοπή της πίτας του Συλλόγου Ιμβρίων
Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί ομογενείς μας,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική πρόσκληση να απευθύνω χαιρετισμό στη διαδικτυακή κοπή πίτας του Συλλόγου Ιμβρίων.
Σάς εύχομαι ολόψυχα υγεία. Την οποία έχουμε όλοι ανάγκη σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία της πανδημίας, πρόοδο και επιτυχία στις στοχεύσεις σας.
Ο Σύλλογος Ιμβρίων, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αγωνίζεται υπό αντίξοες συνθήκες. Για να προβάλει τις αδικίες και την καταπίεση που έχει υποστεί διαχρονικά ο ιμβριακός Ελληνισμός από τις τουρκικές Αρχές.
Την ίδια στιγμή, μέσα από πολυσχιδείς δράσεις και πρωτοβουλίες, συντηρεί ζωντανή την ξεχωριστή ιστορία των Ιμβρίων.
Το Υπουργείο Εξωτερικών θα συνεχίσει την αδιάλειπτη αρωγή του. Στην προσπάθεια αναζωογόνησης της παρουσίας των Ιμβρίων στην πατρώα γη τους. Με την εγκατάσταση εκεί νέων οικογενειών.
Η προσπάθεια αυτή, θα συνεχίσει να ενισχύεται χρόνο με τον χρόνο.
Απώτερος στόχος παραμένει η αποκατάσταση, κατά το δυνατόν, της ιστορικής παρουσίας του Ιμβριακού Ελληνισμού στο νησί.
Σημαντικό πυλώνα της στρατηγικής μας συνιστά η στελέχωση, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, των εκεί ομογενειακών σχολείων.
Επιπλέον, η εξεύρεση κατάλληλης απασχόλησης των Ιμβρίων, θα αποτελέσει μελλοντικά τον αποφασιστικό παράγοντα διασφάλισης της μόνιμης διαμονής τους στο νησί.
Θα ήταν βεβαίως παράλειψη μου να μην αναφερθώ στην Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο.
Είναι παγκοίνως γνωστό ότι και ο ίδιος έλκει την καταγωγή του από την Ίμβρο.
Το φωτεινό παράδειγμά του και η διαρκής δραστηριοποίησή του επ’ ωφελεία των ομογενών μας στο νησί, εγγυάται την ευόδωση των προσπαθειών σας.
Επίσης, κρίνοντας από τους πρώτους μήνες της ποιμαντορίας του, πιστεύω ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου, κ. Κύριλλος, θα καταφέρει να συσπειρώσει τον εκεί Ιμβριακό Ελληνισμό.
Σ’ αυτό το σημείο οφείλω να σημειώσω ότι η Τουρκία πρέπει επιτέλους να κατανοήσει ότι η Ελληνική Μειονότητα στην Ίμβρο, την Τένεδο και την Κωνσταντινούπολη δεν συνιστά εχθρό για την υπόλοιπη τουρκική κοινωνία.
Αντιθέτως, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορικής πορείας της. Και σημείο αναφοράς για τη φιλία και την ειρηνική συνύπαρξη ανάμεσα στους δύο λαούς μας.
Η Τουρκία θα πρέπει να σεβαστεί πλήρως τα δικαιώματα της Ελληνικής Μειονότητας. Συγκλίνοντας με τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα σεβασμού δικαιωμάτων του ανθρώπου και των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες.
Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω τις προβλέψεις του άρθρου 14 της Συνθήκης της Λωζάννης. Περί εγγυήσεων στον μη μουσουλμανικό ιθαγενή πληθυσμό, όσον αφορά την τοπική διοίκηση και την προστασία των προσώπων και της περιουσίας τους.
Η προστασία της ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο ήταν και παραμένει διεθνής υποχρέωση της Τουρκίας, βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω επίσης το Ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις 27/6/2008. Το ψήφισμα αυτό καλεί την Τουρκία να αναζητήσει λύσεις που θα επέτρεπαν την αρμονική συνύπαρξη Χριστιανών και Μουσουλμάνων στην Ίμβρο και την Τένεδο. Σε συνδυασμό με τη δημιουργία συνθηκών επιστροφής των Ιμβρίων και Τενεδίων Ελλήνων της διασποράς, ανεξάρτητα αν αυτοί έχουν ή όχι την τουρκική ιθαγένεια.
Φίλες και Φίλοι,
Το ενδιαφέρον μας για σας παραμένει ισχυρό και αμείωτο.
Έως ότου η γειτονική χώρα αρθεί στο ύψος των υποχρεώσεων τις οποίες έχει αναλάβει,
θα συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε όλα τα διαθέσιμα νομικά και διπλωματικά εργαλεία στη διάθεσή μας,προκειμένου να εκπληρωθούν οι προσδοκίες και τα ιστορικά δίκαια των Ιμβρίων.
Μ’ αυτές τις σκέψεις επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ και πάλι για τα μικρά και τα μεγάλα επιτεύγματά σας μέχρι σήμερα.
Εγώ προσωπικά και οι υπηρεσίες του Υπουργείου Εξωτερικών, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, είμαστε στη διάθεσή σας για την παροχή οποιασδήποτε συνδρομής κριθεί σκόπιμη και εφικτή.
Ευτυχισμένο και καλότυχο το Νέο Έτος!
Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2021
Παρέμβαση Υπουργού Εξωτερικών, Ν. Δένδια, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για ψήφιση του Σ/Ν: «Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου»
Εισαγωγική Παρέμβαση
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι είναι ιδιαίτερη τιμή για εμένα να εισηγούμαι, εξ ονόματος της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, στο Εθνικό Κοινοβούλιο το παρόν νομοθέτημα.
Είναι, όπως γνωρίζετε, η πρώτη επέκταση του εθνικού χώρου από το 1947. Πρόκειται για μια έκταση 10.079 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αν προσθέσει κανείς το κλείσιμο των κόλπων, υπερβαίνει τα 13.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Αν λάβει κανείς υπόψη, σας το λέω ως αίσθηση μεγέθους, ότι το σύνολο της χώρας είναι περί τα 135.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αντιλαμβάνεται και το μέγεθος της έκτασης αυτής.
Επίσης είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι, όπως με τον πιο καθαρό τρόπο αναδείχθηκε στην Επιτροπή, το νομοθέτημα αυτό συνοδεύεται από την ομόθυμη στήριξη των πολιτικών δυνάμεων του Εθνικού Κοινοβουλίου.
Κατά συνέπεια, νομίζω ότι η στιγμή έχει στοιχείο ιστορικότητας και θα ήθελα να ευχαριστήσω, κ. Πρόεδρε, θερμά τα κόμματα για τη συνεργασία. Ευχαριστώ πολύ.
Δεύτερη παρέμβαση
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ που μου δίνετε το δικαίωμα να έχω το λόγο. Δεν το συνηθίζω να παρεμβαίνω στη σειρά των εισηγητών, αλλά ελέχθησαν μερικά πράγματα από τον αγαπητό κύριο συνάδελφο, τα οποίο καλό είναι να διευκρινιστούν για να μην διολισθήσει η συζήτηση.
Όσον αφορά την Κρήτη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει τοποθετηθεί ο Πρωθυπουργός εδώ και μήνες για την επέκταση των χωρικών υδάτων στην Κρήτη. Και βεβαίως η Κρήτη περιλαμβάνει και το ανατολικό κομμάτι της Κρήτης. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση επ’ αυτού.
Όσον αφορά τη φερόμενη δήθεν διάσταση διατυπώσεων μεταξύ της διατύπωσης του κ. Πρωθυπουργού για μη οριοθετημένες ζώνες και της διατύπωσης του Υπουργείου Εξωτερικών για την υφαλοκρηπίδα, νομίζω ότι είναι δυο επάλληλα επίπεδα του ιδίου πράγματος.
Η θέση της χώρας ως προς την ελληνική υφαλοκρηπίδα, διατυπώνεται από το νόμο Μανιάτη. Είναι έτσι ως προς την αποκλειστική οικονομική ζώνη, την υπερκείμενη της συγκεκριμένης υφαλοκρηπίδας, στη συγκεκριμένη περιοχή. Το γεγονός είναι πραγματικό. Δεν έχει οριοθετηθεί με συμφωνία με μια από τις όμορες χώρες και αναφέρομαι στην Τουρκία.
Βεβαίως, καταλαβαίνω ποιο είναι το συμφέρον του να εμφανιστεί ως απόκλιση. Το καταλαβαίνω πολύ καλά. Το καταλαβαίνουν όλοι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι υπάρχει απόκλιση. Θα κάνω και μια τελική τοποθέτηση ως προς αυτό.
Όσον αφορά την ερμηνεία των φράσεων του Πρωθυπουργού, η οποία υπονοεί ότι ο Πρωθυπουργός, ο συγκεκριμένος Πρωθυπουργός, θα διαπραγματευόταν με την Τουρκία τα χωρικά ύδατα, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι αυτό αντίκειται στη λογική. Ουδείς Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας, οποτεδήποτε, θα διαπραγματευόταν το θέμα των χωρικών υδάτων, γιατί είναι θέμα κυριαρχίας και δεν είναι θέμα διαπραγμάτευσης.
Βεβαίως όμορες χώρες κατανοούν την άσκηση του δικαιώματός μας. Η Ιταλία γνώριζε. Της το είχαμε πει ότι θα επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα. Δεν σημαίνει ότι το διαπραγματευτήκαμε μαζί τους. Ο Αλβανός Πρωθυπουργός, ο κ. Ράμα, προς τιμήν του έκανε σαφή δήλωση όταν δέχτηκε κριτική από την αλβανική αντιπολίτευση, ότι είναι απόλυτο δικαίωμά μας. Όπως και η Αλβανία έχει ασκήσει το απόλυτο δικαίωμά της, χωρίς να μας ρωτήσει και καλώς. Αν μας είχε ενημερώσει δεν το ξέρω, γιατί δεν ήμουν εγώ τότε ο αρμόδιος Υπουργός.
Όσον αφορά το θέμα του Βερολίνου, το οποίο πράγματι ενυπάρχει στο δημόσιο λόγο, προφανώς αναφέρεται κανείς στην τηλεφωνική συνομιλία της διπλωματικής συμβούλου του Πρωθυπουργού με τον διπλωματικό σύμβουλο του Τούρκου Προέδρου τον κ. Καλίν. Θέλω να σας πω το εξής και να σας το πω γενικά και οριζόντια.
Η διπλωματική σύμβουλος του Πρωθυπουργού είναι βεβαίως διπλωματική σύμβουλος του Πρωθυπουργού. Είναι όμως διπλωμάτης. Και υπό τη διπλωματική της ιδιότητα είναι υφισταμένη του εκάστοτε Υπουργού των Εξωτερικών. Και δεν νοείται να ασκεί πολιτική εν αγνοία του Υπουργού των Εξωτερικών.
Και επί τούτου έχω κάνει και σαφή δήλωση. Σαφή δήλωση ότι εγνώριζα, ως μη έδει. Και γιατί το έκανα αυτό; Όχι για να πω το αυτονόητο, αυτό που ο οποιοσδήποτε καλόπιστος θα αντιλαμβανόταν, χωρίς να χρειαστεί να το πω. Αλλά ακριβώς για να υπογραμμίσω ότι σε κρίσιμες στιγμές η αντίληψη ότι μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ή να γίνονται πράγματα εν αγνοία είτε από τη μια πλευρά, είτε από την άλλη πλευρά, είναι καταστροφική.
Και εδώ θα μου επιτρέψετε κ. Πρόεδρε, κάνοντας ίσως κατάχρηση της καλοσύνης σας και της καλοσύνης του Σώματος, να πω μια φράση, η οποία θα παρακαλέσω να καταγραφεί συνολικά στη μνήμη των κομμάτων. Δεν υπάρχει η δυνατότητα για τη χώρα, για την παρούσα κυβέρνηση και θα μου επιτρέψετε εδώ να αναφερθώ και για τον εαυτό μου, να ασκείται διαφορετική πολιτική από την πολιτική που χαράσσει ο Πρωθυπουργός στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Αυτό για τη χώρα θα είναι καταστροφικό.
Κατά συνέπεια δεν υφίσταται, αλλά και δεν νοείται. Δεν νοείται. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ανοχή σας.
