Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί του πορίσματος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης για τη Novartis (18.5.2018)
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, πριν από τρεις μήνες, στις 21 Φεβρουαρίου, συζητήσαμε ξανά στην αίθουσα αυτή, την υπόθεση Novartis, τη σκευωρία που έχει στηθεί με ωμό και κυνικό τρόπο πάνω σε ένα υπαρκτό διεθνές ιατροφαρμακευτικό σκάνδαλο που σε καμία χώρα δεν εμφάνισε πολιτικές διακλαδώσεις. Αυτές κατασκευάστηκαν μόνον στην Ελλάδα. Τι μεσολάβησε πολιτικά από τις 21 Φεβρουαρίου έως σήμερα; Αυτούς τους τρεις μήνες. Μεσολάβησαν γεγονότα και καταστάσεις που δημιουργούν για την κυβέρνηση, δυστυχώς και για τη χώρα, το απόλυτο αδιέξοδο σε όλα τα μέτωπα.
Το πρώτο που συνέβη τους τρεις αυτούς μήνες είναι η παταγώδης κατάρρευση του αφηγήματος της δήθεν καθαρής εξόδου. Στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό το Νοέμβριο του 2017, είπα από το βήμα αυτό, «συνεχίστε τη δική μας πολιτική, της προληπτικής πιστωτικής γραμμής που είχε εγκριθεί από το Eurogroup το Νοέμβριο του 2014, οτιδήποτε άλλο επιχειρήσετε, θα είναι τρισχειρότερο, βλαπτικό για τη χώρα, για την οικονομία, για την προοπτική των Ελλήνων πολιτών». Κι αυτό, δυστυχώς, επαληθεύεται. Διότι αυτό το οποίο συμβαίνει είναι να βγαίνουμε από το δάνειο, να μένουμε σε επιτήρηση, να μένουμε σε αυστηρούς δημοσιονομικούς όρους. Να μπαίνουμε σε μία νέα περίοδο που είναι ναρκοθετημένη, υπονομευμένη, μία περίοδο αναιμικής, ανεπαρκούς ανάπτυξης, στασιμοχρεοκοπίας, υψηλής ανεργίας, δυσπραγίας, μία περίοδο αβεβαιότητας χωρίς δυνατότητα πραγματικής πρόσβασης στις αγορές, χωρίς δυνατότητα αναχρηματοδότησης του χρέους μας και κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών από τις αγορές. Όλοι λένε τώρα, προληπτική πιστωτική γραμμή. Αρνούνται βεβαίως τα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη και πρωτίστως η Γερμανία, διότι δεν θέλει να υφίσταται εσωτερική φθορά στο κοινοβούλιό της, γιατί υπάρχει γερμανική αντιπολίτευση που το αρνείται.
Άρα έχουμε έξοδο στο πουθενά, έχουμε απόλυτη αβεβαιότητα, έχουμε μία περίοδο η οποία όχι μόνον δεν είναι καθαρή αλλά είναι δυστυχώς απολύτως βρώμικη από πλευράς προοπτικών. Και βέβαια, όλα αυτά θα τα διαχειριστεί μία επόμενη κυβέρνηση, της οποίας περιορίζονται οι δυνατότητες, οι διακριτικές ευχέρειες. Στην πραγματικότητα δηλαδή, εγκλωβίζεται η βούληση του ελληνικού λαού. Αναλαμβάνονται υποχρεώσεις οι οποίες δεσμεύουν για πολλές δεκαετίες τους Έλληνες, μέχρι το 2060.
Δυστυχώς όμως, υπάρχει αδιέξοδο και στον πιο ευαίσθητο χώρο που είναι η εξωτερική πολιτική και η πολιτική ασφάλειας και άμυνας. Να μιλήσω για τα ελληνοτουρκικά; Να μιλήσω για το γεγονός ότι δυστυχώς για πρώτη φορά έχουμε αναβάθμιση των μονομερών διεκδικήσεων και από γκρίζες ζώνες έχουμε ανοιχτή επίκληση τουρκικής κυριαρχίας σε νησιά και βράχους του Αιγαίου; Να μιλήσω για τις νέες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές στον Έβρο και τα νησιά; Να μιλήσω για την υπόθεση των φρεγατών; Να μιλήσω για το γεγονός ότι έχουμε ήδη για τρεις μήνες κρατούμενους τους δύο στρατιωτικούς μας στις φυλακές της Αδριανούπολης;
Αλλά ας πάρουμε το θέμα που προωθεί η κυβέρνηση, επενδύει και προσπαθεί στο ανώτατο επίπεδο, που είναι το ονοματολογικό. Διαβάζω σήμερα πληροφορίες που ελπίζω να έχουν διοχετευθεί σκοπίμως για να απορριφθούν, να διαψευστούν. Διαβάζω πληροφορίες που θέλω να ελπίζω ότι είναι προβοκάτσια, ότι προτάθηκε το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν» και η ελληνική κυβέρνηση στο επίπεδο του Πρωθυπουργού, το συζητά σοβαρά. Κοιτάξτε, σας μιλώ εγώ που έχω υπερασπιστεί τη λύση του σύνθετου ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό για κάθε χρήση, erga omnes. Και το έχω υπερασπιστεί αυτό ενώπιον του ΟΗΕ και όλων των διεθνών οργανισμών και διμερώς. Αλλά μιλάμε για γεωγραφικό προσδιορισμό, όχι για ιδεολογική χρήση της ιστορίας σύμφωνα με τις επιλογές της γειτονικής μας χώρας. Η επιλογή «Μακεδονία του Ίλιντεν» είναι η επιτομή του αλυτρωτισμού, είναι ο αλυτρωτισμός αυτοπροσώπως. Περιμένω, σήμερα, διάψευση επίσημη του Πρωθυπουργού ότι το όνομα που αποκλείεται είναι το «Μακεδονία του Ίλιντεν». Άλλα ονόματα, με γεωγραφικό προσδιορισμό, με όλες τις εγγυήσεις της διεθνούς συμφωνίας που μας κατοχυρώνουν νομικά και της αναθεώρησης του Συντάγματος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας που δεν συνιστά δική μας κατοχύρωση, αλλά κατοχύρωση δική τους και ιδίως αυτών που θα υπογράψουν εκ μέρους τους, τα συζητάμε. Αλλά «Μακεδονία του Ίλιντεν», σε καμία περίπτωση. Διαβάστε ιστορία, μην παίζετε με κρίσιμα κεφάλαια της ιστορίας της Μακεδονίας, ιδίως με περιόδους πολύ μεγάλης αμφιβολίας που οδήγησαν σε δεινά.
Τι απέμεινε; Απέμεινε ο εκβιασμός των θεσμών, ο διχαστικός λόγος, η ανάδειξη των εσωτερικών εχθρών, του «μαύρου μετώπου», όπου «μαύρο μέτωπο» είναι το μέτωπο της λογικής, της υπευθυνότητας, των δύσκολων αποφάσεων και ναι, είμαστε το μέτωπο της λογικής, το μέτωπο της ευρωπαϊκής πορείας, το μέτωπο της σταθερότητας, αλλά με τον αυτόνομο λόγο κάθε παράταξης, με το λόγο κάθε πολιτικού προσώπου, με τις αξίες μας, με τις ειδικότερες επιλογές μας. Εάν το ζητούμενο είναι η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, ναι, χωρίς αυτήν η χώρα δεν μπορεί να πάει μπροστά. Και έχω περιγράψει με πολύ αναλυτικό τρόπο τι συνιστά στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και των κυβερνητικών του εταίρων, επίσημων και αφανών.
Συνεχίζετε με παιχνίδια στο ζήτημα της αναθεώρησης του Συντάγματος, με παιχνίδια σχετικά με την Αυτοδιοίκηση, με παιχνίδια σχετικά με τον εκλογικό νόμο και στοχοποιείτε στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης, των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα μη αρεστά πρόσωπα, τα επικίνδυνα πρόσωπα, τα πρόσωπα που ασκούν αντιπολίτευση, ιδίως δε στο εσωτερικό του Κινήματος Αλλαγής, της Δημοκρατικής Παράταξης, δίνετε ρεσιτάλ ευτέλειας. Είναι όμως όλα τόσο εμφανή.
Με βρίσκετε σε όλα μπροστά σας και θα με βρίσκετε. Με βρίσκετε μπροστά σας στα θέματα της οικονομίας λόγω της ιστορικής μου συμμετοχής σε όσα έγιναν στο χώρο της οικονομίας για να μείνει όρθια η χώρα. Με βρίσκετε μπροστά σας στους θεσμούς, λόγω εμπειρίας και ειδικότητας. Με βρίσκετε μπροστά σας στα θέματα των δικαιωμάτων, γιατί δεν περιμένω από εσάς να μου πείτε τι θα κάνουμε στο σύμφωνο συμβίωσης ή στην αναδοχή από ομόφυλες οικογένειες. Και με βρίσκετε μπροστά σας στην εξωτερική πολιτική, γιατί δεν εξαρτώ τη θέση μου από το τι κάνει ο κ. Καμμένος και οι φίλοι του, αλλά από το εθνικό συμφέρον. Και το εθνικό συμφέρον μού λέει, ναι σε λύση σύνθετη με τις εγγυήσεις που είπα, αλλά όχι σε αυτά τα επικίνδυνα παιχνίδια. Θα πέφτετε επάνω μου και στα θέματα των εσωτερικών συσχετισμών στη Δημοκρατική Παράταξη, γιατί όλη η βάση της παράταξης είναι εναντίον κάθε τέτοιας συναλλαγής με το ΣΥΡΙΖΑ, κάθε τέτοιου γελοίου φλερτ.
Αλλά ας πάμε στο θέμα υπό τη στενή έννοια. Τι έγινε τους τρεις αυτούς μήνες ; Προέκυψε κανένα στοιχείο; Υπήρξε κάτι που εμπλούτισε το φάκελο; Έχετε κάτι που επιβεβαιώνει τις κομπορρημοσύνες και τους ισχυρισμούς σας, τις ελπίδες σας, τα όνειρά σας; Όχι, αρχίζει ο εφιάλτης σας, γιατί είναι απολύτως άνθρακες ο θησαυρός της Novartis. Ο νέος Γαλιλαίος εμφανίστηκε προηγουμένως ενώπιόν σας και είπε, «το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών είναι η Novartis, αλλά όχι για πολιτικά πρόσωπα». Στρίβειν δια του αρραβώνος, διότι έχει καταλάβει και αυτός, ως νέος Γαλιλαίος βεβαίως, τι ακριβώς συμβαίνει.
Από τις 21 Φεβρουαρίου έως σήμερα, τρεις μήνες, η Επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης λειτουργούσε με αρμοδιότητες εισαγγελέα. Η Εισαγγελέας Διαφθοράς και οι επίκουροί της, συνεχίζουν τη δική τους προκαταρκτική εξέταση για όλους, πρώην Υπουργούς και μη πολιτικά πρόσωπα, για τη νομιμοποίηση εσόδων. Το ξέπλυμα. Πραγματική δωροδοκία έχεις όταν έχεις ξέπλυμα, τα άλλα είναι συκοφαντίες και συνωμοσίες.
Και φυσικά δεν υπάρχει τίποτα. Δεν περιμένει τη σημερινή απόφαση της Βουλής η Εισαγγελία για να ξεκινήσει προκαταρκτική εξέταση για το ουσιαστικό ζήτημα, που είναι η νομιμοποίηση εσόδων. Ξέρει για τι έχει αρμοδιότητα και για τι δεν έχει αρμοδιότητα. Τι έχει συμβεί τρεις μήνες; Το απόλυτο φιάσκο.
Αν υπήρχε το παραμικρό, το παραμικρό, ένας κόκκος στοιχείου, χωρίς σεβασμό στη μυστικότητα της ποινικής προδικασίας, χωρίς σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας, θα είχατε κάνει πανηγύρι. Όλοι οι κυβερνητικοί κεκράχτες θα το είχαν κάνει πρώτο θέμα, θα είχαν στήσει χορό, οι δημοσιογράφοι παραεισαγγελείς, οι υπουργοί, όλοι οι πρόθυμοι υποστηρικτές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και λοιπών συγγενών. Άρα, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα, το απόλυτο μηδέν. Άρα τι έχει μείνει; Η αγωνία για την αποκάλυψη της σκευωρίας. Δεν θέλετε να γίνουν τα αποκαλυπτήρια των μαρτύρων, των ψευδομαρτύρων, δεν θέλετε να βγει η κουκούλα. Θα βγει όμως. Και βεβαίως θέλετε να αποφύγετε κάθε εξέτασή τους, ακόμη και με κρυμμένα πρόσωπα και χωρίς ονόματα και κυρίως κάθε αντεξέταση.
Ούτε καν ο Κωνσταντίνος Φρουζής δεν εκλήθη να εξεταστεί, παρότι του είχε ασκηθεί ποινική δίωξη. Η πέτρα του σκανδάλου, το κομβικό πρόσωπο, μα κανείς δεν τον φωνάζει για μία εξέταση και για μία αντιπαράσταση; Σημειωτέον, μεταξύ όλων όσων λέει επιμόνως ο Φρουζής, είναι ότι έναν άνθρωπο δεν τον έχει συναντήσει ποτέ στη ζωή του, τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Μα πώς να με συναντήσει; Εγώ είμαι ο παντελώς άσχετος με το θέμα, δεν έχω να πω τίποτα επί της ουσίας. Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν διασταυρώθηκα ποτέ με την πολιτική φαρμάκου, ούτε είχα αρμοδιότητα, ούτε έκανα καμία επαφή, ούτε ασχολήθηκα. Δεν έτυχε. Το μόνο που έκανα είναι, σας θυμίζω, να κουρέψω ομόλογα φαρμακευτικών εταιριών και προμηθευτών υγειονομικού υλικού, ύψους 2,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Επαναλαμβάνω, αν υπάρχει ένα μισητό πρόσωπο στον χώρο, είμαι εγώ, λόγω του κουρέματος των ομολόγων.
Τώρα όμως υπάρχει ο ορυμαγδός των μηνύσεων. Μηνύσεις κατά των ψευδομαρτύρων και συκοφαντών, κατά ηθικών αυτουργών και συνεργών. Μηνύσεις κατά του Πρωθυπουργού και Υπουργών, όχι για συνέργεια σε κατάχρηση εξουσίας, αλλά για το σφετερισμό της ιδιότητας κρατικού οργάνου, προκειμένου να αλλοιωθούν θεμελιώδεις θεσμοί του πολιτεύματος, όπως η διάκριση των εξουσιών και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.
Και υπάρχουν πολλών ειδών αντεισαγγελείς. Υπάρχει ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο αρμόδιος για την εποπτεία των Εισαγγελέων Διαφθοράς, ο κ. Παπαγεωργίου, που επιφυλάσσεται και που δεν έχει παράσχει την ποινική ασυλία στους τρεις κουκουλοφόρους μάρτυρες. Επιφυλάσσεται, δεν έχει θέσει οριστικά στο αρχείο, δεν έχει διατάξει την αποχή από τη δίωξη για την ακρίβεια, για τους τρεις μάρτυρες, και περιμένει η κ. Τουλουπάκη να του πει την άποψή της γιατί ζήτησε η ίδια, όχι από αυτόν αλλά από τον υφιστάμενό της Εισαγγελέα Πρωτοδικών, να δώσει την ανωνυμία. Ανοικτό το ζήτημα.
Και η μήνυσή μας κατά της κυβέρνησης, κατά των μελών της κυβέρνησης, όχι όλων, όσων εντόπισε ο Εισαγγελέας γιατί εγώ δεν είχα αναφερθεί σε όνομα, διαβιβάστηκε στη Βουλή εδώ και αρκετό καιρό. Ο κ. Υπουργός Δικαιοσύνης όμως, εχθές, παραμονές της σημερινής συζήτησης εξέδωσε δημόσια ανακοίνωση για να ανακοινώσει ότι διαβίβασε στη Βουλή έγγραφο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου με το οποίο του χορηγείται αντίγραφο της διάταξης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του κ. Ιωάννη Αγγελή, με το οποίο απορρίπτονται οι εγκλήσεις μας κατά των εισαγγελικών λειτουργών. Αυτό είναι μυστικό της προδικασίας, αυτό δεν είναι δικογραφία. Αυτό σιωπηρά θα μπορούσε να τεθεί στο φάκελο της μήνυσης κατά των μελών της κυβέρνησης για να συσχετιστεί, αν και κατά τη γνώμη μου δεν έχει καμία σχέση.
Τι κάνει ο Υπουργός Δικαιοσύνης; Ποιον θέλει να προστατέψει; Τι θέλει να σηματοδοτήσει με αυτήν τη δημόσια ανακοίνωση; Έτσι σέβεται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης; Και δεν ξέρει μήπως ότι ο κ. Εισαγγελέας είναι ο ίδιος μηνυτής συναδέλφων του; Έχει μηνύσει ο ίδιος την προηγούμενη Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον προηγούμενο Αντεισαγγελέα, επόπτη των Εισαγγελέων Διαφθοράς και δύο Εισαγγελείς Εφετών, συναδέλφους του. Η μήνυσή του ετέθη στο αρχείο από συνάδελφό του και όταν ανέλαβε η σημερινή Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ανεσύρθη από το αρχείο η μήνυση του κ. Αγγελή κατά συναδέλφων του. Έτσι θα ανασυρθούν οι μηνύσεις, όταν τα στοιχεία θα προσκομιστούν. Αλλά για να προσκομιστούν, πρέπει να κληθούμε σε προκαταρκτική εξέταση, να κληθούν οι μηνυτές να εξεταστούν, να υποδείξουν μάρτυρες, να προσκομίσουν έγγραφα. Και παραβιάστηκε η ρητή και ειδική διάταξη του άρθρου 29 παράγραφος 4, του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που προβλέπει προκαταρκτική εξέταση όταν μηνύονται εισαγγελικοί λειτουργοί και όχι εφαρμογή της γενικής διάταξης του άρθρου 47 που επιτρέπει απόρριψη με απλή μελέτη του εγγράφου, χωρίς προκαταρκτική εξέταση. Είναι ειδικότερη, ρητή, κατηγορηματική η διάταξη του άρθρου 29 παράγραφος 4. Αλλά δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα για τις μηνύσεις κατά του κ. Τσίπρα και των Υπουργών του. Αυτές θα κριθούν από την επόμενη Βουλή, θα κριθούν σύμφωνα με το Σύνταγμα και το νόμο περί ευθύνης Υπουργών.
Δεν θα σας απασχολήσω με τα νομικά θέματα. Πήγα στην Επιτροπή όχι επειδή με κάλεσε, αλλά επειδή το ζήτησα επιμόνως. Πήγα λοιπόν στην Επιτροπή και ανέπτυξα τα νομικά θέματα, γιατί όλη η διαδικασία είναι άκυρη, γιατί οι μάρτυρες οι κουκουλοφόροι έχουν εξεταστεί κατά τρόπο αντιδικονομικό και είναι άκυρες οι καταθέσεις και γιατί υπάρχει αρμοδιότητα της Βουλής. Πάρτε το σχετικό, είναι το αντίγραφο της τοποθέτησής μου στην Επιτροπή Προκαταρκτικής Εξέτασης, με όλη τη νομική τεκμηρίωση, για να μην σας κουράζω.
Αλλά γιατί να λέμε πολλά; Η ίδια η Δικαιοσύνη, η ίδια η Εισαγγελική Αρχή έχει αποφανθεί για το θέμα της αρμοδιότητας. Διαχώρισε τις αρμοδιότητες, διαβίβασε στη Βουλή, με έγγραφο της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, τα ζητήματα για τα οποία θεωρεί ότι αρμόδια είναι η Βουλή και κράτησε στη δικαιοσύνη ζητήματα στα οποία θεωρεί ότι είναι αρμόδια η δικαιοσύνη, δηλαδή η νομιμοποίηση εσόδων, το ξέπλυμα, και συνεχίζει την έρευνά της. Η κυβέρνηση, η πλειοψηφία, κάνει το εξής απίθανο, λέει θα αποφασίσουμε σήμερα αν για τη νομιμοποίηση εσόδων είναι αρμόδια η Εισαγγελία. Μα είναι αρμόδια και συνεχίζει, δεν το έστειλε, δεν περιμένει απόφαση της Βουλής, συνεχίζει από μόνη της, θεωρεί ότι έχει αρμοδιότητα και ορθώς. Για τα άλλα θεώρησε ότι έχει αρμοδιότητα η Βουλή. Θα αλλάξουν γνώμη οι Εισαγγελείς; Πάρτε το έγγραφο με την κατανομή αρμοδιότητος, δεν υπάρχει καμία αποφατική σύγκρουση αρμοδιότητας.
Για σκεφτείτε ανώτατους εισαγγελικούς λειτουργούς που έχουν αποφανθεί σύμφωνα με τη νομολογία, σύμφωνα με τη νομοθεσία και αλλάζουν γνώμη, δηλαδή σύρονται πίσω από την πολιτική βούληση και τη σκοπιμότητα της τυχαίας συγκυριακής πλειοψηφίας της Βουλής, σε θέματα κράτους δικαίου και ποινικής διαδικασίας. Θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς έντιμους και ανεξάρτητους τέτοιους εισαγγελικούς λειτουργούς; Δεν πιστεύω ότι θα βρεθεί ποτέ εισαγγελικός λειτουργός και μάλιστα στο επίπεδο της Εισαγγελίας Εφετών και της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου που θα κάνει αυτή την ατιμία, να έχει αποφανθεί για την αρμοδιότητά του, να έχει σεβαστεί τη νομολογία και την πρακτική και να έρθει μετά, κατ’ επιταγήν πολιτική, κομματική, μικροκομματική, σκευωρών, να πει ότι αλλάζω γνώμη και γίνομαι ενεργούμενο του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Θα είχατε εμπιστοσύνη εσείς;
Εγώ έχω εμπιστοσύνη στο θεσμό της δικαιοσύνης και στη συντριπτική πλειονότητα των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, θα θεωρούσα όμως κατάπτυστο έναν εισαγγελικό λειτουργικό που είναι έρμαιο στα χέρια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και των σκοπιμοτήτων της. Δεν θα ήθελα να υπάρχει στο δικαστικό σώμα τέτοιος δικαστικός λειτουργός.
Και για να μη λέμε πολλά, ακούστε. Λέτε ψέματα στη Βουλή. Η μόνη υπόθεση η οποία έχει εκκαθαριστεί και η οποία οδήγησε σε βαριά ποινική καταδίκη, είναι η υπόθεση Τσοχατζόπουλου. Η καταδίκη επεβλήθη τυπικώς για ξέπλυμα, για νομιμοποίηση εσόδων, δεν δικάστηκε ούτε για απιστία ούτε για δωροδοκία, αυτά είχαν εξαλειφθεί, αλλά η δίκη έγινε, η διερεύνηση έγινε, η καταδίκη επιβλήθηκε. Σε κανένα άλλο θέμα δεν έχουμε αντίστοιχο αποτέλεσμα.
Τον Ιούνιο του 2011 κατετέθη το πόρισμα της Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης για την υπόθεση Τσοχατζόπουλου, με Πρόεδρο τον σημερινό βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τότε του ΠΑΣΟΚ, Μάρκο Μπόλαρη, και εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ τον κ. Δρίτσα, Πρόεδρο της σημερινής Επιτροπής. Η Επιτροπή στο πόρισμά της δηλώνει ότι γνωρίζει όλη τη θεωρητική συζήτηση για το τι σημαίνει «κατά την άσκηση των καθηκόντων» ή όχι, όλη τη βιβλιογραφία και αποφαίνεται και λέει το εξής πάρα πολύ απλό: «Η αποσύνδεση της δωροδοκίας από τα καθήκοντα του Υπουργού, αποσυνδέει την πράξη από το στοιχείο της αντικειμενικής της υπόστασης», γιατί εάν δεν έχει γίνει η πράξη αυτή κατά την άσκηση των καθηκόντων, δεν υπάρχει έγκλημα, άρα δεν χρειάζεται να μιλήσουμε ούτε για αρμοδιότητα, ούτε για παραγραφή, ούτε για εξάλειψη. Αυτό λέει το πόρισμα του 2011 στη σελίδα 81 και στη σελίδα 121 έρχεται ο κ. Δρίτσας ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και λέει, το πόρισμα της πλειοψηφίας αναφορικά με τα κεφάλαια κ.λπ. με βρίσκει σύμφωνο, όλα, με βρίσκει σύμφωνο. Ξέρετε πώς κατέληξε;
Αυτό είναι το πόρισμα, το καταθέτω. Δείτε ιδίως τις σελίδες 81 και 121 και επόμενες για τον κ. Δρίτσα και τις απόψεις του.
Για να φτάσει στο συμπέρασμα αυτό, η Επιτροπή με συμφωνία του κ. Δρίτσα και όλων, έκανε αυτό που ζητούμε, πλήρη έρευνα επί της ουσίας, μάρτυρες, έγγραφα, δικαστική συνδρομή, και μετά το έστειλε στο Ειδικό Δικαστήριο λέγοντας ότι μόνο το Ειδικό Δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί και το Ειδικό Δικαστήριο, δια του Συμβουλίου του, είπε ότι έχουν εξαλειφθεί άλλα αδικήματα και άλλα πάνε στη δικαιοσύνη, δηλαδή το ξέπλυμα. Αυτά έχει πει, ούτως ή άλλως, και το 1992 το Ειδικό Δικαστήριο, αυτό είπε και το Δικαστικό Συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου το 2011, τα καταθέτω και αυτά τα σχετικά. Πρόκειται για εξαπάτηση ωμή της Βουλής και για αλλαγή της πάγιας πρακτικής για λόγους μικροσκοπιμότητας, πρόκειται για μία θεσμική και δικονομική αθλιότητα.
Αυτό το οποίο θα συμβεί τώρα είναι πάρα πολύ απλό. Η δικαιοσύνη συνεχίζει για τη νομιμοποίηση, δεν πρόκειται να βρει τίποτα, ψάχνουν, ανοίγουν, κλείνουν μετά, διότι ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος και απλώς θα αναγκαστεί να πει κι αυτή ότι είναι αναρμόδια, για να μην πει η Επιτροπή της Βουλής ότι η δωροδοκία έχει εξαλειφθεί. Αλλά εμείς θέλουμε να ερευνηθεί επί της ουσίας και θα ερευνηθεί επί της ουσίας, θα ερευνηθεί επί της ουσίας, πρώτον, με τις μηνύσεις που έχουμε υποβάλει και με τις αγωγές που θα υποβάλουμε, και βεβαίως στην επόμενη Βουλή και με την Ειδική Επιτροπή που προβλέπει το άρθρο 86 του Συντάγματος. Μόνον αυτή η μέθοδος οδηγεί σε πραγματικό αποτέλεσμα, όλα τα άλλα είναι ένα παιχνίδι, ένα πινγκ-πονγκ προκειμένου να μην πει η Βουλή την πραγματικότητα τη νομική και να αναγκαστεί να την πει η δικαιοσύνη. Θα την πει.
Τελειώνω λέγοντας το εξής, τι αποφασίζει η Βουλή σήμερα; Εγώ συμφωνώ με την ύπαρξη δέκα καλπών και συμφωνώ με το ερώτημα «ναι ή όχι στην άσκηση ποινικής δίωξης». Δεν προβλέπεται καμία αιτιολογία από τον Κανονισμό της Βουλής, ούτε επιτρέπει ο Κανονισμός της Βουλής και το Σύνταγμα απόφαση επί της αρμοδιότητος. Το μόνο που επιτρέπει το Σύνταγμα και ο κανονισμός είναι απόφαση για το αν ασκείται ή όχι ποινική δίωξη. Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη απάτη, επικοινωνιακή και θεσμική. Η Βουλή σήμερα αποφασίζει να μην ασκηθεί ποινική δίωξη για τα δέκα πρόσωπα που συκοφαντικώς κατηγορούνται. Η αιτιολογία είναι εικονική και είναι νομικώς ανυπόστατη. Αυτό το αποτέλεσμα είναι δεκτό, πράγματι δεν πρέπει να ασκηθεί ποινική δίωξη κατά των δέκα προσώπων, γιατί δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο.
Αν θέλετε να ψηφίσετε έρευνα δικαστική, ψηφίστε ναι, να πάει η υπόθεση στο Ειδικό Δικαστήριο και στο Συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου. Κάνετε όμως δυστυχώς άσχημα παιχνίδια εργαλειοποίησης και ταπείνωσης της δικαιοσύνης. Σας επαναλαμβάνω, λίγοι, μετρημένοι στα δάκτυλα, γνωστοί είναι οι πρόθυμοι, οι πολλοί δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί είναι έντιμοι και ανεξάρτητοι, παρά τη σωρεία ποινικών και πειθαρχικών διώξεων. Ανθίσταται η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, ανθίσταται το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, ακόμη κι όταν έχουν επιβληθεί οριστικές παύσεις, ακόμη κι όταν γίνονται τοποθετήσεις και αποσπάσεις τιμωρητικού χαρακτήρα, γιατί πιστεύουν στους θεσμούς, αλλά και γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, άλλαξαν οι πολιτικοί συσχετισμοί.
Έχετε υποστεί, κυρίες και κύριοι της πλειοψηφίας, συντριπτική πολιτική, δικανική και ηθική ήττα. Οι ευθύνες είναι πολλές και πολυεπίπεδες, άλλες του Πρωθυπουργού και των Υπουργών, άλλες οι δικές σας, αλλά έχετε κι εσείς ευθύνη γιατί ψηφίζετε στο πλαίσιο μίας δικαστικής αρμοδιότητας της Βουλής, την οποία ευτελίζετε. Ο εκβιασμός των θεσμών δεν θα περάσει, ο σφετερισμός της εξουσίας δεν θα περάσει, η αλλοίωση των θεσμών θα ανακοπεί. Υπάρχει πρόβλημα δικαιοσύνης, πρόβλημα κράτους δικαίου, πρόβλημα, στην πραγματικότητα, αντοχής των θεσμών.
Γι’ αυτό, η μόνη καθαρή λύση είναι εκλογές και άλλη κυβέρνηση που θα ανορθώσει τη χώρα.
