(το κείμενο μετεφράσθει στην Ελληνική απο το google)
+ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ
Με τη Χάρη του Θεού, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως-Νέας Ρώμης
και Οικουμενικού Πατριάρχου
στον Κύριο της Εκκλησίας,
Χάρη, Έλεος και Ειρήνη
του Σωτήρος Χριστού Ο Χριστός γεννήθηκε στη Βηθλεέμ.
* * *
Αγαπητοί Αρχιερατικοί Αδελφοί,
Αγαπητά παιδιά εν Κυρίω,
Με τη χάρη του Θεού και φέτος γιορτάζουμε με τραγούδι, δοξολογία και ύμνο την εν σάρκα Γέννηση του προαιώνιου Υιού και Λόγου του Θεού, δηλαδή την εκδήλωση του μυστηρίου του Θεού και της ανθρωπότητας. Σύμφωνα με τον Άγιο Νικόλαο Καβάσιλα, αυτό που συμβαίνει στη Θεία Λειτουργία είναι «η μυσταγωγία της ενανθρωπήσεως του Θεού», ενώ ο εισαγωγικός της δοξασμός «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» είναι απόδειξη «ότι δια της ενανθρωπήσεως του Ο Θεός, ο άνθρωπος πρώτος γνώρισε ότι ο Θεός είναι τρία πρόσωπα.»[1] Ο ίδιος άγιος πατέρας δήλωσε ότι ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός ήταν ο πρώτος και μοναδικός που έδειξε τον αυθεντικό και τέλειο άνθρωπο, ως προς το ήθος, τη ζωή. , και όλα τα άλλα.»[2]
Η εξύψωση της ανθρώπινης φύσης στο πρόσωπο του Υιού και του Λόγου του Θεού, και το άνοιγμα του δρόμου προς την ανθρώπινη θεότητα μέσω της χάρης, προσθέτουν ασύγκριτη αξία στην ανθρωπότητα. Η λήθη αυτής της αλήθειας οδηγεί σε λιγότερο σεβασμό για το ανθρώπινο πρόσωπο. Η άρνηση της ύψιστης μοίρας της ανθρωπότητας όχι μόνο τους κόβει, αλλά οδηγεί και σε διάφορες μειώσεις και διαιρέσεις. Χωρίς να γνωρίζουν τη θεϊκή τους προέλευση και την ελπίδα για αθανασία, οι άνθρωποι αγωνίζονται να παραμείνουν άνθρωποι και δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις αντιφάσεις της «ανθρώπινης κατάστασης».
Η χριστιανική αντίληψη της ανθρώπινης ύπαρξης δίνει λύσεις στα προβλήματα που προκαλούνται από τη βία, τον πόλεμο και την αδικία στον κόσμο μας. Ο σεβασμός για το ανθρώπινο πρόσωπο, η ειρήνη και η δικαιοσύνη είναι δώρα από τον Θεό. Ωστόσο, η οικοδόμηση της ειρήνης που προέρχεται από τον Χριστό απαιτεί τη συμμετοχή και τη συνεργασία της ανθρωπότητας. Η χριστιανική άποψη για τον αγώνα για την ειρήνη βρίσκεται στα λόγια του Σωτήρος μας Χριστού, ο οποίος κήρυξε την ειρήνη, χαιρετίζοντας τους μαθητές Του με το χαιρετισμό «Ειρήνη μαζί σας» και μας ενθαρρύνει να αγαπάμε τους εχθρούς μας [3]. Η εν Χριστώ αποκάλυψη ονομάζεται «ευαγγέλιο της ειρήνης».[4]
Αυτό σημαίνει ότι για εμάς τους Χριστιανούς, ο δρόμος προς την ειρήνη είναι μέσω της ειρήνης και της μη βίας, ο διάλογος, η αγάπη, η συγχώρεση και η συμφιλίωση έχουν προτεραιότητα έναντι άλλων μορφών επίλυσης διαφορών. Η θεολογία της ειρήνης εκφράζεται ξεκάθαρα στο έγγραφο του Οικουμενικού Πατριαρχείου For the Life of the World: Towards a Social Ethos of the Orthodox Church (2020):
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο αντίθετο στο θέλημα του Θεού για τη δημιουργία Του που σχηματίζεται κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή Του από τη βία ο ένας εναντίον του άλλου. . . Μπορούμε δικαίως να πούμε ότι η βία είναι η κατ' εξοχήν αμαρτία. Αυτή είναι μια τέλεια αντίφαση μεταξύ της κτιστής φύσης μας και της υπερφυσικής μας κλήσης να αναζητήσουμε ενότητα στην αγάπη με τον Θεό και τον πλησίον μας. . . Η ειρήνη είναι η πραγματική αποκάλυψη της βαθύτερης πραγματικότητας της δημιουργίας όπως την προόριζε ο Θεός και όπως την έχει διαμορφώσει ο Θεός στο αιώνιο σχέδιο Του».[5]
Η ειρήνη δεν μπορεί να είναι εγγυημένη. δεν είναι αυτονόητο. Αυτό είναι μια υποχρέωση, ένα επίτευγμα και ένας διαρκής αγώνας για διατήρηση. Δεν υπάρχει αυτόματη λύση ή μόνιμη συνταγή. Ενόψει των συνεχιζόμενων απειλών για την ειρήνη, πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση και πρόθυμοι να επιλύσουμε τα προβλήματα μέσω του διαλόγου. Οι μεγάλοι πολιτικοί ήρωες ήταν πρωταθλητές της ειρήνης. Για εμάς, ο ρόλος της θρησκείας στη δημιουργία ειρήνης πρέπει να υπογραμμιστεί. Αυτό έρχεται σε μια εποχή που η θρησκεία επικρίνεται ότι προωθεί τον φανατισμό και τη βία «στο όνομα του Θεού» αντί να είναι δύναμη ειρήνης, αλληλεγγύης και συμφιλίωσης. Ωστόσο, αυτό δείχνει μια αποξένωση από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος τους. Η αληθινή πίστη στον Θεό είναι η πιο σκληρή κριτική του θρησκευτικού φανατισμού. Η θρησκεία είναι ένας φυσικός σύμμαχος όλης της ανθρωπότητας που αγωνίζεται για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και τη διατήρηση της δημιουργίας από την ανθρώπινη καταστροφή.
Φέτος, ο κόσμος γιορτάζει την 75η επέτειο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (10 Δεκεμβρίου 1948), η οποία είναι μια περίληψη των βασικών ιδανικών και αξιών της ανθρωπότητας, «το κοινό πρότυπο, στο οποίο όλοι οι λαοί και όλα τα κράτη πρέπει να στοχεύει». Τα ανθρώπινα δικαιώματα, των οποίων το κύριο σημείο εστίασης περιλαμβάνει την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας με τις ατομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές, οικονομικές και οικολογικές συνθήκες, γίνονται κατανοητά στην αρχική τους δυναμική μόνο εάν αναγνωριστούν ως η βάση και το κριτήριο της παγκόσμιας ειρήνης, συνδέοντάς τα με ελευθερία και δικαιοσύνη. Υπό αυτή την έννοια, το μέλλον των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ειρήνης συνδέεται επίσης με τη συμβολή της θρησκείας στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την υλοποίησή τους.
Με γνώμονα και ευαισθησία αυτή τη γιορτή, με πλήρη πεποίθηση ότι η ίδια η ζωή της Εκκλησίας συνίσταται στην αντίσταση στην απανθρωπιά. Όπου εμφανίζεται μια τέτοια απανθρωπιά, σας καλούμε όλους να δώσουμε τον καλό αγώνα για την οικοδόμηση μιας κουλτούρας ειρήνης και αλληλεγγύης, όπου οι άνθρωποι θα βλέπουν τους συνανθρώπους ως αδέρφια ή αδερφές και φίλους, όχι ως απειλές και εχθρούς. Επιπλέον, υπενθυμίζουμε σε όλους, αδέρφια της Ιεραρχίας και αγαπημένα παιδιά, ότι τα Χριστούγεννα είναι καιρός αυτογνωσίας και ευγνωμοσύνης, χρόνος αποκάλυψης της διάκρισης Θεανθρώπου και «άνθρωπος-θεού», της συνειδητοποίησης του «μεγάλου θαύματος» της εν Χριστώ ελευθερίας και της θεραπείας της «μεγάλης πληγής» της αποξένωσης από τον Θεό. Τέλος, γονατίζουμε με ευλάβεια ενώπιον της Θεοτόκου Θεοτόκου, που φέρει τον Λόγο σαρκωθέντα, και σας μεταφέρουμε την ευλογία της Μητέρας της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, να είστε ευλογημένοι, πάντα υγιείς, άφθονες, γεμάτοι ειρήνη. , και να χαίρεσαι το νέο έτος της εύνοιας του Θεού.
Natal 2023
+ Βαρθολομαίος Κωνσταντινουπόλεως
Η πιστή σου προσευχή ενώπιον του Θεού.
[1] Περί της Θείας Λειτουργίας XII, PG 150.392D.
[2] Περί της ζωής του Χριστού VI, PG 150.680C.
[3] Βλ. Ματθ. 5:44
[4] Εφεσ. 6:44
[5] § 42, 43 και 44.
